Parelcouscous
Experimenterende gebruiker
Hallo allemaal.
Afgelopen zaterdag ging ik naar We are Electric, een DNB/Techno/Dubstep-achtig feest in het
klokgebouw in Eindhoven. Ik had van tevoren afgesproken met een vriend die wel vaker gebruikt om het voor het eerste keertje te proberen. Voor de ingang was ik erg nerveus met de pillen bij me en ik bleek toen ik voor beveiligingscontrole mijn portemonnee moest laten zien vergeten te zijn de pillen te verstoppen (ze zaten gewoon in mijn zak). Gelukkig merkte de beveiliger het niet en kon ik doorlopen, ik kreeg zo'n beetje een hartaanval.
Om een beetje in een goed sfeer te komen aten we eerst even een frietje en gingen rustig dansen en chillen op de muziek van Zombienation. Het moment was daar en mijn maat seinde me naar de WC te gaan. Ik nam het (overigens groene) pilletje voor de helft en voelde me enorm opgelucht. Niet vies, niet vervelend, gewoon een soort paracetamol.
Hierna ben ik terug gegaan naar de dansvloer om hier fijn te dansen (ik had het sowieso al naar mijn zin, het is echt mijn muziek). Na een korte 20-30 minuten begon ik te denken: Wat raar het lijkt nog steeds niet te werken (ik wist dat het langer kon duren maar toch).
"Maarja boeien, het is hier awesome en ik ga een good time hebben. Ik bedoel, kijk de muziek, het is heerlijk, kijk het dansen, het is fijn, kijk al die lieve mensen, ze zijn geweldig''. Oh. Wacht. Alles is geweldig. Voel ik het? Ja. Ik keek naar mn maat en hij zag dat het begon in te kicken en we moesten allebei kei hard lachen. Ik weet nog goed dat ik zei: "DUDE DIT IS ZO VEEL ANDERS EN ZO VEEL BETER DAN IK HAD VERWACHT!" Want dat was het.
Ik ging in het begin (22:00-24:00) echt super lekker en ik voelde me de blijste persoon op aarde, maar ik stond nog niet echt erg strak. Geweldig was het, ik praatte met iedereen als ik water ging halen en iedereen was mijn en elkaars vriend. Rond 12'en besloot ik de andere helft van de pil te nemen (in overleg met anderen). Ik ging nog goed dus ik was lekker aan het dansen toen ik merkte dat de tweede helft inkickte. Oh mijn god. Mijn ogen werden groter, mijn kaak begon te spannen en ik was los.
Behalve het enorme euforische en energieke gevoel wat ik eerder had gehad had ik nu NOG meer energie en zin om te dansen. Ik ben in een waas van 7 uur compleet los gegaan. Ik heb me nog nooit zo vrij en goed gevoeld. Een waas van geluk.
Ik heb mezelf geforceerd rond 3 uur 's nachts een hamburger te eten. En ondanks dat ik geen honer had smaakte dat ding als pure liefde, ik at hem door de smaak niet door de zin in eten, want die was er niet. Mensen, was dat de lekkerste hamburger ooit? Waarschijnlijk.
Wat ik het ALLERALLERALLER fijnste vond was de liefde. Ja, de liefde, no homo. Ik wilde iedereen knuffelen, de hele tijd, dit heb ik dat ook gedaan. Lichamelijk contact was zo ontzettend fijn, zelf als iemand me opzij duwde om erlangs te gaan was dit geweldig. waarom? Nou, dan zei hij: OH WAUW DAT WAS MIJN FOUT SORRY SORRY. En dan zei ik: ''NEE NEE IK STOND IN DE WEG SORRY MAAT''. Iedereen was elkaars best vriend. Iedereen was zo aardig. En iedereen vroeg me altijd enthousiast: ''ga je lekker? nice, ik ook'' en dan een dansje samen.
Ik moest gewoon mijn blijdschap even ergens opschrijven/archiveren. Ondanks dat mijn leven al heel fijn en gelukkig was was dit denk ik de best ervaring van mijn leven. En ik had niet eens een kater!
