NorthernLightBE
Bewuste gebruiker
Ziezo, het moment dat ik mijn tripreport schrijf over mijn eerste keer LSD is dan eindelijk aangekomen. Het is nu wel al n hele poos geleden ( oktober 2009) Maarja.
Ik kreeg dus een zegeltje een vriend, maar ik verwachte ergens niet dat het ‘echte’ lsd ging zijn. ( ze werden me gegeven als rolling stones) De jongen waarvan ik hem kreeg heeft namelijk niet echt zo’n te vertrouwen reputatie ivm verkoop. Ik ging samen met vrienden naar een feestje, en daarna bij hun gaan slapen.
Voor dat feestje ging ik bollen gaan kopen, maar die bollenverkoper kwam niet opdagen en dus baalde ik zwaar hard. Ben dan naar n andere vriend gegaan, die mij nog 20 gram Santa Maria kon geven.
Op een vooruitzicht op een saaie fuif overtrede ik regel nr 1: onderschat lsd niet.
Dus pakte ik m’n zegeltje. Zoals eerder gezegd dacht ik dat het nep was, ook was het onwaarschijnlijk klein ( veel kleiner dan n postzegel ofzo). Toen begon ik te beseffen hoe onwaarschijnlijk onvoorzichtig ik was geweest, ik moest nog minstens een kwartier halfuur fietsen tot ik aankwam bij die vrienden. Onderweg mezelf inprenten dat het mijn trip is, en dat ik zeker niet angstig ofzo moet worden want alles door de lsd komt.
Toen ik dan eindelijk aankwam voelde ik toch iets heel licht in m’n hoofd. Te weinig om het goed te beschrijven, maar heel subtiele ‘high’. Best lekker. Wel zag ik er volgens sommige al redelijk fucked up uit, maar dat zeggen ze iedere dag. Toen een jointje meegerookt, voelde ik de lsd steeds duidelijker naar voren komen en besloot ik niets te combineren en gewoon rustig te genieten.
Hij kwam echt steeds harder. Drankspel wou ik echt niet meespelen, ik snapte er trouwens toch niets meer van. Ik begon echt enorme lachkicks te krijgen, nog nooit meegemaakt! Het liefst wou ik gewoon m’n ogen dichtdoen en zo intens genieten van die die gekke patronen waar ik schijnbaar door vloog? (zoals die windows wallpaper). Ik herinner me nog zo’n soort swastikas die langs mij vlogen. Daar lig ik dan te trippen. Alles golfde zo mooi en toen de muziek opstond echt een rare ervaring, alles golfde in die kamer en wanneer ik een liedje opzette was dat echt moeilijk.
De muis op het computerschermpje luisterde niet naar m’n bewegingen van m’n hand en spande echt tegen. Wanneer ik dan stond te genieten van de muziek klopten m’n bewegingen helemaal niet meer. Als ik me omdraaide, leek het alsof m’n armen niet meekwamen, of toch later pas. Toen ben ik even apart genomen door een meisje uit die groep, die me kwam uithoren of ik toch wel geen harddrugs ofzo had genomen. Ze dreigde zelf even om me het huis daar uit te smijten, ( ze zei erna wel dat ze het niet meende). Maar ik werd echt angstig, tot ik tot het besef kwam dat ik aan het trippen was en dit volledig door de lsd komt. Ik herinner me dat ik even probeerde doodserieus uit m’n woorden te komen maar daar totaal niet in slaagde. En dat ze groter en kleiner werd. Toen heb ik m’n vrienden gebeld dat ik eraan kwam. Het klinkt nuchterder dan het is want ik stond op dat moment te springen en m’n zin te onderbreken met lachkicks van minutenlang. Blij zijn als een kind en springen en lachen. Toen knipperde ik es met m’n vingers. Hoewel ik daar alleen op een oprit stond, weerkaatste het geluid alsof ik in een kamer ofzo stond.
