Drugsfiguur
Newbie
Hallo,
dit is mijn eerste post op het forum. Ik lees al een tijdje berichten hier over van alles en nog wat, maar door mijn ervaringen van de laatste twee weken vond ik het nodig zelf een keer te posten. Misschien dat jullie mij kunnen helpen met mijn vragen.
Het zit namelijk zo. Afgelopen zomer hebben we met het studentenhuis waar ik in woon een aantal wietplanten geteeld (autoflowering northern lights). Ik blowde nooit erg veel en andere huisgenoten ook niet en we dachten daarom dat het wel mee zou vallen met het gebruik. Misschien één keer per week roken en dan gewoon samen 1 joint delen. Niet dus. Het is gebleken dat als je 100 gram wiet op je kamer hebt liggen je niet maar 1 joint rookt op één avond in de week. Kan sommige van jullie bekend in de oren klinken
. Het begon nog redelijk rustig met 2/3 joints met z'n drieën, maar al gauw werden dit er 6. De frequentie ging ook snel omhoog. We rookten ongeveer drie/vier keer per week afgelopen maand. We gingen ook pure joints en met een bong roken. De grote apotheose was een weekend met veel wiet op donderdag, mijn 1e keer salvia op vrijdag en veel wiet op zondag. Dit bleek te veel voor mij. Waarschijnlijk omdat ik voor die tijd nooit veel geblowd heb en ook niet rustig opgebouwd.
De afgelopen twee weken die op dit weekend volgden kan ik alleen omschrijven als vaag. Ik wilde er op een gegeven moment mee naar de huisarts stappen en heb zelfs opgezocht wat een psychose inhoudt.
Ik had namelijk last van verwardheid, een gevoel van vastzitten in mijn gedachten. Alsof ik leefde in een laag onder de werkelijkheid, waarvan niet alles helemaal tot mij doordrong. Ik had moeite me te concentreren op 1 taak. Mijn vele to-do's die in mijn hoofd zaten bleven er maar zitten. Alle dagen haalde ik door elkaar, alles werd een grote brij in mijn gedachten. Deze twee weken leken wel een eeuwigheid te duren. Mijn geheugen was slecht, niets werd echt opgeslagen leek het wel. Ook mijn emoties niet, waardoor ik me vrij emotieloos voelde. Het was lastig om te bedenken wat ik gedaan had en hoe ik me daarbij voelde (dat speelt toch wel een grote rol in herinneringen volgens mij). Ik ben het meerdere malen nagegaan met mijn agenda erbij en kwam telkens tot de conclusie dat ik evenveel gedaan had als normaal. Contact met anderen werd ook onprettig. Ik denk dat dat kwam omdat ik het gevoel had 'raar' te doen. Ik was ook bang dat anderen dit aan mij zouden zien. Je zit ook niet zo lekker in een voortgangsgesprek op je werk als je 5 seconden moet nadenken voordat je op simpele poepwoordjes komt. Op stap ging ik na een kwartier weer weg omdat ik geen zin had bekenden te spreken.
Ik vond dit allemaal bijzonder onprettig. De klachten waren niet extreem erg en ik had er ongeveer de helft van de dag last van. In de avond voelde ik me vrij normaal. Op de momenten dat ik me niet helder voelde dacht ik wel bij mezelf wtf is er met me aan de hand. Gaat dit nog over?! Dan moest ik mezelf een beetje kalmeren en bedenken dat ik me de helft van de dag wel prima voelde.
Aan de verleden tijd waarin in dit schrijf kan je al opmerken dat het nu voorbij is. Afgelopen week ging het steeds beter en inmiddels voel ik me opgewekter dan voor dit voorval. De mist trok langzaam op en de bijna letterlijke 'deken' waar mijn hersenen onder leken te liggen is weg. De reden dat ik dit post is omdat ik me zorgen maak over het effect wat deze relatief kleine hoeveelheid wiet ( je leest hier ook verhalen over mensen die per dag meerdere grammen white widow wegstomen ) voor twee weken op mij had. Toen ik las over psychose kon ik me in sommige symptomen wel vinden. Ik las ook dat als je vaker niet chill reageert op wiet dit een teken kan zijn dat je vatbaar bent voor psychoses. In het begin reageerde ik al niet heel chill op de wiet. Vaak een onrustig gevoel, soms zelfs angst, in een vertrouwde setting met vrienden. Ook wel lachkicks, stoned zijn en lekkere mindfucks, niet alleen kommer en kwel hoor.
Ik las ook dat gevoeligheid voor psychoses in de familie kan zitten. Ik bedacht ik me dat een familielid van mij nu al jaren niet meer buiten komt en begeleid woont. Ik meende mij te herinneren dat dit kwam door psychische problemen. Om andere familieleden hangt ook een verhaal van vage problemen op dit gebied.
Nu zou ik graag van anderen horen of zij ook dit soort ervaringen hebben gehad met wiet. En of ze daarmee naar de huisarts zijn gegaan. Misschien zijn er zelfs mensen die een psychose hebben of hadden en dit herkennen als slechte voortekenen. Ik heb de afgelopen twee weken geen wiet aangeraakt, maar ik wilde toch weer kijken of ik volgende week voorzichtig een jointje kan roken. En dan echt maar 1. Nu kan er (denk ik) niemand van jullie op de doktersstoel gaan zitten, maar toch zou ik graag horen wat jullie ervan denken.
dit is mijn eerste post op het forum. Ik lees al een tijdje berichten hier over van alles en nog wat, maar door mijn ervaringen van de laatste twee weken vond ik het nodig zelf een keer te posten. Misschien dat jullie mij kunnen helpen met mijn vragen.
