Mindless zei:
Bekend verhaal Pieter. Zo heb ik het al vaak meegemaakt.
Mmmwah, persoonlijk echt al zo'n twintig keer meegemaakt. Van enkele dagen tot een max van bijna een jaar en toch elke keer van de wagen gevallen. Die meerdere keren van enkele dagen niet geblowd te hebben waren eigenlijk ook geen stoppogingen maar meer een kleine pauze die ik even nodig had om gedachten, kracht en werk op orde te krijgen. Maar op de vrijdag voor het weekend, toch die trek waar ik gelijk aan toegaf. En bij de langere pogingen kwam ook die vrijdagavond, als valkuil, terug.
In mijn eerste en tot nu toe langste reactie hier op het forum beschreef ik al zo'n beetje waarom ik nu meer goede hoop heb! (Ik ben compleet uit het wereldje waar de shop als het ware je huiskamer is en de mensen aan de bar je vervangende familieleden zijn.) Maar ik besef mij gewoon goed dat het altijd zal blijven trekken, dat stukje numb zijn...
Ik voel mij nu vrijer dan eerst, ik ben nu even uit die cirkel van mij negatief voelen en ik merk dat het blijft plakken!!! Eerst had ik, en stiekem nog steeds, zoiets van: Volgens mij ben ik bipolair en zit nu op de top? Maar ondanks het nog kort is dat ik het voel... Ik merk dat het sombere en het geïrriteerd zijn, bijvoorbeeld na het uitslapen van de nachtdienst en het brak wakker worden ervan, wegzakt en ik toch weer vrolijk de deur uit ga!
Ook wel wat meegemaakt hoor, in mijn jeugd en op latere leeftijd. Dus er zal heus iets van zijn blijven hangen, als een hikje op de harddisk zeg maar. Maar ondertussen ken ik ook wel mensen die serieus problemen hebben met hun innerlijke, aangeboren of aangedaan, en ik mag mijzelf gelukkig prijzen dat ik niet zo'n sterk probleem heb als zijn dat in hun leven zijn tegenkomen. Ik mag het ook zo van ze denken, ik heb veel aan die mensen! Zij vertellen mij dat ondanks ik gevoelig ben voor spanningen en reacties van anderen, een goed mens ben!
Ook al zien zij het dan weer anders en willen ze door hun omstandigheden er niks van weten:
Dat ze ondanks alles waar ze last van hebben en tegen aan lopen, toch een voorbeeld voor anderen kunnen zijn!
Dus ik bijt me er in vast: Die f#cking vrijdagavond voor het vrije weekend is de valkuil! En een vermoeiende week is de trigger om er in te willen trappen!! En wanneer je dat begint door te krijgen dan is er weer een nieuw handvat waar je je aan vast kan houden!!!
Ik schurk nu tegen de acht weken aan en nog steeds geen drang naar verdoving!
Mindless: Ik lees mijn verhaal terug en ik zit maar te zenden... Maar jouw bericht is hier wel binnen gekomen! Ik ben trots op jou, omdat je met meditatie, de drang naar THC hebt kunnen weerstaan! En anders... Was je nu op dit moment voor mij net zo waardevol geweest!
Oh, en excuus voor de belachelijk vele smilies... :P
