Help...?

[SubstanceMaster]

Allereerst zal ik me even voorstellen, Ik ben SubstanceMaster, 19 jaar oud en woon in friesland.

Ik zit nu al een aantal maanden met een probleem wat ik maar lastig vind te omvatten en te beschrijven maar ik zal mijn best doen...

Ik gebruik nu al een aantal jaren drugs, van cocaïne tot LSD en heb genoeg ervaring met al deze middelen. Echter is er afgelopen december iets heel raars gebeurt toen ik samen met een goede vriend van me LSD nam in combinatie met Methoxetamine. De trip was zo super toen de LSD inkickte dat ik in tranen uitbarstte van geluk (Dit was overigens 1.5 zegel wat op een totale waarde van 250 ug kwam, getest). Veel gepraat en geweldige visuals gehad.

Toen de LSD begon uit te werken zijn we overgestapt op Methoxetamine, dit effect was erg grappig en had het appart effect wat ik grappig en aangenaam vond, die vriend man mij leek onderdeel te zijn van de bank waar hij op zat en dat zag er erg grappig uit! Ik vond dit effect zo leuk dat ik een stapje verder wou gaan en steeds meet Methoxetamine nam. Slecht idee.

Op een gegeven moment zat ik zo erg in mijn eigen gedachtes dat ik vast kwam te zitten in een fractal (zo zag het er uit en voelde het ook) vervolgens smolt ik weg in de omgeving om mij heen en verloor ik het besef van tijd en ruimte volledig. Ik was een klein kleurrijk vervormend vierkantje en was volgens die vriend van me heel erg in mezelf gekeerd.

Toen ik terug kwam uit dat kleurrijke vierkantje schrok ik enorm van wat me overkwam en kreeg ik het rare idee dat ik het universum ben, alles was zich op dat moment afspeelde kwam bij mij binnen alsof mijn hoofd dat allemaal van tevoren heeft bedacht. Alsof het leven een film is die zich steeds opnieuw afspeelt, zelfs als ik sterf.

Die vriend van mij vertelde me toen dat ik op mijn ademhaling moest letten en moest kalmeren. ik probeerde dit maar ik zat in een paniekaanval vast (dit is overigens de eerste keer dat ik een paniekaanval had in mijn leven). Ik vroeg aan die vriend van me: "Wie ben ik" waarop hij vervolgens reageerde: "Ik ben jou" (Dit zij hij overigens niet, maar het kwam zo binnen, ik zag zelfs zijn mond bewegen op die manier) Ik schrok hier zo enorm van dat ik naar buiten ben gerend. niet meer uitkeek en ik hem helemaal flipte. niks leek echt meer te zijn. Ik was dood. Ik besta niet meer het is allemaal opgemaakt uit mijn hoofd had ik het idee.

Die vriend van me probeerde me buiten steeds weer te kalmeren en mee te nemen naar binnen. Maar steeds kreeg ik die desillusies dat hij mij vast probeerde te houden in die dimensie. ik was verdoemd. voor altijd.

Dit zelfde scenario heeft zich ongeveer 5-10 keer afgespeeld in een loop. steeds weer rende ik naar buiten toe en vergat ik alle kalmerende woorden die die vriend van mij zij.

Uiteindelijk na een paar uur ben ik in slaap gevallen en werd ik een half uur later wakker waarna ik weer normaal was. Alles draaide en was extreem in de war.

Nu terugkomend op mijn probleem: Elke keer als ik psychedelica gebruik, zelfs lachgas, krijg ik dat gevoel opnieuw. het is me zelfs overkomen op Defqon.1 dit jaar op XTC maar ik kon mezelf daar gelukkig nog uitkrijgen. Ik weet niet wat het is of hoe het komt maar ik kom er elke keer weer in vast te zitten. ik hoop dat jullie hier meer vanaf weten en mij kunnen helpen...

Gelukkig heb ik een heel lief vriendinnetje die me er op zon moment weer laat realiseren dat alles wel echt is wat er om me heen afspeelt. het probleem is dat ik niet kan onderscheiden wat mijn hoofd op zon moment opmaakt (de desillusies) en wat echt werkelijk is.

