needlefreak zei:
Ik weet het, heel moeilijk om er definitief mee te stoppen. Helemaal afkicken lukt me nooit. Ik heb het opgegeven. Wil niet zeggen dat het jou niet lukt. Voor mij hoeft het niet meer. Ik voel me goed zo. Als jij het echt wilt, dan zal het wel lukken. Met vallen en opstaan natuurlijk. Dat hoort erbij. Laat je daardoor niet ontmoedigen. Ga ervoor!
Heb je nog niet gedacht aan methadon? Je blijft dan wel verslaafd aan een opiaat natuurlijk. Maar het kost bijna niks, er zit geen rotzooi bij, etc. Gewoon elke dag een slokje methadon drinken en je kunt een normaal leven opbouwen. Bij een goeie dosis heb je geen drang meer naar heroïne. Het heeft tijdelijk voordelen om van de heroïne te blijven. Maar er zijn ook nadelen aan hoor! Het lost je coke probleem ook niet op.
En jij wilt helemaal clean zijn zeker? 't Zal niet gemakkelijk zijn om het met wilskracht te doen. Of neem je nog medicatie? Allesinds wens ik je heel veel succes om te blijven strijden!! Je komt er wel!
Bedankt needle!
Hey, dat je in de overtuiging bent dat je niet meer kán stoppen, dat is de ziekte verslaving die dat in je oor fluistert, dat hoort bij onze ziekte, dat we dat soort gedachtes denken, maar het is niet de realiteit man! Ik zit nu bij de N.A. en daar zitten mensen die na 30 jaar bruin-coke-drank gestopt zijn zelfs!
Methadon, dat willen ze me niet geven hier, geloof ik. Ik zit bij een hele slechte verslavingszorg. Althans ik heb een hele slechte relatie met mijn verslavingsarts. Hij denkt dat ik mij aanstel, dat ik makkelijk kan stoppen maar dat ik expres door blijf gebruiken enkel omdat ik het lekker vindt. Ik spreek hem niet meer, enkel nog een psycholoog daar.
Ik gebruik juist, omdat ik depressieve klachten heb. Soms voel ik me zo slecht dat ik mijn bed tot 16u niet uit kom. En wil ik echt dood. Ik heb al eerder een 'echte' depressie gehad die met medicijnen behandeld moet worden, en ben afgelopen vrijdag bij m'n psychiater geweest en we zijn tot de conclusie gekomen dat er een tweede grote depressie duidelijk op komst is. Heroïne geeft mij m'n levenslust, vitaliteit en energie terug. Gebruiken is het enige waar ik aan kan denken als ik me zo diep naar voel.
M'n psychiater heeft me Prozac voorgeschreven, een middel waar ik eerder goed op gereageerd heb, daar ben ik wel blij mee. Waarschijnlijk voel ik me binnenkort beter en is elk geval de intense verleiding om te gebruiken die komt als ik me depressief voel, weg.
Het lukt me trouwens wel om één dag clean te blijven af en toe. Soms twee dagen.
Maar ook m'n werk, ik doe zwaar werk (betaald gelukkig wel goed!) en dat is zooooveel makkelijker als ik bruin op heb.
En ik ben ook veel vrolijker als ik bruin op heb, ik ben lekker spraakzaam en actief.
En de enorm intense rush als je een shot neemt is zo lekker. Ik ben pas begonnen met intraveneus gebruik.
Maar ik blijf proberen te stoppen. Het maakt zo veel kapot. Maar ik vind het moelijk om
te willen stoppen. Ik weet wel dat het móét. En het liefst zou ik gewoon een clean leven hebben. Maar voor die strijd die nodig is om dat te bereiken moet je zo enorm veel motivatie opbrengen, en daar heb ik moeite mee.
Dat komt, denk ik, omdat ik nooit geleerd heb door te zetten in mijn leven. Alles ging altijd vanzelf. Op school bijvoorbeeld. Ik ben geboren met een bovengemiddelde intelligentie. Daardoor heb ik op school nooit moeite hoeven doen, door te hoeven zetten, kracht er achter hoeven te zetten om bij te blijven. Ook heb ik nooit een sport gedaan ofzo. Ik heb nooit geleerd om me ergens volledig voor in te zetten, ergens 100% voor te gaan, ergens voor te vechten. Dát maakt het stoppen voor mij écht erg moeilijk.
Was ik er maar nooit mee begonnen...
)
