gainsbourg
Newbie
Hallo allemaal,
Ik zal eerst iets over mezelf vertellen. Ik ben 16 jaar, redelijk netjes doch vrij opgevoed en doe op dit moment 5 Atheneum. Op mijn 15e rookte in mijn eerste jointje, samen met vrienden en de (op een voetstuk geplaatste) broer van een vriend. Niks gevoeld, veel verwacht. Toen tot Nieuwjaar steeds meer gaan doen tot ik er ongeveer een week tussenliet. Niet dat het nou zo geweldig was, maar ochja, wie maakte me wat was de overheersende gedachte...
Vrijdag 14 januari. Ik begin redelijk zenuwachtig te worden voor het avontuur dat mij morgen te wachten staat. Ik had ongeveer een week geleden te horen gekregen dat mijn vrienden ((ex-)collegas) een pilletje gingen pakken. En zo avontuurlijk als ik ben, accepteer ik het aanbod.
Samen met een goeie vriend B ging ik mijn eerste XTC-avontuur tegemoet. We zaten in de trein. Ik ving een glimp op van de pillen. Mooie exemplaartjes, zei mijn drugsmentor K. 210mg, dat had je vroeger nog niet. Ik MOEST met een kwartje beginnen en mocht enkel voorzichtig bijpakken, en vooral niet te snel bijpakken! Nog steeds bedankt daarvoor K, als je dit leest...
We zijn binnen. Ik sta zo nonchalant mogelijk te shaken tegen de bar. K tikt me aan en vraagt of ik even mee naar de wc loop. Ik snap dat dit voor jullie drugsveteranen niets bijzonders is, maar probeer je in mij in te leven: een 16-jarige jongen zonder enige ervaring, ouders die van niks weten (Schat, heb je bier gedronken?), op het punt staan om een pilletje te nemen in een van de meest underground-clubs van het Zuiden van Nederland en onwetendheid.
Slik.
Na ongeveer een halfuur voel ik niets. K zegt me dat ik nog heel even moet wachten en dat doe ik. Na nog een kwartiertje gebaart hij me dat ik moet komen en geeft me een kwartje (wat later een ruime half blijkt te zijn geweest).
Slik.
Ik kan me het gevoel nog herinneren. Ik sta in de rokersruimte met D en K (niet mijn mentor, andere vriendin) te praten over dat ik nog niets voel. Op het moment dat K begint te 'flirten' met een andere jongen en ik even tegen de muur aan ga staan om te genieten van het legioen pupillen en strakgespannen lichamen om me heen, voel ik het.
Wat een rush. Wat een warmte. Wat heerlijk. Ik ga spontaan bij K en haar nieuwe scharrel staan en ga instemmend meeknikken bij ALLES wat ze zeggen. K kijkt me aan en spreekt de legendarische woorden:' je voelt hem hé?'.
Ja, bedankt voor alles lieve K, ik ga naar binnen.
Ik loop de zaal binnen, waar de dubstepklanken mij omarmen. Onderweg naar de zaal kom ik nog een paar bekende onbekenden tegen, die ik kennis maak van mijn gevoel op het desbetreffende moment. Ik schat dat ik ongeveer zo'n 10 handrukken heb uitgedeeld, 20 knuffels heb gegeven en 50 keer sorry heb gezegd omdat ik op een verdwaalde voet ging staan.
De muziek was heerlijk, de mensen waren geweldig, wat een overrompelende ervaring.
Mijn goede vriend B ging iets minder, hij was te zenuwachtig volgens hemzelf. Hij heeft 2 uur buiten gelopen in een t-shirt bij een temperatuur van -5 en voelde zich niet erg lekker. Ik kwam hem tegen. 'B, hey B!! Ik voel me zo lekkerrrrrrr!' Na hem 5 dextro's te hebben gevoerd (die uiteindelijk in mijn gezicht terug kwamen, omdat hij zo nodig moest praten met zijn mond open) ben ik weer naar binnen gegaan. Dat was ook zo heerlijk, je voelde je verantwoordelijk om voor iedereen te zorgen.
Ik moet zeggen dat deze avond een van de mooiste avonden van mijn leven is geweest. Ik was gewoon erg gelukkig, sociale barrieres (als die er al waren) werden verbroken en de muziek kwam beter dan normaal binnen.
Ik hoop dat jullie genoten hebben! Dit was mijn eerste bericht op deze site tot nu toe, maar ik ben van plan meer met jullie te gaan delen. Comments zijn welkom en indien die overwegend positief zijn, ben ik van plan ook mijn truffel-debuut met jullie te delen!
