Egodeath caught on tape.
Prologue
M’n laatste 2 trips waren op lsd en ik vond het weer eens een keer tijd om paddo’s te doen. Wat ik altijd vervelend vind in m’n trips is dat ik zoveel details en inzichten die ik krijg tijdens een trip grotendeels vergeet. Af en toe schrijf ik wel belangrijke dingen op, maar daarvoor moet je uit de trip komen en dat irriteerd me. Ik had hierom dan ook al langer het idee om trips op te nemen en vandaag heb ik besloten om hier eens werk van te gaan maken. Ik heb dus voor 50 euro een digitaal memo-recordertje gekocht waar ik een aantal uren geluid mee op kan nemen. Achteraf is dit een goeie investering gebleken, want de trip die ik vandaag mee zou gaan maken zou er een gaan worden die ik mede dankzij de opnamen nog lang zal blijven onthouden...
Gedurende het report zal ik af en toe fragmenten van de opnames laten zien. Deze zijn schuingedrukt. Dit is een letterlijke weergave van wat ik gezegd heb. Af en toe ben ik te onverstaanbaar en gebruik ik “.........” om weggevallen delen aan te geven.
Tripreport
Lokatie: Mijn studentenkamer
Drug: 1.8 gram (2 porties) gedroogde hawaiaantjes C. Cyanescens
Maaginhoud: 2 broodjes, 4 uur van tevoren gegeten.
Gemoedstoestand: Zin in een lekkere spirituele trip
Personen: 1
Sitters: 0
A difficult start
Het is rond 6 uur s’avonds als ik m’n eerste portie paddestoeltjes naar binnen werk met een aantal droge biscuitjes en een vruchtensapje. Ik heb belleblaas gekocht en m’n memorecorder bij de hand voor de verslaglegging. Ik vermaal wat wiet en maak de vaporizer startklaar. Fatsoeneer m’n kamer nog een beetje, zet de lavalamp aan en wacht totdat de eerste effecten van de paddestoelen m’n hersenen bereiken.
Na een half uurtje hoor ik m’n huisgenoot vertrekken en voel de eerste lichte effecten opkomen. Mooi, ik ben alleen thuis, dan kan ik niet gestoord worden. Na nog een kwartiertje begint de trip serieus op te komen en ga ik even op m’n bed liggen. Er trekt iets aan m’n voortand, vreemd gevoel. Ik begin nu ook overal patronen te zien. Mooi, ik ben er klaar voor, de sprong in het diepe. Laat maar komen.
M’n tijdsgevoel is nu al serieus in de war. Ik heb Shpongle op staan en wil lekker wegzweven op de vreemde klanken en ritmes. Dit blijkt echter voor geen meter te lukken. Om de een of andere manier kan ik me niet concentreren op de muziek, maar schieten er allemaal gedachtes door m’n hoofd die ik niet kan stoppen. Vragen over mezelf, over wat ik aan het doen ben, het hoe en waarom. Ze blijven door m’n kop schieten, te snel om er goed antwoord op te geven voor mezelf. Pff, ik baal een beetje, als dit de hele avond zo doorgaat...
Mezelf focussen en concentreren op de muziek gaat me nu niet lukken, dus ik probeer even heel wat anders. Ik heb alleen geen idee wat. Moedeloosheid, besluiteloosheid en een grote onrust maken zich meester van me. Dit is moeilijker dan ik verwacht heb.
Dan krijg ik het idee om de belleblaas te gaan proberen. Ik loop naar de badkamer en blaas wat grote bellen. Het kan me echter niet boeien en ik zie niks bijzonders in de bellen. Het enige visuele dat ik ervaar zijn de standaardpatronen die je ook ziet als je je ogen dicht hebt. Ik kan m’n draai nog steeds niet vinden en ik ga maar even douchen om in de tussentijd te bedenken wat ik met de trip aanmoet.
Tijdens het douchen besluit ik om maar wat wiet te gaan vappen en Fear and Loathing te gaan kijken. Dit had ik m’n vorige trip ook gedaan met alice en toen had ik diep op de film zitten spacen. In deze fase van de trip heb ik m’n memorecorder niet veel gebruikt. Voornamelijk omdat ik zo baalde en er niet echt iets interessants gebeurde.
Tijdens het kijken van de film blijf ik erg onrustig en ontevreden over m’n trip. De visuals die ik wel degelijk heb zijn slechts minimaal en ik blijf de hele tijd de vergelijking maken met m’n vorige trip op lsd die zoveel visueler en makkelijker was. Hierdoor blijf ik me ergeren en kan me echt niet concentreren op de film. Ik zet de film af en ga zitten nadenken over wat te doen.
Liggend op m’n bed probeer ik alles voor mezelf op een rijtje te zetten. Waarom gebruik je psychedelica? Ben je wel goed bezig? Dat soort persoonlijke vragen over m’n eigen leven. Ik ben op dit moment vrij onzeker, maar naarmate ik hierover aan het nadenken ben, lukt het me om een bevredigend, niet ontvluchtend antwoord te geven op m’n kritische vragen over mezelf. Het voelt alsof ik steeds steviger in m’n schoenen sta en er gaat een soort opluchting door mezelf heen. De paddo zet me echt aan het denken en als hij ziet met welke intenties en redenen ik dit doe accepteert hij me. Ik heb groot respect voor de paddestoel en vraag nederig of hij me verder mee wilt nemen in m’n gedachten en de spirituele wereld in. Omdat ik eerlijk ben geweest over m’n intenties en respect heb voor het middel neemt hij me mee en komt de trip pas echt op gang.
Introspective mindtrip
The Mystery of the Yeti, m’n favoriete tripmuziek stroomt uit de boxen en ik lig er op m’n bedje van te genieten. M’n memorecorder in m’n hand en het rode lampje brand wat aangeeft dat hij aan het opnemen is. Ik geef me helemaal aan over aan de muziek en de paddestoel.
M’n spieren spannen zich en ik adem zwaar. Ik zet me schrap voor wat komen gaat. Uit de boxen komt een oosterse sfeer. Mystieke panfluiten met een hypnotiserenede beat eronder nemen me mee in een trance. Ik mompel moeilijk verstaanbaar in de microfoon. Ik voel me een sjamaan, een psychonaut, een ontdekker van de geest. M’n hoofd draait naar achter in m’n kussen. Het voelt alsof m’n hoofd veel te ver doordraaid en achterover klapt zeg maar. Vreemd, maar niet beangstigend. Ik ervaar dit alsof m’n Doors of perception open zijn gezet en ik zak nog verder weg in m’n trance.
Ik ben op een mooie vredige plaats. Ik geniet ervan, krijg een zelfvertrouwen boost. Ik accepteer alles zoals het is. “het is zoals het is, trek je nergens wat van aan.”
Het is een uur of 10. De trip gaat nu pas echt lekker en ik eet nog een aantal steeltjes. Een stuk of 6-7 schat ik. Niet te veel, rustig aan. Ik ga weer liggen en zak weer weg in m’n trance. De muziek hypnotiseerd me. Ondertussen trip ik hardop in de microfoon. Duurt even om in zo’n staat van bewustzijn te komen neem er de tijd voor... rustig... rustig..alles rustig. De muziek dompelt m’n kamer onder in verschillende sferen. Ik voel de emotie die de muziek is door me heen trekken. Ik kan me niet meer bewegen. Ik wil me niet meer bewegen. Ik ben op een fijne plaats. Ik voel me verlicht, bevrijd. Geef eraan toe. Doe het!, naar het licht. Is goed voor je.
