Hoe komen jullie medeleden de wintertijd door??

Om in te gaan over de OPvraag van @De Zandman

Dit was mijn 1e sinterklaas alleen..
Dit word mijn 1e kerst alleen.

I
Ik heb gemerkt.. alleen de boom al soms juist de eenzaamheid en vooral de reden waarom benadrukt.

Ik weet wat ik mis...is het een vloek of een zegen? Iig vooral in de decembermaand een vloek. Uitgesloten dat ze 'terugkomen. Sorry dat ik er wat omheen praat ivm privacy. Sommigen dingen zijn een feit, onomkeerbaar.

Dit jaar heeft het enige familielid mij uitgenodigd 2e kerstdag.
Ik weigerde direct, verdomme toch geen uitnodiging uit medelijden!!!

Persoon hield voet bij stuk. Nee geen medelijden(weet wel beter) maar het kerstgevoel (niemand buitensluiten)

Ik waardeer het zeer.ik geloof alleen niet dat de uit uitnodiging er is omdat ze mij, als persoon graag willen! Zou hij zijn schuldgevoel afkopen? Uit ervaring weet ik: er word een keurig verzorgde mrloverdj verwacht
dankbaar,en soort gangmaker, die gesprekken opstart, in gang houd met her en der een komische Noot.

Wie weet is het wel goed voor mij, fake ik till you make it en er zijn er momenten daadwerkelijk minimaal oke of leuk. Ook al staat die grote roze olifant in de Kamer.

Want laten merken dat ik niet hersteld ben.
is uit den boze. Triest maar het is een grote comedy..lever ik een happy mrloverdj.
Dan zullen ze me alsnog nooit zien als een persoon, altijd de eeuwige exclient met de vele fouten in hun ogen die weigert dat gedeelte af te sluiten. Hoogstens "periode mentaal stabiel" voor hun.

Maar vertoon ik wel vorm van 'zwakte- minder spraakzaam..geen glimlach, wellicht een traan. Dan word nog net geen opname besproken. Dat is voor hun het bewijs..zie je wel. Er mankeert (weer iets) iets aan Mrloverdj.

Enfin zo kom ik de kerstdagen door.
Ik heb veel last ven lethargie, mentale pijn, flashbacks en oooo dat schuldgevoel. De wens om de tijd terug te draaien. Ze 'te redden'
het voelt wat als afkicken...dag voor dag de decembermaand door. Meer kan ik niet doen(?)

Deze post is deprimerender overgekomen dan ik wilde..ik hoop als mensen zich er deels in herkennen, dat ik het niet voor niets heb gedaan
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Veel mensen, zeker niet alleen bejaarden!! Ervaren mentale klachten.
Die beperkingen heeft een eenzaam persoon of iemand met een diagnose vaak ook.
Wii...iig ik ervaren het al een poos als een lockdown. Sterker nog merk niks van de lockdown. Er is niemand die in de avond komt, of om heen te gaan. Er is geen baan of studie waardoor ik in een zwart gat val.

Daarnaast. Ik verzet mij altijd tegen medelijden!!! Ook van een ander!! Ik hoop dat de lockdown op dat vlak voor mensen die al hun eigen lockdown hebben...Word opgemerkt en beseft door 'wel functionerende mensen'

Bejaarden die zichzelf isoleren en geen naasten/afspraken hebben, dat is al een geaccepteerd probleem. Gelukkig zijn er mooie initiatieven om deze mensen te helpen terwijl ze als volwaardig mens worden behandeld.
Het zou mooi zijn als dat soort initiatieven breder worden, voor elke leeftijdsgroep.

Als je al lang in je eigen lockdown zit is de drempel.enorm (en voor mij ook schaamte) om op dat vlak hulp te willen.

Eenzaamheid/je eigen lockdown los je niet op door zelf op pad te gaan en te zoeken naar initiatieven (laat staan erheen gaan) ik praat mezelf aan(terecht?)
Dat je me wel bij 20 vreemden kan zetten. Maar je kan je nog zo eenzaam voelen. Dat word minder bij voldoening en verbinding (denk aan Tasja en @dezandman
 
Msloverdj zei:
Ik heb iets met oud en nieuw(understatement) explosieven en geluiden in zodanig tempo dat ik ga twijfelen of zelfs geloven dat dit geen vuurwerk is maar wat anders.

Oplossing..bij vrienden in een vuurwerkvrije of vriendelijk omgeving. Heerlijk

Drugs nooit gedaan, ik maak me wel schuldig aan heel veel benzogebruik.

Ik ben een enorm eind verhuisd. Ik kan niet inschatten hoe het vuurwerk hier is. Sier..en duidelijke lichte knallen kan ik prima hebben. Geen optie elders heen te gaan.dan maar benzo's.