Groetjes,
Me
Afgelopen zaterdag ging ik naar We are Electric, een DNB/Techno/Dubstep-achtig feest in het
klokgebouw in Eindhoven. Ik had van tevoren afgesproken met een vriend die wel vaker gebruikt om het voor het eerste keertje te proberen. Voor de ingang was ik erg nerveus met de pillen bij me en ik bleek toen ik voor beveiligingscontrole mijn portemonnee moest laten zien vergeten te zijn de pillen te verstoppen (ze zaten gewoon in mijn zak). Gelukkig merkte de beveiliger het niet en kon ik doorlopen, ik kreeg zo'n beetje een hartaanval.
Om een beetje in een goed sfeer te komen aten we eerst even een frietje en gingen rustig dansen en chillen op de muziek van Zombienation. Het moment was daar en mijn maat seinde me naar de WC te gaan. Ik nam het (overigens groene) pilletje voor de helft en voelde me enorm opgelucht. Niet vies, niet vervelend, gewoon een soort paracetamol.
Hierna ben ik terug gegaan naar de dansvloer om hier fijn te dansen (ik had het sowieso al naar mijn zin, het is echt mijn muziek). Na een korte 20-30 minuten begon ik te denken: Wat raar het lijkt nog steeds niet te werken (ik wist dat het langer kon duren maar toch).
"Maarja boeien, het is hier awesome en ik ga een good time hebben. Ik bedoel, kijk de muziek, het is heerlijk, kijk het dansen, het is fijn, kijk al die lieve mensen, ze zijn geweldig''. Oh. Wacht. Alles is geweldig. Voel ik het? Ja. Ik keek naar mn maat en hij zag dat het begon in te kicken en we moesten allebei kei hard lachen. Ik weet nog goed dat ik zei: "DUDE DIT IS ZO VEEL ANDERS EN ZO VEEL BETER DAN IK HAD VERWACHT!" Want dat was het.
Ik ging in het begin (22:00-24:00) echt super lekker en ik voelde me de blijste persoon op aarde, maar ik stond nog niet echt erg strak. Geweldig was het, ik praatte met iedereen als ik water ging halen en iedereen was mijn en elkaars vriend. Rond 12'en besloot ik de andere helft van de pil te nemen (in overleg met anderen). Ik ging nog goed dus ik was lekker aan het dansen toen ik merkte dat de tweede helft inkickte. Oh mijn god. Mijn ogen werden groter, mijn kaak begon te spannen en ik was los.
Behalve het enorme euforische en energieke gevoel wat ik eerder had gehad had ik nu NOG meer energie en zin om te dansen. Ik ben in een waas van 7 uur compleet los gegaan. Ik heb me nog nooit zo vrij en goed gevoeld. Een waas van geluk.
Ik heb mezelf geforceerd rond 3 uur 's nachts een hamburger te eten. En ondanks dat ik geen honer had smaakte dat ding als pure liefde, ik at hem door de smaak niet door de zin in eten, want die was er niet. Mensen, was dat de lekkerste hamburger ooit? Waarschijnlijk.
Wat ik het ALLERALLERALLER fijnste vond was de liefde. Ja, de liefde, no homo. Ik wilde iedereen knuffelen, de hele tijd, dit heb ik dat ook gedaan. Lichamelijk contact was zo ontzettend fijn, zelf als iemand me opzij duwde om erlangs te gaan was dit geweldig. waarom? Nou, dan zei hij: OH WAUW DAT WAS MIJN FOUT SORRY SORRY. En dan zei ik: ''NEE NEE IK STOND IN DE WEG SORRY MAAT''. Iedereen was elkaars best vriend. Iedereen was zo aardig. En iedereen vroeg me altijd enthousiast: ''ga je lekker? nice, ik ook'' en dan een dansje samen.
Ik moest gewoon mijn blijdschap even ergens opschrijven/archiveren. Ondanks dat mijn leven al heel fijn en gelukkig was was dit denk ik de best ervaring van mijn leven. En ik had niet eens een kater!
Groetjes,
Me