Ik probeer alles te onthouden. Ben bang om dingen te vergeten. try to remember.. Ik ben vloeibaar, voel de energie en kracht om en door me heen stromen. Wat een raar en vredig gevoel om vloeibaar te zijn. Alles is nieuw. Ik ben op een ontdekkingsreis in mezelf. Spannend. Interessant. Groot potentiaal, potentieel. Onderzoek dit. Doe het. Heerlijk. Doe het, maar hou het bijzonder.......
Ik kan me nog steeds niet bewegen, bang om hier weg te geraken. M’n ogen kan ik wel openen. M’n kamer ziet er raar uit. De muren die een hoek maken normaal gesproken zijn nu doorgetrokken. De hoek is weg, de kamer klopt niet meer. De recorder is nog aan het opnemen, en ik hoop dat ik verstaanbaar ben boven de muziek uit.
Heb er iets aan. Weet waarom je het doet. Fijn zo trippen, vreemd..... rustig.. drift off....Naakt... bloot. Ik zit in een hele...rare... wereld..De wereld met de paddestoeltjes. Omdat het kan. Leef. Ben het ermee eens. Ga er in mee. Feel the energy, lost in space.....................creer, gebruik je hersenen. All in the mind. Fantaseer. Waarom niet? Open your mind. Laat los…..
Het is nu zo’n 20 minuten geleden dat ik de nieuwe paddestoeltjes gegeten heb. Ik ben nog steeds hardop aan het trippen. M’n gedachten springen van de hak op de tak en zijn vrij persoonlijk. Af en toe beschrijf ik wat ik zie, waar ik ben. Ik zie een lang recht geometrisch pad van zwart leisteen voor me. Eromheen is water. Ik hoor in de muziek ook water stromen. Rust, kalmte. Er waaien rood en bruingekleurde herfstbladeren over de stenen, waarvan sommige wegdrijven op het water eromheen. Ik blijf aan de lopende band visualiseren op de muziek. Ondertussen lig in nog steeds in dezelfde houding en beweeg ik me niet. Toch zijn m’n spieren maximaal aangespannen over m’n hele lichaam. Ik voel of weet de locatie van m’n lichaam. De afmetingen, waar m’n voeten, benen, armen en lijf zich bevinden. Het klopt alleen niet helemaal. M’n gevoel treedt steeds een stukje buiten de plaats waar ik lig. Dit alles beschrijf ik en neem ik op. Je voelt eromheen. Je gevoel gaat erbuiten en erbinnen. Zweeft. Rivieren, stroompjes..
.water....stilte.. Het nummer is afgelopen en er heerst een stilte, enkel onderbroken door wat kabbelend water. Vredig, psychedelisch...
A short intermission
Langzaam ontwaak ik uit m’n trance en kan ik me weer bewegen. Ik trip nog steeds hard. Ik voel me loom, verdoofd. Wat een mooie en interessante ervaring is dit zeg. De recorder is nog steeds op aan het nemen, hier ben ik heel blij om. Dit gaat me helpen te herinneren, te onthouden.
Ik draai me om en ga rechtop bed zitten met de muur als rugleuning. De rooie gloed van de lavalamp overheerst in de voor de rest donkere kamer. Er gaat een warme sfeer van uit. De lavalamp hypnotiseerd me. Hij is prachtig. Ik ga dichterbij zitten om hem beter te bestuderen. Er lopen rillingen over m’n lijf. Koud, maar toch niet.. De rooie gloed van de lamp pulseert. Ik schrik hier af en toe van omdat ik denk dat het licht op de gang aangaat en dat er iemand thuis komt. Dit is gelukkig niet het geval.
Ik kijk nog wat trippy plaatjes op m’n pc. Even pauze van de intense trip. Het is nu 11 uur. Dan zie ik het zakje paddestoeltjes liggen. Er zit nog amper een halve portie in, en de trip is heel bijzonder tot nu toe, dus ik besluit om de rest ook maar op te eten.
Bah, wat is dit vies zeg. De paddestoelen zijn zo ontzettend droog dat ze in m’n mond gelijk in gruis uiteenvallen. De smaak wordt ook nog eens versterkt door de trip. Dan herinner ik me dat ik nog een slaatje in de koelkast heb staan. Ik haal het slaatje uit de koelkast beneden en gooi de paddo’s erdoorheen. Stuk beter te doen op deze manier. Even wat eten doet me ook goed.
M’n gezicht kriebelt de hele tijd door m’n haar dat erin hangt. Ze lijken wel statisch. Ik weet niet of dit echt zo is of dat ik dit trip. Ondertussen kijk ik nog wat plaatjes op m’n pc waar ik veel visuals op heb. Opeens komt er een plaatje van een grote agressieve gorilla voorbij. Ik ben benieuwd wat m’n hoofd daarvan gaat maken, maar het plaatje blijft zoals het is. Het is net alsof dit een of ander veiligheidsmechanisme in m’n hersenen me waarschuwen voor gevaar en daarom geen visuals maken. Apart, en wel zo nuttig vind ik evolutionair gezien.
Dan zet ik een flashfilmpje op, een oneindige fractal zooming animatie. Het duurt even voordat ik dit gefixt heb, want ik ben altijd heel snel afgeleid als ik trippend achter de pc zit. Het licht van het beeldscherm is fel en pulseerd en ik kan me niet focussen op wat ik aan het doen ben. Dan leidt de muis me weer af waarmee ik visuals kan aansturen, maar uiteindelijk lukt het toch. Als ik naar m’n bed loop val ik opeens tientallen meters door de grond heen. Wow! Dat was echt raar, ik ben wel blijven staan gelukkig. Een beetje verbaasd ga ik op bed zitten en kijk een tijdje naar de landschappen die op het beeld voorbij komen. Leuk om te doen, maar ik ben bijna weer klaar voor het echte werk.
Confusing chaos
De trip wordt weer zwaarder en chaotischer. Het zijn vast de nieuwe paddestoeltjes die hun intrede maken. Ik kijk naar m’n dekens op bed en zie er complete landschappen in. Ik krijg steeds meer moeite met focussen, de chaos in m’n hoofd wordt steeds maar groter. Dit vreet energie, wat inspannend.
Ik maak nog wat thc vapor met m’n wietpomp. Dit woord het ik tijdens de trip verzonnen en vond het heel grappig op dat moment
. Ik merk dat ik heel vaak moet gapen, steeds dieper. Net alsof m’n geest eruit wil. Ik trip steeds weg op dingen die ik zie in m’n kamer, zie overal kleuren. Dan zie ik opeens dat de zak met vapor al helemaal vol is. Shit, snel de vaporizer uit. Ik glij steeds weg in m’n gedachten en alle normaal gesproken makkelijke handelingen zijn een ware opgave voor me.
