Zoekendezoeker
Belezen gebruiker
Wie: ikzelf
Wat: Psilocybe cubensis, Colombiaanse (Eigen kweek)
Hoeveel: 2, en een beetje, gram gedroogd. Thee van gezet, Winterglow
Waar: Thuis in de tuin, op de bank en mijn gedachten.
Hoe laat: 14:15 innanme
State of mind: Persoonlijke quests, maar zekers in staat voor wat er gaat komen
Zoals de titel verluidt is dit half een live reportje ( Inderdaad dubbelzinnig ). Waarom half? Weet ik veel, omdat ik nog steeds keihard ga
Ik ben nu 23 jaar, heb een al een hele hoop gezien in mijn leven. Op mijn 13e overleed mijn vader en ik ben op mijn 16e van school gegaan. Van mijn 16e tot 21e heb ik alleen maar gereisd en gewerkt, heb voet gezet in tal van landen en culturen en heb mijn weg naar boven moeten verdienen. Nu studeer ik weer en heb een veelbelovende baan naast mijn studie in de marketing.
Zo, nu kennen jullie mij een beetje en snappen jullie mijn trip wat beter denk ik.
14:15 Lekker buiten in de tuin mijn kopje thee genuttigd, gevolgd door een potje gamen op de xbox360 om lekker afgeleidt te zijn en niet ga "zoeken" naar tekenen van de trip. Heeft vaak een lekkerde uitwerking op mij heb ik gemerkt. Als ik me ga bezig houden met placebo effecten wordt ik altijd een beetje onrustig heb ik gemerkt.
Nadat ik een paar potjes gespeeld had, werdt ik de trip 'ingesmeten'.
Hierop besloot ik naar buiten te gaan en in de zon mezelf neer te ploffen.
Sapje bij de hand, jointje aangestoken, lekker muziekje op gezet en peuken bij de hand.
Ik weet niet meer precies wat ik aan het doen was, maar ik werdt gek van die zon.. Veel te warm.. Wel mooi, maar zo warm...
Ik besloot om in de schaduw plaats te nemen om zo verder te kunnen gaan met mijn trip.
Nadat ik oververhuisd was snapte ik niet zo goed meer waarom ik eigenlijk in de schaduw was gaan zitten... Hmm...?
Maar goed, ik zat wel lekker onder de boom, beetje tussen de studentenrommel maar goed... Het ging.
Ik begon mezelf te irriteren aan mijn eigen gedachten en vragen in mijn hoofd.. Intussen werdt mijn zicht wat vager met kleuren en lijnen. Van zitten naar onderuitgezakt hangen ,noem ik het maar, vlogen de gedachten door mijn hoofd. Bleef steeds langer hangen bij sommige vragen om die weer uit te pluizen.. Het werdt me iets te gek, te druk in mijn hoofd. Dan schieten die vervelende vragen aan jezelf door je hoofd, gaat het nu dan een keer fout? Doe ik het wel goed allemaal? O, nee ik ga te hard... Ga ik te hard? Enfin, de meeste snappen me nu wel denk ik
Zo heb ik dus zitten malen, en de gekste visiuals erbij waar ik het bestaan niet vanaf wist...
Ik merkte na verloop van gedachten ik toe kwam aan een paar vragen voor mezelf die ik me al tijdens het groeiproces van de paddo's had voor genomen mezelf te stellen.
De eerste die op popte was: Wat verwacht je eigenlijk te bereiken met een trip?
Vrij simpele vraag eigenlijk, bedenk ik me nu. Maar niet op dat moment... Voor mijn gevoel hing mijn hele leven af van het antwoord. Waarom trip ik eigenlijk? Voor mijn vermaak? Voor de ervaring, zoals ik vaak zeg tegen mensen om mij heen? Om 'dingen' te zien? Of om wijzer te worden, van en met mezelf...? Bij dit antwoord bleef ik ook weer hangen, ik moest deze uitpluizen. Ik had me voorgenomen, denk wel dat dat dit al een aardig proces was op dat moment, om na het uitpluizen van dit antwoord echt te gaan genieten van mijn trip.
Ik dacht dat ik al veel gezien had, maar deze trip is ongekend. Ik bevaar wereldzeeen zo blauw als de lucht. Mischien bevaar ik zelfs wel de lucht. Tijdens mijn tocht kom ik dingen uit mijn verleden tegen, ik heb een kaart en en besluit dit verleden af te gaan sluiten.
Ik zette Tiesto op, In My Memory. Ging naast mijn ipod op de grond liggen, mijn armen en benen gespreid, voor mijn gevoel kon ik me alleen zo, op die mannier, mijnzelf bloot geven.
Toen ik weer "wakker" werdt (omdat de muziek afgelopen was) voelde ik me helder en fris. Ik kon er weer tegenaan gevoel overmeesterde me en kreeg zelfs kippenvel.
Nu realiseer ik mij dat deze reis mijn antwoord was op een hoop vragen in mijzelf en voel me nu vrij om te genieten van een trip zoals dat hoort!
Ik heb vrede gesloten met een aantal diepe, weggestopte gedachten en moest ook even schreeuwen dat ik leef!! Nu ben ik nog steeds behoorlijk aan t spacen maar kan gelukkig wel goed relativeren en ben mijn reisje aan het verwerken. Misschien nog wel een edit later...
Ondanks dit persoonlijke randje wou ik het toch posten. Gewoon om duidelijk te maken dat ik ook echt leef
Thanx for reading, and keep sharing!!
