het lukt niet zonder methadon: wie herkent dit?

ik geloof inmiddels ook heilig in natuurgeneeskundes :) ik hield me er al lang mee bezig, maar totdat ik me er volledig opstortte, bleek de dope toch sterker vroeger.

tot ik 1 keer besloot om het dan maar een tijdje aan te kijken wat er gebeurde als ik onvoorwaardelijk koos voor dat gedachtengoed. dat heeft bij mij honderd keer meer weten op te leveren dan alle dope, vervangende middelen voor de ontwenning van die dope en medicatie tezamen :)

10 jaar geleden kon ik niet geloven dat ik nooit meer 'trek' zou hebben zonder ook maar iets te gebruiken... Een jaar geleden was ik net weer clean na een korte terugval van een maand ofzo en toen besloot ik om hetgeen ik wist van die zweefteverij eens echt uit te proberen, ik wist er al jaren heel wat van, maar vroeger gaf ik meer aandacht aan de dope dan daaraan. Die stap is het grootst denk ik. Je aandacht weten te sturen, waar dan ook heen, maar zo ver mogelijk van dope en co vandaan .. qi volgt je aandacht .. leg je die aandacht op iets dat neit goed is, dan geef je energie aan iets dat niet goed is voor je, dan trek je datgene juist naar je toeen je geeft het nog eens energie ook .. kom je dr nooit vanaf :) .
verleg je die aandacht echter, en blijf je hem verleggen steeds alstie terugschiet ... dan gaat dr soms een wereld voor je open :)

want ik was steeds wel jarenlang clean, maar die trek kwam regelmatig opzetten. Uiteindelijk ga je dan vanzelf wel weer een keer voor gaas...

binnen 3 maanden viel me steeds meer op dat de cravings die ik elke maand wel een keer heel erg had en waardoor ik 'dan maar' ging blowen en zuipen, steeds minder werden .. laatste is zo'n 7 maanden terug geloof ik ...

een mens kan heel veel door anders te gaan doen en vooral denken ... maar helaas is het allermoeilijkste ook gelijk daarin gepropt .. hoe krijg je je eigen gedachtenpatroon in de macht. Want die gedachtes zijn de enige reden dat je cravings krijgt ...

De enige manier om jezelf te veranderen is te zorgen dat je anders over dingen gaat denken en die gedachtes en gevoelens ook te erkennen en die uit te voeren. en dat is zo makkelijk nog niet en waarschijnlijk ook niet voor iedereen weggegelegd.

siempre viva :)
 
Het is nooit te laat! Je kunt op ieder moment datgene veranderen wat je echt wilt veranderen. De geest is een krachtig instrument, dat gelukkig te sturen is. Anders zouden we allemaal slaaf van onze gewoontes zijn. Dat dit niet zo is, blijkt wel uit talloze reacties op dit forum van mensen die toch hun leven hebben weten te keren en die dingen die ze eerst zo graag deden hebben afgezworen en hebben vervangen door andere dingen die ze kennelijk ook graag doen, maar waarvan ze nog geen besef hadden omdat ze nog te druk bezig waren met die dingen die ze juist zo graag deden...

Je kunt het verleden misschien wel achter je laten en proberen te vergeten, maar de sporen kun je niet altijd meer helemaal uitwissen. Als mens loop je nu eenmaal littekens op (sommige doen zelfs pijn!) en daar moet je het mee doen. Je kunt daarover in zak en as zitten, maar je kunt ook besluiten om er met littekens en al toch wat van te maken. En daar komt de kracht van de geest om de hoek kijken...

Hoe meer je je kunt richten op dat wat je echt wilt, des te minder zul je last hebben van die littekens. Bij een (opiaat)verslaving heb je de cravings, het gevoel/herinnering hoe lekker het toch allemaal wel niet was...Het leven van een verslaafde is daarnaast vaak niet al te gezond en dat laat bij langdurig gebruik soms onuitwisbare sporen achter. De hersenhuishouding is daarbij nog eens voortdurend ingrijpend door de herhaaldelijke toediening van dope veranderd en de herinnering aan 'lekker' kan alleen ontstaan als je dat 'lekker' eerst hebt ervaren...

Spijt is een logische reactie, maar brengt je niet verder. Je zult het moeten doen met het hier en nu en alleen van daaruit kun je verder. Als je in staat bent om daarin een nieuwe uitdaging te zien, dan zal je de Qi (levenskracht) kunnen sturen in de richting die jij wilt gaan en voor jou het prettigst is.

Zelf heb ik hiv opgelopen door een iets te wilde en uitbundige levensstijl in het verleden. Ik wou dat ik dat kon terugdraaien, maar ik weet dat dit niet meer kan. Dat is de prijs die ik voor mijn roekeloosheid moet betalen. Voor de rest van mijn leven zal ik de littekens daarvan (een zwakkere gezondheid) letterlijk voelen. Nog afgezien van de bijwerkingen van de medicatie trouwens, die ik dagelijks tot aan mijn laatste snik zal moeten blijven slikken. De kunst is om er weer iets positiefs uit te halen, want anders slaat een depressie mij wel genadeloos om de oren :P

Als het niet meer helemaal zonder methadon kan omdat de pijn niet meer te verdragen is, dan maar met een zodanige hoeveelheid methadon dat je wel weer de energie hebt om je leven vorm te geven op de manier zoals jij dat wilt. Stapje voor stapje zul je er dan achter komen dat het geluksgevoel ook weer terugkomt. En als je dat gevoel kunt toelaten, dan schep je daarmee weer ruimte voor nog meer...en wie weet kan er dan nog een beetje methadon af...