Ik installeer me weer op m’n bed, klaar voor de volgende reis door m’n geest als plots het licht op de gang aangaat. Geen verbeelding deze keer, er is echt iemand thuis. Shit, dan moet ik de muziek zachter of uitzetten. Het is inmiddels al rond middernacht schat ik zo.
Wat volgt is een vrij chaotisch geheel waar ik eerst de muziek op de boxen uitzet en m’n koptelefoon opzet. Dan besluit ik om toch wat muziek, zij het zacht op de boxen te zetten, zodat ik tijdens aan de opname kan horen wat voor invloed de muziek op me heeft. Dit heeft een tijdje geduurd omdat ik absoluut niet meer recht kon nadenken en steeds wegtripte op vanalles en nog wat. Als alles uiteindelijk naar wens ik ga ik weer op bed liggen en begin ik aan een ervaring zoals ik die nog nooit heb meegemaakt..
Was I talking?
Alles gaat heel snel in m’n hoofd en er heerst een chaos en verwarring zoals ik nog nooit heb meegemaakt. Ik ben blij dat ik al wat tripervaring heb, want hier moet je goed voor in je schoenen staan. Ik moet mediteren van mezelf, om hiermee om te kunnen gaan. Ondertussen doe ik verslag op m’n recorder. Ik heb ook m’n koptelefoon op waardoor ik mezelf niet goed kan verstaan. Dan slaat de echte grote verwarring toe...
Om hiervan een beeld te geven is hier een stukje van de opname waar de eerste grote mindfuck z’n intrede doet:
Vind rust in jezelf, vind rust in jezelf. Fuckin hell. Wtf gebeurd er allemaal? Snap echt niks meer. Ik hoor mezelf hele tijd praten in m’n gedachten, kei gek. Vet. Ik hoor mezelf praten als ik niet aant praten ben. En... wat? Wtf dit is echt grappig. Dit is vet raar. .......... dit is echt vaag. Gek in m’n kop. Trippy muziek... ff niet praten. Huh? Weet niet of aan het praten of denken ben. Echt vaag. Wat huh? Wtf? Damn. Waaa dit is raaar. Ik word hele tijd wakker, maar dan praat ik wtf? Dit is echt vaag. Ow wtf.... wtf?
Omdat ik mezelf niet goed kan horen praten met de koptelefoon op, weet ik niet meer of ik nu hardop aan het trippen ben of enkel in m’n hoofd. Hierdoor raak ik helemaal in de war en weet ik niet of ik nu door moet gaan met verslaglegging of dat ik m’n mond moet houden. Ik vind het aan de andere kant echter zo interessant dat ik het wel wil vastleggen om later te kunnen bestuderen. Het wordt alleen maar vreemder en vager vanaf hier.
dit is echt niet normaal raar. Ik weet niet wat er gebeurd, wtf? Aaarch. Fuck fuck fuck. Wat is dit. Ik praat niet. Wtf wtf. Relax relax... dit is echt heel raar. Rare ervaring, ik weet het niet. Ik heb meerdere persoonlijkheden. .................... dit is echt heel freaky, echt freaky. Dit is wat de hell. Ben helemaal in de war. Heel erg in de war. Ben ik niet hoor. Heh wtf? M’n gedachten gaan keihard. Ik snap het niet, ik heb meerdere persoonlijkheden. Raar raar raar.... wel interessant, maar is moeilijk te blijven focussen. Ow dit is echt raar, echt zo raar. Nog nooit zoiets raar meegemaakt. Wat? Ik ben helemaal van plastic. Ben een alien weer. M’n handen zijn helemaal. Hoe zeg je dat? Wit niet wit? Wow dit is raar. Ik ben een fucking alien. Heel strak wit. Wow dit is raar. Vetheid. Wat is dit? Wat is dit?? Wat de fuck gebeurd er? Wat gebeurd er met m’n hand? Ik ben echt vette visuals aan het hebben. .... raar bezig in m’n kop. Kan mezelf niet meer volgen. Geweldig is dit. Echt heel interessant. Ik weet echt niet of ik aan het praten ben. Volgens mij wel. Wow dit is echt raar. Dit is echt raar. Wat de helll, wat de hell wat de hell? Rustig rustig rustig, probeer het te begrijpen... zien..... ik snap er niks meer van. Ben echt helemaal van de wereld. Gek in m’n kop, andere wereld. Ik weet hele tijd niet of ik praat of niet. Of ik nu aan het denken ben of aan het praten. ... klopt niet... muziek, vette shit. ..... fucking raar. Begrijpen hoe gekke mensen zijn, fucking gek. Je kan echt niet functioneren. Heftig zeg. Echt heftig. Echt vet om mee te maken. Ik weet hele tijd niet wat ik zie. Hoop dat ik dit opneem. Hoop het. Praat ik? Wat? Ik ben echt gek. Grappig. Gek. Dit is vet raar. Echt blij dat ik de kans krijg om dit te bestuderen. Woww. Ff rustig zitten. Ff niet opnemen, niet te doen. Ik moet echt ff rustig. Snap er niks meer van. Ff wat drinken. Waar is de dop? Wat de hell gebeurd er? Ik ging liggen en ja... ik ging praten. Accepteer het, accepteer het accepteer het! ....... niet praten.
Totale chaos met andere woorden. Het lijkt of elke gedachte die m’n kop binnenschiet vanuit een ander persoon of perspectief komt. Dit perspectief veranderd met de seconde en ik heb nu meerdere ikken. Ik kan mezelf niet meer volgen, ik ben gek aan het worden.
Going insane
Raar ik hoor mezelf praten, of je gek bent. Vet raar. Blij dat ik dit opneem, ik weet echt niet wat er gebeurt. Ow dit is raar. Ow fuck. Moet echt niet praten eigelijk. Niet te volgen. Wtf.... ben facking gek. Wanhoopkreten moet los laten, moet los laten. Concentreer. Vind rust in jezelf. Vind rust. Moet mediteren anders kan je niet. Praten...
wat een tripreport gaat dit worden, jezus christus..... dit is echt te raar. Ik kan echt niet volgen wat ik denk of zeg. Meerdere persoonlijkheden. Hele tijd veranderd het perspectief in m’n kop. Tot aan het oneindige toe. Moet echt niet praten, kan echt niet meer praten. Ik word gek. ..... zo vermoeiend... zal het proberen, niet te praten. Wel machtig interessant. Wtf? Wat voel ik? Kan er niet over uit hoe interessant dit is, geweldig! Apparaat lijkt op ding uit de toekomst, soort afstandbediening met rood lampje, antennetje erop. Concentreer je concentreer je. Je moet gaan zitten. .... of is het niet zo? ....... wow wat is dit vaag. Kan echt niet ..... vaagheid vaagheid. .... snap geen fuck meer van alles, wat gebeurt. Wat zeg ik nou? Wtf? Beschijven, ben in een ruimteschip, ruimteschip achtig. Praat in tongen!? Ik drijf ik drijf. Surrealistisch. .......... denk denk vet interessant. Vind het zo interessant dit. Nooit meegemaakt dit. Zo leuk. Wat een trip, wat een trip wat een trip. ........ helemaal meeslepen. Nog steeds. Rustig rustig.