Wat: Psilocybe cubensis, Colombiaanse (Eigen kweek)
Hoeveel: 2, en een beetje, gram gedroogd. Thee van gezet, Winterglow
Waar: Thuis in de tuin, op de bank en mijn gedachten.
Hoe laat: 14:15 innanme
State of mind: Persoonlijke quests, maar zekers in staat voor wat er gaat komen
Zoals de titel verluidt is dit half een live reportje ( Inderdaad dubbelzinnig
). Waarom half? Weet ik veel, omdat ik nog steeds keihard ga Ik ben nu 23 jaar, heb een al een hele hoop gezien in mijn leven. Op mijn 13e overleed mijn vader en ik ben op mijn 16e van school gegaan. Van mijn 16e tot 21e heb ik alleen maar gereisd en gewerkt, heb voet gezet in tal van landen en culturen en heb mijn weg naar boven moeten verdienen. Nu studeer ik weer en heb een veelbelovende baan naast mijn studie in de marketing.
Zo, nu kennen jullie mij een beetje en snappen jullie mijn trip wat beter denk ik.
14:15 Lekker buiten in de tuin mijn kopje thee genuttigd, gevolgd door een potje gamen op de xbox360 om lekker afgeleidt te zijn en niet ga "zoeken" naar tekenen van de trip. Heeft vaak een lekkerde uitwerking op mij heb ik gemerkt. Als ik me ga bezig houden met placebo effecten wordt ik altijd een beetje onrustig heb ik gemerkt.
Nadat ik een paar potjes gespeeld had, werdt ik de trip 'ingesmeten'.
Hierop besloot ik naar buiten te gaan en in de zon mezelf neer te ploffen.
Sapje bij de hand, jointje aangestoken, lekker muziekje op gezet en peuken bij de hand.
Ik weet niet meer precies wat ik aan het doen was, maar ik werdt gek van die zon.. Veel te warm.. Wel mooi, maar zo warm...
Ik besloot om in de schaduw plaats te nemen om zo verder te kunnen gaan met mijn trip.
Nadat ik oververhuisd was snapte ik niet zo goed meer waarom ik eigenlijk in de schaduw was gaan zitten... Hmm...?
Maar goed, ik zat wel lekker onder de boom, beetje tussen de studentenrommel maar goed... Het ging.
Ik begon mezelf te irriteren aan mijn eigen gedachten en vragen in mijn hoofd.. Intussen werdt mijn zicht wat vager met kleuren en lijnen. Van zitten naar onderuitgezakt hangen ,noem ik het maar, vlogen de gedachten door mijn hoofd. Bleef steeds langer hangen bij sommige vragen om die weer uit te pluizen.. Het werdt me iets te gek, te druk in mijn hoofd. Dan schieten die vervelende vragen aan jezelf door je hoofd, gaat het nu dan een keer fout? Doe ik het wel goed allemaal? O, nee ik ga te hard... Ga ik te hard? Enfin, de meeste snappen me nu wel denk ik
Zo heb ik dus zitten malen, en de gekste visiuals erbij waar ik het bestaan niet vanaf wist...
Ik merkte na verloop van gedachten ik toe kwam aan een paar vragen voor mezelf die ik me al tijdens het groeiproces van de paddo's had voor genomen mezelf te stellen.
De eerste die op popte was: Wat verwacht je eigenlijk te bereiken met een trip?
Vrij simpele vraag eigenlijk, bedenk ik me nu. Maar niet op dat moment... Voor mijn gevoel hing mijn hele leven af van het antwoord. Waarom trip ik eigenlijk? Voor mijn vermaak? Voor de ervaring, zoals ik vaak zeg tegen mensen om mij heen? Om 'dingen' te zien? Of om wijzer te worden, van en met mezelf...? Bij dit antwoord bleef ik ook weer hangen, ik moest deze uitpluizen. Ik had me voorgenomen, denk wel dat dat dit al een aardig proces was op dat moment, om na het uitpluizen van dit antwoord echt te gaan genieten van mijn trip.
Ik dacht dat ik al veel gezien had, maar deze trip is ongekend. Ik bevaar wereldzeeen zo blauw als de lucht. Mischien bevaar ik zelfs wel de lucht. Tijdens mijn tocht kom ik dingen uit mijn verleden tegen, ik heb een kaart en en besluit dit verleden af te gaan sluiten.
Ik zette Tiesto op, In My Memory. Ging naast mijn ipod op de grond liggen, mijn armen en benen gespreid, voor mijn gevoel kon ik me alleen zo, op die mannier, mijnzelf bloot geven.
Toen ik weer "wakker" werdt (omdat de muziek afgelopen was) voelde ik me helder en fris. Ik kon er weer tegenaan gevoel overmeesterde me en kreeg zelfs kippenvel.
Nu realiseer ik mij dat deze reis mijn antwoord was op een hoop vragen in mijzelf en voel me nu vrij om te genieten van een trip zoals dat hoort!
Ik heb vrede gesloten met een aantal diepe, weggestopte gedachten en moest ook even schreeuwen dat ik leef!! Nu ben ik nog steeds behoorlijk aan t spacen maar kan gelukkig wel goed relativeren en ben mijn reisje aan het verwerken. Misschien nog wel een edit later...
Ondanks dit persoonlijke randje wou ik het toch posten. Gewoon om duidelijk te maken dat ik ook echt leef
Thanx for reading, and keep sharing!!