Alvast super bedankt en ik hoop dat ik weer een stuk wijzer kan worden van jullie. Als jullie meer informatie nodig hebben dan zal ik dat zeker plaatsen!!

-SubstanceMaster

 

[kokosmakroon900]

Ik denk dat je in de K-hole/M-hole heb gezeten door de MXE. Ik denk dat alleen tijd de wonden kan verzachten. Dit kan wel weken/maanden/jaren duren voordat je dit niet meer krijgt. Dat ligt aan hoe je zelf ermee omgaat, en hoelang het duurt voordat je het verwerkt hebt.

Sommige mensen gaan expres k-holen, omdat het ook iets moois kan zijn, mits je je paniek in bedwang kan houden.

Succes ermee!

 

[ElvenSpice]

Hoe raar je idee soms ook lijkt, sta er gewoon voor open dat het kan. Als je je verzet tegen zulke grote bewustzijnveranderende ideeen zal je alleen maar extra last er van hebben. Meditatie werkt heel goed, om te reflecteren vanuit een kalme state-of-mind.

Ga gewoon na voor welke dingen je dan daadwerkelijk bang zou moeten zijn. Uiteindelijk wat belangrijk is is dat jij je gelukkig voelt met de dingen die je doet en waar jij je mee omringt. Er valt zo veel te leren en je kan zo veel dingen doen om je wereld zo in te richten als je zelf wil. Als je dan toch twijfelt, maak er dan tenminste een episch verhaal van

 

[SubstanceMaster]

Het probleem is dat als dat gevoel weer komt ik me extreem angstig begin te voelen, het voelt alsof ik oplos in de omgeving en de omgeving dan onderdeel van mij word. (Is dit trouwens ego death?)

Voorbeeld: laatste keer dat ik lsd probeerde (220 ug paar weken terug) had ik weer een super trip maar weer na mijn piek kreeg ik hetzelfde gevoel. Toen ik toen de trap af liep naar beneden voelde dit alsof ik in mijzelf naar beneden liep (appart toch O_o?)

Ik wil juist de controle kunnen verliezen en het laten gaan maar de angst zorgt er voor dat ik er tegen begin te vechten, ik begin dan te twijfelen en word vervolgens bang en dan vecht ik er tegen. Hoe overkom ik zo iets?

 

[ElvenSpice]

Ik begrijp goed wat je bedoeld met het soort van 'ego dood' gevoel. Bij mijn laatste truffeltrip zat ik ook op een chille bank en mijn nek werd toen ook onderdeel van de bank, erg raar maar grappig gevoel.

Probeer het gewoon toch volledig waar te nemen en misschien kan je er wel psychologische groten ontdekkingen voor je zelf of andere eruit halen. Ik denk dat je ervaring soms ook wel neigt naar een derealisatie/3rd person aangezien je dan jezelf en de omgeving dan als een perspectief ervaart vanuit een onbekend nieuw perspectief. Je kan dit soms ook tot derealisatie toeschrijven omdat je je vervreemd voeld en als het ware naar een film kijkt.

Tips zijn denk ik dus gewoon minder drugs doen, of een langere tijd uitstellen. Meditatie werkt goed en probeer vooral geen gevoelens te ontkennen, redeneer of je ervaring logisch is en wat er gebeurd. Misschien kan je nog wat dingen op internet vinden zodat je je daar aan kan relateren en wat bekender er mee wordt.

Het is gewoon iets psychologisch omdat je je misschien nog nooit bewust bent geweest van een ander perspectief. Tijd zal je wel goed doen

 

[Mindless]

Het probleem is dat als dat gevoel weer komt ik me extreem angstig begin te voelen, het voelt alsof ik oplos in de omgeving en de omgeving dan onderdeel van mij word. (Is dit trouwens ego death?)

Het begin van egodood is inderdaad het samensmelten met je omgeving. Maar wanneer er echt sprake is van egodood, is er geen angst. Het is namelijk het ego dat aan de bron ligt van angst. Jij stond zeg maar op het randje waarbij je de kern van je ego niet wilt loslaten.

