bamipanhang
Newbie
Wie: ik en vrienden op het nachtfestival Ground Zero in augustus 2015
Ervaring: Over XTC heb ik in mijn omgeving regelmatig wat gehoord, hoe geweldig het wel niet is. Stuk voor stuk konden mensen het mij niet uitleggen en dat moest ik het zelf maar eens ervaren om te begrijpen wat ze bedoelen. Echter snapte ik nooit dat mensen dat gebruikten bij festivals. Je kunt het toch ook wel zonder pillen plezier maken?
Desalniettemin kom ik daar nu op terug na deze ervaring, want ja zeker kan ik het nog zonder drugs vieren. Maar de XTC gaf wel zo’n speciaal gevoel in mij naar boven wat ik ga proberen uit te leggen in onderstaand report.
Wat: oranje uiltjes (~200 mg MDMA) , gedoseerd in 1/3e
Na al een hele lange tijd erover hebben gehad om toch een festival mee te pakken waarbij ik voor de 1e x XTC kon gebruiken, was het eindelijk zo ver. Op weg naar het festivalterrein in de party-bus was ik ontzettend zenuwachtig, niet wetende wat ik zou kon verwachten. Zou het festival wel iets voor mij zijn (ben meer van de (early)hardstyle en beetje raw hardstyle dan de main hardcore-stage die er stond)? Wat als ik betrapt zou worden? Zo zenuwachtig dat ik zo stil was in de bus, terwijl ik normaal een fanatieke prater ben. Vrienden van mij zagen dit en stelden me gerust en zeiden dat dit de beste avond in tijden zou worden.
Eenmaal door de controle heen viel er een complete last van mijn schouders af. (22.30) Even snel wat zouten naar binnen gegeten en een verkenningstocht gemaakt over het terrein was het inmiddels al 2 uur later. (0:30) Inmiddels toch tijd om het te gaan proberen in de raw-style tent. De rest begon met halfjes, ik als onervaren gebruiker met 1/3e. (Blehhh wat bitter zeg haha) Langzamerhand zag ik enkele mensen na 25-30 min al meer focussen op de muziek en los te gaan. Steeds kreeg ik de vragen; “en, voel je al wat?”. Teleurgesteld zei ik nee. Mijn vrienden stelden me gerust, dat komt nog wel.
Inmiddels al een uur later dan dat we hadden gepakt en nog steeds voelde ik vrij weinig. Hoogstens ietsjes lichter in mijn benen, wat wel redelijk aangenaam was. Iedereen van onze groep had al die inslag gehad behalve ik, wat er voor zorgde dat ik nog zenuwachtiger werd en steeds meer aan het focussen op het gevoel wat ik moest krijgen. Aan het focussen op mijn benen, op de muziek en continu naar de andere aan het kijken. Vriendin K. zag om 1:45-2:00 dat ik nog steeds niet helemaal los ging en vroeg om toch te relaxen. Hierop kreeg ik een space-bril op en wauw ineens voelde ik dat warme lichte gevoel iets omhoog borrelen. Desalniettemin was ik alsnog teveel aan het focussen. Vriendin K. besloot “het vliegtuigje” te doen. Ze ging achter mij staan en nam mijn beide armen als vleugels van het vliegtuig. “Doe je ogen dicht en doe alsof je in een vliegtuig zit.” We hadden de leukste dromen over vakanties met mooie palmboomstranden. Wanneer ze plotseling zei: “Doe je ogen eens open.”
EN WAUWWWW Ineens was daar dat gelukzalige gevoel wat ineens insloeg! Ik was zo zenuwachtig dat het dit gevoel niet de overhand nam. We stonden bij het vrolijke hardstyle gedeelte en ik voelde me zo intens blij! Mijn vriend S. zag er zo intens gelukkig uit en ik wou hem zo graag knuffelen, zoenen etc. Maar ook andere vrienden ontkwamen niet aan mijn knuffelsessie en ik had zo’n grijns op mijn gezicht. Je had me moeten zien haha, als een kindje in een snoepwinkel. Alsof ik de loterij gewonnen had, alsof ik weet ik….. Ik had ook ineens geen last meer van mijn zeurende knie die soms parten speelt. Ik was zo licht in mijn voeten en een warmtegolf kwam over mijn heen. Mijn lichaam tintelde overal en ik voelde me GEWELDIG. Zwevend op een wolk met hartjes om mij heen. En wat een energie WOW ik voelde me als herboren! 
