Heerlijk gevoel van speed, na de eerste 8-10 uur.

[Grimm]

Hee daar. Ik heb nu een aantal keer speed gebruikt. De eerste keer pakte ik op een feesje om 11 uur 250 mg (per ongeluk teveel). Ik voelde me niet beter ofzo, geen beter humeur of euphorische gevoelens, alleen wakker, en gefocust en kalm in mijn hoofd. Het feestje was prima. Toen ik thuis kwam om 7 uur (8 uur later dus), was ik nog steeds aan het malen. Toen besloot ik een fietstochtje te maken, omdat ik toch niet kon slapen.

Ik weet niet of het toeval was, maar het leek de meest prachtige dag van het jaar. De zon scheen fel en de lucht was feller blauw dan ik ooit gezien had. Ik fietste net iets sneller dan wandeltempo op mijn dooie gemakje door de stad, door de bossen, door dorpen, ik fietste gewoon maar een kant op. Ik heb urenlang gefietst, en van mij betreft had ik de rest van mijn leven zo door kunnen fietsen.

Mijn hoofd was helemaal rustig. Ik had geen gedachten of fantasien of dat ik dingen wil analyseren, wat ik normaal heb, maar mijn hoofd was gewoon leeg. Het was prachtig. Letterlijk alles was mooi en bijzonder. Ik was bijna in trance. Normaal zijn mijn gedachten als iemand die door een winkelstraat sprint, alle winkeltjes ingaat, overal naar kijkt en alles analyseert. Toen waren mijn gedachten als een hiker die de top van de mount everest berijkt heeft, lekker gaat zitten en van het uitzicht geniet. Ik kon alles om me heen in me op nemen.

Ik ging helemaal op in het moment. Het was voor mij net zo intens als de keren dat ik 4 gram paddos genomen heb. Bijna religieus zelfs. Het was alsof mijn ego gedempt was. Ik was 14 uur na inname van de pep nog met kaken aan het malen, en ik was 3 dagen wakker . Ik had verder totaal geen kater en ook geen noemenswaardige comedown, omdat ik vitamines, fruit en antioxidanten eet alsof het warme broodjes zijn.

Vandaag heb ik als noodgeval om te studeren een aantal lijntjes van 10 mg gepakt (samen +-60 mg). De eerste 8 uur van de high voel ik focus, maar vrij emotieloos. Maar daarna, opeens, net na het punt waarop je moe begint te worden, krijg ik opeens dat super vredige gevoel weer. Ik maakte een wandeling door de stad, en het was prachtig. Ik kon zo helder nadenken, en ik maakte mijn gedachten 1 voor 1 af, inplaats de hele tijd denken over van alles. Ik voelde me zoals een succesvolle oude man zich voelt die een gelukkig leven heeft gehad en op zijn sterfbed afscheid neemt van zijn hele familie met een gelukkig gevoel. Ik voelde me als een boeddhist die enlightenment gevonden heeft.

Daarbij komt dat ik normaal bijziend ben, maar toendertijd en vandaag kon ik alles PERFECT zien zonder bril. Gewoon perfect, zonder frontsen. Is dat vaker met pep?

Ik snap er geen bal van. Zo hoort pep toch niet te werken? at ik me eerst gewoon normaal voel en helder en gefocust terwijl ik wat strak sta, maar dat ik me daarna voel als een soort supercontent volledig gelukkig mens. Je wordt er normaal toch gewoon een beetje strak van blij van en je wilt gewoon non stop uit je nek lullen? D Verder zijn deze 2 voorbeelden die ik gegeven heb een beetje ongelukkig, normaal ga ik verstandiger om met gebruik. (Lagere dosis, niet redosen, Magnesium, alpha-lipon-zuur, multi vitamine, fruit, op tijd slapen etc.)

 

[Pandan]

Dat effect heb ik ook bij speed. Ook met het zicht wat plotseling vooruit gaat, heb dan geen bril meer nodig.

Ik heb zelf ADD. Ik snap wat je bedoelt met de ontzettend snelle analyserende stroom aan gedachten. Mooie beeldspraak gebruik je trouwens ervoor. Mensen met ADHD/ADD hebben een probleem met hun dopaminehuishouding in hun hersenen. Dit zorgt er voor dat ze minder goed gefocust zijn en nog een legio aan symptomen(google het maar, zou ik zeggen). Wanneer je speed gebruikt, komt er dopamine vrij. Dat zorgt in de eerste instantie voor een verhoogde concentratie, redelijk druk gevoel en energie.

Ik merk hetzelfde effect ongeveer na een uur na inname. Een intens vredig gevoel, een rust in mijn hoofd zoals ik nooit heb gehad en een heerlijke kijk op de wereld. Alles is mooi, ik ben niet druk meer, ook niet meer in mijn hoofd en heb eindelijk een soort van vrede.

Ik zeg niet dat je ADD hebt, maar het zou best wel eens kunnen. Het is in ieder geval een mogelijkheid waarom je speed ervaart zoals je het ervaart.

 

[Fool]

Dat effect schijnen mensen zonder ADHD ook deels te hebben, toch?

 

[ZERO-]

Ik herken dat gevoel ook wel, maar niet in de mate die jullie omschrijven denk ik Meer een soortvan 'ik leef nu' gevoel en alles om dat moment maakt niet zoveel meer uit.