Ik wil juist de controle kunnen verliezen en het laten gaan maar de angst zorgt er voor dat ik er tegen begin te vechten, ik begin dan te twijfelen en word vervolgens bang en dan vecht ik er tegen. Hoe overkom ik zo iets?

Ten eerste rustiger aan doen met de drugs en combinaties daarvan.

De controle vrijwillig uit handen geven is voor veel mensen het moeilijkste wat er is. Je kunt in ieder geval beginnen met mediteren, eerst in nuchtere staat. Dan lage doseringen psychedelica nemen en daarbij gaan mediteren.

Ik heb een zelfde soort iets meegemaakt als jou na een hoge dosis paddo's. Toen kwam ik ook in een mindloop terecht en herbeleefde hetzelfde moment honderden keren, denkende dat ik eeuwig vastzat in die loop. Extreem angstaanjagend... Dergelijke doseringen doe ik niet meer en ze zijn ook niet nodig om prachtige tripervaringen te hebben.

Mijn opvatting is trouwens dat het werkelijk waar is dat de ervaring van wat wij realiteit noemen een illusie is. Een hologram. Niets gebeurd ooit in werkelijkheid, het is altijd nu, er zijn geen 'anderen' en je (hogere zelf) heeft deze ervaring en alle mogelijke ervaringen ooit gecreëerd. Echter, dit is niet een slecht iets. Vanuit het ego bekeken is dit rampzalig, maar vanuit je ware zelf bekeken betekent dit absolute eeuwige vrijheid + de mogelijkheid om werelden in tijd en ruimte te bedenken en daarin als entiteit te leven.

Geef het niet meteen een negatief oordeel. Overpeins je inzichten, mediteer erop en zie de implicaties ervan in. Door een switch in perspectief kan hel in één ogenblik veranderen in hemel.

 

[Psychedelibee]

Ik wil juist de controle kunnen verliezen en het laten gaan maar de angst zorgt er voor dat ik er tegen begin te vechten, ik begin dan te twijfelen en word vervolgens bang en dan vecht ik er tegen. Hoe overkom ik zo iets?

Door er niet tegen te vechten, maar het gewoon te laten gebeuren. En door eens verder reflecteren op wat realiteit nou eigenlijk is. Realiteit is niet zo zwart wit als dat je altijd dacht, nu ben je door tripmiddelen geforceerd gaan inzien dat realiteit inderdaad niet zwart wit is en dit kun je of accepteren of er tegen vechten. Maar hoe helpt het er tegen vechten je verder? Het werkt eerder averechts en op die manier blijf je er alleen maar in hangen.

Voorlopig kun je beter even geen drugs gebruiken tot je dit nuchter verwerkt hebt. Als je uiteindelijk het echt kan accepteren ben je weer klaar voor een nieuwe trip. Kun je het niet accepteren dan kun je ook maar beter van tripmiddelen weg blijven, want zodra de poort eenmaal open staat gaat die niet zomaar meer dicht.

 

[Tommie_K]

Ik wil juist de controle kunnen verliezen en het laten gaan maar de angst zorgt er voor dat ik er tegen begin te vechten, ik begin dan te twijfelen en word vervolgens bang en dan vecht ik er tegen. Hoe overkom ik zo iets?

Door er niet tegen te vechten, maar het gewoon te laten gebeuren. En door eens verder reflecteren op wat realiteit nou eigenlijk is. Realiteit is niet zo zwart wit als dat je altijd dacht, nu ben je door tripmiddelen geforceerd gaan inzien dat realiteit inderdaad niet zwart wit is en dit kun je of accepteren of er tegen vechten. Maar hoe helpt het er tegen vechten je verder? Het werkt eerder averechts en op die manier blijf je er alleen maar in hangen.

Voorlopig kun je beter even geen drugs gebruiken tot je dit nuchter verwerkt hebt. Als je uiteindelijk het echt kan accepteren ben je weer klaar voor een nieuwe trip. Kun je het niet accepteren dan kun je ook maar beter van tripmiddelen weg blijven, want zodra de poort eenmaal open staat gaat die niet zomaar meer dicht.

Wat PB zegt. Een intelligent verhaal maar weer.

En verander je naam in SubstanceApprentice ofzo. Niet lullig bedoeld verder.