Ik draai steeds verder door. Slaak af en toe wanhoopskreten en soms lijkt het of ik in tongen praat (op de tape, tijdens de trip niet in de gaten gehad). Tegelijkertijd vind ik dit machtig interessant en wil ermee doorgaan voor zolang als het duurt. Ik probeer me zelf steeds tot rust te manen en me te concentreren, wat af en toe lukt, het rustig worden. Concentreren blijkt onmogelijk. Ik raak mezelf steeds verder kwijt.
.... onbewoond. Ik ben verspreid. Ben op meerdere plaatsen. Ik ben natuur iets.. wtf? Dit is echt raar. Dit is echt raar. Wtf wtf. Ben mezelf kwijt. In mezelf praten wat de hell? ......... verbaasd. Wat gebeurd er allemaal, wat de fuck? Wow dit is vermoeiend. Vermoeiend. Ik moet ff ff licht ofzo. Fucking hell wat gebeurd er allemaal, Ik doe echt ff het licht aan. *doet licht aan* m’n benen. Ik val door de grond. Ff zitten op bed. ........... wat de hell. Wat ging ik doen, wat ga ik hard............ wat gebeurd er. Wtf??? Raak niet in paniek man, jezus! Wat een intense trip. .......... waar is m’n bril? Wat de hell? Wat is dit. Zwaar.. moet echt focussen. Loslaten loslaten. Wat gebeurt er allemaal wat gebeurt er allemaal? Respect behandelen. Accepteer het. Maak er gebruik van. ....
Nadat ik het licht aan heb gedaan en weer naar m’n bed loop lijkt het weer alsof ik door de grond zat. Ik slaak een kreet van wanhoop en paniek en moet mezelf weer tot de orde roepen. Dit alles is zeer inspannend en vermoeiend, ik raak steeds verder uitgeput.
Wat er vervolgens gaat gebeuren is een soort religieuze of goddelijke ervaring..
A divine experience
morgen echt luisteren wat ik opneem. *Drinking vruchtensap* aaarch wat de hell? ........ raak niet in paniek. Jezus. Ik ben niemand meer. Complete egodeath, ik ben niks ik ben niks. Niet normaal. Jezus christus... wtf? Egodeath. Nu weet ik wat het betekend. Schitterend. Echt... wat fijn, wat de hell. Voelt echt heel raar. Dit is echt... wat de fack? Fack...... was i talking? Nog nooit zo gevoeld. Niet op voorbereid. Moet er mee door. M’n hoofd is keigroot. M’n gedachten zitten.. overal............ prachtigheid. Dit is geweldig. Dit is het leven. Geweldig. Overzie alles. Geniaal. Ow wtf? Het leven is alles en het hele leven heeft een voorbedachte rade totdat we doodgaan. Opnieuw geboren, wakker worden opnieuw op de wereld. Wereld, alle mensen. Wat complex. Wat mooi. Wat geniaal. Mooi. Prachtig. Wtf wtf. Een bewustzijn waar alles uit bestaat. Wat geniaal. Wat ?? *pure wanhoopkreten? Zwaar zuchtend ademhalen* wat mooi wat mooi. Moet gewoon ff accepteren dat ik gek ben en maar kijken wat er gebeurt. ..... als ik nuchter ben.............. ik ben echt niet te verstaan... damn wat is dit gaaf om mee te maken. Kan je je echt niet voorstellen. Dat je meerdere persoonlijkheden hebt. Echt raar. Ik snap er niks meer van, net snapte ik het maar ben het weer een beetje kwijt. Een bewustzijn, een bewustzijn.... aarch. Wat de hell, wat gebeurt er met me. Wat gebeurd er... wat gebeurt er met me...
net alsof je dood bent.
ik ben overal, ik ben overal. Wat groots! Egodeath egodeath EGODEATH! Ik ben niemand meer. Ik weet hoe het is om niemand te zien. Op te gaan in het bewustzijn. Bewustzijn waar het leven uit bestaat. Wat geniaal wat geniaal!!
Dit was even een heftig stukje trippen. Een egodood, ik had er wel eens van gehoord, maar je kan het je niet voorstellen tot je het meegemaakt hebt. Zeer heftig en vervreemdend, maar aan de andere kant ook heel vredig, rustgevend. M’n gevoel was overal en nergens. Ik bestond niet meer. Verspreid over alles. Ik zag hoe het leven in elkaar stak, alles vanuit een collectief bewustzijn waarin je opgaat als je dood bent. Waaruit je ook hergeboren kan worden, een kracht, een realiteit, de waarheid?
Hoe logisch het toen ook allemaal was, na de egodood kan ik me er alleen stukjes van herinneren. Basale fragmenten uit m’n herinnering in het collectieve bewustzijn. Te groots en te geniaal om te kunnen vatten in m’n eigen bewustzijn op Aarde. Ik ben bekaf, dit vreet energie.
Ik loop naar de wc en ben nog steeds in een verbijsterde staat en ik probeer alles te begrijpen. Dit lukt niet, maar ik ben blij dat ik dit mee mag maken. Een goddelijke ervaring. Dé ervaring. Ik voel me ontmaagd. Ik ben blij dat ik niet echt gek ben. Ik kan me precies voorstellen hoe mensen denken en voelen die echt gek zijn. Wat zwaar vermoeiend en verwarrend moet dat zijn. Stemmen in je hoofd, meerdere persoonlijkheden. Je kan niet meer normaal functioneren. Best eng eigelijk.
Toch ben ik er wel van overtuigd dat ik weer normaal ga worden. Dat hoop ik, dat weet ik eigelijk wel zeker.
Op de terugweg van de wc naar m’n kamer zak ik opeens op m’n benen en glij ik tegen de muur aan. Ik slaak een wanhoopskreet en voor een korte tijd ben ik in paniek. Ik val in een gat, steeds harder. Weg van alles.
Dan ben ik opeens weer op m’n kamer. Moe, afgepeigerd, ik kan niet meer.
Om mezelf weer rustig te maken en de stemmen in m’n hoofd te negeren ga ik visuals maken met m’n handen. Door lekker op te gaan in de visuals leid ik mezelf af en hoop ik langzaam weer normaal te worden. Ik heb energie nodig. M’n hersenen hebben energie nodig om niet in te storten. Dan herinner ik me dat ik ook dextro’s gehaald heb die dag en haal ze uit m’n tas. Ik eet er een paar en langzaam maar zeker wordt de trip minder zwaar. De chaos verdwijnt, de visuals blijven nog even, maar ik ben niet langer gek.
Uitgeput, maar een hele ervaring rijker zet ik nog even wat spacemuziek aan, maak nog wat thc vapor en langzaam zweef ik weg tot ik in een diepe slaap terechtkom.
Epilogue
Ik hoop dat het een boeiend verhaal is om te lezen. Ik heb er best veel tijd ingestoken, vooral met het ontcijferen van de tape. De schuingedrukte stukken zijn allemaal letterlijk uitgesproken tijdens de trip. Ik ben van plan in volgende trips dit zeker weer te gaan gebruiken.
Feedback over de ervaring of schrijfstijl is altijd welkom. Zo probeer ik m’n reports steeds beter te kunnen schrijven. Bedankt voor je tijd en wat een ervaring...
