Het was weer even geleden en de tijd was aangebroken om men laaste flush eens te consumeren. Het was een stralend mooie dag (24 graden, veeeel zon, echte nazomerse dag) en ik had de vroege shift en was dus rond de middag thuis. Ik en men beste maat Jean besloten om men laatste mushies te nemen op deze perfecte dag. Van men eerste oogst hadden we al reeds gegeten en deze trip was eerder mild maar zeker niet lame. Nu waren we erg benieuwd naar men laatste oogst (eentje met veel grote dikke paddo's). ZO,
Wie: Ik en jean, sitter? hell no
Waar: buiten,velden,parkje,bosjes,natuur
Dosis: elk ong 3 gr gedroogde
Maaginhoud: Middageten ( boterham of 5)
Uur van iname: rond 14.30
het consumeren
We verdeelden de paddo's lekker buiten op men terassje op een schaaltje met een fles water naast ons. Eens verdeeld begonnen we rustig onze portie op te eten, ondertussen nog een jointje draaien in afwachting. We hadden een parcour uitgestipled met plaatsen waar we zeker moesten langsstappen, een heel traject met veel bezienswaardigheden De paddo's waren opgegeten en de joint was klaar. In onze rugzakken staken we een paar flessen water, een dekentje, boxen, mp3 en wat extra batterijen. Zozo klaar om aan onze wandeltocht te beginnen. We hadden er zin in
comming up
Na z'n 10 a 15 min begon ik al wat verandering waar te nemen, ik voelde de paddo's lichtjes werken en zo ook Jean. Het gevoel dat alles al wat anders is enz, je kent het wel. We besloten dus om maar eens om aan onze wandeltocht te beginnen met eerste halte het park.We liepen al wat wazig naar het park toe, en ik begon de mushies beter en beter te voelen. Het rubberen benen gevoel was al reeds zwaar aanwezig en men smile was niet meer van men gezicht te krijgen hehe ik voelde me goed en funny en wist dat binnen de 10 min onze trip echt wel zou beginnen. Eens aangekomen in het park liepen we wat zenuwachtig rond, kijkend naar de mooie lucht en groene omgeving. Jean zette zich even in het gras om een safje te rollen en ik keek facsineerend rond. Maar toch had ik een beetje een lastig gevoel, last van moodswings en het afvragen van gaan we stappen of wil ik liever neerzitten of... verwarring alom en zo ook bij Jean, hij vetelde dat hij exact hetzelfde had. Ja het was begonnen en alles zat mee dus liepen we fijn door naar de volgende halte.
the moment of truth
We liepen van het park door naar een baantje dat uitgeeft op een veldweg, de zon scheen op zen opperbest en de warmte was erg aangenaam (thx god dat ik men zonnebril mee had, really funny on shrooms ) Daar liepen we dan, en de shrooms kickten nu pas echt in, harder dan men eerste oogst, veel harder zelfs. Ik en jean verschoten er zelfs van, dit was totaal onverwacht maar zeker niet onprettig. Ik had ng steeds last van moodswings maar het viel al wat beter mee, de lucht zag er fenomenaal uit met de uitgestrekte views van de vredige velden. Echt een spektakel om te zien hoe het graan mooie mee danste met de wind en wat vogels die overvlogen. We stonden er dan maar even naar te gapen, en ik merkte aan Jean dat ook bij hem alles meer dan goed verliep, zen smile was ng groter dan tervoren Onze conversaties begonnen ook vreemder en vreemder te worden. Ik voelde me lekker en vooral funny op een zekere zin. We bvesloten om verder te gaan naar een baantje dat door een bosje liep met een beekje enz en daar ng een joint te draaien. Ik wist dat het baantje vlak naast het veld lag en ik zei ng tegen jean " hey dude, anders gaan we gewoon via dit veld naar dat bosje, het ligt er vlak tegen en we zullen er zeker via dat veld geraken." Dus we sprongen over het hek en liepen naar beneden in het veld naar het bosje toe. Eenmaal aangekomen zagen we dat er echt geen doorgan was, alles was zwaar begroid