User81923
Experimenterende gebruiker
Dosering LSD: ongeveer 70 µg
Voordien ervaring met trippen: nee
Andere drugs op die avond genomen: 0.2 gram MDMA
Set and setting: in eigen huis, zeer benieuwd, met goede vrienden, waarvan 1 met ervaring met trippen
Muziek: CLR, DnB, Angerfist, acidcore
Wanneer: 8 december
De avond begon zoals hierboven gezegd met (trouwens mijn eerste keer) MDMA. Toen ik en een vriend al vrij goed op gang waren door de MDMA stelde hij voor om elk een halve zegel te nemen. Ik was zodanig positief van de MDMA dat ik niet kon weigeren, ik wou altijd al eens trippen en ik had op internet wel wat dingen gelezen over MDMA en LSD combineren en er werd gezegd dat de zogenaamde “candyflipping” een goede combinatie is.
De zegel verdween in m’n mond en na een halfuur begon alles erg raar te doen. Ik vond dat de bakstenen naast de haard vrij interessant waren dus ging dichter om te kijken. Van de ene seconde op de andere zat ik plots in een heel andere wereld. De bakstenen verschoven, de voegen bewogen heel snel… ik keek daarna naar het tapijt in de woonkamer die van de grond kwam en weer naar beneden viel. Na hier naar te kijken begon uiteindelijk de lachkick. Ik moest letterlijk tien minuten non-stop lachen terwijl ik op het tapijt bleef liggen. De reden dat ik bleef liggen was omdat ik dacht dat hij wou wegkruipen, “zo kon hij niet weg”.
Na het tapijt begon de rest van de trip. Overal waar ik keek, zelfs in het licht, zag ik gekleurde bolletjes. Die draaiden op het ritme van de muziek. Op de muziek van CLR heel vlotjes, op Angerfist zeer agressief. Toen keken ik en de vriend naar wat tv in het donker. Er begon rook uit de tv te komen, en ik kon wat er op tv speelde zien in het gordijn… Het gordijn werkte zoals een soort spiegel, zeer raar maar mooi. Toen schoot er een neon-groene flits uit de tv, over de grond, over de tafel, over m’n been , de kerstboom in. Toen ik probeerde me erop te focussen verdween deze natuurlijk.
Daarna had ik m’n eerste mindfuck. Opeens gingen alles visuele dingen weg, en voelde ik me verschrikkelijk sloom. Ik zag wazig en begreep niet wat me overkwam. M’n spraakvaardigheid was al weg tegen die tijd , ik probeerde uit te leggen aan die vriend wat er mis was maar als ik wou zeggen “alles is weg” klonk het als “alles blhaaaaah”. Na wat pogingen om het te zeggen in kleutertaal kon ik toch zeggen wat er aan de hand was. Hij zei dat alles terug ging komen. Vijf seconden later kwam alles terug uit het meest belichte punt van de kamer en de puntjes begonnen weer te draaien.
Na de woonkamer was het tijd om de rest van het huis te ontdekken. De gang die een licht houten kleur heeft was fel oranje. Na op de trappen te gaan, die nogal moeilijk te belopen waren omdat de treden verschoven, moest ik natuurlijk de slaapkamers bekijken. Die van mijn ouders deden niet veel bijzonder. Mijn eigen kamer zag er vrij goed uit. Daar zat m’n andere vriend en zijn lief in mijn bed wat Xbox te spelen. Direct toen ik binnenkwam viel de kleerkast naar beneden. Na dertig seconden proberen “de kast tegen te houden” staarde ik naar de muren. De muren ademde zeer erg zwaar in, en het plafond plooide naar beneden. Ik zette met naast mijn vriendin in het bed en keek wat mee naar hun gameplay. Toen zag ik alles voor me flitsen, foto’s, dingen die ik al mee gemaakt had in mijn leven. Toen het gedaan was had ik het gevoel wakker te worden in de ochtend na een rare droom. Ik riep “Het was maar een droom!” en opnieuw waren alle visuals weg. Deze keer was nog verwarrender dan die keer in de woonkamer. De vriend die ook mee tripte vroeg als alles in orde was. Ik focuste me op wat er gebeurde en begon weer wat te lachen, ik antwoorde dat het in orde was, m’n vrienden begonnen vriendelijk te lachen en de visuals kwamen terug.
