Meestal doet de verslavingszorg alsof je na een opname van een paar weekjes je die hele verslaving wel weer onder controle hebt. Zo'n opname moet je zien als het lichamelijke stukje. Ontgiftigen en lichamelijk aansterken. Ze zullen je wat basics leren over hoe het een beetje werkt. Maar zeggen meestal niet zo duidelijk, dat je het echt als een time-out moet zien, en dan een begin.
Ow ik dacht dat er in zo een kliniek ookwel handvaten en dergelijke worden aangeboden en beetje therapie.
Is er wel iets te doen dan?
Ja iemand kan natuurlijk zoveel kennis/inzichten opdoen als ie wil maar het staat enof valt bij dat uitvoere/leren en volhouden. Als het niet meteen goed gaat ( wat logisch is) Is het belangrijk om dan de draad weer opte pakken en verder te gaan met het plan. Alles gaat met vallen en opstaan en niet opgeven als het tegenzit.
Wel erg jammer dat het zo gaat dan.
Owww zoveel meer. Dit klinkt wel beter.
Misschien voor een tijdje. Maar je kan alles om je heen veranderen, zolang je zelf niet verandert, verandert er in feite niets.
Ik vergat nog een belangrijke: je doelbewust op de kast jagen om sterke emoties uit te lokken haha
Corona, maakte me bang. Maar daardoor zag ik in, dat als ik alcohol nou eens zou gaan vermijden, als covid toen in een lockdown. En dat was toen overal aanwezig.
Ja dat is waar je vind het of je komt het tegen of het vind jou.
Ja jeZelf heb je altijd bij je dus daarmee moet je vrienden zijn/worden.
Ja lijkt mij ook niet handig 🤣Vandaag hebben we het over, alles wat je niet mag.
Dat is waar maar een gezonde omgeving kan wel degelijk een hulpmiddel zijn en het makkelijker maken.
Hopelijk kan iedereen er achteraf om lachen.
Ja, dit forum kan ik vrij makkelijk ontwijken. Maar als ik naar zo'n afspraak moet, en ik heb geen zin om weer te gaan praten erover. Dan is het alleen maar een hele dikke trigger. Dan blif je er steeds maar weer mee bezig.
Jup. Ik heb bij me werknemer laten weten, na gesprekken met de bedrijfsarts dat het niet goed met me gaat en wat er speelt. En dat ik ziek uit dienst moet (contract zou 2 maanden later moeten worden verlegt). Ze hebben me toen proberen te naaien door gewoon me contract af te laten lopen (dan zou ik echt 3 maanden WW krijgen). Toen ik UWV daarover in paniek belde, want zat dus 2 maanden zonder geld door hun omdat ik volgens hun WW had moeten aanvragen zonder dat ik dit wist. Zij hebben toen gezegd: “o ja dit gebeurd wel vaker we gaan het in orde maken”.
Sorry, maar 1,5 uur per week was voor mij gewoon echt te weinig. En ik ben volledig open geweest over (de ernst en frequentie van) mijn gebruik.
Zeggen dat je ziek bent is begrijpelijk voor een kind. Of als je regelmatig boos bent kan je er van maken dat je gaat leren niet meer boos te zijn.
Samen met mama gaan zitten en globaal aande kids uitleggen dat je even weg gaat om beter te worden.
Ik heb het iets anders ervaren binnen Tactus verslavingszorg. Dit wat jij schrijft zou fantastisch zijn geweest als ik dat die weken dat ik er intern zat allemaal had gehad.
Ik weet hoe je je voelt😕 niets zo moeilijk als dat.. ik heb mijn kind toen die tijd verteld dat ik daar zat om “beter” te worden.(via mijn werk hebben ze speciaal boekjes gemaakt voor kinderen om uit te leggen dat vader/moeder voor uitzending lange tijd weg is) niet helemaal hetzelfde, maar kon er wel voorbeelden voor gebruiken. Ik heb haar verteld Dat je hoofd als een kast is waar alle laatjes van open staan en 1 grote rotzooi is, en dat die laatjes om weer dicht te kunnen eerst opgeruimd moeten worden. Dat heb ik haar ook verteld toen ik na de kliniek werd opgenomen in een trauma kliniek, maar dat ze me altijd mocht bellen als ze dat wilde. En dat snapte ze eigenlijk heel goed en gaf haar duidelijk meer rust (ze is 8 jaar).
Tsja, Tactus… klinkt in ieder geval net zo klote als hun reputatie. Had je er wat aan?
Oh dat is balen...
