Gewoontes die je (mentale) gezondheid op 1 zetten

[Пусто]

Hey,


Ik zit zelf even in een wat lastige fase en merk dat ik m’n gezondheid niet altijd voorop zet. Nu vraag ik me af, wat voor gewoontes hebben jullie die helpen om je mentaal en fysiek lekker te voelen? Kan iets kleins zijn of juist iets groots, alles is welkom.

 

[annihilation]

Lekker hardlopen of stuk wandelen is altijd wel fijn.

 

[Bunkerjunk Gijs]

ik probeer altijd gelijk naar buiten te gaan als ik wakker word van zon weekend gebruiken.
in mn tuin werken geeft me ook altijd een goed gevoel
en sws met vrienden afspreken en biertje doen.

 

[XMR]

Wandelen of fietsen werkt heel goed. Ik vind het leuk om naar een bos te gaan en voordat ik dan ga lopen zet ik in een gps marker app een prikker op de locatie waar ik mijn fiets of auto heb staan. Dan kan ik daarna gewoon gaan lopen waar ik maar heen wil, zonder zorgen te hoeven maken dat ik compleet de weg kwijt raak. Wanneer je genoeg gelopen hebt open je gewoon de app en zie je in welke richting je ongeveer terug moet lopen.

 

[SoulAssassins]

Iets kleins maar toch zeer groot, en dat is de zon die mij tot denken zet.

 

[N3K0]

Ik maak altijd mij bed op zodra ik eruit ga.
Meteen goed begin vande dag en ook heel fijn zodra je weer naar bed gaat 🥰

 

[Kordie]

Ik maak altijd mij bed op zodra ik eruit ga.
Meteen goed begin vande dag en ook heel fijn zodra je weer naar bed gaat 🥰

Ik laat het altijd open liggen.
Wel dekbed naar achteren geklapt.
Dan kan het matras even een dagje luchten.

OT: rustgevend bankje in de natuur

 

[Mezelf]

Voor mij is dit wel een wandeling door de natuur. Soms ook nog met een lekker muziek je op maar dat is pas meestal nadat het halfzomer is geweest want dan zijn er nog maar weinig vogels die fluiten. En naar vogels luisteren fluiten in een bos brengt me echt diiiirect naar het NU. Heerlijk...

Ik moet me soms (lees: vaak) er heel erg toe zetten, maar als ik geweest ben, dan ben ik altijd blij dat ik geweest ben.
Een van de gedachten die wel eens dwarszitten is: 'Ja, nu heb ik daar geen energie voor hoor!'
Terwijl, als je het toch gedaan hebt, het je juist energie oplevert.

 

[SoulAssassins]

Voor mij is dit wel een wandeling door de natuur. Soms ook nog met een lekker muziek je op maar dat is pas meestal nadat het halfzomer is geweest want dan zijn er nog maar weinig vogels die fluiten. En naar vogels luisteren fluiten in een bos brengt me echt diiiirect naar het NU. Heerlijk...

Ik moet me soms (lees: vaak) er heel erg toe zetten, maar als ik geweest ben, dan ben ik altijd blij dat ik geweest ben.
Een van de gedachten die wel eens dwarszitten is: 'Ja, nu heb ik daar geen energie voor hoor!'
Terwijl, als je het toch gedaan hebt, het je juist energie oplevert.

Natuur breng mij tot zinnen ,ik kan alles wat krom is dan recht trekken als ik op me bekende bankje me jointje rook in the middle of nowhere.
Het landschap in Noord Brabant is toch wel het mooiste wat een mens zich kan wensen ,dus we zijn er erg zuinig op.
Natuur heb een helende eigenschap.

 

[Mezelf]

Natuur breng mij tot zinnen ,ik kan alles wat krom is dan recht trekken als ik op me bekende bankje me jointje rook in the middle of nowhere.
Het landschap in Noord Brabant is toch wel het mooiste wat een mens zich kan wensen ,dus we zijn er erg zuinig op.
Natuur heb een helende eigenschap.

Ik heb me in de natuur dan ook werkelijk nooit eenzaam gevoeld terwijl ik daar vaak alleen ben.
Terwijl ik me best vaak eenzaam kan voelen terwijl ik onder de mensen ben.

Natuur is een wonder en zie het ook elke keer weer als een wonder. Kan 100x door eenzelfde bos lopen en elke keer wat anders zien of zien ontwikkelen. geweldig.. heerlijk... rust... vrijheid....