Het zit namelijk zo. Afgelopen zomer hebben we met het studentenhuis waar ik in woon een aantal wietplanten geteeld (autoflowering northern lights). Ik blowde nooit erg veel en andere huisgenoten ook niet en we dachten daarom dat het wel mee zou vallen met het gebruik. Misschien één keer per week roken en dan gewoon samen 1 joint delen. Niet dus. Het is gebleken dat als je 100 gram wiet op je kamer hebt liggen je niet maar 1 joint rookt op één avond in de week. Kan sommige van jullie bekend in de oren klinken
. Het begon nog redelijk rustig met 2/3 joints met z'n drieën, maar al gauw werden dit er 6. De frequentie ging ook snel omhoog. We rookten ongeveer drie/vier keer per week afgelopen maand. We gingen ook pure joints en met een bong roken. De grote apotheose was een weekend met veel wiet op donderdag, mijn 1e keer salvia op vrijdag en veel wiet op zondag. Dit bleek te veel voor mij. Waarschijnlijk omdat ik voor die tijd nooit veel geblowd heb en ook niet rustig opgebouwd. De afgelopen twee weken die op dit weekend volgden kan ik alleen omschrijven als vaag. Ik wilde er op een gegeven moment mee naar de huisarts stappen en heb zelfs opgezocht wat een psychose inhoudt.
Ik had namelijk last van verwardheid, een gevoel van vastzitten in mijn gedachten. Alsof ik leefde in een laag onder de werkelijkheid, waarvan niet alles helemaal tot mij doordrong. Ik had moeite me te concentreren op 1 taak. Mijn vele to-do's die in mijn hoofd zaten bleven er maar zitten. Alle dagen haalde ik door elkaar, alles werd een grote brij in mijn gedachten. Deze twee weken leken wel een eeuwigheid te duren. Mijn geheugen was slecht, niets werd echt opgeslagen leek het wel. Ook mijn emoties niet, waardoor ik me vrij emotieloos voelde. Het was lastig om te bedenken wat ik gedaan had en hoe ik me daarbij voelde (dat speelt toch wel een grote rol in herinneringen volgens mij). Ik ben het meerdere malen nagegaan met mijn agenda erbij en kwam telkens tot de conclusie dat ik evenveel gedaan had als normaal. Contact met anderen werd ook onprettig. Ik denk dat dat kwam omdat ik het gevoel had 'raar' te doen. Ik was ook bang dat anderen dit aan mij zouden zien. Je zit ook niet zo lekker in een voortgangsgesprek op je werk als je 5 seconden moet nadenken voordat je op simpele poepwoordjes komt. Op stap ging ik na een kwartier weer weg omdat ik geen zin had bekenden te spreken.
Ik vond dit allemaal bijzonder onprettig. De klachten waren niet extreem erg en ik had er ongeveer de helft van de dag last van. In de avond voelde ik me vrij normaal. Op de momenten dat ik me niet helder voelde dacht ik wel bij mezelf wtf is er met me aan de hand. Gaat dit nog over?! Dan moest ik mezelf een beetje kalmeren en bedenken dat ik me de helft van de dag wel prima voelde.
Aan de verleden tijd waarin in dit schrijf kan je al opmerken dat het nu voorbij is. Afgelopen week ging het steeds beter en inmiddels voel ik me opgewekter dan voor dit voorval. De mist trok langzaam op en de bijna letterlijke 'deken' waar mijn hersenen onder leken te liggen is weg. De reden dat ik dit post is omdat ik me zorgen maak over het effect wat deze relatief kleine hoeveelheid wiet ( je leest hier ook verhalen over mensen die per dag meerdere grammen white widow wegstomen ) voor twee weken op mij had. Toen ik las over psychose kon ik me in sommige symptomen wel vinden. Ik las ook dat als je vaker niet chill reageert op wiet dit een teken kan zijn dat je vatbaar bent voor psychoses. In het begin reageerde ik al niet heel chill op de wiet. Vaak een onrustig gevoel, soms zelfs angst, in een vertrouwde setting met vrienden. Ook wel lachkicks, stoned zijn en lekkere mindfucks, niet alleen kommer en kwel hoor.
Ik las ook dat gevoeligheid voor psychoses in de familie kan zitten. Ik bedacht ik me dat een familielid van mij nu al jaren niet meer buiten komt en begeleid woont. Ik meende mij te herinneren dat dit kwam door psychische problemen. Om andere familieleden hangt ook een verhaal van vage problemen op dit gebied.
Nu zou ik graag van anderen horen of zij ook dit soort ervaringen hebben gehad met wiet. En of ze daarmee naar de huisarts zijn gegaan. Misschien zijn er zelfs mensen die een psychose hebben of hadden en dit herkennen als slechte voortekenen. Ik heb de afgelopen twee weken geen wiet aangeraakt, maar ik wilde toch weer kijken of ik volgende week voorzichtig een jointje kan roken. En dan echt maar 1. Nu kan er (denk ik) niemand van jullie op de doktersstoel gaan zitten, maar toch zou ik graag horen wat jullie ervan denken.