Prologue
M’n laatste 2 trips waren op lsd en ik vond het weer eens een keer tijd om paddo’s te doen. Wat ik altijd vervelend vind in m’n trips is dat ik zoveel details en inzichten die ik krijg tijdens een trip grotendeels vergeet. Af en toe schrijf ik wel belangrijke dingen op, maar daarvoor moet je uit de trip komen en dat irriteerd me. Ik had hierom dan ook al langer het idee om trips op te nemen en vandaag heb ik besloten om hier eens werk van te gaan maken. Ik heb dus voor 50 euro een digitaal memo-recordertje gekocht waar ik een aantal uren geluid mee op kan nemen. Achteraf is dit een goeie investering gebleken, want de trip die ik vandaag mee zou gaan maken zou er een gaan worden die ik mede dankzij de opnamen nog lang zal blijven onthouden...
Gedurende het report zal ik af en toe fragmenten van de opnames laten zien. Deze zijn schuingedrukt. Dit is een letterlijke weergave van wat ik gezegd heb. Af en toe ben ik te onverstaanbaar en gebruik ik “.........” om weggevallen delen aan te geven.
Tripreport
Lokatie: Mijn studentenkamer
Drug: 1.8 gram (2 porties) gedroogde hawaiaantjes C. Cyanescens
Maaginhoud: 2 broodjes, 4 uur van tevoren gegeten.
Gemoedstoestand: Zin in een lekkere spirituele trip
Personen: 1
Sitters: 0
A difficult start
Het is rond 6 uur s’avonds als ik m’n eerste portie paddestoeltjes naar binnen werk met een aantal droge biscuitjes en een vruchtensapje. Ik heb belleblaas gekocht en m’n memorecorder bij de hand voor de verslaglegging. Ik vermaal wat wiet en maak de vaporizer startklaar. Fatsoeneer m’n kamer nog een beetje, zet de lavalamp aan en wacht totdat de eerste effecten van de paddestoelen m’n hersenen bereiken.
Na een half uurtje hoor ik m’n huisgenoot vertrekken en voel de eerste lichte effecten opkomen. Mooi, ik ben alleen thuis, dan kan ik niet gestoord worden. Na nog een kwartiertje begint de trip serieus op te komen en ga ik even op m’n bed liggen. Er trekt iets aan m’n voortand, vreemd gevoel. Ik begin nu ook overal patronen te zien. Mooi, ik ben er klaar voor, de sprong in het diepe. Laat maar komen.
M’n tijdsgevoel is nu al serieus in de war. Ik heb Shpongle op staan en wil lekker wegzweven op de vreemde klanken en ritmes. Dit blijkt echter voor geen meter te lukken. Om de een of andere manier kan ik me niet concentreren op de muziek, maar schieten er allemaal gedachtes door m’n hoofd die ik niet kan stoppen. Vragen over mezelf, over wat ik aan het doen ben, het hoe en waarom. Ze blijven door m’n kop schieten, te snel om er goed antwoord op te geven voor mezelf. Pff, ik baal een beetje, als dit de hele avond zo doorgaat...
Mezelf focussen en concentreren op de muziek gaat me nu niet lukken, dus ik probeer even heel wat anders. Ik heb alleen geen idee wat. Moedeloosheid, besluiteloosheid en een grote onrust maken zich meester van me. Dit is moeilijker dan ik verwacht heb.
Dan krijg ik het idee om de belleblaas te gaan proberen. Ik loop naar de badkamer en blaas wat grote bellen. Het kan me echter niet boeien en ik zie niks bijzonders in de bellen. Het enige visuele dat ik ervaar zijn de standaardpatronen die je ook ziet als je je ogen dicht hebt. Ik kan m’n draai nog steeds niet vinden en ik ga maar even douchen om in de tussentijd te bedenken wat ik met de trip aanmoet.
Tijdens het douchen besluit ik om maar wat wiet te gaan vappen en Fear and Loathing te gaan kijken. Dit had ik m’n vorige trip ook gedaan met alice en toen had ik diep op de film zitten spacen. In deze fase van de trip heb ik m’n memorecorder niet veel gebruikt. Voornamelijk omdat ik zo baalde en er niet echt iets interessants gebeurde.
Tijdens het kijken van de film blijf ik erg onrustig en ontevreden over m’n trip. De visuals die ik wel degelijk heb zijn slechts minimaal en ik blijf de hele tijd de vergelijking maken met m’n vorige trip op lsd die zoveel visueler en makkelijker was. Hierdoor blijf ik me ergeren en kan me echt niet concentreren op de film. Ik zet de film af en ga zitten nadenken over wat te doen.
Liggend op m’n bed probeer ik alles voor mezelf op een rijtje te zetten. Waarom gebruik je psychedelica? Ben je wel goed bezig? Dat soort persoonlijke vragen over m’n eigen leven. Ik ben op dit moment vrij onzeker, maar naarmate ik hierover aan het nadenken ben, lukt het me om een bevredigend, niet ontvluchtend antwoord te geven op m’n kritische vragen over mezelf. Het voelt alsof ik steeds steviger in m’n schoenen sta en er gaat een soort opluchting door mezelf heen. De paddo zet me echt aan het denken en als hij ziet met welke intenties en redenen ik dit doe accepteert hij me. Ik heb groot respect voor de paddestoel en vraag nederig of hij me verder mee wilt nemen in m’n gedachten en de spirituele wereld in. Omdat ik eerlijk ben geweest over m’n intenties en respect heb voor het middel neemt hij me mee en komt de trip pas echt op gang.
Introspective mindtrip
The Mystery of the Yeti, m’n favoriete tripmuziek stroomt uit de boxen en ik lig er op m’n bedje van te genieten. M’n memorecorder in m’n hand en het rode lampje brand wat aangeeft dat hij aan het opnemen is. Ik geef me helemaal aan over aan de muziek en de paddestoel.
M’n spieren spannen zich en ik adem zwaar. Ik zet me schrap voor wat komen gaat. Uit de boxen komt een oosterse sfeer. Mystieke panfluiten met een hypnotiserenede beat eronder nemen me mee in een trance. Ik mompel moeilijk verstaanbaar in de microfoon. Ik voel me een sjamaan, een psychonaut, een ontdekker van de geest. M’n hoofd draait naar achter in m’n kussen. Het voelt alsof m’n hoofd veel te ver doordraaid en achterover klapt zeg maar. Vreemd, maar niet beangstigend. Ik ervaar dit alsof m’n Doors of perception open zijn gezet en ik zak nog verder weg in m’n trance.
Ik ben op een mooie vredige plaats. Ik geniet ervan, krijg een zelfvertrouwen boost. Ik accepteer alles zoals het is. “het is zoals het is, trek je nergens wat van aan.”
Het is een uur of 10. De trip gaat nu pas echt lekker en ik eet nog een aantal steeltjes. Een stuk of 6-7 schat ik. Niet te veel, rustig aan. Ik ga weer liggen en zak weer weg in m’n trance. De muziek hypnotiseerd me. Ondertussen trip ik hardop in de microfoon. Duurt even om in zo’n staat van bewustzijn te komen neem er de tijd voor... rustig... rustig..alles rustig. De muziek dompelt m’n kamer onder in verschillende sferen. Ik voel de emotie die de muziek is door me heen trekken. Ik kan me niet meer bewegen. Ik wil me niet meer bewegen. Ik ben op een fijne plaats. Ik voel me verlicht, bevrijd. Geef eraan toe. Doe het!, naar het licht. Is goed voor je.