 

[BrieMetDeBril]

Ik moet me echt houden aan de rustmomenten en vaste afspraken die ik met mezelf gemaakt heb.
Dat is best lastig aangezien je ze als mens snel overtreedt door de dingen waar ik tegenaan loop.
Ik had laatst een dag waarop ik wel dacht van : ja dat lukt vandaag zonder die momenten want voel me zo goed en geordend, eindstand ben ik te veel gaan doen en allerlei risico's genomen die onnodig waren en er voor gezorgd hadden dat ik mezelf ziek gedronken heb om m'n rust te kunnen ervaren.
De les : niet afwijken van de op maat gemaakte afspraken met alleen dringende uitzonderingen.

De basis blijven aanhouden en niet overslaan is heel belangrijk voor mij.
Zodra er één steen valt, valt de rest vaak ook zoals een domino mij kennende.
Dus de houvast is enorm belangrijk voor mij.
Ook het feit dat ik echt een solo leven alleen werkt voor mij en mensen buiten m'n woning moet houden om aan die basis te voldoen en niet verleid te worden om de basis opzij te zetten.
Dit is wel pas recent zo gevormd dus nog een leerproces.

 

[ljuv]

Hmm ik herken het wel, heb nu ook even een mindere fase. Ik ben relatief flexibel in m’n werktijden (lees: ik maak veel overuren in de avond dus kan vaak later beginnen). Ik merk dat ik s avonds na werk níks meer kan opbrengen van al m’n goede voornemens. Dus neem ik nu steeds vaker de vrijheid dat te doen voor werk in de ochtend. Dat kan natuurlijk alles zijn wat hierboven staat: sporten, natuur, eten, whatever. Voor mij is dat nu even: opruimen. M’n huis opruimen = m’n hoofd opruimen.

Dit maakt ook dat ik iets minder baal van een “weer verloren avond”.

Waar ik wel echt mee struggle maar wat toch echt de helft van het werk is: Ga. Op. Tijd. Slapen.

 

[annihilation]

@ljuv vroeg op bed gaan is mijn specialiteit.
Volg mij voor meer vroeg op bed gaan tips. 😌

 

[Kordie]

@ljuv vroeg op bed gaan is mijn specialiteit.
Volg mij voor meer vroeg op bed gaan tips. 😌

Bekijk bijlage 67455

Slaap jij dan ook al vroeg?
Of ga je op bed nog tv kijken oid

 

[annihilation]

Slaap jij dan ook al vroeg?
Of ga je op bed nog tv kijken oid

Ik kijk vaak nog wel even op de tablet.

 

[LucidLucy]

In de basis gewoon goed voor mezelf zorgen: op vaste tijden naar bed, op vaste tijden opstaan, op vaste tijden eten.

Rust, reinheid, regelmaat.

Daarnaast vind ik hardlopen heel belangrijk geworden voor mijn mentale gezondheid.

Een stukje mindfulness. Ik mediteer niet meer zoveel, maar probeer met momenten mijn aandacht in het nu te houden. Mijn ademhaling is hier een tool bij.

Én, juist als ik er ontzettend geen zin in heb: de verbinding opzoeken met andere mensen. Mezelf isoleren is echt het domste wat ik kan doen. Ik ben in slecht gezelschap met mijn eigen hoofd.

 

[SoulAssassins]

De laatste tijd zit ik na het avond eten al op bed ,ik zou het willen rekken en later naar boven willen gaan maar mijn slaapstoornis en de daarbij komende zware vermoeidheid dwingt mij om naar boven te gaan.
Het slapen is rond half 10 en dan ben ik om 3 uur snachts al wakker.

 

[Deadwing]

Anderen hebben natuur en buiten wandelen of fietsen al genoemd. Werkt ook meestal voor mij. Ik maak ook graag foto’s in een bos. Geeft me nog een extra gevoel bezig te zijn en iets nuttigs te doen.

Een dagboek bijhouden en mediteren helpt ook om in beweging te komen. Ik voel me vooral in de ochtend vaak nogal down en angstig als Ik niet hoef te werken. Ik kom dan heel moeizaam op gang maar na het schrijven en mediteren voel ik me vrijwel altijd wel beter. Daarna ga ik wandelen of fietsen.

Lezen helpt ook wel. Ik heb ook de vervelende neiging te lang op iPad en mobiel allerlei onzin op social media te kijken. Daar wordt een mens nooit beter van. Het lezen van een goed boek kan echt helpen.

