Extreme depersonalisatie

[t.anoniem]

Hallo!
Ik heb sinds een verkeerde joint last van extreme depersonalisatie en derealisatie. Ik was niet zo ervaren met wiet, had het een paar keertjes gedaan maar meer niet. Had op een avond wat gedronken en rookte daarna een joint, wat precies verkeerd viel. Het was alsof ik het leven uit een heel andere wereld bekeek, alsof ik 'achter de waarheid' kwam voor mijn gevoel, maar de kennis niet had willen weten, klinkt heel gek. Maar het was echt heel heftig. Had ook heel erg de angst dood te gaan of dat ik nooit meer normaal zou kunnen leven door de 'kennis' die ik wist.
Maar goed, tijdje later had ik in nuchtere toestand af en toe last van depersonalisatie en derealisatie in lichte mate, verder niks vervelends. Toen probeerde ik voor het eerst sinds toen weer een jointje, ik voelde me een beetje hetzelfde maar probeerde me niet mee te laten slepen door de angst, maar geen fijn gevoel.
Sindsdien hele tijd nuchter geweest, maar kreeg in steeds ergere mate last van de symptomen in het dagelijkse leven. Toen ging ik proberen te mediteren, wat totaal verkeerd viel. Was totaal nuchter maar ervaarde precies wat ik had ervaren in de bad trip. Sinds toen heb ik er heel erg last van gehad, naar de huisarts geweest en ga binnenkort weer. Heb er heel veel last van in het dagelijkse leven en krijg af en toe de angstgevoelens weer, gewoon omdat ik me afvraag: wat als het wel waar is? want in mijn beleving is het in zo'n aanval allemaal zo echt, alsof mijn identiteit, leven en eigenlijk alles totaal in elkaar stort. Daardoor heb ik een soort angst dat ik me steeds afvraag of dat waar was wat ik voelde. Want ik ervaarde het op dat moment helemaal nuchter.

Kan iemand mij helpen of herkent iemand dit?
Alvast bedankt!

 

[spotje]

Het klinkt een beetje als een depressie. Of alsof er iets is dat je niet helemaal begrijpt waarom je dat denkt. Als je mediteert loop je vaak naar je innerlijke waarheid. Zelf heb ik ook veel depressie gehad door blowen en kon helemaal niks bedenken om te zeggen of vertellen aan de persoon(en) naast me. Terwijl ik zelf wist dat ik zou helemaal niet ben. Bij mij kwam dat vooral door liegen en schijt hebben aan mensen, dus meer denken aan mezelf dan aan de ander. Binnen een jaar verdeelt over twee jaar ging ik naar een praat persoon (zo noem ik het liever maar eigenlijk is het gewoon een psycholoog bij Allevo). Vreemdgaan was bij mij een heel groot probleem. Een jongen heb ik een keer echt keihard bedrogen door een paar keer te vrijen met allemaal verschillende (beter te vertellen als) jongens. Nu ben ik achttien geworden en deze leugen heb ik zo'n twee jaar volgehouden voor al mijn ex vriendjes in die tijd. Bijna een driekwart jaar geleden ben ik mijn nieuwe partner tegen gekomen waarbij ik uiteindelijk ook wel paar keer bij vreemd was gegaan. Nog verbaas ik me dat hij bij mij is gebleven omdat ik dat eigenlijk echt niet had verdient, want elke keer als ik vreemd was gegaan vertelde ik dat na een bepaalde tijd aan hem als ik er klaar voor was. Ik blode wel steeds vaker naarmate ik hem langer leerde kennen. Komt ook wel omdat hij er al op een jongere leeftijd zich mee bezighield en omdat de zomervakantie dichterbij kwam. Maar ik heb het gevoel dat hoe eerlijker ik tegenover iedereen werd, hoe meer ik mezelf leerde kennen. Dus het blowen ging beter voelen doordat mijn zelfvertrouwen steeg. Het is inderdaad een feit dat als je meer blowd dat je ook minder stoned word. Bij mij is dat niet het geval omdat ik toch wel maar een keer per week een joint opsteek, vooral omdat ik nog bezig ben met een opleiding.
Bij mij zat het probleem dus eigenlijk geestelijk.
Het kan best zijn dat je ook gewoon een lichamelijk probleem hebt, maar als je al heel lang niet meer gebloot had zou ik dan denken dat de wiet nu wel uit je bloed zou moeten zijn en je er om die reden geen last meer van zou hebben.
Heb je misschien al een enig idee hoe het komt dat je jezelf zo bang voelt?