met netels en ander onkruid, maar damn wat zag het er allemaal zeeer intressant uit. Het was een klein bosjes met een paar omgevallen bomen en wat struiken en ik meende zelf een soort beek te zien of was het nu een pad? Het was fenomenaal, ik wist niet dat dit bosje er zo prachtig uitzag. Het was een soort van mini jungle vol leven en pracht. Wauw, we stonden echt te gapen naar de bomen en bosjes daar. Het veldje waar we zaten was erg afgelegen en ging beraf. We zaten achter een klein heuveltje met uitzicht op onze mini jungle en langs de andere kant het erg mooigroene veldje met ernaast een graanveld en erboven die psychidelische lucht. Dit was het, dit ging onze plek worden voor de verdere reis, we waren beiden erg tam en de zin om ng verder te stappen zat er niet meer in. Nu zat ik op men piek, en ik was er nog steeds van versteld dat ze zo hard aankwamen tegenover men eerst oogst, fuck yeah. Ook Jean stond er van versteld. Hij had zich al reeds neer gedropt in het lange groene gras genietend van de views, en ik liep wat rond de omgeving aan het ontdekken. Ik ging richting het bosje en zag aan de omheining een hele werled van spinnen en insecten die daar woonden en druk bezig waren. Het was erg mooi om te zien en had men aandacht enkele minuten. Jean zei dat we het dekentje maar eens moesten uitrollen zodat we al liggend konden spacen op de wolken. Ik grijpte het deken uit men backpack en wilde het uitrollen toen er iets really funny gebeurde, het deken bleek een poncho te zijn en we lagen plat van het lachen. Haha totaal onverwacht maar o zo grappig We hadden ons gesteld en lagen lekker languit int het gras. Het gras leek zo groen en groot, alsof het een soort van levend deken was. En toen ik beter keek merkte ik pas hoeveel leven er in zat, duizenden insecten zaten er. Wow echt weird man, het was ook alsog het gras in elkaar liep maar dan wel vaag he. De lucht was prachtig en dit vroeg om een dikke joint de omgeving was te mooi gewoon: het fel groene gras,met die mooie blauwe lucht en dan het graan ernaast. Het contrast viel me erg op, en aan de omheining was er van dat gedroogd gras dat nu echt een soort lichtpaarse tint had, zo ook de lucht. Die had ook een lichtpaarse tint met een klein beetje groen erin. We waren al wat verder in onze trip met pieken en dalen, het typische paddo tafereel. We voerden conversaties over het leven en over de ervaring, echt chill. Als ik naar de wolken bleef staren en er zeg maar boven keek zag ik prismaspiraaltjes tevoorschijn komen die dansten over de heele lucht, wow echt zalig en den Jean zag het ook. We staarden nog even door naar die zalige lucht en bomen. En toen kreeg de trip een lichte wending, het was nu ong 4 uur bijna 5 en het leek wel het uur der insecten te zijn, het viel me erg op dat we omsingeld waren door die bugz, en de opperbugz waren er nu ook. Van die mega grote libellen vlogen steeds rond ons en door het veldje, fuuck ik voelde me niet echt op men gemakje. Kdacht steeds dat ze tegen mij gingn vliegen en me steken enz, Jean vond het eerder grappig . Er stond een soort game achtige rock muziek op^(Jason becker) en het leek alsof we in een soort video game zaten ( niet te echt e, u know) en die libellen waren part of the game. Ik vond het minder met die kutbeesten erbij maar het onrustige gevoel was snel over. We gingen nog even op verkenning en ik weet ng dat ik vond dat men handen er erg paars uitzagen alsof ze ijskoud waren, ik vroeg steeds aan jean of men handen er normaal uitzagen wat resulteerde in hevige lachbuien
Alles zat mee, het weer, de omgeving, de mushies (meer dan ok ) de muziek
ja een echte feel good summer feeling had ik, de omgeving zag er ook wa zuid frankrijk uit en dit in men achtertuin haha zalig.