Ik zal eerst iets over mezelf vertellen. Ik ben 16 jaar, redelijk netjes doch vrij opgevoed en doe op dit moment 5 Atheneum. Op mijn 15e rookte in mijn eerste jointje, samen met vrienden en de (op een voetstuk geplaatste) broer van een vriend. Niks gevoeld, veel verwacht. Toen tot Nieuwjaar steeds meer gaan doen tot ik er ongeveer een week tussenliet. Niet dat het nou zo geweldig was, maar ochja, wie maakte me wat was de overheersende gedachte...
Vrijdag 14 januari. Ik begin redelijk zenuwachtig te worden voor het avontuur dat mij morgen te wachten staat. Ik had ongeveer een week geleden te horen gekregen dat mijn vrienden ((ex-)collegas) een pilletje gingen pakken. En zo avontuurlijk als ik ben, accepteer ik het aanbod.
Samen met een goeie vriend B ging ik mijn eerste XTC-avontuur tegemoet. We zaten in de trein. Ik ving een glimp op van de pillen. Mooie exemplaartjes, zei mijn drugsmentor K. 210mg, dat had je vroeger nog niet. Ik MOEST met een kwartje beginnen en mocht enkel voorzichtig bijpakken, en vooral niet te snel bijpakken! Nog steeds bedankt daarvoor K, als je dit leest...
We zijn binnen. Ik sta zo nonchalant mogelijk te shaken tegen de bar. K tikt me aan en vraagt of ik even mee naar de wc loop. Ik snap dat dit voor jullie drugsveteranen niets bijzonders is, maar probeer je in mij in te leven: een 16-jarige jongen zonder enige ervaring, ouders die van niks weten (Schat, heb je bier gedronken?), op het punt staan om een pilletje te nemen in een van de meest underground-clubs van het Zuiden van Nederland en onwetendheid.
Slik.
Na ongeveer een halfuur voel ik niets. K zegt me dat ik nog heel even moet wachten en dat doe ik. Na nog een kwartiertje gebaart hij me dat ik moet komen en geeft me een kwartje (wat later een ruime half blijkt te zijn geweest).
Slik.
Ik kan me het gevoel nog herinneren. Ik sta in de rokersruimte met D en K (niet mijn mentor, andere vriendin) te praten over dat ik nog niets voel. Op het moment dat K begint te 'flirten' met een andere jongen en ik even tegen de muur aan ga staan om te genieten van het legioen pupillen en strakgespannen lichamen om me heen, voel ik het.
Wat een rush. Wat een warmte. Wat heerlijk. Ik ga spontaan bij K en haar nieuwe scharrel staan en ga instemmend meeknikken bij ALLES wat ze zeggen. K kijkt me aan en spreekt de legendarische woorden:' je voelt hem hé?'.
Ja, bedankt voor alles lieve K, ik ga naar binnen.
Ik loop de zaal binnen, waar de dubstepklanken mij omarmen. Onderweg naar de zaal kom ik nog een paar bekende onbekenden tegen, die ik kennis maak van mijn gevoel op het desbetreffende moment. Ik schat dat ik ongeveer zo'n 10 handrukken heb uitgedeeld, 20 knuffels heb gegeven en 50 keer sorry heb gezegd omdat ik op een verdwaalde voet ging staan.
De muziek was heerlijk, de mensen waren geweldig, wat een overrompelende ervaring.
Mijn goede vriend B ging iets minder, hij was te zenuwachtig volgens hemzelf. Hij heeft 2 uur buiten gelopen in een t-shirt bij een temperatuur van -5 en voelde zich niet erg lekker. Ik kwam hem tegen. 'B, hey B!! Ik voel me zo lekkerrrrrrr!' Na hem 5 dextro's te hebben gevoerd (die uiteindelijk in mijn gezicht terug kwamen, omdat hij zo nodig moest praten met zijn mond open) ben ik weer naar binnen gegaan. Dat was ook zo heerlijk, je voelde je verantwoordelijk om voor iedereen te zorgen.
Ik moet zeggen dat deze avond een van de mooiste avonden van mijn leven is geweest. Ik was gewoon erg gelukkig, sociale barrieres (als die er al waren) werden verbroken en de muziek kwam beter dan normaal binnen.
Ik hoop dat jullie genoten hebben! Dit was mijn eerste bericht op deze site tot nu toe, maar ik ben van plan meer met jullie te gaan delen. Comments zijn welkom en indien die overwegend positief zijn, ben ik van plan ook mijn truffel-debuut met jullie te delen!