Ik ben bijna een jaar geleden begonnen met tekenen. Echt gewoon als hobby. Ik raad mensen altijd aan creatief bezig te zijn. Tekenen of schilderen, fotograferen, muziek maken, schrijven, enz, enz.

 

[Lifeisgreatagain]

Zelf heb ik ook best wat mentale problemen.

Ik heb al heel veel stappen gezet, echter kamp ik nog heel veel met nachtmerries, herbelevingen en kan ik bepaalde zaken niet loslaten. Ook kan ik heel slecht prikkels verdragen, iets wat ik eerst wel kon.

Als ik in een fase zit waarin ik mijzelf mentaal kwetsbaar voel, dan let ik heel er op dat de basis in orde is.

Hiermee bedoel ik:
- Ritme houden. Structureel dezelfde tijd naar bed en uit bed, dat je niet slaapt vanwege slaapproblemen oid mag geen reden zijn hiervan af te wijken.
- Sla je eten niet over. Ontbijten, lunchen en avondeten, zeer belangrijk. Zorg voor een geblanceerd dieet.
- Zoals @annihilation al zegt, beweging! Zelf wandel ik elke dag een uur, en doe ik veel hardlopen.

Daarnaast, bewaak je persoonlijke grenzen, zorg voor balans.

Doe je de ene dag heel veel, zorg dan dat je de dag er na het wat rustiger aan doet, dit voorkomt overprikkeling.

Doe dingen waar je blij van word!

Zelf doe ik tegenwoordig veel creatieve dingen, heerlijk rustgevend.

En mischien nog wel de belangrijkste, praat er over. Dat lucht op, en helpt soms bepaalde dingen te relativeren.

 

[Mindless]

Aandacht inwaarts brengen. Ook wel self enquiry genoemd. Je kunt het ook meditatie noemen maar dat is zo makkelijk verkeerd op te vatten/uit te voeren.

Zit tussen hel en hemel momenteel, maar steeds meer hemel dan hel. Weet niet waar het einde is, of dat er überhaupt een einde is. Aandacht puur inwaarts: bliss. Kan "gedaan" worden tijdens elke activiteit, maar is zo simpel dat je er heel makkelijk overheen kan kijken, waardoor het alsnog moeilijk tot onmogelijk lijkt. Eenmaal van deze gelukzaligheid geproeft en het was over. Geen echte rust totdat ik er weer inzit. Ergens wil je dit echt niet, maar dat is irrelevant want je hebt geen keus hierin. Proef je hier op een of andere manier van dan zul je niet stoppen totdat je het weer proeft. Het goede nieuws is dat je het weer kunt en zult proeven, itt de initiële high van veel drugs. Verreweg het zwaarste dat ik ooit heb ervaren, dat heen en weer yoyo'en tussen hemel en hel. Maar ondertussen is er de hoop en de wetenschap dat het de goede kant op gaat, dat maakt de dalen draaglijk.

Realiseer me nu dat ik het ook niet zelf kan doen. Ik kan me er alleen maar aan overgeven. Het is de bliss zelf die alles doet, niet ik. Weet ook dat het uiteindelijk zal winnen, niet ik. Dat is een geruststelling en een goed iets, want als het in mijn handen zou liggen... Not good. Maar dat is niet het geval, alleen lijkt het dat vaak wel.

Besef me dat alles dat gedaan wordt als externe activiteit, een indirecte weg is naar het ervaren van deze gelukzaligheid, wat verlangenloosheid is: niet meer iets anders willen dan dit hier nu, wat de vorm van dit hier nu dan ook is. Dus het is vaak heel moeilijk voor me om dingen te doen, als ik weet dat wat ik wil (verlangenloosheid, bliss) direct nu ervaren kan worden. Waarom dan de lange indirecte omweg kiezen? En ervaar ik het, dan wordt alles mooi/leuk. Als een drug, maar dan zonder drugs. De supreme drug. De gold standard. Maar dan is het niet meer dingen doen óm dat fijne gevoel te krijgen. Het fijne gevoel is dan de baseline, waardoor dingen gedaan worden van daaruit, wat nog meer geluk geeft daarbovenop. Hemel op aarde.