EDIT: Ik herken er wel wat in ja. Het gevoel dat je beschrijft is niet zozeer ego death als wel dissociatie, het gevoel dat jij en je lichaam niet meer een en dezelfde zijn. MXE is geen kinderspeelgoed. LSD ook al niet trouwens. Ik heb een tijdje LSD gebruikt voordat en nadat ik kennismaakte met dissociativa. Ik herken je ervaringen in die zin dat er wel wat dissociatie is overgelekt naar de psychedelische ervaringen. Al ervaar ik het zelf binnen een range van "buitengewoon vermakelijk" tot "een beetje vermoeiend" en niet als "paniekaanval triggerend". Disso's hebben een zwart randje, althans in mijn persoonlijke ervaring. Interessant, soms grappig, maar met op de achtertgrond iets van "ik moet hier niet van dimensie naar dimensie blijven stuiteren want op een gegeven moment ben ik mogelijkerwijs straks de weg naar de uitgang uit het zicht aan het verliezen".

 

[Tommie_K]

Nu ik erover nadenk, ik heb wel eens in een soort flipmode (credits busta rhymes) gehangen met mijn bewustzijn die me een beetje veel van het goede werd. Alsof je gejonast wordt nadat je veel teveel nasi rames hebt gegeten en daarna nog een pond spekkoek.

Het was MXE ook, als ik me niet vergis, en de vermoeienis zat m erin dat aan het eind van iedere gedachtengang een soort transportalhyperhyper zat die me naar een ander perspectief op een totaal verknipte werkelijkheid flipperde. Ik kon mijn gedachtengangen ook vooruitblikken en dan zat er weer zo'n flipper aan het einde. Maar ja, gedachtengangen stilzetten is al niet zo makkelijk en zeker niet met je kop vol met zware dissociativa. Dus ik flipperde als een speelballetje door een platformspelletje met compleet verglitchte graphics. Op dat moment was dat:

op de achtergrond iets van "ik moet hier niet van dimensie naar dimensie blijven stuiteren (...)

..feitelijk een stevige op de voorgrond verankerde gewaarwording.

 

[SubstanceMaster]

Mijn opvatting is trouwens dat het werkelijk waar is dat de ervaring van wat wij realiteit noemen een illusie is. Een hologram. Niets gebeurd ooit in werkelijkheid, het is altijd nu, er zijn geen 'anderen' en je (hogere zelf) heeft deze ervaring en alle mogelijke ervaringen ooit gecreëerd. Echter, dit is niet een slecht iets. Vanuit het ego bekeken is dit rampzalig, maar vanuit je ware zelf bekeken betekent dit absolute eeuwige vrijheid + de mogelijkheid om werelden in tijd en ruimte te bedenken en daarin als entiteit te leven.

Wat bedoel je hier precies mee? Dat alles wat realiteit is niet echt realiteit is? Mijn "hogere zelf" is toch ook onderdeel van mijn bewustzijn en dat heeft zich genesteld in mijn hoofd lijkt me toch? Dus in principe is alles wat we meemaken het gevolg van neuronen die op een bepaalde manier met elkaar communiceren. Dat is toch realiteit? Wat zou dit van te voren voorspelt hebben? Dat zou dus betekenen dat er een soort van entiteit/god bestaat.

 

[MeejheM]

Mijn opvatting is trouwens dat het werkelijk waar is dat de ervaring van wat wij realiteit noemen een illusie is. Een hologram. Niets gebeurd ooit in werkelijkheid, het is altijd nu, er zijn geen 'anderen' en je (hogere zelf) heeft deze ervaring en alle mogelijke ervaringen ooit gecreëerd. Echter, dit is niet een slecht iets. Vanuit het ego bekeken is dit rampzalig, maar vanuit je ware zelf bekeken betekent dit absolute eeuwige vrijheid + de mogelijkheid om werelden in tijd en ruimte te bedenken en daarin als entiteit te leven.

