groentipje
Newbie
Het was mooi weer, het zonnetje scheen en we besloten te gaan trippen in het oud gelaag van stekene.
Mijn vriend en ik gingen op een bankje zitten recht in de zon met het uitzicht op het mooie meer dat glinsterde door de zon.
Elk begonnen we ons bakje van 13gr truffels leeg te eten, ik vond dat het vreselijk vies smaakte, na elke hap die ik ervan nam, moest ik een slok limonade nemen om het naar binnen te krijgen.
ik kreeg er ook een vreemde nasmaak van in mijn mond, een vieze zurige smaak.
maar na een tijdje ging dat wel over.
Toen besloten we ons tochtje verder te zetten en we gingen naar een bunker die boven op een heuvel in het bos stond.
Het was nog wel een eindje stappen naar daar en ik voelde me lichter en lichter worden alsof ik naar daar aan het zweven was.
Uiteindelijk waren we daar en kropen we bovenop de bunker.
Toen begon onze trip echt, we hebben daar zo'n 4uur gelegen denk ik.
Mijn vriend had een groot doek mee waar we op konden gaan liggen, en hij besloot een jointje te rollen.
Terwijl hij aan het rollen was, ging ik mij wat neerleggen en ik sloot mijn ogen.
vanaf ik mijn ogen sloot kwam ik in een totaal andere wereld terecht waarin alles zeer traag verder bewoog en alles in hetzelfde ritme ging.
De lucht bestond uit allerlei spriraaltjes en andere vormpjes met oranje en rood achtige kleuren, toen kwamen er allerlei dikke ventjes op mij af die mij snoepjes wouden geven en plots kwam ik terecht in een wereld waar alles een suikerachtige structuur had.
ik deed mijn ogen terug open en alle bomen rond mij hadden alle kleurtjes van de regenboog en dansten op de muziek die opstond.
Alles werd heviger en heviger en ik had het gevoel dat ik in een soort computergame zat en dat ik bestuurd werd door andere wezens.
Plots kwam ik in een héél donkere wereld terecht mijn beeld werd zwart wit met paars.
ik dacht dat het misschien zou beteren als ik terug mijn ogen sloot maar het werd alleen maar erger, ik kwam in een donkere wereld van oorlog en haat terecht.
ik kon alleen maar donkere slechte gedachten krijgen, mijn vriend probeerde me van die gedachten af te helpen en ik deed zelf ook m'n best om het uit m'n hoofd te krijgen maar het lukte echt niet.
ik had het gevoel dat ik in een draaikolk werd gezogen terug in de tijd.
Mijn vriend zei als hij zijn ogen sloot dat hij allemaal mensen zag die naar hem wouden toekomen en hem wouden vast grijpen en strelen maar er zat een soort van scherm tussen hem en de mensen.
De mensen keken allemaal triest en alsof het verloren zielen waren.
Er was vanalles met mij aan het gebeuren maar toch kan ik me niet meer herinneren wat juist, ik heb me nog nooit zo leeg en slecht gevoeld ales toen, alsof al het leven uit mij werd gezogen.
vanaf dan heb ik een black out ik weet niks meer van wat er toen allemaal gebeurd is.
Alles rond mij leek kil, koud en dood.
zelf had ik het ook ijskoud een kou die niet van me weg wou gaan en die precies alleen maar rond mij hing.
ik da8 als ik mss een beetje zou rondstappen dat het wel zou betren en toen gingen we van de bunker af.
ik voelde me al een stuk beter.
We zijn nog even binnen in de bunker geweest maar ik vond het daar maar eng.
Ik wou zo snel mogelijk uit het bos en wou dat alles voorbij ging , toen we door het bos liepen ging alles plots heel snel alles rond mij leek heel snel te gaan en terug zat ik in een soort van videogame waar ik bestuurd werd, het hele bos bestond uit blokjes.
en het bos leek oneindig te zijn.
toen we uit het bos kwamen begon het al donker te worden en plots dacht ik dat het ochtend was , alle vogels begonnen te fluiten, het gras voelde nat van het douw en ik was er echt van overtuigd dat het ochtend was.
toen we aan de kerk van stekene kwamen moesten we nog een dik uur w8en op onze bus en blijkbaar was er een parkje achter de kerk, we gingen ons daar zetten om nog een jointje te smoren maar dat is er uiteindelijk niet meer van gekomen. ik voelde me plots terug slechter en slechter worden ik zat terug in de donkere wereld.
we hebben daar gewoon een uur gezeten zonder een woord te zeggen tegen elkaar.
het uur leek een eeuwigheid.
eindelijk was de bus er , ik was blij dat ik terug naar huis kon en ik was erg moe.
toch had ik nog steeds het gevoel dat er een heel deel van m'n trip was dat ik me niet meer kon herinneren.
toen ik thuiskwam heb ik nog heel lang wakkergelegen en had ik het gevoel dat ik een gek was die ontsnapt was uit ee tehuis.
ik had het verhaal nog vele langer kunnen maken met meer details maar ik schrijf niet zo graag en daarom stop ik hier.
het was een unieke ervaring en sommige delen van mijn trip vond ik echt super.
maar meest van de tijd heb ik gewoon een bad trip gehad.
ik denk dat ik gewoon volgende keer een iets kleinere portie neem.