Ik probeer alles te onthouden. Ben bang om dingen te vergeten. try to remember.. Ik ben vloeibaar, voel de energie en kracht om en door me heen stromen. Wat een raar en vredig gevoel om vloeibaar te zijn. Alles is nieuw. Ik ben op een ontdekkingsreis in mezelf. Spannend. Interessant. Groot potentiaal, potentieel. Onderzoek dit. Doe het. Heerlijk. Doe het, maar hou het bijzonder.......
Ik kan me nog steeds niet bewegen, bang om hier weg te geraken. M’n ogen kan ik wel openen. M’n kamer ziet er raar uit. De muren die een hoek maken normaal gesproken zijn nu doorgetrokken. De hoek is weg, de kamer klopt niet meer. De recorder is nog aan het opnemen, en ik hoop dat ik verstaanbaar ben boven de muziek uit.
Heb er iets aan. Weet waarom je het doet. Fijn zo trippen, vreemd..... rustig.. drift off....Naakt... bloot. Ik zit in een hele...rare... wereld..De wereld met de paddestoeltjes. Omdat het kan. Leef. Ben het ermee eens. Ga er in mee. Feel the energy, lost in space.....................creer, gebruik je hersenen. All in the mind. Fantaseer. Waarom niet? Open your mind. Laat los…..
Het is nu zo’n 20 minuten geleden dat ik de nieuwe paddestoeltjes gegeten heb. Ik ben nog steeds hardop aan het trippen. M’n gedachten springen van de hak op de tak en zijn vrij persoonlijk. Af en toe beschrijf ik wat ik zie, waar ik ben. Ik zie een lang recht geometrisch pad van zwart leisteen voor me. Eromheen is water. Ik hoor in de muziek ook water stromen. Rust, kalmte. Er waaien rood en bruingekleurde herfstbladeren over de stenen, waarvan sommige wegdrijven op het water eromheen. Ik blijf aan de lopende band visualiseren op de muziek. Ondertussen lig in nog steeds in dezelfde houding en beweeg ik me niet. Toch zijn m’n spieren maximaal aangespannen over m’n hele lichaam. Ik voel of weet de locatie van m’n lichaam. De afmetingen, waar m’n voeten, benen, armen en lijf zich bevinden. Het klopt alleen niet helemaal. M’n gevoel treedt steeds een stukje buiten de plaats waar ik lig. Dit alles beschrijf ik en neem ik op. Je voelt eromheen. Je gevoel gaat erbuiten en erbinnen. Zweeft. Rivieren, stroompjes..
.water....stilte.. Het nummer is afgelopen en er heerst een stilte, enkel onderbroken door wat kabbelend water. Vredig, psychedelisch...
A short intermission
Langzaam ontwaak ik uit m’n trance en kan ik me weer bewegen. Ik trip nog steeds hard. Ik voel me loom, verdoofd. Wat een mooie en interessante ervaring is dit zeg. De recorder is nog steeds op aan het nemen, hier ben ik heel blij om. Dit gaat me helpen te herinneren, te onthouden.
Ik draai me om en ga rechtop bed zitten met de muur als rugleuning. De rooie gloed van de lavalamp overheerst in de voor de rest donkere kamer. Er gaat een warme sfeer van uit. De lavalamp hypnotiseerd me. Hij is prachtig. Ik ga dichterbij zitten om hem beter te bestuderen. Er lopen rillingen over m’n lijf. Koud, maar toch niet.. De rooie gloed van de lamp pulseert. Ik schrik hier af en toe van omdat ik denk dat het licht op de gang aangaat en dat er iemand thuis komt. Dit is gelukkig niet het geval.
Ik kijk nog wat trippy plaatjes op m’n pc. Even pauze van de intense trip. Het is nu 11 uur. Dan zie ik het zakje paddestoeltjes liggen. Er zit nog amper een halve portie in, en de trip is heel bijzonder tot nu toe, dus ik besluit om de rest ook maar op te eten.
Bah, wat is dit vies zeg. De paddestoelen zijn zo ontzettend droog dat ze in m’n mond gelijk in gruis uiteenvallen. De smaak wordt ook nog eens versterkt door de trip. Dan herinner ik me dat ik nog een slaatje in de koelkast heb staan. Ik haal het slaatje uit de koelkast beneden en gooi de paddo’s erdoorheen. Stuk beter te doen op deze manier. Even wat eten doet me ook goed.
M’n gezicht kriebelt de hele tijd door m’n haar dat erin hangt. Ze lijken wel statisch. Ik weet niet of dit echt zo is of dat ik dit trip. Ondertussen kijk ik nog wat plaatjes op m’n pc waar ik veel visuals op heb. Opeens komt er een plaatje van een grote agressieve gorilla voorbij. Ik ben benieuwd wat m’n hoofd daarvan gaat maken, maar het plaatje blijft zoals het is. Het is net alsof dit een of ander veiligheidsmechanisme in m’n hersenen me waarschuwen voor gevaar en daarom geen visuals maken. Apart, en wel zo nuttig vind ik evolutionair gezien.
Dan zet ik een flashfilmpje op, een oneindige fractal zooming animatie. Het duurt even voordat ik dit gefixt heb, want ik ben altijd heel snel afgeleid als ik trippend achter de pc zit. Het licht van het beeldscherm is fel en pulseerd en ik kan me niet focussen op wat ik aan het doen ben. Dan leidt de muis me weer af waarmee ik visuals kan aansturen, maar uiteindelijk lukt het toch. Als ik naar m’n bed loop val ik opeens tientallen meters door de grond heen. Wow! Dat was echt raar, ik ben wel blijven staan gelukkig. Een beetje verbaasd ga ik op bed zitten en kijk een tijdje naar de landschappen die op het beeld voorbij komen. Leuk om te doen, maar ik ben bijna weer klaar voor het echte werk.
Confusing chaos
De trip wordt weer zwaarder en chaotischer. Het zijn vast de nieuwe paddestoeltjes die hun intrede maken. Ik kijk naar m’n dekens op bed en zie er complete landschappen in. Ik krijg steeds meer moeite met focussen, de chaos in m’n hoofd wordt steeds maar groter. Dit vreet energie, wat inspannend.
Ik maak nog wat thc vapor met m’n wietpomp. Dit woord het ik tijdens de trip verzonnen en vond het heel grappig op dat moment
. Ik merk dat ik heel vaak moet gapen, steeds dieper. Net alsof m’n geest eruit wil. Ik trip steeds weg op dingen die ik zie in m’n kamer, zie overal kleuren. Dan zie ik opeens dat de zak met vapor al helemaal vol is. Shit, snel de vaporizer uit. Ik glij steeds weg in m’n gedachten en alle normaal gesproken makkelijke handelingen zijn een ware opgave voor me.Ik installeer me weer op m’n bed, klaar voor de volgende reis door m’n geest als plots het licht op de gang aangaat. Geen verbeelding deze keer, er is echt iemand thuis. Shit, dan moet ik de muziek zachter of uitzetten. Het is inmiddels al rond middernacht schat ik zo.