. Toen gingen we uiteindelijk naar de fuif. Zelf werd ik gevoerd naar die fuif, wat een tocht. De straten leken zooooo enorm lang, ik wist zeker dat ik dit zelf nooit zou kunnen. Over bruggen en weiden en alles was zo mooi en zo anders. Toen ging ik zitten in een soort speelpleintje met de vrienden waarmee ik gebeld had. Even dacht ik dat alle afgevallen bladeren op de grond sigarrettenpakjes waren ( ik dacht echt dat zulke hallucinaties verzinsels of overdrijvingen waren). Verbaasd raapte ik zo’n pakje op en voelde hoe die sigarrettenpakjes zo dun als n blad waren. Tijd was echt vervormd. Ik kon je niet vertellen of we nu al 10 minuten of 3 uur aan het praten waren. Maar ik besefte het wel goed. Dan vroeg ik aan vrienden hoelang we dit al deden of daarmee bezig waren, en het antwoordt veraste me dan echt totaal.Ook veel jointjes tussendoor meegerookt. Toen ben ik op een soort draaimolen gaan zitten ( zo’n ding waarbij je kunt draaien hoe hard je wil ronddraaien) en heb me dan op de rand gezet met m’n benen naar buiten. De hele tijd hetzelfde speeltuintje zien, maar toch was het telkens zo verschillend en zo fantastisch. Ook voelde ik het bloed stromen door m'n aderen in m'n mond als ik met m'n tong over m'n gehemelte ging. Ik voelde me echt gelukkig en probeerde aan iedereen die het horen wou de zin van het leven uit te leggen. Waarom je al die tijd op schoolbanken zat. De trip leek zo natuurlijk en zo..een doel. Later bleek dat ik echt massas onzin aan het uitkramen was, maar op dat moment zelf was dat zo vanzelfsprekend en klopte alles eindelijk waar ik zo naar op zoek was geweest. De zin van het leven, wat het doel is enz enz. Verder lekker uitgetript en het was een heerlijke ervaring, zeker voor herhaling vatbaar. Zeker iets wat je 'moet' meegemaakt hebben.
De 2 dagen erna was ik wel volledig depressief enzo, is dit normaal bij lsd?
Grtz
Ik kreeg dus een zegeltje een vriend, maar ik verwachte ergens niet dat het ‘echte’ lsd ging zijn. ( ze werden me gegeven als rolling stones) De jongen waarvan ik hem kreeg heeft namelijk niet echt zo’n te vertrouwen reputatie ivm verkoop. Ik ging samen met vrienden naar een feestje, en daarna bij hun gaan slapen.
Voor dat feestje ging ik bollen gaan kopen, maar die bollenverkoper kwam niet opdagen en dus baalde ik zwaar hard. Ben dan naar n andere vriend gegaan, die mij nog 20 gram Santa Maria kon geven.
Op een vooruitzicht op een saaie fuif overtrede ik regel nr 1: onderschat lsd niet.
Dus pakte ik m’n zegeltje. Zoals eerder gezegd dacht ik dat het nep was, ook was het onwaarschijnlijk klein ( veel kleiner dan n postzegel ofzo). Toen begon ik te beseffen hoe onwaarschijnlijk onvoorzichtig ik was geweest, ik moest nog minstens een kwartier halfuur fietsen tot ik aankwam bij die vrienden. Onderweg mezelf inprenten dat het mijn trip is, en dat ik zeker niet angstig ofzo moet worden want alles door de lsd komt.
Toen ik dan eindelijk aankwam voelde ik toch iets heel licht in m’n hoofd. Te weinig om het goed te beschrijven, maar heel subtiele ‘high’. Best lekker. Wel zag ik er volgens sommige al redelijk fucked up uit, maar dat zeggen ze iedere dag. Toen een jointje meegerookt, voelde ik de lsd steeds duidelijker naar voren komen en besloot ik niets te combineren en gewoon rustig te genieten.