Al snel besloten we ook andere areas te bezoeken. (+ na 2 uur 1/3e bijgepakt). Al gauw kwamen we uit bij de hardcore-mainstage, wat een lekkere muziek zeg daar! Ik stond te stampen/hakken en niemand die me meer kon tegenhouden! Ik had energie voor 10 en voelde me 1 met publiek om mijn heen stond. Overal mensen die ik tegenkwam, begroeten me aardig en vroegen hoe lekker ik ging. Een klein meisje met enorme pupillen die enorm strak stond (lees: klapper/knarsetandend) en een beetje inkijk valt toch nog wel een beetje op haha. 
Een grappige anekdote moet hier even bij verteld worden. Ik citeer mijn eigen woorden:
“Ik hou van euforische hardstyle en ik vind die hardcore maar helemaal niets. Ik twijfel daarom of dat ik het leuk vind hoor.” En je kunt het misschien al aan zien komen; maar waar heb ik zal ik maar zeggen zo’n beetje de hele avond gestaan? JUIST de uptempo hardcore mainstage, hahaha. (Hier heb ik overigens rond 4-half 5 uur nog 1/3e op).
Ondanks dat ik een kletskous ben en vrienden bang waren dat ik mij niet kon focussen op dat fijne gevoel en de muziek, heb ik minimaal gepraat die avond en zo intens genoten van al die sfeer die er was. JEZZUS WAT EEN ONBESCHRIJVELIJKE ERVARING! Iedereen genoot zo intens en de space-bril maakte het op sommige momenten zoveel intenser. Daardoor was ik nog meer in mijn element. Zo werd ik compleet in mijn eigen wereldje getrokken. “Wow, die lasers, wat zijn die interessant.” En zo stond ik even voor 2 minuten te kijken naar de lasershow. Even later stond ik weer ik strak als een gek compleet los te gaan voor 3 uur lang op de hardcore. Hoe kon ik zoveel energie hebben? Onvoorstelbaar!
Zelfs als we eten aan het halen waren was ik een stuiterbal. Ik wou terug naar de muziek, ik wou niet stilstaan. Ik wou snel een ijsje en terug. Mensen waren aan het praten en overleggen, ik werd geirriteerd. “Jongens, wat praten jullie veel… laten we gewoon terug stampen”.
Voor even was ik alles vergeten. De pijntjes, de zorgen over morgen etc. Ik was zo in mijn gelukkige en energierijke wereld. Het happy-gevoel was overigens wel na een uurtje weg en erna stond ik vooral strak. Ik keek omhoog en plotseling begon het lichter te worden. “NEE NEE NEE, hoe kan dit?” Ik keek op de klok, 6:00, nog een uurtje hadden we te gaan. Ik wou dat dit gevoel voor altijd kon blijven! Ondanks de teleurstelling dat het toch echt bijna over was, hebben we het laatste uurtje extra stampend afgemaakt. De muziek ging sneller op het einde en ik ging ook sneller. Zo fanatiek als ik schreeuwde tegen mijn vrienden: “Kom op! Laatste 15 min knalleennnnnn!” En toen spoelde een golf van verdriet over mij heen toe het afgelopen was. Wetende dat dit gevoel over een korte tijd weer weg zou zijn…..
Excuses voor mijn veel te lange verhaal. Maar ik moest mijn enthousiasme met jullie delen. Want wat ben ik blij dit mee te hebben mogen gemaakt! Het was een fantastische ervaring om nooit te vergeten.EEN VAN DE LEUKSTE AVONDEN IN MIJN LEVEN! En ja, ik ben zeker van plan dit in de toekomst weer een x te doen. Alleen moet het wel een speciale, toegevoegde waarde hebben en dat kan voor mij alleen als je dit maar enkele keren in het jaar doet. Het is echt een aanslag op je lichaam (wat ik ook de dagen erna merkte qua kaken en eten) en dat is gewoon niet prettig. Desalniettemin heb ik heerlijk geslapen.
Veel liefs!
P.S.
Zo zie je dus maar dat de setting en je verwachtingen een hele grote rol spelen bij het fijne gevoel. Ik was gewoon veel te veel aan het wachten op “dat gevoel”, waardoor het simpelweg niet lukte. Hopelijk ben ik de volgende x minder zenuwachtig en anders hebben we een trucje.