(en sorry voor de typfouten.)
Mijn vriend en ik gingen op een bankje zitten recht in de zon met het uitzicht op het mooie meer dat glinsterde door de zon.
Elk begonnen we ons bakje van 13gr truffels leeg te eten, ik vond dat het vreselijk vies smaakte, na elke hap die ik ervan nam, moest ik een slok limonade nemen om het naar binnen te krijgen.
ik kreeg er ook een vreemde nasmaak van in mijn mond, een vieze zurige smaak.
maar na een tijdje ging dat wel over.
Toen besloten we ons tochtje verder te zetten en we gingen naar een bunker die boven op een heuvel in het bos stond.
Het was nog wel een eindje stappen naar daar en ik voelde me lichter en lichter worden alsof ik naar daar aan het zweven was.
Uiteindelijk waren we daar en kropen we bovenop de bunker.
Toen begon onze trip echt, we hebben daar zo'n 4uur gelegen denk ik.
Mijn vriend had een groot doek mee waar we op konden gaan liggen, en hij besloot een jointje te rollen.
Terwijl hij aan het rollen was, ging ik mij wat neerleggen en ik sloot mijn ogen.
vanaf ik mijn ogen sloot kwam ik in een totaal andere wereld terecht waarin alles zeer traag verder bewoog en alles in hetzelfde ritme ging.
De lucht bestond uit allerlei spriraaltjes en andere vormpjes met oranje en rood achtige kleuren, toen kwamen er allerlei dikke ventjes op mij af die mij snoepjes wouden geven en plots kwam ik terecht in een wereld waar alles een suikerachtige structuur had.
ik deed mijn ogen terug open en alle bomen rond mij hadden alle kleurtjes van de regenboog en dansten op de muziek die opstond.
Alles werd heviger en heviger en ik had het gevoel dat ik in een soort computergame zat en dat ik bestuurd werd door andere wezens.
Plots kwam ik in een héél donkere wereld terecht mijn beeld werd zwart wit met paars.
ik dacht dat het misschien zou beteren als ik terug mijn ogen sloot maar het werd alleen maar erger, ik kwam in een donkere wereld van oorlog en haat terecht.
ik kon alleen maar donkere slechte gedachten krijgen, mijn vriend probeerde me van die gedachten af te helpen en ik deed zelf ook m'n best om het uit m'n hoofd te krijgen maar het lukte echt niet.
ik had het gevoel dat ik in een draaikolk werd gezogen terug in de tijd.
Mijn vriend zei als hij zijn ogen sloot dat hij allemaal mensen zag die naar hem wouden toekomen en hem wouden vast grijpen en strelen maar er zat een soort van scherm tussen hem en de mensen.
De mensen keken allemaal triest en alsof het verloren zielen waren.
Er was vanalles met mij aan het gebeuren maar toch kan ik me niet meer herinneren wat juist, ik heb me nog nooit zo leeg en slecht gevoeld ales toen, alsof al het leven uit mij werd gezogen.
vanaf dan heb ik een black out ik weet niks meer van wat er toen allemaal gebeurd is.
Alles rond mij leek kil, koud en dood.
zelf had ik het ook ijskoud een kou die niet van me weg wou gaan en die precies alleen maar rond mij hing.
ik da8 als ik mss een beetje zou rondstappen dat het wel zou betren en toen gingen we van de bunker af.
ik voelde me al een stuk beter.
We zijn nog even binnen in de bunker geweest maar ik vond het daar maar eng.
Ik wou zo snel mogelijk uit het bos en wou dat alles voorbij ging , toen we door het bos liepen ging alles plots heel snel alles rond mij leek heel snel te gaan en terug zat ik in een soort van videogame waar ik bestuurd werd, het hele bos bestond uit blokjes.
en het bos leek oneindig te zijn.
toen we uit het bos kwamen begon het al donker te worden en plots dacht ik dat het ochtend was , alle vogels begonnen te fluiten, het gras voelde nat van het douw en ik was er echt van overtuigd dat het ochtend was.
toen we aan de kerk van stekene kwamen moesten we nog een dik uur w8en op onze bus en blijkbaar was er een parkje achter de kerk, we gingen ons daar zetten om nog een jointje te smoren maar dat is er uiteindelijk niet meer van gekomen. ik voelde me plots terug slechter en slechter worden ik zat terug in de donkere wereld.
we hebben daar gewoon een uur gezeten zonder een woord te zeggen tegen elkaar.
het uur leek een eeuwigheid.
eindelijk was de bus er , ik was blij dat ik terug naar huis kon en ik was erg moe.
toch had ik nog steeds het gevoel dat er een heel deel van m'n trip was dat ik me niet meer kon herinneren.
toen ik thuiskwam heb ik nog heel lang wakkergelegen en had ik het gevoel dat ik een gek was die ontsnapt was uit ee tehuis.
ik had het verhaal nog vele langer kunnen maken met meer details maar ik schrijf niet zo graag en daarom stop ik hier.
het was een unieke ervaring en sommige delen van mijn trip vond ik echt super.
maar meest van de tijd heb ik gewoon een bad trip gehad.
ik denk dat ik gewoon volgende keer een iets kleinere portie neem.
(en sorry voor de typfouten.)