Er zijn wel externe dingen die me geluk en mentale gezondheid "geven" zoals mijn werk. Maar zelfs dat is een indirecte manier. Er is een achterliggend proces dat het echte werk doet, waar ik me aan over kan geven of niet. Helaas ben ik niet iemand die gauw opgeeft en dat maakt dit zwaar. Dit tijdens activiteiten doen lijkt ook veel moeilijker dan zonder iets te doen, maar zal geleerd moeten worden, want aan activiteiten ontkom je niet in deze wereld. Behalve als je in een grot gaat leven ofzo.

Vaag verhaal natuurlijk weer maar hier ga ik doorheen en ik heb het gevoel dit neer te schrijven.

Het wordt heel zwart/wit op een bepaalde manier: hiertegen vechtend: mentale (en zelfs fysieke) gezondheid in de goot. Hieraan overgevend: mentale gezondheid subliem.

 

[Deadwing]

Én, juist als ik er ontzettend geen zin in heb: de verbinding opzoeken met andere mensen. Mezelf isoleren is echt het domste wat ik kan doen. Ik ben in slecht gezelschap met mijn eigen hoofd.

Dit problem heb ik ook. Heb ook sterk de neiging mezelf te isoleren. Gelukkig heb ik mijn parttime baan nog en soms spreek ik af met vrienden. Maar ik ben ook heel vaak alleen en vroeg of laat gaat het dan verkeerd in mijn hoofd..

 

[SoulAssassins]

Dit problem heb ik ook. Heb ook sterk de neiging mezelf te isoleren. Gelukkig heb ik mijn parttime baan nog en soms spreek ik af met vrienden. Maar ik ben ook heel vaak alleen en vroeg of laat gaat het dan verkeerd in mijn hoofd..

Ik heb mezelf 10 jaar lang opgesloten naar de breuk van me jeugd liefde ,ik had naast mannen ook geen vertrouwen meer gekregen bij vrouwen.
Ik gunde me eigen niets meer dan gewoon keihard werken te eten en dan slapen ,en dan me eigen terug trekken op me kamer bij me ouders als een kluizenaar
Daarmee heb ik 10 jaar van me leven verknalt echt..

Ik had net zo goed in de bajes kunnen zitten en dan wasknijpers maken.

 

[Mindless]

Én, juist als ik er ontzettend geen zin in heb: de verbinding opzoeken met andere mensen. Mezelf isoleren is echt het domste wat ik kan doen. Ik ben in slecht gezelschap met mijn eigen hoofd.

Klopt wel dat verbinding zoeken goed is, maar als je in je eentje in slecht gezelschap bent, is de echte oplossing om een goede vriend van jezelf te worden zodat je ook in je eentje in goed gezelschap bent.

Zelfs verbinding zoeken bij anderen kan een vlucht zijn (van jezelf).

 

[Deadwing]

Klopt wel dat verbinding zoeken goed is, maar als je in je eentje in slecht gezelschap bent, is de echte oplossing om een goede vriend van jezelf te worden zodat je ook in je eentje in goed gezelschap bent.

Zelfs verbinding zoeken bij anderen kan een vlucht zijn (van jezelf).

Klopt, maar dat zijn we dus zelden of nooit in de realiteit, echte goede vrienden van onszelf..misschien dat vrouwen dat wat minder hebben dan mannen. Dat denk ik misschien ook maar.

Verbinding zoeken is belangrijk. We zijn van nature geen loners. Wel wordt het steeds moeilijker om de juiste personen te ontmoeten. Ik ben ook veel wantrouwender geworden. En dat is lang niet altijd terecht.

 

[LucidLucy]

Klopt wel dat verbinding zoeken goed is, maar als je in je eentje in slecht gezelschap bent, is de echte oplossing om een goede vriend van jezelf te worden zodat je ook in je eentje in goed gezelschap bent.

Zelfs verbinding zoeken bij anderen kan een vlucht zijn (van jezelf).

Ik geloof erin dat we groepsdieren zijn. Ik denk dat het juist heel gezond is om tegen die weerstand in te gaan en verbinding te zoeken op het moment dat dit het laatste is waar je behoefte aan hebt.

Uiteindelijk komt het neer op wat je zelf nodig hebt. Vaak in deze momenten als ik me wil isoleren, voel ik me geïrriteerd of juist angstig. En dan heb ik eigenlijk troost nodig. Iemand die me vertelt dat het wel goedkomt. En die troost ga ik op dat moment niet bij mezelf vinden.

Voor mentale weerbaarheid ben ik het wel eens dat dat in jezelf ligt. Maar emotionele behoeftes heb ik gewoon anderen bij nodig.

