Afgelopen week is er iets heel engs met me gebeurd.
Na mijn werk ging ik een joint roken met twee collega’s. Voordat ik weg ging had ik op mijn werk nog goed gegeten en gedronken. We gingen in een donker parkje zitten. Daar hebben we de joint opgerookt. De joint die we hadden gerookt, hadden we gekregen van een andere collega. Ik heb verder nog niet aan deze collega gevraagd naar de oorsprong van de wiet die erin zat. Maar er zat in ieder geval wel erg veel wiet in.
(Ik heb vaak wiet gerookt voor dat ik dit heb meegemaakt.)
Direct na het roken voelde ik me heerlijk. Ik kreeg zelfs een lachkick toen we nog op het bankje in het parkje zaten. Na ongeveer 10 minuten besloten we naar huis te gaan. Maar onderweg naar huis gebeurde er iets vreselijks.
Terwijl we liepen, was ik aan het praten over hoe lekker ik me voelde. Maar plotseling stond ik stil. Ik zei tegen me collega’s: ‘Jongens, stop stop stop. Het gaat echt niet meer goed met me nu. Serieus. Bel 112.’ Deze tekst kwam opeens uit me mond. Ik had het gevoel dat ik het niet zelf zei, maar ik probeerde het ook niet te onderdrukken. Daarna werd ik helemaal gek (dit had ik zelf niet onder controle). Ik ging op de grond zitten en begon keihard te schreeuwen: ‘BEL 112! BEL! BEL! BEL! BEL!’. Ook dit had ik niet zelf in de hand, maar weer onderdrukte ik het niet. Het meeste herinner ik me nu niet meer. Ik weet alleen dat ik daar op de grond zat, en keihard zat te schreeuwen. En ik had het gevoel dat de wereld waarin ik op dat moment leefde gewoon nep was. Dat ik in een andere dimensie zat. Mijn collega’s hebben me nog naverteld dat ik om me vader heb zitten schreeuwen, en heb gehuild. En veel rare bewegingen heb gemaakt, en onverstaanbare dingen heb zitten mompelen.
Ik hoorde mijn vrienden wel zeggen: 'rustig rustig rustig' , alleen ik reageerde er niet op.
Op dat moment had ik het gevoel dat mijn geest uit mijn lichaam aan het uittreden was, en dacht ik dat ik dood aan het gaan was.
Een van mijn vrienden heeft direct 112 gebeld. Ze zeiden dat ze me naar huis moesten brengen. Toen het telefoongesprek met 112 voorbij was, werd ik opeens weer rustig. Toen brachten ze me naar huis.
Maar ik was nog steeds niet normaal. Ik voelde dat ik op het randje zat tussen realiteit, en droom. De ene keer besefte ik heel goed dat ik gewoon echt was, en in een echte wereld liep. Maar op het andere moment dacht ik dat ik aan het dromen was, of in ieder geval in een andere wereld zat. Ook zag ik soms mijn twee collega’s en mijzelf lopen vanuit een ander oogpunt.
Toen ik thuis was ben ik gelijk mijn bed in gedoken. ’s Nachts heb ik nog twee keer moeten overgeven. Toen ik de volgende ochtend wakker werd, dacht ik dat het allemaal een droom was. Maar toen ik een sms’je van me collega kreeg wist ik dat deze nachtmerrie helaas werkelijkheid was.
Ik vond dit echt heel eng, omdat ik vaak wiet heb gerookt maar nog nooit zoiets heb meegemaakt… Ik had mezelf gewoon niet onder controle. Het lijkt wel of ik bezeten was of zoiets. Hebben jullie misschien wel is zoiets meegemaakt, of weten jullie hoe dit komt, of wat dit was?
Alvast bedankt.
Na mijn werk ging ik een joint roken met twee collega’s. Voordat ik weg ging had ik op mijn werk nog goed gegeten en gedronken. We gingen in een donker parkje zitten. Daar hebben we de joint opgerookt. De joint die we hadden gerookt, hadden we gekregen van een andere collega. Ik heb verder nog niet aan deze collega gevraagd naar de oorsprong van de wiet die erin zat. Maar er zat in ieder geval wel erg veel wiet in.
(Ik heb vaak wiet gerookt voor dat ik dit heb meegemaakt.)
Direct na het roken voelde ik me heerlijk. Ik kreeg zelfs een lachkick toen we nog op het bankje in het parkje zaten. Na ongeveer 10 minuten besloten we naar huis te gaan. Maar onderweg naar huis gebeurde er iets vreselijks.
Terwijl we liepen, was ik aan het praten over hoe lekker ik me voelde. Maar plotseling stond ik stil. Ik zei tegen me collega’s: ‘Jongens, stop stop stop. Het gaat echt niet meer goed met me nu. Serieus. Bel 112.’ Deze tekst kwam opeens uit me mond. Ik had het gevoel dat ik het niet zelf zei, maar ik probeerde het ook niet te onderdrukken. Daarna werd ik helemaal gek (dit had ik zelf niet onder controle). Ik ging op de grond zitten en begon keihard te schreeuwen: ‘BEL 112! BEL! BEL! BEL! BEL!’. Ook dit had ik niet zelf in de hand, maar weer onderdrukte ik het niet. Het meeste herinner ik me nu niet meer. Ik weet alleen dat ik daar op de grond zat, en keihard zat te schreeuwen. En ik had het gevoel dat de wereld waarin ik op dat moment leefde gewoon nep was. Dat ik in een andere dimensie zat. Mijn collega’s hebben me nog naverteld dat ik om me vader heb zitten schreeuwen, en heb gehuild. En veel rare bewegingen heb gemaakt, en onverstaanbare dingen heb zitten mompelen.
Ik hoorde mijn vrienden wel zeggen: 'rustig rustig rustig' , alleen ik reageerde er niet op.
Op dat moment had ik het gevoel dat mijn geest uit mijn lichaam aan het uittreden was, en dacht ik dat ik dood aan het gaan was.
Een van mijn vrienden heeft direct 112 gebeld. Ze zeiden dat ze me naar huis moesten brengen. Toen het telefoongesprek met 112 voorbij was, werd ik opeens weer rustig. Toen brachten ze me naar huis.
Maar ik was nog steeds niet normaal. Ik voelde dat ik op het randje zat tussen realiteit, en droom. De ene keer besefte ik heel goed dat ik gewoon echt was, en in een echte wereld liep. Maar op het andere moment dacht ik dat ik aan het dromen was, of in ieder geval in een andere wereld zat. Ook zag ik soms mijn twee collega’s en mijzelf lopen vanuit een ander oogpunt.
Toen ik thuis was ben ik gelijk mijn bed in gedoken. ’s Nachts heb ik nog twee keer moeten overgeven. Toen ik de volgende ochtend wakker werd, dacht ik dat het allemaal een droom was. Maar toen ik een sms’je van me collega kreeg wist ik dat deze nachtmerrie helaas werkelijkheid was.
Ik vond dit echt heel eng, omdat ik vaak wiet heb gerookt maar nog nooit zoiets heb meegemaakt… Ik had mezelf gewoon niet onder controle. Het lijkt wel of ik bezeten was of zoiets. Hebben jullie misschien wel is zoiets meegemaakt, of weten jullie hoe dit komt, of wat dit was?
Alvast bedankt.