De zon schijnt altijd. Het is slechts je geest (je denken) die wolken vormt of mist creëert en die de zon aan je blikveld onttrekt waardoor je het koud hebt en somber wordt. Geen makkelijke opgave, maar de uitdaging dubbel en dwars waard! De Oosterlingen zijn wat dat betreft zo gek nog niet :)
:wave:
 
Re:

silverfish zei:
Ik ken helemaal niemand die ervaring heeft met de overstap van 10 mg meta naar buprenorfine dus geen idee hoe heftig het is. Ik zou graag iets van andere (ex?)gebruikers horen die ervaring hebben met die overstap.

Wat is het toch fijn dat er in (relatief) korte tijd zoveel is veranderd m.b.t. het voorschrijven van Buprenorfine als onderhoudsdosering of als laatste stukje bij volledige afkick :rock:
 
Ja dat is erg goed. Helaas werkte bupe niet voor mij. Ik bleef pijn houden, zelfs na maanden op de bupe. Hoge dosering, lage dosering.. niets hielp. Maar ik weet zeker dat ik, als ik het 20 jaar geleden voorgeschreven had gekregen, er wel mee geholpen zou zijn. Toen was mijn lichaam nog niet zo ingesteld op opiaatgebruik en had ik geen pijnproblemen.
Helaas werkt het bij mij nu gewoon niet (meer?). Anyway, al moet ik mijn leven lang op een lage dosis methadon blijven, ik heb een goede baan, een relatief goed leven en over een maandje ga ik lekker op weg naar Azie voor een lange en welverdiende vakantie.. wat wil je nog meer?! :P
 
silverfish zei:
Anyway, al moet ik mijn leven lang op een lage dosis methadon blijven, ik heb een goede baan, een relatief goed leven en over een maandje ga ik lekker op weg naar Azie voor een lange en welverdiende vakantie.. wat wil je nog meer?! :P
Ik denk dat je niets meer te willen hebt :)

Als je het voor jou meest haalbare hebt bereikt kun je maar beter tevreden zijn. Sommige sporen zijn nu eenmaal definitief en dan zit er maar één ding op: er gewoon mee te leven en ervan te genieten. Mooi dat je dat gewoon doet.

Terugkijken heeft geen zin. Je moet het doen in het hier en nu en met de beperkingen die het leven je heeft opgebracht. Dat is de ware levenskunst als je het mij vraagt.
:wave:
 
Sarori zei:
Terugkijken heeft geen zin. Je moet het doen in het hier en nu en met de beperkingen die het leven je heeft opgebracht. Dat is de ware levenskunst als je het mij vraagt.
:wave:

Helemaal mee eens!

o.a. de Bijbel zegt niet voor niets:

"Geef mij de kracht te vechten wanneer er iets is wat veranderd kan worden; geef mij de moed te accepteren wat niet veranderd kan worden en geef mij de wijsheid het onderscheid hiertussen te zien."

(Maar ikzelf omschrijf het als: "Ik geef mijzelf..." :wink: )

Ik wens iedereen een goede nachtrust. De vibe van het opiatenforum voelt weer bijzonder goed vanavond... :wink:
 
r@r@77 zei:
Sarori zei:
Terugkijken heeft geen zin. Je moet het doen in het hier en nu en met de beperkingen die het leven je heeft opgebracht. Dat is de ware levenskunst als je het mij vraagt.
:wave:

vergeet de kennis en ervaring niet.daar kan je wat mee.geen studie kan dat leren.gebruik het positief
 
Dat lijkt me niet echt de oplossing :wink: Ik gebruik al jaren niet meer en heb er ook geen behoefte meer aan. Gezonder is het (in mijn geval) ook niet aangezien ik heb gespoten en dat ook de enige manier was die voor mij werkte. Mijn leven bevalt me prima zo, geen gedoe over geld meer, geen gehol naar de dealer in de pauze van mijn werk.. Alleen van die K!meta moet ik nog zien af te komen maar dat lukt me dus niet meer... volgens mij heeft mijn lichaam zich er na meer dan 22 jaar methadongebruik zo op ingesteld dat het niet meer zonder kan ofzo. Anders kan ik niet verklaren dat ik 15 jaar geleden zonder al te veel moeite van 18 naar 0 pillen kon afbouwen en nu niet eens meer onder de 15 mg kan komen zonder een jaar lang ziek te blijven..
Kun je niet overstappen op suboxone? Dat heeft mijn partner gedaan en was goed te doen ( na 36 jaar hero verslaving en methadon )
 
Terug
Bovenaan