Ik had idd een soort van teken verwacht. Een teken, waarvan ik met 99% zekerheid kon zeggen, dat dit van mijn moeder afkomstig zou zijn.
Ja, ik mediteer. Dat doe ik om rust te krijgen, als ik het gevoel heb, dat mijn hoofd of, beter gezegd, mijn geest " volgelopen" is.
Met concentratie op het op de juiste manier ademhalen, in een zittende houding, en lang genoeg, ( minstens een half uur) lukt dit meestal wel.
In diepe concentratie je daden overdenken, dat kan geen kwaad . Int tegendeel.
Ik heb nogal wat zaken om eens goed en regelmatig over te bezinnen.
Ik kan het iedereen aanraden.
@ Mindless het teken van " aanwezigheid " alléén al, had mij het bewijs gegeven, nu, dus, dat er nog wat in het verschiet ligt Als wij met ons stoffelijk lichaam zijn teruggekeerd naar stof. Want dat dit gegarandeerd gebeuren gaat, dat staat buiten kijf....
Het stof, waaruit wij gekomen zijn, en waarnaar wij allemaal, donor zijnde of niet, zullen terugkeren.
Want er gaat niets verloren. Zie daarvoor alleen al de wet van behoud van energie, nietwaar. Alleen. Wat er van ons stof weer in de een of andere vorm terug komt, tja.
Dit is lastig om te geloven , en om te kunnen begrijpen.....
En bezie eens de mensen, die na hun heengaan, hun lichaam laten invriezen.
De aderen worden voorzien van een vloeistof, vervolgens gaat het lichaam in de diepvries.
Of dat ooit ergens toe gaat leiden, ik ben benieuwd.
Stel je voor, je wordt weer wakker 1000 jaren later...en je komt in een totaal andere wereld terecht....wie wil er zoiets? Ik in elk geval dus niet.
Voorts is er in ik meen Rusland een geval waar een hoofd van een mens een donorlichaam gaat krijgen.
Dit is echt bizar! De toestemming ervoor is er, nu nog het te doneren lijf....Dit is lastig
Te verkrijgen natuurlijk . De man wiens hoofd zal worden overgeplaatst heeft de de spierziskte ALS en heeft maar beperkt tijd...
Op zich is het transplanteren van dierenhoofden (koppen) reeds gedaan, met een matig succes. Met honden is dit het geval geweest. Alweer: bizar. Waar ligt de grens!
Met een mensenlichaam is óók al een en ander geprobeerd, en eigenlijk te afschuwelijk om te beschrijven.
Er schijnt een lichaam te zijn geweest, alwaar er een ander hoofd op getransplanteerd geweest is. Toen men probeerde, dit experiment tot leven te wekken, begon het lichaam in kwestie zeer afschuwelijk, onmenselijk te krijsen.
Vervolgens trok men al zeer snel de stekker uit de machines...en de patiënt overleed.
Wat vinden we hiervan. Waar ligt de grens!
Die Russen toch. Daar is veel, heel veel gebeurd, waarvan wij nog helemaal niets weten en ik vind dit maar goed, óók.
Maar, de eerste harttransplantatie was indertijd eveneens een zeer heikele zaak, en toch bracht de voortgang van de medische weteschappenuitkomst, nu vinden we een donor hart een heel normale zaak.
wie weet, hoe wij over 20 jaar over bovenstaande zaken denken?
Ikzelf ga het niet meer beleven. Dat gaat te lang duren denk ik en ik stel de vraag: wil ik dit wel? Een compleet lichaam van een donor, en mijn facie komt daar op?
Voor mij zeg ik: .nee. over en uit, hier wordt een grens overschreden.
.Maar, de jongere forumleden??
