AcidSunshine
Newbie
Het was zaterdagochtend, 7 uur.
We waren net op, en ik maakte een kampvuurtje achter de tent. Na wat gedronken te hebben en een shagje gerookt deden we de paddo's op brood, en aten ze op. Ik had gedroogde Hawaiaanse.
Al na 5 minuten voelde ik me onrustig worden. Ik moest iets doen, maar wist niet wat.
Dus ik wat rondlopen, en even wat meer kleding aantrekken, het was best koud.
toen ben ik maar voor de tent gaan zitten. al na een kwartier begonnen de wolken vreemdere vormen te krijgen, en al de rietstokjes die op het strandje lagen waren ineens allemaal paddo's.
Het waaide hard, en het was best koud, dus ik besloot in de tent te gaan liggen. Ik pakte mijn tekenblok, en het was alsof mijn potlood pcies de weg wist. Er kwamen allemaal woorden bij me op, die ik ook in mijn tekening schreef.
Daarna werd ik ineens heel rustig. ik dacht niks, ik deed niks, en wou alleen maar liggen. ik voelde me volmaakt in evenwicht, en het enige wat ik kon zeggen was.. Ik ben zoooo yin-yang!
Ik lag daar.. voor mijn gevoel een eeuwigheid, rustig te zijn, en naar de wand van de tent te kijken. Daar waren hele hippe figuurtjes op te zien, die steeds bewogen doordat de tent beetje op en neer waaide.
Een vriend van mij, die ook in de tent lag, deed anders niks dan praten. Ik ergerde me hieraan, want woorden waren zo onbenullig. Als ik zelf iets zei, echode het een kwartier lang in m'n hoofd door, dus zei ik maar niks meer.
Toen ineens voelde ik me minder relaxt. de figuurtjes op de wand waren ineens minder mooi, en ik voelde me gestresst. Ik was misselijk. Ik lag daar, en dacht.. als ik ga kotsen.. kots ik de hele tent onder, en mijn tekening.. Mijn volgende gedachte was: ooooh maakt niet uit.
Toch maar even naar buiten gegaan, en toen alles eruit was (heh balen..zonde van de paddo's) voelde ik me weer wat beter. Ik heb toen een hele tijd voor de tent gezeten voor me uit kijken zonder iets te zien. Ik wist niet heo ik me moest voelen, moest ik dit nou leuk vinden? Toen kwam die vriend van mij ook uit de tent, en vertelde me dat ik een ongelooflijke grafkop had. Dit was wel weer een grappig idee, dus ik vrolijkte weer wat op. Toen ineens kwamen er 2 eenden aangelopen, een moeder en eeen kleintje. We gaven ze wat brood, en ik kon ze zelfs aaien
dat vond ik helemaal te gek, en ik was weer zooo gelukkig!
Ik ging op mijn rug in het gras liggen, en keek naar de wolken. Die waren nog steeds heel mooi, het waren werelddelen en ik zweefde hoog in de lucht en keek neer op de wereld. Dan ineens waren het weer allemaal dieren, of gezichten, en de randjes van de wolken waren een soort van ijsbloemen die om elkaar heen en door elkaar heen bewogen. Zo lag ik een hele tijd, zorgeloos te zijn, en te genieten van de natuur om mij heen. De zon scheen intussen, en alles leek zo mooi en vriendelijk!
Toen ineens, terwijl ik naar de wolken keek, dacht ik.. Ik kijk naar de wolken. Maar al die figuren zijn er niet. dus eigenlijk kijk ik in mijn hoofd. Maar toch zijn het de wolken. Toen had k het idee dat mijn hoofd de lucht met de wolken was, en ik reisde er doorheen. Het werd allemaal heel diepzinnig, maar wat precies kan ik me niet meer herinneren. Toen ik weer wat bijkwam, nog hele lange discussies gehad over filosofische dingen, en eigenlijk was overal een logsich antwoord op.