achteraf
We waren stillaan aan het neerkomen en met de vraag van "hey dude zouden we er al normaal genoeg uitzien om huiswaarst te keren?" Ik had honger gekregen van al dit trippen, rustig aan verlieten we onze prachtige locatie voor wat het was en keerden we weer naar die drukke werld des normaalsheid, yeah het was meer dan zalig en beiden waren we er nogs steeds van versteld van de kracht die achter men laaste oogst zat, totaal onverwacht maar o zo mooi
Eens thuis gekomen kookte ik ons een stevige lekker maatltijd, we praaten ng even verder over de ervaringen en rolden ng een dikke joint als afsluiter met een movietje erbij. Om dan achteraf met een voldaan gevoel heerlijk te gaan slapen (moest er vrooeeeeg uit) Ik had mooie visuals gehad en vooral een heerlijke trip, zeker voor herhaling vatbaar
hope u enjoyd ( en plz niet teveel letten op de ev schrijffouten )
grt :P
Wie: Ik en jean, sitter? hell no
Waar: buiten,velden,parkje,bosjes,natuur
Dosis: elk ong 3 gr gedroogde
Maaginhoud: Middageten ( boterham of 5)
Uur van iname: rond 14.30
het consumeren
We verdeelden de paddo's lekker buiten op men terassje op een schaaltje met een fles water naast ons. Eens verdeeld begonnen we rustig onze portie op te eten, ondertussen nog een jointje draaien in afwachting. We hadden een parcour uitgestipled met plaatsen waar we zeker moesten langsstappen, een heel traject met veel bezienswaardigheden
De paddo's waren opgegeten en de joint was klaar. In onze rugzakken staken we een paar flessen water, een dekentje, boxen, mp3 en wat extra batterijen. Zozo klaar om aan onze wandeltocht te beginnen. We hadden er zin incomming up
Na z'n 10 a 15 min begon ik al wat verandering waar te nemen, ik voelde de paddo's lichtjes werken en zo ook Jean. Het gevoel dat alles al wat anders is enz, je kent het wel. We besloten dus om maar eens om aan onze wandeltocht te beginnen met eerste halte het park.We liepen al wat wazig naar het park toe, en ik begon de mushies beter en beter te voelen. Het rubberen benen gevoel was al reeds zwaar aanwezig en men smile was niet meer van men gezicht te krijgen
hehe ik voelde me goed en funny en wist dat binnen de 10 min onze trip echt wel zou beginnen. Eens aangekomen in het park liepen we wat zenuwachtig rond, kijkend naar de mooie lucht en groene omgeving. Jean zette zich even in het gras om een safje te rollen en ik keek facsineerend rond. Maar toch had ik een beetje een lastig gevoel, last van moodswings en het afvragen van gaan we stappen of wil ik liever neerzitten of... verwarring alom en zo ook bij Jean, hij vetelde dat hij exact hetzelfde had. Ja het was begonnen en alles zat mee dus liepen we fijn door naar de volgende halte.the moment of truth
We liepen van het park door naar een baantje dat uitgeeft op een veldweg, de zon scheen op zen opperbest en de warmte was erg aangenaam (thx god dat ik men zonnebril mee had, really funny on shrooms
) Daar liepen we dan, en de shrooms kickten nu pas echt in, harder dan men eerste oogst, veel harder zelfs. Ik en jean verschoten er zelfs van, dit was totaal onverwacht maar zeker niet onprettig. Ik had ng steeds last van moodswings maar het viel al wat beter mee, de lucht zag er fenomenaal uit met de uitgestrekte views van de vredige velden. Echt een spektakel om te zien hoe het graan mooie mee danste met de wind en wat vogels die overvlogen. We stonden er dan maar even naar te gapen, en ik merkte aan Jean dat ook bij hem alles meer dan goed verliep, zen smile was ng groter dan tervoren Onze conversaties begonnen ook vreemder en vreemder te worden. Ik voelde me lekker en vooral funny op een zekere zin. We bvesloten om verder te gaan naar een baantje dat door een bosje liep met een beekje enz en daar ng een joint te draaien. Ik wist dat het baantje vlak naast het veld lag en ik zei ng tegen jean " hey dude, anders gaan we gewoon via dit veld naar dat bosje, het ligt er vlak tegen en we zullen er zeker via dat veld geraken." Dus we sprongen over het hek en liepen naar beneden in het veld naar het bosje toe. Eenmaal aangekomen zagen we dat er echt geen doorgan was, alles was zwaar begroid met netels en ander onkruid, maar damn wat zag het er allemaal zeeer intressant uit. Het was een klein bosjes met een paar omgevallen bomen en wat struiken en ik meende zelf een soort beek te zien of was het nu een pad? Het was fenomenaal, ik wist niet dat