Gelukkig maar, anders zou het leven wel saai en eenzaam worden. Voor mij draait het in het leven wel om menselijke connectie. Van gezelligheid ouwehoeren, tot de longen uit je lijf lachen, van kwetsbare gesprekken tot irritaties en dat weer uit kunnen praten. Alles wat daarbij hoort.

En tegelijkertijd leer ik daardoor veel over mezelf en mijn gedragingen. Die had ik alleen nooit leren kennen.

 

[N3K0]

Klopt, maar dat zijn we dus zelden of nooit in de realiteit, echte goede vrienden van onszelf.

Gelukkig kun je daar iets aan doen he. Je hebt jezelf altijd bij en vrienden worden//zijn of niet is ook een keuze.

 

[Пусто]

Bedankt voor alle reacties! Ik probeer nu te focussen op elke dag 20 minuten te mediteren, 1 rondje buiten lopen en niet me middag eten overslaan. (Het ontbijt en avond eten zitten er goed in maar middag eten vergat ik vaak of haalde ik snel wat onderwegs meestal iets ongezonds)

Ik probeer mezelf dit 30 dagen vol te houden voordat ik andere gezonde gewoontes probeer op te pakken anders is het niet te overzien

 

[Deadwing]

Ik heb mezelf 10 jaar lang opgesloten naar de breuk van me jeugd liefde ,ik had naast mannen ook geen vertrouwen meer gekregen bij vrouwen.
Ik gunde me eigen niets meer dan gewoon keihard werken te eten en dan slapen ,en dan me eigen terug trekken op me kamer bij me ouders als een kluizenaar
Daarmee heb ik 10 jaar van me leven verknalt echt..

Ik had net zo goed in de bajes kunnen zitten en dan wasknijpers maken.

Erg hoor en in minder extreme mate voor mij ook wel herkenbaar. Ik heb voor mijn gevoel ook vele jaren verknald door te weinig doen.

Het is voor mij moeilijk voor te stellen hoe iemand zo’n leven 10 jaar vol kan houden, maar ik geloof je zonder meer. Ik heb vaker dit soort verhalen gehoord.

Knap ook dat je toch na zoveel jaren een punt nog kon bereiken om het roer helemaal om te gooien.

 

[Kordie]

Knap ook dat je toch na zoveel jaren een punt nog kon bereiken om het roer helemaal om te gooien.

Inderdaad.
Hoe heb je die knop omgezet @SoulAssassins ?

 

[SoulAssassins]

Inderdaad.
Hoe heb je die knop omgezet @SoulAssassins ?

Heel vreemd maar toch logisch,liefde terug krijgen door me muur af te breken voor vrouwen.
Na het treffen van de juiste vrouw voor mij ben ik uit me hol gekomen.

 

[Mindless]

Ik geloof erin dat we groepsdieren zijn. Ik denk dat het juist heel gezond is om tegen die weerstand in te gaan en verbinding te zoeken op het moment dat dit het laatste is waar je behoefte aan hebt.

Uiteindelijk komt het neer op wat je zelf nodig hebt. Vaak in deze momenten als ik me wil isoleren, voel ik me geïrriteerd of juist angstig. En dan heb ik eigenlijk troost nodig. Iemand die me vertelt dat het wel goedkomt. En die troost ga ik op dat moment niet bij mezelf vinden.

Voor mentale weerbaarheid ben ik het wel eens dat dat in jezelf ligt. Maar emotionele behoeftes heb ik gewoon anderen bij nodig.

Gelukkig maar, anders zou het leven wel saai en eenzaam worden. Voor mij draait het in het leven wel om menselijke connectie. Van gezelligheid ouwehoeren, tot de longen uit je lijf lachen, van kwetsbare gesprekken tot irritaties en dat weer uit kunnen praten. Alles wat daarbij hoort.

En tegelijkertijd leer ik daardoor veel over mezelf en mijn gedragingen. Die had ik alleen nooit leren kennen.

Dit bedoel ik eigenlijk niet.

Ik heb nu ook een vrij sociaal leven en hecht daar veel waarde aan. Maar als ik op mezelf ben en ik merk dat ik dan slecht gezelschap ben voor mezelf, dan is dat wel een puntje om aan te werken. Niet alleen maar door eraan te ontsnappen.