De trip was zo'n beetje voorbij, maar na een jointje spaceden we er weer vrolijk op los. Zo ging het de hele dag wat door.. Doordat ik alles weer uit had gekotst was mijn trip niet zo heftig, maar toch nog heel mooi
We waren net op, en ik maakte een kampvuurtje achter de tent. Na wat gedronken te hebben en een shagje gerookt deden we de paddo's op brood, en aten ze op. Ik had gedroogde Hawaiaanse.
Al na 5 minuten voelde ik me onrustig worden. Ik moest iets doen, maar wist niet wat.
Dus ik wat rondlopen, en even wat meer kleding aantrekken, het was best koud.
toen ben ik maar voor de tent gaan zitten. al na een kwartier begonnen de wolken vreemdere vormen te krijgen, en al de rietstokjes die op het strandje lagen waren ineens allemaal paddo's.
Het waaide hard, en het was best koud, dus ik besloot in de tent te gaan liggen. Ik pakte mijn tekenblok, en het was alsof mijn potlood pcies de weg wist. Er kwamen allemaal woorden bij me op, die ik ook in mijn tekening schreef.
Daarna werd ik ineens heel rustig. ik dacht niks, ik deed niks, en wou alleen maar liggen. ik voelde me volmaakt in evenwicht, en het enige wat ik kon zeggen was.. Ik ben zoooo yin-yang!
Ik lag daar.. voor mijn gevoel een eeuwigheid, rustig te zijn, en naar de wand van de tent te kijken. Daar waren hele hippe figuurtjes op te zien, die steeds bewogen doordat de tent beetje op en neer waaide.
Een vriend van mij, die ook in de tent lag, deed anders niks dan praten. Ik ergerde me hieraan, want woorden waren zo onbenullig. Als ik zelf iets zei, echode het een kwartier lang in m'n hoofd door, dus zei ik maar niks meer.
Toen ineens voelde ik me minder relaxt. de figuurtjes op de wand waren ineens minder mooi, en ik voelde me gestresst. Ik was misselijk. Ik lag daar, en dacht.. als ik ga kotsen.. kots ik de hele tent onder, en mijn tekening.. Mijn volgende gedachte was: ooooh maakt niet uit.
Toch maar even naar buiten gegaan, en toen alles eruit was (heh balen..zonde van de paddo's) voelde ik me weer wat beter. Ik heb toen een hele tijd voor de tent gezeten voor me uit kijken zonder iets te zien. Ik wist niet heo ik me moest voelen, moest ik dit nou leuk vinden? Toen kwam die vriend van mij ook uit de tent, en vertelde me dat ik een ongelooflijke grafkop had. Dit was wel weer een grappig idee, dus ik vrolijkte weer wat op. Toen ineens kwamen er 2 eenden aangelopen, een moeder en eeen kleintje. We gaven ze wat brood, en ik kon ze zelfs aaien
dat vond ik helemaal te gek, en ik was weer zooo gelukkig! Ik ging op mijn rug in het gras liggen, en keek naar de wolken. Die waren nog steeds heel mooi, het waren werelddelen en ik zweefde hoog in de lucht en keek neer op de wereld. Dan ineens waren het weer allemaal dieren, of gezichten, en de randjes van de wolken waren een soort van ijsbloemen die om elkaar heen en door elkaar heen bewogen. Zo lag ik een hele tijd, zorgeloos te zijn, en te genieten van de natuur om mij heen. De zon scheen intussen, en alles leek zo mooi en vriendelijk!
Toen ineens, terwijl ik naar de wolken keek, dacht ik.. Ik kijk naar de wolken. Maar al die figuren zijn er niet. dus eigenlijk kijk ik in mijn hoofd. Maar toch zijn het de wolken. Toen had k het idee dat mijn hoofd de lucht met de wolken was, en ik reisde er doorheen. Het werd allemaal heel diepzinnig, maar wat precies kan ik me niet meer herinneren. Toen ik weer wat bijkwam, nog hele lange discussies gehad over filosofische dingen, en eigenlijk was overal een logsich antwoord op.
De trip was zo'n beetje voorbij, maar na een jointje spaceden we er weer vrolijk op los. Zo ging het de hele dag wat door.. Doordat ik alles weer uit had gekotst was mijn trip niet zo heftig, maar toch nog heel mooi