Wat volgt is een vrij chaotisch geheel waar ik eerst de muziek op de boxen uitzet en m’n koptelefoon opzet. Dan besluit ik om toch wat muziek, zij het zacht op de boxen te zetten, zodat ik tijdens aan de opname kan horen wat voor invloed de muziek op me heeft. Dit heeft een tijdje geduurd omdat ik absoluut niet meer recht kon nadenken en steeds wegtripte op vanalles en nog wat. Als alles uiteindelijk naar wens ik ga ik weer op bed liggen en begin ik aan een ervaring zoals ik die nog nooit heb meegemaakt..
Was I talking?
Alles gaat heel snel in m’n hoofd en er heerst een chaos en verwarring zoals ik nog nooit heb meegemaakt. Ik ben blij dat ik al wat tripervaring heb, want hier moet je goed voor in je schoenen staan. Ik moet mediteren van mezelf, om hiermee om te kunnen gaan. Ondertussen doe ik verslag op m’n recorder. Ik heb ook m’n koptelefoon op waardoor ik mezelf niet goed kan verstaan. Dan slaat de echte grote verwarring toe...
Om hiervan een beeld te geven is hier een stukje van de opname waar de eerste grote mindfuck z’n intrede doet:
Vind rust in jezelf, vind rust in jezelf. Fuckin hell. Wtf gebeurd er allemaal? Snap echt niks meer. Ik hoor mezelf hele tijd praten in m’n gedachten, kei gek. Vet. Ik hoor mezelf praten als ik niet aant praten ben. En... wat? Wtf dit is echt grappig. Dit is vet raar. .......... dit is echt vaag. Gek in m’n kop. Trippy muziek... ff niet praten. Huh? Weet niet of aan het praten of denken ben. Echt vaag. Wat huh? Wtf? Damn. Waaa dit is raaar. Ik word hele tijd wakker, maar dan praat ik wtf? Dit is echt vaag. Ow wtf.... wtf?
Omdat ik mezelf niet goed kan horen praten met de koptelefoon op, weet ik niet meer of ik nu hardop aan het trippen ben of enkel in m’n hoofd. Hierdoor raak ik helemaal in de war en weet ik niet of ik nu door moet gaan met verslaglegging of dat ik m’n mond moet houden. Ik vind het aan de andere kant echter zo interessant dat ik het wel wil vastleggen om later te kunnen bestuderen. Het wordt alleen maar vreemder en vager vanaf hier.
dit is echt niet normaal raar. Ik weet niet wat er gebeurd, wtf? Aaarch. Fuck fuck fuck. Wat is dit. Ik praat niet. Wtf wtf. Relax relax... dit is echt heel raar. Rare ervaring, ik weet het niet. Ik heb meerdere persoonlijkheden. .................... dit is echt heel freaky, echt freaky. Dit is wat de hell. Ben helemaal in de war. Heel erg in de war. Ben ik niet hoor. Heh wtf? M’n gedachten gaan keihard. Ik snap het niet, ik heb meerdere persoonlijkheden. Raar raar raar.... wel interessant, maar is moeilijk te blijven focussen. Ow dit is echt raar, echt zo raar. Nog nooit zoiets raar meegemaakt. Wat? Ik ben helemaal van plastic. Ben een alien weer. M’n handen zijn helemaal. Hoe zeg je dat? Wit niet wit? Wow dit is raar. Ik ben een fucking alien. Heel strak wit. Wow dit is raar. Vetheid. Wat is dit? Wat is dit?? Wat de fuck gebeurd er? Wat gebeurd er met m’n hand? Ik ben echt vette visuals aan het hebben. .... raar bezig in m’n kop. Kan mezelf niet meer volgen. Geweldig is dit. Echt heel interessant. Ik weet echt niet of ik aan het praten ben. Volgens mij wel. Wow dit is echt raar. Dit is echt raar. Wat de helll, wat de hell wat de hell? Rustig rustig rustig, probeer het te begrijpen... zien..... ik snap er niks meer van. Ben echt helemaal van de wereld. Gek in m’n kop, andere wereld. Ik weet hele tijd niet of ik praat of niet. Of ik nu aan het denken ben of aan het praten. ... klopt niet... muziek, vette shit. ..... fucking raar. Begrijpen hoe gekke mensen zijn, fucking gek. Je kan echt niet functioneren. Heftig zeg. Echt heftig. Echt vet om mee te maken. Ik weet hele tijd niet wat ik zie. Hoop dat ik dit opneem. Hoop het. Praat ik? Wat? Ik ben echt gek. Grappig. Gek. Dit is vet raar. Echt blij dat ik de kans krijg om dit te bestuderen. Woww. Ff rustig zitten. Ff niet opnemen, niet te doen. Ik moet echt ff rustig. Snap er niks meer van. Ff wat drinken. Waar is de dop? Wat de hell gebeurd er? Ik ging liggen en ja... ik ging praten. Accepteer het, accepteer het accepteer het! ....... niet praten.
Totale chaos met andere woorden. Het lijkt of elke gedachte die m’n kop binnenschiet vanuit een ander persoon of perspectief komt. Dit perspectief veranderd met de seconde en ik heb nu meerdere ikken. Ik kan mezelf niet meer volgen, ik ben gek aan het worden.
Going insane
Raar ik hoor mezelf praten, of je gek bent. Vet raar. Blij dat ik dit opneem, ik weet echt niet wat er gebeurt. Ow dit is raar. Ow fuck. Moet echt niet praten eigelijk. Niet te volgen. Wtf.... ben facking gek. Wanhoopkreten moet los laten, moet los laten. Concentreer. Vind rust in jezelf. Vind rust. Moet mediteren anders kan je niet. Praten...
wat een tripreport gaat dit worden, jezus christus..... dit is echt te raar. Ik kan echt niet volgen wat ik denk of zeg. Meerdere persoonlijkheden. Hele tijd veranderd het perspectief in m’n kop. Tot aan het oneindige toe. Moet echt niet praten, kan echt niet meer praten. Ik word gek. ..... zo vermoeiend... zal het proberen, niet te praten. Wel machtig interessant. Wtf? Wat voel ik? Kan er niet over uit hoe interessant dit is, geweldig! Apparaat lijkt op ding uit de toekomst, soort afstandbediening met rood lampje, antennetje erop. Concentreer je concentreer je. Je moet gaan zitten. .... of is het niet zo? ....... wow wat is dit vaag. Kan echt niet ..... vaagheid vaagheid. .... snap geen fuck meer van alles, wat gebeurt. Wat zeg ik nou? Wtf? Beschijven, ben in een ruimteschip, ruimteschip achtig. Praat in tongen!? Ik drijf ik drijf. Surrealistisch. .......... denk denk vet interessant. Vind het zo interessant dit. Nooit meegemaakt dit. Zo leuk. Wat een trip, wat een trip wat een trip. ........ helemaal meeslepen. Nog steeds. Rustig rustig.