Je wilt naast goede sociale contacten toch ook je eigen beste vriend zijn? Immers, anderen komen en gaan maar je zult altijd met jezelf zijn. Wat als de situatie het niet toelaat om elk moment op te vullen met sociaal contact? Bijvoorbeeld op latere leeftijd. Wat als je noodgedwongen door omstandigheden veel tijd met jezelf door moet brengen. Dan wil je je eigen beste vriend zijn, niet je ergste vijand.

 

[Mindless]

Klopt, maar dat zijn we dus zelden of nooit in de realiteit, echte goede vrienden van onszelf..misschien dat vrouwen dat wat minder hebben dan mannen. Dat denk ik misschien ook maar.

Verbinding zoeken is belangrijk. We zijn van nature geen loners. Wel wordt het steeds moeilijker om de juiste personen te ontmoeten. Ik ben ook veel wantrouwender geworden. En dat is lang niet altijd terecht.

Ik haatte mezelf.

Toen kwam heeeel langzaam en stapsgewijs acceptatie van mezelf. En nu met momenten liefde.

Het is relatief makkelijk om van anderen te houden want anderen zijn een relatief mysterie. Jezelf ken je door en door, ook je schaduwzijde. Van jezelf houden moet vaak geleerd worden.

 

[DonkeyGonz]

Eiwitrijk en gezonde vetten en groenten eten naast lichamelijke beweging en gemiddeld 8 uur slaap per nacht en elke dag éven buiten zijn doet wonderen voor mij.

 

[LucidLucy]

Dit bedoel ik eigenlijk niet.

Ik heb nu ook een vrij sociaal leven en hecht daar veel waarde aan. Maar als ik op mezelf ben en ik merk dat ik dan slecht gezelschap ben voor mezelf, dan is dat wel een puntje om aan te werken. Niet alleen maar door eraan te ontsnappen.

Je wilt naast goede sociale contacten toch ook je eigen beste vriend zijn? Immers, anderen komen en gaan maar je zult altijd met jezelf zijn. Wat als de situatie het niet toelaat om elk moment op te vullen met sociaal contact? Bijvoorbeeld op latere leeftijd. Wat als je noodgedwongen door omstandigheden veel tijd met jezelf door moet brengen. Dan wil je je eigen beste vriend zijn, niet je ergste vijand.

Wie weet, ooit...
Maar op dit moment heb ik vaak anderen nodig om mijn eigen gedachtes te checken, te relativeren of te spiegelen.

Het gaat ook heel vaak goed. En als ik drie dagen alleen ben, betekent dat niet dat ik ineens in een depressieve neerwaartse spiraal zit van gedachten die me de grond in trappen. In tegendeel.

Maar ik zit wel vol met onzekerheden en twijfels en door daar met anderen over te spreken, kan ik beter met m'n eigen hoofd omgaan.

 

[Deadwing]

Wie weet, ooit...
Maar op dit moment heb ik vaak anderen nodig om mijn eigen gedachtes te checken, te relativeren of te spiegelen.

Het gaat ook heel vaak goed. En als ik drie dagen alleen ben, betekent dat niet dat ik ineens in een depressieve neerwaartse spiraal zit van gedachten die me de grond in trappen. In tegendeel.

Maar ik zit wel vol met onzekerheden en twijfels en door daar met anderen over te spreken, kan ik beter met m'n eigen hoofd omgaan.

Heel herkenbaar dit.

 

[Deadwing]

Ik haatte mezelf.

Toen kwam heeeel langzaam en stapsgewijs acceptatie van mezelf. En nu met momenten liefde.

Het is relatief makkelijk om van anderen te houden want anderen zijn een relatief mysterie. Jezelf ken je door en door, ook je schaduwzijde. Van jezelf houden moet vaak geleerd worden.

Niet iedereen kent zichzelf door en door.

Het is volgens mij juist vaak door dat gebrek aan zelfkennis en inzicht waarom mensen zichzelf haten of niet accepteren. Ik begrijp bijvoorbeeld soms mijn eigen gedrag of gedachten ook niet eens en ik ben al een eind in de 50..die schaduwzijden beseffen de meeste mensen volgens mij ook niet echt.

Er zijn veel redenen waarom mensen therapie volgen. Een doelstelling is zeker zichzelf te verbeteren en dat doe je meestal door jezelf beter te begrijpen.

Kortom, ik ben zelfs van mening dat als we op de eerste plaats onszelf beter zouden begrijpen, er ook minder problemen in onze maatschappij zouden zijn. We zijn dan niet alleen ons meer bewust wie we zelf zijn, we staan dan tegelijkertijd ook meer open voor onze medemens.