Wat bedoel je hier precies mee? Dat alles wat realiteit is niet echt realiteit is? Mijn "hogere zelf" is toch ook onderdeel van mijn bewustzijn en dat heeft zich genesteld in mijn hoofd lijkt me toch? Dus in principe is alles wat we meemaken het gevolg van neuronen die op een bepaalde manier met elkaar communiceren. Dat is toch realiteit? Wat zou dit van te voren voorspelt hebben? Dat zou dus betekenen dat er een soort van entiteit/god bestaat.

Om te beginnen moet je de posts van Mindless niet letterlijk nemen(bij mij doet dat pijn), ik bedoel absoluut niet dat het niet klopt of onzin is, maar zie het als een omschrijving van een realiteit.

De kans dat jouw, mijn of een anders ervaring exact hetzelfde is klein. Lees de posts als de ervarigen van mindless, niet meer of minder. Die heeft zeker genoeg ervaring met psychedelica, maar geen twee breinen werken hetzelfde volgens mij.

Vervelend dat al je trip-ervaringen dezelfde negatieve lading meebrengen. Een standaard oplossing daarvoor bestaat helaas niet. ik ken er twee, stoppen met trippen of leren te zwemmen zonder bandjes. daarmee bedoel ik dat je een trip neemt zoals die komt, zonder het perse positief of negatief te ervaren, maar meer kijken wat er komt.

Stoppen met trippen is eigenlijk heel makkelijk. leren een trip te accepteren is meer als abseilen, je moet een keer de rand over en daarna moet je vertrouwen op een touw.

 

[Mindless]

Mijn opvatting is trouwens dat het werkelijk waar is dat de ervaring van wat wij realiteit noemen een illusie is. Een hologram. Niets gebeurd ooit in werkelijkheid, het is altijd nu, er zijn geen 'anderen' en je (hogere zelf) heeft deze ervaring en alle mogelijke ervaringen ooit gecreëerd. Echter, dit is niet een slecht iets. Vanuit het ego bekeken is dit rampzalig, maar vanuit je ware zelf bekeken betekent dit absolute eeuwige vrijheid + de mogelijkheid om werelden in tijd en ruimte te bedenken en daarin als entiteit te leven.

Wat bedoel je hier precies mee? Dat alles wat realiteit is niet echt realiteit is? Mijn "hogere zelf" is toch ook onderdeel van mijn bewustzijn en dat heeft zich genesteld in mijn hoofd lijkt me toch? Dus in principe is alles wat we meemaken het gevolg van neuronen die op een bepaalde manier met elkaar communiceren. Dat is toch realiteit? Wat zou dit van te voren voorspelt hebben? Dat zou dus betekenen dat er een soort van entiteit/god bestaat.

Nogmaals, het is mijn opvatting. Maar ik bedoel ermee dat de wereld zoals wij denken dat deze is, een valse realiteit is. Alleen wanneer er observatie zonder ego is, is er observatie van de werkelijkheid. Zolang je denkt dat je een persoon (ego) bent, label je vervolgens alles in je ervaring gebaseerd op die ik-gedachte. Wordt ingezien dat er geen ego is, dan zijn er ook geen anderen, geen dingen, etc. Begrijp me niet verkeerd, ik heb ook gewoon (meestal) een ego.

Wat zijn neuronen, los van het concept dat we daarbij hebben? Alleen wanneer we geloven in het concept van een neuron, "bestaat" een neuron in onze belevingswereld. Als je dat je realiteit noemt, leef je in een conceptuele werkelijkheid, oftewel een droom. Een "werkelijkheid" die aan elkaar hangt van taal/woorden. Maar we kunnen het er hoop ik wel over eens zijn dat dit bestaan meer is dan slechts woorden.

Je kan het god noemen, of je noemt het bewustzijn, of bestaan of de hogere zelf. Geen enkele van die beschrijvingen kan waar zijn, omdat het allemaal conceptueel is. Maar dat wat je bent in je kern, het enige wat geen concept is, dat is waar naar verwezen wordt.

@MeejheM

Daarom zeg ik ook: 'Mijn opvatting' En uiteraard is het een omschrijving.

 

[MeejheM]

@MeejheM: Daarom zeg ik ook: 'Mijn opvatting' En uiteraard is het een omschrijving.