En je ziet gelijk wie er ook strak staan, daar heb je echt een bepaalde connectie mee haha
Ervaring: Over XTC heb ik in mijn omgeving regelmatig wat gehoord, hoe geweldig het wel niet is. Stuk voor stuk konden mensen het mij niet uitleggen en dat moest ik het zelf maar eens ervaren om te begrijpen wat ze bedoelen. Echter snapte ik nooit dat mensen dat gebruikten bij festivals. Je kunt het toch ook wel zonder pillen plezier maken?
Desalniettemin kom ik daar nu op terug na deze ervaring, want ja zeker kan ik het nog zonder drugs vieren. Maar de XTC gaf wel zo’n speciaal gevoel in mij naar boven wat ik ga proberen uit te leggen in onderstaand report.
Wat: oranje uiltjes (~200 mg MDMA) , gedoseerd in 1/3e
Na al een hele lange tijd erover hebben gehad om toch een festival mee te pakken waarbij ik voor de 1e x XTC kon gebruiken, was het eindelijk zo ver. Op weg naar het festivalterrein in de party-bus was ik ontzettend zenuwachtig, niet wetende wat ik zou kon verwachten.
Zou het festival wel iets voor mij zijn (ben meer van de (early)hardstyle en beetje raw hardstyle dan de main hardcore-stage die er stond)? Wat als ik betrapt zou worden? Zo zenuwachtig dat ik zo stil was in de bus, terwijl ik normaal een fanatieke prater ben. Vrienden van mij zagen dit en stelden me gerust en zeiden dat dit de beste avond in tijden zou worden. Eenmaal door de controle heen viel er een complete last van mijn schouders af. (22.30) Even snel wat zouten naar binnen gegeten en een verkenningstocht gemaakt over het terrein was het inmiddels al 2 uur later. (0:30) Inmiddels toch tijd om het te gaan proberen in de raw-style tent. De rest begon met halfjes, ik als onervaren gebruiker met 1/3e. (Blehhh wat bitter zeg haha) Langzamerhand zag ik enkele mensen na 25-30 min al meer focussen op de muziek en los te gaan. Steeds kreeg ik de vragen; “en, voel je al wat?”. Teleurgesteld zei ik nee.
Mijn vrienden stelden me gerust, dat komt nog wel. Inmiddels al een uur later dan dat we hadden gepakt en nog steeds voelde ik vrij weinig. Hoogstens ietsjes lichter in mijn benen, wat wel redelijk aangenaam was. Iedereen van onze groep had al die inslag gehad behalve ik, wat er voor zorgde dat ik nog zenuwachtiger werd en steeds meer aan het focussen op het gevoel wat ik moest krijgen. Aan het focussen op mijn benen, op de muziek en continu naar de andere aan het kijken. Vriendin K. zag om 1:45-2:00 dat ik nog steeds niet helemaal los ging en vroeg om toch te relaxen. Hierop kreeg ik een space-bril op en wauw ineens voelde ik dat warme lichte gevoel iets omhoog borrelen. Desalniettemin was ik alsnog teveel aan het focussen. Vriendin K. besloot “het vliegtuigje” te doen. Ze ging achter mij staan en nam mijn beide armen als vleugels van het vliegtuig. “Doe je ogen dicht en doe alsof je in een vliegtuig zit.” We hadden de leukste dromen over vakanties met mooie palmboomstranden. Wanneer ze plotseling zei: “Doe je ogen eens open.”
EN WAUWWWW
Ineens was daar dat gelukzalige gevoel wat ineens insloeg! Ik was zo zenuwachtig dat het dit gevoel niet de overhand nam. We stonden bij het vrolijke hardstyle gedeelte en ik voelde me zo intens blij! Mijn vriend S. zag er zo intens gelukkig uit en ik wou hem zo graag knuffelen, zoenen etc. Maar ook andere vrienden ontkwamen niet aan mijn knuffelsessie en ik had zo’n grijns op mijn gezicht. Je had me moeten zien haha, als een kindje in een snoepwinkel. Alsof ik de loterij gewonnen had, alsof ik weet ik….. Ik had ook ineens geen last meer van mijn zeurende knie die soms parten speelt. Ik was zo licht in mijn voeten en een warmtegolf kwam over mijn heen. Mijn lichaam tintelde overal en ik voelde me GEWELDIG. Zwevend op een wolk met hartjes om mij heen. En wat een energie WOW ik voelde me als herboren! Al snel besloten we ook andere areas te bezoeken. (+ na 2 uur 1/3e bijgepakt). Al gauw kwamen we uit bij de hardcore-mainstage, wat een lekkere muziek zeg daar!