Hij kwam echt steeds harder. Drankspel wou ik echt niet meespelen, ik snapte er trouwens toch niets meer van. Ik begon echt enorme lachkicks te krijgen, nog nooit meegemaakt! Het liefst wou ik gewoon m’n ogen dichtdoen en zo intens genieten van die die gekke patronen waar ik schijnbaar door vloog? (zoals die windows wallpaper). Ik herinner me nog zo’n soort swastikas die langs mij vlogen. Daar lig ik dan te trippen. Alles golfde zo mooi en toen de muziek opstond echt een rare ervaring, alles golfde in die kamer en wanneer ik een liedje opzette was dat echt moeilijk.
De muis op het computerschermpje luisterde niet naar m’n bewegingen van m’n hand en spande echt tegen. Wanneer ik dan stond te genieten van de muziek klopten m’n bewegingen helemaal niet meer. Als ik me omdraaide, leek het alsof m’n armen niet meekwamen, of toch later pas. Toen ben ik even apart genomen door een meisje uit die groep, die me kwam uithoren of ik toch wel geen harddrugs ofzo had genomen. Ze dreigde zelf even om me het huis daar uit te smijten, ( ze zei erna wel dat ze het niet meende). Maar ik werd echt angstig, tot ik tot het besef kwam dat ik aan het trippen was en dit volledig door de lsd komt. Ik herinner me dat ik even probeerde doodserieus uit m’n woorden te komen maar daar totaal niet in slaagde. En dat ze groter en kleiner werd. Toen heb ik m’n vrienden gebeld dat ik eraan kwam. Het klinkt nuchterder dan het is want ik stond op dat moment te springen en m’n zin te onderbreken met lachkicks van minutenlang. Blij zijn als een kind en springen en lachen. Toen knipperde ik es met m’n vingers. Hoewel ik daar alleen op een oprit stond, weerkaatste het geluid alsof ik in een kamer ofzo stond.
. Toen gingen we uiteindelijk naar de fuif. Zelf werd ik gevoerd naar die fuif, wat een tocht. De straten leken zooooo enorm lang, ik wist zeker dat ik dit zelf nooit zou kunnen. Over bruggen en weiden en alles was zo mooi en zo anders. Toen ging ik zitten in een soort speelpleintje met de vrienden waarmee ik gebeld had. Even dacht ik dat alle afgevallen bladeren op de grond sigarrettenpakjes waren ( ik dacht echt dat zulke hallucinaties verzinsels of overdrijvingen waren). Verbaasd raapte ik zo’n pakje op en voelde hoe die sigarrettenpakjes zo dun als n blad waren. Tijd was echt vervormd. Ik kon je niet vertellen of we nu al 10 minuten of 3 uur aan het praten waren. Maar ik besefte het wel goed. Dan vroeg ik aan vrienden hoelang we dit al deden of daarmee bezig waren, en het antwoordt veraste me dan echt totaal.Ook veel jointjes tussendoor meegerookt. Toen ben ik op een soort draaimolen gaan zitten ( zo’n ding waarbij je kunt draaien hoe hard je wil ronddraaien) en heb me dan op de rand gezet met m’n benen naar buiten. De hele tijd hetzelfde speeltuintje zien, maar toch was het telkens zo verschillend en zo fantastisch. Ook voelde ik het bloed stromen door m'n aderen in m'n mond als ik met m'n tong over m'n gehemelte ging. Ik voelde me echt gelukkig en probeerde aan iedereen die het horen wou de zin van het leven uit te leggen. Waarom je al die tijd op schoolbanken zat. De trip leek zo natuurlijk en zo..een doel. Later bleek dat ik echt massas onzin aan het uitkramen was, maar op dat moment zelf was dat zo vanzelfsprekend en klopte alles eindelijk waar ik zo naar op zoek was geweest. De zin van het leven, wat het doel is enz enz. Verder lekker uitgetript en het was een heerlijke ervaring, zeker voor herhaling vatbaar. Zeker iets wat je 'moet' meegemaakt hebben.
De 2 dagen erna was ik wel volledig depressief enzo, is dit normaal bij lsd?
Grtz