Daarom nam ik de vrijheid mijn mening te geven hoe SubstanceMaster je post zou kunnen interpreteren. Hij/zij heeft een ervaring met psychedelica, de meesten hier kunnen daarover meepraten, jij ook. Dat je je eigen sausje spiritualiteit erbij serveert doet daar niks aan af in mijn beleving.

Of het antwoord er duidelijker door overkomt laat ik helemaal aan Substancemaster over. Zie het als een soort gebruikershandleiding, hij of zij is nieuw hier.

wij begrijpen elkaar wel toch?

 

[Mindless]

Ik denk dat wij elkaar - ondanks onze grote verschillen qua invalshoek - aardig begrijpen ja MeejheM.

 

[ZERO-]

Volgens mij is de sleutel bij opkomende angst om je gevoelens en gedachten vooral te accepteren en laten gaan. Ertegen vechten werkt inderdaad alleen maar averechts, je angst wordt daar sterker van omdat je toegeeft dat datgene waartegen je vecht iets gevaarlijks is. Ik denk dat als je je gevoelens en gedachten accepteert, focus op je lichaam en ademhaling enzo, ze gaan afnemen.

 

[MeejheM]

Volgens mij is de sleutel bij opkomende angst om je gevoelens en gedachten vooral te accepteren en laten gaan. Ertegen vechten werkt inderdaad alleen maar averechts, je angst wordt daar sterker van omdat je toegeeft dat datgene waartegen je vecht iets gevaarlijks is. Ik denk dat als je je gevoelens en gedachten accepteert, focus op je lichaam en ademhaling enzo, ze gaan afnemen.

Bij psychedelica is volgens mij ook de kunst de teugels los te kunnen laten. Ik vergelijk het vaak met een experiment. Wat je verwacht had, of een totaal andere uitkomst, het is allebei een leerzame uitkomst.

Als je trip niet loopt zoals je hoopte, en je je ertegen gaat verzetten ga je een moeilijke tijd tegemoet.

 

[EarlyBirdie]

Volgens mij is de sleutel bij opkomende angst om je gevoelens en gedachten vooral te accepteren en laten gaan. Ertegen vechten werkt inderdaad alleen maar averechts, je angst wordt daar sterker van omdat je toegeeft dat datgene waartegen je vecht iets gevaarlijks is. Ik denk dat als je je gevoelens en gedachten accepteert, focus op je lichaam en ademhaling enzo, ze gaan afnemen.

Bij psychedelica is volgens mij ook de kunst de teugels los te kunnen laten. Ik vergelijk het vaak met een experiment. Wat je verwacht had, of een totaal andere uitkomst, het is allebei een leerzame uitkomst.

Als je trip niet loopt zoals je hoopte, en je je ertegen gaat verzetten ga je een moeilijke tijd tegemoet.

Dan heb ik dan een vraagje he (mijn excuses voor het onderbreken );

Mij is het altijd afgeraden om psychedelica (met name LSD) te gebruiken, omdat ik kennelijk het type ben dat dan gek zou worden, angstaanvallen krijgt en inderdaad normaal ook nooit de teugels los kan laten.
Ik heb het dus ook nog nooit gebruikt, maar ben wel nieuwsgierig.
Ik heb wel eens getript op keta, misschien dat het daarmee te vergelijken is, maar geldt in feite niet voor alle drugs dat als je een verkeerde houding of gedachtengang hebt, niet de touwtjes loslaat, het over je heen laat komen en niet tegen het "onbekende" vecht je in een bad trip belandt?

 

[ElvenSpice]

Volgens mij is de sleutel bij opkomende angst om je gevoelens en gedachten vooral te accepteren en laten gaan. Ertegen vechten werkt inderdaad alleen maar averechts, je angst wordt daar sterker van omdat je toegeeft dat datgene waartegen je vecht iets gevaarlijks is. Ik denk dat als je je gevoelens en gedachten accepteert, focus op je lichaam en ademhaling enzo, ze gaan afnemen.

Bij psychedelica is volgens mij ook de kunst de teugels los te kunnen laten. Ik vergelijk het vaak met een experiment. Wat je verwacht had, of een totaal andere uitkomst, het is allebei een leerzame uitkomst.

Als je trip niet loopt zoals je hoopte, en je je ertegen gaat verzetten ga je een moeilijke tijd tegemoet.