Ik stond te stampen/hakken en niemand die me meer kon tegenhouden! Ik had energie voor 10 en voelde me 1 met publiek om mijn heen stond. Overal mensen die ik tegenkwam, begroeten me aardig en vroegen hoe lekker ik ging. Een klein meisje met enorme pupillen die enorm strak stond (lees: klapper/knarsetandend) en een beetje inkijk valt toch nog wel een beetje op haha. Een grappige anekdote moet hier even bij verteld worden. Ik citeer mijn eigen woorden:
“Ik hou van euforische hardstyle en ik vind die hardcore maar helemaal niets. Ik twijfel daarom of dat ik het leuk vind hoor.” En je kunt het misschien al aan zien komen; maar waar heb ik zal ik maar zeggen zo’n beetje de hele avond gestaan? JUIST de uptempo hardcore mainstage, hahaha.
(Hier heb ik overigens rond 4-half 5 uur nog 1/3e op). Ondanks dat ik een kletskous ben en vrienden bang waren dat ik mij niet kon focussen op dat fijne gevoel en de muziek, heb ik minimaal gepraat die avond en zo intens genoten van al die sfeer die er was. JEZZUS WAT EEN ONBESCHRIJVELIJKE ERVARING! Iedereen genoot zo intens en de space-bril maakte het op sommige momenten zoveel intenser. Daardoor was ik nog meer in mijn element. Zo werd ik compleet in mijn eigen wereldje getrokken. “Wow, die lasers, wat zijn die interessant.”
En zo stond ik even voor 2 minuten te kijken naar de lasershow. Even later stond ik weer ik strak als een gek compleet los te gaan voor 3 uur lang op de hardcore. Hoe kon ik zoveel energie hebben? Onvoorstelbaar! Zelfs als we eten aan het halen waren was ik een stuiterbal. Ik wou terug naar de muziek, ik wou niet stilstaan. Ik wou snel een ijsje en terug. Mensen waren aan het praten en overleggen, ik werd geirriteerd. “Jongens, wat praten jullie veel… laten we gewoon terug stampen”.
Voor even was ik alles vergeten. De pijntjes, de zorgen over morgen etc. Ik was zo in mijn gelukkige en energierijke wereld. Het happy-gevoel was overigens wel na een uurtje weg en erna stond ik vooral strak. Ik keek omhoog en plotseling begon het lichter te worden. “NEE NEE NEE, hoe kan dit?” Ik keek op de klok,
6:00, nog een uurtje hadden we te gaan. Ik wou dat dit gevoel voor altijd kon blijven! Ondanks de teleurstelling dat het toch echt bijna over was, hebben we het laatste uurtje extra stampend afgemaakt. De muziek ging sneller op het einde en ik ging ook sneller. Zo fanatiek als ik schreeuwde tegen mijn vrienden: “Kom op! Laatste 15 min knalleennnnnn!” En toen spoelde een golf van verdriet over mij heen toe het afgelopen was. Wetende dat dit gevoel over een korte tijd weer weg zou zijn…..Excuses voor mijn veel te lange verhaal. Maar ik moest mijn enthousiasme met jullie delen. Want wat ben ik blij dit mee te hebben mogen gemaakt! Het was een fantastische ervaring om nooit te vergeten.EEN VAN DE LEUKSTE AVONDEN IN MIJN LEVEN! En ja, ik ben zeker van plan dit in de toekomst weer een x te doen. Alleen moet het wel een speciale, toegevoegde waarde hebben en dat kan voor mij alleen als je dit maar enkele keren in het jaar doet. Het is echt een aanslag op je lichaam (wat ik ook de dagen erna merkte qua kaken en eten) en dat is gewoon niet prettig. Desalniettemin heb ik heerlijk geslapen.
Veel liefs!
P.S.
Zo zie je dus maar dat de setting en je verwachtingen een hele grote rol spelen bij het fijne gevoel. Ik was gewoon veel te veel aan het wachten op “dat gevoel”, waardoor het simpelweg niet lukte. Hopelijk ben ik de volgende x minder zenuwachtig en anders hebben we een trucje.
En je ziet gelijk wie er ook strak staan, daar heb je echt een bepaalde connectie mee haha