Psychiater weet ervan. Ik houd me niet altijd aan de dosis al ben ik blij dat het een verdomd hoge dosis heb..als je zoveel adrenaline hebt(en tolerantie) val je niet in slaap. Word ik wel moe..prachtig! mooi meegenomen.

Mijn partner is erbij. Ik wil niet dat hij ziet hoe ik in de 'modus' schiet als het mentaal ff misgaat. Op dat moment ben je in de situatie van toen. Ik neem.de.gok.
Ik blij positief,
ik heb benzo's.
Partner zonder trauma is erbij(anders kan je elkaar versterken)
Ik zet de tv met oliebollen aan ,en probeer bewust lekker mee te gaan met alle programma's rondom geestelijk oud en nieuw.


Jaren terug had ik ook een hond die sommige dingen deed zoals Tasja bij @De Zandman
Wakker maken met een nachtmerrie, en mij direct afleiden/kalmeren bij spanning..een hond van goud.


Nu heb ik een kat die ademloos in de vensterbank naar een verdwaald vuurwerkpijjltje kijkt..:tearsofjoy:

Misschien valt het allemaal te doen, en ga ik gewoon naast de poes zitten.
Klik om te vergroten...
Verkeerde topic toen geplaatst. In het citaat hierboven de juiste posting. Sorry
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Ik heb juist in dit gedeelte van het jaar de grootste moeite om positief te blijven en, om iets te gaan ondernemen.
Wat zijn deze donkere dagen voor Kerstmis toch een kuttijd.
Ik heb zoals genoegzaam bekend, de grootste klap van mijn leven meegemaakt en altijd, ieder jaar weer heb ik er moeite mee.
Laat het maar gauw januari zijn!
En voor wie het wél positief kan bezien met de kerstdagen, wél, die wens ik de allerbeste wensen en fijne feestdagen!
Het is ook erg jammer dat Tasja er nu niet is...
 
De wintermaanden gewoon uitzitten, alles gaat uiteindelijk voorbij.

IMG-20211120-WA0001.jpg

Dit jaar een goede regenjas gekocht en inmiddels vind ik het zelfs leuk door de regen te wandelen.
Hopelijk nog een strenge vorst, met kraakheldere luchten en veel zon en voor je het weet, komen de krokussen al weer op.

En kerst? Ik doe dan niet veel anders dan andere dagen.
 
Purplext zei:
De wintermaanden gewoon uitzitten, alles gaat uiteindelijk voorbij.
Klik om te vergroten...
Moet toch eigenlijk niet zo zijn dat het elk jaar weer uitzitten is. De wintertijd is min of meer een kwart tot helft van je leven.

Purplext zei:
Dit jaar een goede regenjas gekocht en inmiddels vind ik het zelfs leuk door de regen te wandelen.
Klik om te vergroten...
Same! En achteraf zo'n heerlijk gevoel. Echt alsof mijn lichaam me dankbaar is. En dan is het daarna ook echt fijn om in je warme knusse huisje terug te komen. :blush:

Purplext zei:
Hopelijk nog een strenge vorst, met kraakheldere luchten en veel zon en voor je het weet, komen de krokussen al weer op.
Klik om te vergroten...
Ja niet zo'n nepwinter!
 
Bij de kachel
Kijken waar ik heen kan zonder te veel restricties
Wil zo graag filipijnen een keer zien....
 
Mindless zei:
Moet toch eigenlijk niet zo zijn dat het elk jaar weer uitzitten is. De wintertijd is min of meer een kwart tot helft van je leven.
Klik om te vergroten...

Ik heb een herfst/winterdepressie, dus voor mij is dat elk jaar echt uitzitten.
Eigenlijk zit ik het hele leven uit, ook als ik niet depressief ben. Klinkt misschien heftig, ik kan ook zeker wel, of juist daardoor, genieten.
 
De Zandman zei:
Ik heb juist in dit gedeelte van het jaar de grootste moeite om positief te blijven en, om iets te gaan ondernemen.
Wat zijn deze donkere dagen voor Kerstmis toch een kuttijd.
Ik heb zoals genoegzaam bekend, de grootste klap van mijn leven meegemaakt en altijd, ieder jaar weer heb ik er moeite mee.
Laat het maar gauw januari zijn!
En voor wie het wél positief kan bezien met de kerstdagen, wél, die wens ik de allerbeste wensen en fijne feestdagen!
Het is ook erg jammer dat Tasja er nu niet is...
Klik om te vergroten...
Ik ken de gebeurtenis niet. Maar je had er laatst iets over gepost.

Ik begrijp absoluut dat Tasje onvervangbaar is nu.
Maar heb je een netwerk die hun hond bij je kunnen laten logeren tijdelijk..of parttime..