De vriend met zijn lief moest kort hierna vertrekken, dus ik en de andere LSD-er gingen nog wat in de woonkamer zitten met het licht aan. Hierna volgde gewoon wat praten , muziekje, en wat drinken. Na een fles Amaretto kreeg hij een SMS van zijn moeder dat hij naar huis moest. Hij belde en zei dat hij niet wou omdat hij LSD genomen heeft, maar zijn moeder antwoorde dat hij thuis moest zijn. Alle twee aan het flippen van de MDMA, dus er volgde een knuffel waarna hij weg ging.
Toen zat ik alleen thuis, nog steeds aan het trippen. Hoewel ik alleen was kon ik niet negatief denken, waarschijnlijk door die MDMA. Ik heb me op m’n slaapkamer gezet en zette wat acidcore op. Dit ging goed voor mijn visuals maar ik verveelde mij alleen. De elektrische gitaar daar begon te wenen, en de tranen werder uiteindelijk cartoon-mieren met hoedjes en wandelstokken…. Raar maar waar… Het was drie uur in de nacht, ik was alleen, dus besloot om wat op Facebook te chatten. Er was bijna niemand meer online, dus deed de muziek uit, pc uit, licht uit en slapen maar. Met mijn ogen dicht zag ik voor het eerst de closed eye visuals. Ik vond deze vrij lastig omdat het zo moeilijk was om te slapen, hoewel ze zeer mooi waren.
Toen de kleurige CEV’s weg waren zag ik monsters, spinnen en andere beesten met de ogen dicht. Deze waren allemaal in cartoon dus echt bang was ik niet. Kort daarna viel ik in slaap. De volgende ochtend moest ik lachen naar een wandeling door het huis omdat alles zo normaal was. Gelukkig waren mijn ouders maar om acht uur thuis gekomen van een feestje…
Een zeer mooie ervaring, ik heb er ondertussen nog twee andere gehad. Hier zal ik ook nog trip reports over schrijven aangezien dat 1 een zeer lange bad trip was.
Voordien ervaring met trippen: nee
Andere drugs op die avond genomen: 0.2 gram MDMA
Set and setting: in eigen huis, zeer benieuwd, met goede vrienden, waarvan 1 met ervaring met trippen
Muziek: CLR, DnB, Angerfist, acidcore
Wanneer: 8 december
De avond begon zoals hierboven gezegd met (trouwens mijn eerste keer) MDMA. Toen ik en een vriend al vrij goed op gang waren door de MDMA stelde hij voor om elk een halve zegel te nemen. Ik was zodanig positief van de MDMA dat ik niet kon weigeren, ik wou altijd al eens trippen en ik had op internet wel wat dingen gelezen over MDMA en LSD combineren en er werd gezegd dat de zogenaamde “candyflipping” een goede combinatie is.
De zegel verdween in m’n mond en na een halfuur begon alles erg raar te doen. Ik vond dat de bakstenen naast de haard vrij interessant waren dus ging dichter om te kijken. Van de ene seconde op de andere zat ik plots in een heel andere wereld. De bakstenen verschoven, de voegen bewogen heel snel… ik keek daarna naar het tapijt in de woonkamer die van de grond kwam en weer naar beneden viel. Na hier naar te kijken begon uiteindelijk de lachkick. Ik moest letterlijk tien minuten non-stop lachen terwijl ik op het tapijt bleef liggen. De reden dat ik bleef liggen was omdat ik dacht dat hij wou wegkruipen, “zo kon hij niet weg”.
Na het tapijt begon de rest van de trip. Overal waar ik keek, zelfs in het licht, zag ik gekleurde bolletjes. Die draaiden op het ritme van de muziek. Op de muziek van CLR heel vlotjes, op Angerfist zeer agressief. Toen keken ik en de vriend naar wat tv in het donker. Er begon rook uit de tv te komen, en ik kon wat er op tv speelde zien in het gordijn… Het gordijn werkte zoals een soort spiegel, zeer raar maar mooi. Toen schoot er een neon-groene flits uit de tv, over de grond, over de tafel, over m’n been , de kerstboom in. Toen ik probeerde me erop te focussen verdween deze natuurlijk.