Dan heb ik dan een vraagje he (mijn excuses voor het onderbreken );

Mij is het altijd afgeraden om psychedelica (met name LSD) te gebruiken, omdat ik kennelijk het type ben dat dan gek zou worden, angstaanvallen krijgt en inderdaad normaal ook nooit de teugels los kan laten.
Ik heb het dus ook nog nooit gebruikt, maar ben wel nieuwsgierig.
Ik heb wel eens getript op keta, misschien dat het daarmee te vergelijken is, maar geldt in feite niet voor alle drugs dat als je een verkeerde houding of gedachtengang hebt, niet de touwtjes loslaat, het over je heen laat komen en niet tegen het "onbekende" vecht je in een bad trip belandt?

Dat heb je goed gezien, je houding tegenover dingen is een van de aller grootste factoren hoe jij je leven laat uitzien. Over het algemeen wordt dit systeem van cultuur bij vele ingeplant (onbedoeld omdat de meeste niet beter weten) en we wennen dus aan die structuur en zwart-wit logica. Tijdens de industriële revolutie kwam dit goed van pas omdat de arbeiders dan in een goed strict routine komen en dit is zo verder ontwikkeld tot de werkweek ect.

Uit de wetenschap blijkt dat we veel productiever zijn als we werken wanneer we het meest gemotiveerd zijn en dat leerlingen/werkgevers veel beter werk leveren als we aan de hand van dat principe zouden handelen.

Ik merk dat ik een beetje van je vraag begin af te wijken, maar wat ik probeer te zeggen is dat het gevoel van loslaten ons enorm is afgeleerd en dus veel mensen hier door indirect tegen zijn. Wat dus voor veel prestatie druk zorgt, soms depressiviteit als mensen de verwachtingen niet kunnen behalen.

Zelf denk ik dat ieder persoon profijt zou hebben van een goede psychedelische trip. Het kan je een nieuwe frisse kijk geven, die in deze soms wat vastgeroesde samenleving goed van pas kan komen. Als je dus met die houding een trip begint, open staat voor nieuwe (wereldveranderende) inzichten en je goed inleest (set en setting, hoeveelheid) dan kan het een prachtig leer moment zijn.

 

[MeejheM]

[knip]

Dan heb ik dan een vraagje he (mijn excuses voor het onderbreken );

Daarom is het een openbaar forum toch?

Mij is het altijd afgeraden om psychedelica (met name LSD) te gebruiken, omdat ik kennelijk het type ben dat dan gek zou worden, angstaanvallen krijgt en inderdaad normaal ook nooit de teugels los kan laten.
Ik heb het dus ook nog nooit gebruikt, maar ben wel nieuwsgierig.
Ik heb wel eens getript op keta, misschien dat het daarmee te vergelijken is, maar geldt in feite niet voor alle drugs dat als je een verkeerde houding of gedachtengang hebt, niet de touwtjes loslaat, het over je heen laat komen en niet tegen het "onbekende" vecht je in een bad trip belandt?

Ketamine is niet echt te vergelijken met echte psychedelica. Als jou altijd word afgeraden lsd bijvoorbeeld te gebruiken kan het zijn dat je vrienden gelijk hebben, maar in de juiste omgeving kan iedereen zonder problemen trippen.

Zolang je zelf gelooft dat het niet voor jou weggelegd is zal dat waarschijnlijk ook altijd de uitkomst zijn.

 

[EarlyBirdie]

[knip]

Dan heb ik dan een vraagje he (mijn excuses voor het onderbreken );

Daarom is het een openbaar forum toch?

Mij is het altijd afgeraden om psychedelica (met name LSD) te gebruiken, omdat ik kennelijk het type ben dat dan gek zou worden, angstaanvallen krijgt en inderdaad normaal ook nooit de teugels los kan laten.
Ik heb het dus ook nog nooit gebruikt, maar ben wel nieuwsgierig.
Ik heb wel eens getript op keta, misschien dat het daarmee te vergelijken is, maar geldt in feite niet voor alle drugs dat als je een verkeerde houding of gedachtengang hebt, niet de touwtjes loslaat, het over je heen laat komen en niet tegen het "onbekende" vecht je in een bad trip belandt?