 

[Grimm]

Dat effect heb ik ook bij speed. Ook met het zicht wat plotseling vooruit gaat, heb dan geen bril meer nodig.

Ik heb zelf ADD. Ik snap wat je bedoelt met de ontzettend snelle analyserende stroom aan gedachten. Mooie beeldspraak gebruik je trouwens ervoor. Mensen met ADHD/ADD hebben een probleem met hun dopaminehuishouding in hun hersenen. Dit zorgt er voor dat ze minder goed gefocust zijn en nog een legio aan symptomen(google het maar, zou ik zeggen). Wanneer je speed gebruikt, komt er dopamine vrij. Dat zorgt in de eerste instantie voor een verhoogde concentratie, redelijk druk gevoel en energie.

Ik merk hetzelfde effect ongeveer na een uur na inname. Een intens vredig gevoel, een rust in mijn hoofd zoals ik nooit heb gehad en een heerlijke kijk op de wereld. Alles is mooi, ik ben niet druk meer, ook niet meer in mijn hoofd en heb eindelijk een soort van vrede.

Ik zeg niet dat je ADD hebt, maar het zou best wel eens kunnen. Het is in ieder geval een mogelijkheid waarom je speed ervaart zoals je het ervaart.

Het zou wel een hele hoop verklaren. Ik heb er eens onderzoek naar gedaan, en ik heb inderdaad erg veel sypmtomen die overen komen met die van een ADD'er. Dat ik altijd te laat ben, moeilijk kan plannen. Vroeger was het best erg, ik was heel dromerig, verstrooid, en altijd in een fantasiewereldje in mijn hoofd. Ik was zo'n spuit elf type. Gelukkig is dit toen ik ouder werd minder geworden, maar misschien is het er nog maar heb ik het gewoon beter leren maskeren. Ik heb in mijn jonge jaren nooit last gehad van de potentiele ADD symptomen omdat ik op de middelbare school goed presteerde, ik hoefde niet te plannen of huiswerk te maken en leerde alles in een uurtje of twee wel door.

Maar nu ik op de universiteit zit, merk ik dat ik extreem veel moeite heb met plannen. Je moet om te presteren op je studie gewoon structuur en ritme hebben en je vakken goed inplannen, maar dat lukt me totaal niet. Ik maak een planning, en opeens zijn er 7 weken voorbij. Het voelt het alsof het maken van de planning gisteren was, en ben ik nog niet eens door een kwart heengekomen. En dan heb ik opeens tentamen, en moet ik naar harde maatregelen grijpen om nog een goed cijfer te halen. Moet zeggen, pep werkt wel perfect. Ik heb in 20 uur tijd ongeveer 15 uur gestudeert en daarna 3 uur tentamen gemaakt waarbij ik me glashelder voelde. Hyperfocus, joh.

Ik las over dit onderwerp (ADD en kalmerend effect amphetamine) een andere thread op dit forum en daar sprak ook al iemand met ADD over het kalmerende effect van ampehtamine. Ik houd zelf niet zo van dergelijke labels als ADD omdat er naar mijn mening veel overdiagnose plaats vindt, maar ik denk dat de kans dat ik ADD heb hoger dan 90% is.

Wat raden jullie mij aan om te doen? Zelf medicatie met pep is natuurlijk een zeer slecht idee, moet ik naar een huisarts gaan en een officiele diagnose krijgen? Ik heb zelf eigenlijk weinig zin om elke dag stimulanten te slikken als aderall of dexedrine, maar het zou me wel enorm helpen met studeren. Aan de andere kant, het kan ook zijn dat ik geen ADD heb, maar alleen maar mezelf voor de gek loop te houden vanwege mijn ego.

 

[ZERO-]

Ligt eraan wat je wil. Kijk, je voldoet in principe pas aan de diagnose als je aan een aantal verschillende criteria zit met daarbij als belangrijkste A en B waar alle symptomen in beschreven staan en criterium E waarin beschreven staat dat je dagelijks functioneren op zowel school, werk of sociaal gebied eronder lijdt. Die laatste geldt voor iedere stoornis. Je kan best druk zijn of aandachtsproblemen hebben, maar het moet wel echt een probleem zijn natuurlijk. Weet je, iedereen heeft wel wat. De één kan er niet tegen als er iets afwijkt van de planning, de ander heeft een grote bek en de derde is veel te impulsief. Maar dat betekent niet dat je meteen een stoornis hebt of zo.

Maar goed, als je echt denkt dat je aandachtsproblemen je studie verhinderen, is het wél een probleem. Je kan ook gewoon een afspraak maken met de huisarts en kijken wat een goed idee is. Je moet wel weten dat medicatie voor ADHD-ers niet zo is van 'je stopt het erin en hij werkt weer prima'. Het werkt namelijk bij iedereen anders en er zitten ook negatieve effecten aan vast. Ik ken zelf een jongen die er nauwelijks van slaapt, maar hij kan zijn medicijnen niet missen omdat hij anders gewoon zijn school niet haalt. :') Aan de andere kant is bewezen dat farmacotherapie wel het meest effectief is bij ADHD. En als je wil kun je ook nog behandeling krijgen om bijv. beter te leren plannen of met bijv. impulsiviteit om te gaan.