dit bosje er zo prachtig uitzag. Het was een soort van mini jungle vol leven en pracht. Wauw, we stonden echt te gapen naar de bomen en bosjes daar. Het veldje waar we zaten was erg afgelegen en ging beraf. We zaten achter een klein heuveltje met uitzicht op onze mini jungle en langs de andere kant het erg mooigroene veldje met ernaast een graanveld en erboven die psychidelische lucht. Dit was het, dit ging onze plek worden voor de verdere reis, we waren beiden erg tam en de zin om ng verder te stappen zat er niet meer in. Nu zat ik op men piek, en ik was er nog steeds van versteld dat ze zo hard aankwamen tegenover men eerst oogst, fuck yeah. Ook Jean stond er van versteld. Hij had zich al reeds neer gedropt in het lange groene gras genietend van de views, en ik liep wat rond de omgeving aan het ontdekken. Ik ging richting het bosje en zag aan de omheining een hele werled van spinnen en insecten die daar woonden en druk bezig waren. Het was erg mooi om te zien en had men aandacht enkele minuten. Jean zei dat we het dekentje maar eens moesten uitrollen zodat we al liggend konden spacen op de wolken. Ik grijpte het deken uit men backpack en wilde het uitrollen toen er iets really funny gebeurde, het deken bleek een poncho te zijn en we lagen plat van het lachen. Haha totaal onverwacht maar o zo grappig We hadden ons gesteld en lagen lekker languit int het gras. Het gras leek zo groen en groot, alsof het een soort van levend deken was. En toen ik beter keek merkte ik pas hoeveel leven er in zat, duizenden insecten zaten er. Wow echt weird man, het was ook alsog het gras in elkaar liep maar dan wel vaag he. De lucht was prachtig en dit vroeg om een dikke joint de omgeving was te mooi gewoon: het fel groene gras,met die mooie blauwe lucht en dan het graan ernaast. Het contrast viel me erg op, en aan de omheining was er van dat gedroogd gras dat nu echt een soort lichtpaarse tint had, zo ook de lucht. Die had ook een lichtpaarse tint met een klein beetje groen erin. We waren al wat verder in onze trip met pieken en dalen, het typische paddo tafereel. We voerden conversaties over het leven en over de ervaring, echt chill. Als ik naar de wolken bleef staren en er zeg maar boven keek zag ik prismaspiraaltjes tevoorschijn komen die dansten over de heele lucht, wow echt zalig en den Jean zag het ook. We staarden nog even door naar die zalige lucht en bomen. En toen kreeg de trip een lichte wending, het was nu ong 4 uur bijna 5 en het leek wel het uur der insecten te zijn, het viel me erg op dat we omsingeld waren door die bugz, en de opperbugz waren er nu ook. Van die mega grote libellen vlogen steeds rond ons en door het veldje, fuuck ik voelde me niet echt op men gemakje. Kdacht steeds dat ze tegen mij gingn vliegen en me steken enz, Jean vond het eerder grappig . Er stond een soort game achtige rock muziek op^(Jason becker) en het leek alsof we in een soort video game zaten ( niet te echt e, u know) en die libellen waren part of the game. Ik vond het minder met die kutbeesten erbij maar het onrustige gevoel was snel over. We gingen nog even op verkenning en ik weet ng dat ik vond dat men handen er erg paars uitzagen alsof ze ijskoud waren, ik vroeg steeds aan jean of men handen er normaal uitzagen wat resulteerde in hevige lachbuien Alles zat mee, het weer, de omgeving, de mushies (meer dan ok
) de muziekja een echte feel good summer feeling had ik, de omgeving zag er ook wa zuid frankrijk uit en dit in men achtertuin haha zalig.
achteraf
We waren stillaan aan het neerkomen en met de vraag van "hey dude zouden we er al normaal genoeg uitzien om huiswaarst te keren?" Ik had honger gekregen van al dit trippen, rustig aan verlieten we onze prachtige locatie voor wat het was en keerden we weer naar die drukke werld des normaalsheid, yeah het was meer dan zalig en beiden waren we er nogs steeds van versteld van de kracht die achter men laaste oogst zat, totaal onverwacht maar o zo mooi
Eens thuis gekomen kookte ik ons een stevige lekker maatltijd, we praaten ng even verder over de ervaringen en rolden ng een dikke joint als afsluiter met een movietje erbij. Om dan achteraf met een voldaan gevoel heerlijk te gaan slapen (moest er vrooeeeeg uit) Ik had mooie visuals gehad en vooral een heerlijke trip, zeker voor herhaling vatbaar
hope u enjoyd ( en plz niet teveel letten op de ev schrijffouten
)grt :P