Ketamine is niet echt te vergelijken met echte psychedelica. Als jou altijd word afgeraden lsd bijvoorbeeld te gebruiken kan het zijn dat je vrienden gelijk hebben, maar in de juiste omgeving kan iedereen zonder problemen trippen.

Zolang je zelf gelooft dat het niet voor jou weggelegd is zal dat waarschijnlijk ook altijd de uitkomst zijn.

Ja, ik vind het best wel dubbel.
Mijn vrienden zeggen dat inderdaad niet voor niets. Zproberen me voor nare situaties te beschermen. Omdat ik niet zo goed om kan gaan met situaties waarin ik me niet helemaal op mijn gemak voel en gevoelig ben voor sfeer, zijn ze denk ik bang dat ik psychotisch etc. zou worden.

Ik snap dat ze mij alleen maar willen beschermen, maar aan de andere kant denk ik dat zo'n mindset van '' ik ben hier geestelijk niet stabiel genoeg voor'' mij niet zal helpen, mocht ik wel alsnog besluiten een keer echt goed te gaan trippen, het zou alleen maar zonde zijn van iets wat een hele leuke ervaring zou kunnen zijn.
Het is een beetje als het kip en het ei verhaal, zeg maar.

Overigens ben ik niet van plan binnen nu en een korte tijd psychedelische drugs te gebruiken, maar ik 'filosofeer' er graag over en ik sluit het niet uit dat ik het ooit zal proberen.

 

[EarlyBirdie]

Dat heb je goed gezien, je houding tegenover dingen is een van de aller grootste factoren hoe jij je leven laat uitzien. Over het algemeen wordt dit systeem van cultuur bij vele ingeplant (onbedoeld omdat de meeste niet beter weten) en we wennen dus aan die structuur en zwart-wit logica. Tijdens de industriële revolutie kwam dit goed van pas omdat de arbeiders dan in een goed strict routine komen en dit is zo verder ontwikkeld tot de werkweek ect.

Uit de wetenschap blijkt dat we veel productiever zijn als we werken wanneer we het meest gemotiveerd zijn en dat leerlingen/werkgevers veel beter werk leveren als we aan de hand van dat principe zouden handelen.

Ik merk dat ik een beetje van je vraag begin af te wijken, maar wat ik probeer te zeggen is dat het gevoel van loslaten ons enorm is afgeleerd en dus veel mensen hier door indirect tegen zijn. Wat dus voor veel prestatie druk zorgt, soms depressiviteit als mensen de verwachtingen niet kunnen behalen.

Zelf denk ik dat ieder persoon profijt zou hebben van een goede psychedelische trip. Het kan je een nieuwe frisse kijk geven, die in deze soms wat vastgeroesde samenleving goed van pas kan komen. Als je dus met die houding een trip begint, open staat voor nieuwe (wereldveranderende) inzichten en je goed inleest (set en setting, hoeveelheid) dan kan het een prachtig leer moment zijn.

Beste ElvenSpice,

bedankt voor je reactie!
Zelf heb ik, door dit soort situaties ook wel het idee dat ik (en vast genoeg andere mensen) me negatief laat beinvloeden.
Zoals ik in mijn reactie op Meejhem ook zei, het is een beetje als het kip en het ei verhaal.
Dat mensen die mij goed kennen het mij afraden om een drugs als LSD te proberen, is niet zonder reden. Als ik (naar mijn gevoel) niet in de juiste omgeving ben of ik me om wat voor reden dan ook niet op mijn gemak voel (ik denk soms teveel na over alles), dan kan ik in paniek raken, wel of niet gegrond.
Maar juist door zo te denken, word je onzeker en ongemakkelijk.
Daarnaast hoeft het ook niet perse een negatieve ervaring te worden.

 

[MeejheM]

Ik denk dat de meeste mensen een prima leven leiden zonder ooit lsd te gebruiken, het is echt geen vereiste voor een gelukkig leven.

Stel het is gewoon niet geschikt voor jou, kun je het beter niet doen, dan trippen en erachterkomen dat je vrienden gelijk hadden.