Wow! Trip report van het jaar!
Ik voel me vereerd. Super lief dat jullie op mijn report gestemd hebben. Heel erg fijn dat mijn reportjes gewaardeerd worden en ik ben heel trots met deze prachtige titel! Bedankt allemaal...
Het was een heftige trip. Het is m’n enige echte terror trip geweest en ik heb nooit eerder in m’n leven zulke doodsangsten uitgestaan. Wat het zo heftig maakte is dat er geen tijd was en dat ik geen weet meer had van mijn aardse leven, en dat ik dus niet beter wist als dat dit de realiteit was en voor altijd zou zijn. Het duurde ook echt zo ontzettend lang, het voelt nog steeds alsof het meer dan een mensenleven lang heeft geduurd voordat ik er uit kwam.
Na die trip was mijn beeld over de wereld ook niet meer hetzelfde. Bestond er dan geen liefde, zijn we allemaal maar computerprogramma’tjes, is alles volkomen geprogrammeerd en gevoelloos? Ik keek naar de computer en zag mezelf. Ik keek naar mijn telefoon en zag mezelf… ik ben niets anders dan dat programma. Ik keek iets op televisie en zag mijn eigen simulatie. Het voelde heel naar... Ik ging door op automatische piloot want er waren juist op dat moment veel dingen in mijn leven aan het verschuiven.
Dit thema is nog regelmatig teruggekomen in de trips erna, en ik begon ook in de wereld om mij heen steeds meer bevestiging te zien voor deze opvattingen. Totdat ik een mescalineceremonie deed, welke eerst ook koud en gevoelloos was, maar waar ik na uren worstelen ineens een prachtig inzicht kreeg van Huachuma. Ik besefte dat het niet zo was dat er geen liefde om mij heen was: ik was het contact met de liefde binnenin mijzelf kwijt. De wereld had zich gespiegeld aan mijzelf. Ik zocht naar liefde om mij heen, ik zocht naar warmte, wilde het vastgrijpen en zo weer tot leven komen. Maar mijn omgeving leek koud en kil. Ik kwam erachter dat dat was omdat ik mijzelf had afgesloten van mijn gevoel, na mijn relatiebreuk. Je moet eerst de liefde vinden binnenin jezelf. Dan kun je dat uitdragen, en dan wordt de wereld om je heen steeds warmer en liefdevoller. Draag uit wat je wil zien en dan zie je dat liefde overal is…
Iedereen heeft het in zich, het is er altijd al geweest en zal er ook altijd zijn. We zijn alleen vaak het contact ermee kwijt en dat is wat de DPT trip me liet zien.
Sinds dat inzicht is het computerthema niet meer teruggekomen in mijn trips. Mijn trips van de afgelopen maanden zijn juist ongekend liefdevol en diep spiritueel geweest (en soms ook moeilijk en met donkere elementen, maar nooit meer gevoelloos). Daar was ik niet gekomen als ik niet eerst het tegenovergestelde had ervaren, en van daaruit weer op heb kunnen klimmen. Ik hoop nooit meer zoiets mee te maken, durf vooralsnog ook nog steeds niet te stunten met hoge doseringen DPT, maar ik ben toch ontzettend blij dat ik het heb mogen ervaren en dat het me uiteindelijk een heel eind verder heeft geholpen. Het is een hele bijzondere, leerzame reis allemaal.