Daarna had ik m’n eerste mindfuck. Opeens gingen alles visuele dingen weg, en voelde ik me verschrikkelijk sloom. Ik zag wazig en begreep niet wat me overkwam. M’n spraakvaardigheid was al weg tegen die tijd , ik probeerde uit te leggen aan die vriend wat er mis was maar als ik wou zeggen “alles is weg” klonk het als “alles blhaaaaah”. Na wat pogingen om het te zeggen in kleutertaal kon ik toch zeggen wat er aan de hand was. Hij zei dat alles terug ging komen. Vijf seconden later kwam alles terug uit het meest belichte punt van de kamer en de puntjes begonnen weer te draaien.
Na de woonkamer was het tijd om de rest van het huis te ontdekken. De gang die een licht houten kleur heeft was fel oranje. Na op de trappen te gaan, die nogal moeilijk te belopen waren omdat de treden verschoven, moest ik natuurlijk de slaapkamers bekijken. Die van mijn ouders deden niet veel bijzonder. Mijn eigen kamer zag er vrij goed uit. Daar zat m’n andere vriend en zijn lief in mijn bed wat Xbox te spelen. Direct toen ik binnenkwam viel de kleerkast naar beneden. Na dertig seconden proberen “de kast tegen te houden” staarde ik naar de muren. De muren ademde zeer erg zwaar in, en het plafond plooide naar beneden. Ik zette met naast mijn vriendin in het bed en keek wat mee naar hun gameplay. Toen zag ik alles voor me flitsen, foto’s, dingen die ik al mee gemaakt had in mijn leven. Toen het gedaan was had ik het gevoel wakker te worden in de ochtend na een rare droom. Ik riep “Het was maar een droom!” en opnieuw waren alle visuals weg. Deze keer was nog verwarrender dan die keer in de woonkamer. De vriend die ook mee tripte vroeg als alles in orde was. Ik focuste me op wat er gebeurde en begon weer wat te lachen, ik antwoorde dat het in orde was, m’n vrienden begonnen vriendelijk te lachen en de visuals kwamen terug.
De vriend met zijn lief moest kort hierna vertrekken, dus ik en de andere LSD-er gingen nog wat in de woonkamer zitten met het licht aan. Hierna volgde gewoon wat praten , muziekje, en wat drinken. Na een fles Amaretto kreeg hij een SMS van zijn moeder dat hij naar huis moest. Hij belde en zei dat hij niet wou omdat hij LSD genomen heeft, maar zijn moeder antwoorde dat hij thuis moest zijn. Alle twee aan het flippen van de MDMA, dus er volgde een knuffel waarna hij weg ging.
Toen zat ik alleen thuis, nog steeds aan het trippen. Hoewel ik alleen was kon ik niet negatief denken, waarschijnlijk door die MDMA. Ik heb me op m’n slaapkamer gezet en zette wat acidcore op. Dit ging goed voor mijn visuals maar ik verveelde mij alleen. De elektrische gitaar daar begon te wenen, en de tranen werder uiteindelijk cartoon-mieren met hoedjes en wandelstokken…. Raar maar waar… Het was drie uur in de nacht, ik was alleen, dus besloot om wat op Facebook te chatten. Er was bijna niemand meer online, dus deed de muziek uit, pc uit, licht uit en slapen maar. Met mijn ogen dicht zag ik voor het eerst de closed eye visuals. Ik vond deze vrij lastig omdat het zo moeilijk was om te slapen, hoewel ze zeer mooi waren.
Toen de kleurige CEV’s weg waren zag ik monsters, spinnen en andere beesten met de ogen dicht. Deze waren allemaal in cartoon dus echt bang was ik niet. Kort daarna viel ik in slaap. De volgende ochtend moest ik lachen naar een wandeling door het huis omdat alles zo normaal was. Gelukkig waren mijn ouders maar om acht uur thuis gekomen van een feestje…
Een zeer mooie ervaring, ik heb er ondertussen nog twee andere gehad. Hier zal ik ook nog trip reports over schrijven aangezien dat 1 een zeer lange bad trip was.