Ik draai steeds verder door. Slaak af en toe wanhoopskreten en soms lijkt het of ik in tongen praat (op de tape, tijdens de trip niet in de gaten gehad). Tegelijkertijd vind ik dit machtig interessant en wil ermee doorgaan voor zolang als het duurt. Ik probeer me zelf steeds tot rust te manen en me te concentreren, wat af en toe lukt, het rustig worden. Concentreren blijkt onmogelijk. Ik raak mezelf steeds verder kwijt.
.... onbewoond. Ik ben verspreid. Ben op meerdere plaatsen. Ik ben natuur iets.. wtf? Dit is echt raar. Dit is echt raar. Wtf wtf. Ben mezelf kwijt. In mezelf praten wat de hell? ......... verbaasd. Wat gebeurd er allemaal, wat de fuck? Wow dit is vermoeiend. Vermoeiend. Ik moet ff ff licht ofzo. Fucking hell wat gebeurd er allemaal, Ik doe echt ff het licht aan. *doet licht aan* m’n benen. Ik val door de grond. Ff zitten op bed. ........... wat de hell. Wat ging ik doen, wat ga ik hard............ wat gebeurd er. Wtf??? Raak niet in paniek man, jezus! Wat een intense trip. .......... waar is m’n bril? Wat de hell? Wat is dit. Zwaar.. moet echt focussen. Loslaten loslaten. Wat gebeurt er allemaal wat gebeurt er allemaal? Respect behandelen. Accepteer het. Maak er gebruik van. ....
Nadat ik het licht aan heb gedaan en weer naar m’n bed loop lijkt het weer alsof ik door de grond zat. Ik slaak een kreet van wanhoop en paniek en moet mezelf weer tot de orde roepen. Dit alles is zeer inspannend en vermoeiend, ik raak steeds verder uitgeput.
Wat er vervolgens gaat gebeuren is een soort religieuze of goddelijke ervaring..
A divine experience
morgen echt luisteren wat ik opneem. *Drinking vruchtensap* aaarch wat de hell? ........ raak niet in paniek. Jezus. Ik ben niemand meer. Complete egodeath, ik ben niks ik ben niks. Niet normaal. Jezus christus... wtf? Egodeath. Nu weet ik wat het betekend. Schitterend. Echt... wat fijn, wat de hell. Voelt echt heel raar. Dit is echt... wat de fack? Fack...... was i talking? Nog nooit zo gevoeld. Niet op voorbereid. Moet er mee door. M’n hoofd is keigroot. M’n gedachten zitten.. overal............ prachtigheid. Dit is geweldig. Dit is het leven. Geweldig. Overzie alles. Geniaal. Ow wtf? Het leven is alles en het hele leven heeft een voorbedachte rade totdat we doodgaan. Opnieuw geboren, wakker worden opnieuw op de wereld. Wereld, alle mensen. Wat complex. Wat mooi. Wat geniaal. Mooi. Prachtig. Wtf wtf. Een bewustzijn waar alles uit bestaat. Wat geniaal. Wat ?? *pure wanhoopkreten? Zwaar zuchtend ademhalen* wat mooi wat mooi. Moet gewoon ff accepteren dat ik gek ben en maar kijken wat er gebeurt. ..... als ik nuchter ben.............. ik ben echt niet te verstaan... damn wat is dit gaaf om mee te maken. Kan je je echt niet voorstellen. Dat je meerdere persoonlijkheden hebt. Echt raar. Ik snap er niks meer van, net snapte ik het maar ben het weer een beetje kwijt. Een bewustzijn, een bewustzijn.... aarch. Wat de hell, wat gebeurt er met me. Wat gebeurd er... wat gebeurt er met me...
net alsof je dood bent.
ik ben overal, ik ben overal. Wat groots! Egodeath egodeath EGODEATH! Ik ben niemand meer. Ik weet hoe het is om niemand te zien. Op te gaan in het bewustzijn. Bewustzijn waar het leven uit bestaat. Wat geniaal wat geniaal!!
Dit was even een heftig stukje trippen. Een egodood, ik had er wel eens van gehoord, maar je kan het je niet voorstellen tot je het meegemaakt hebt. Zeer heftig en vervreemdend, maar aan de andere kant ook heel vredig, rustgevend. M’n gevoel was overal en nergens. Ik bestond niet meer. Verspreid over alles. Ik zag hoe het leven in elkaar stak, alles vanuit een collectief bewustzijn waarin je opgaat als je dood bent. Waaruit je ook hergeboren kan worden, een kracht, een realiteit, de waarheid?
Hoe logisch het toen ook allemaal was, na de egodood kan ik me er alleen stukjes van herinneren. Basale fragmenten uit m’n herinnering in het collectieve bewustzijn. Te groots en te geniaal om te kunnen vatten in m’n eigen bewustzijn op Aarde. Ik ben bekaf, dit vreet energie.
Ik loop naar de wc en ben nog steeds in een verbijsterde staat en ik probeer alles te begrijpen. Dit lukt niet, maar ik ben blij dat ik dit mee mag maken. Een goddelijke ervaring. Dé ervaring. Ik voel me ontmaagd. Ik ben blij dat ik niet echt gek ben. Ik kan me precies voorstellen hoe mensen denken en voelen die echt gek zijn. Wat zwaar vermoeiend en verwarrend moet dat zijn. Stemmen in je hoofd, meerdere persoonlijkheden. Je kan niet meer normaal functioneren. Best eng eigelijk.
Toch ben ik er wel van overtuigd dat ik weer normaal ga worden. Dat hoop ik, dat weet ik eigelijk wel zeker.
Op de terugweg van de wc naar m’n kamer zak ik opeens op m’n benen en glij ik tegen de muur aan. Ik slaak een wanhoopskreet en voor een korte tijd ben ik in paniek. Ik val in een gat, steeds harder. Weg van alles.
Dan ben ik opeens weer op m’n kamer. Moe, afgepeigerd, ik kan niet meer.
Om mezelf weer rustig te maken en de stemmen in m’n hoofd te negeren ga ik visuals maken met m’n handen. Door lekker op te gaan in de visuals leid ik mezelf af en hoop ik langzaam weer normaal te worden. Ik heb energie nodig. M’n hersenen hebben energie nodig om niet in te storten. Dan herinner ik me dat ik ook dextro’s gehaald heb die dag en haal ze uit m’n tas. Ik eet er een paar en langzaam maar zeker wordt de trip minder zwaar. De chaos verdwijnt, de visuals blijven nog even, maar ik ben niet langer gek.
Uitgeput, maar een hele ervaring rijker zet ik nog even wat spacemuziek aan, maak nog wat thc vapor en langzaam zweef ik weg tot ik in een diepe slaap terechtkom.
Epilogue
Ik hoop dat het een boeiend verhaal is om te lezen. Ik heb er best veel tijd ingestoken, vooral met het ontcijferen van de tape. De schuingedrukte stukken zijn allemaal letterlijk uitgesproken tijdens de trip. Ik ben van plan in volgende trips dit zeker weer te gaan gebruiken.
Feedback over de ervaring of schrijfstijl is altijd welkom. Zo probeer ik m’n reports steeds beter te kunnen schrijven. Bedankt voor je tijd en wat een ervaring...