Welnee..het is absoluut geen Tasja.
Maar wel goede afleiding. Even beiden voeten op aarde of troost om bij die hond te zitten en affectie te tonen. Eventjes iets wat jou sowieso liefde en blijheid geeft. En afleiding, hoe kort of verzachtend ook zou mooi zijn.

Is het een optie of niet?
 
Dat is zeker een optie, dank je, alleen....moet ik die hond dan juist als ik eraan gehecht ben geraakt weer afgeven?....
 
De Zandman zei:
Dat is zeker een optie, dank je, alleen....moet ik die hond dan juist als ik eraan gehecht ben geraakt weer afgeven?....
Klik om te vergroten...
Dat is altijd lastig. Ik heb zelf pleeg en trainingshonden gehad(training gegeven) het scheelde voor mij enorm dat ik wist..dit is maar tijdelijk.
Ik kon daardoor daardoor makkelijker afstand te houden op het moment dat ik afscheid moest nemen.
En het hechten aan ze, gebeurde wel. .maar met meer afstand..je weet dat het tijdelijk ja en geen nieuw gezinslid.
Maar het genieten was er volop!

Zeker toen ik blindegeleiden/ptss/autisme honden had. Die waren het 1e jaar bij mij terecht voor socialisatie en training..het afscheid was emotioneel. Maar dat 'mijn' hond een anderr.. zoals jij en Tasja.. zou helpen, gaf mij genoeg troost, die genoegdoening.

Jouw troosr kan zijn, dat je de hond parttime neemt(wat minder hechting, praktischer voor eigenaren)of de eigenaren laten de hond om de dag bij je. Je hebt veel constructies..

maar vooral....
Je weet dat de hond weg gaat zodra.....Tasja terugkomt! Maakt dat het niet makkelijker? Mocht je echt verdriet/gemis krijgen , is daar Tasje met een dubbele dosis liefde en binding om te helen.
Wie weet houden jij en tasja wel een leuk contact met die hond en zijn baasjes!

Helaas moet ik het noemen. Maar mocht het niet lukken met jou en Tasja..asjeblieft..hoe dubbel het ook voelt..ik hoop dat je niet voor de keuze gaat: geen Tasja, dan nooit meer een hond.

Van alle honden zijn er maar 1, ik ken PTSS'ers (of die dan ook een hulphond 'mag) werd deze uitspraak zo vaak gedaan. Och arme wat een verdriet. Sommige zeiden een nieuwe trauma..dit nooit meer

Allemaal...of ze nu de oude adopteerde (kan niet altijd, wel soms, ligt aan situatie) een nieuwe hulphond namen.
Of een 'gewone' hond
(vraag dan na bij de stichting als Tasja terugnemen als (hulp)hond, een andere hond een obstakel vormt)

Anyway...allemaal bloeiden ze terug op. Met bloedend hart naar de oude situatie toen hulphond gewoon hulphond was. Maar de tijdelijke nieuwe gaf weer verlichting en vreugde.

Ik wilde realistisch zijn, snap heel goed dat je er niet aan moet denken, het zijn ook negatieve speculaties. Toch. Hoe eerlijk ook, misschien heb je iets eraan. Al is het maar 1 zin/alinea.

Hoe dan ook. We geven niet op.
Als je rock bottom zit kan je opgeven of geloven(hopen)

Jii hebt die kracht om te hopen. Je kan het @De Zandman ! Vol het gevecht ingaan voor Tasja, vergeet jezelf niet(cliché maar waar)
We winnen of we verliezen strijdend.
Ik ga voor winnen, weet zeker jij ook!!
💪
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Dank je voor deze peptalk en nee, ik geef niet op hoor, nooit. Zo zit ik niet in elkaar!
Mocht ik tasja niet terugkrijgen, dan neem ik zeer zeker een andere hond. Jazeker. Maar nu staat mijn hoofd hier evenmin niet naar...
Het mag, en kan niet zo zijn dat er een blokkade zou ontstaan om ook "verder" te denken en vooruit te blijven kijken!
Dat zou tasja ook niet willen denk ik zo.het is fijn dat er mensen zijn, die meeleven met wat er zoal hier op DF gebeurt!
Niet alleen in mijn zaak, maar ook die van anderen!
Het is toch een typische gemeenschap, de gemeenschap van DF die toch enigzins drugsgerelateerd is...
Hier kan de rest van de mensheid eens een voorbeeld aan nemen!
 
Dirkjan zei:
"Ik voel me zo verdrietig".
- "Kijk maar naar bomen, die hebben in de winter hun bladeren nog".
"Mijn verdriet is nu verdwenen".

Kwam uit een goed hart wat je zei maar het is nogal een loze spreuk. Maar wel komisch.
Klik om te vergroten...

Het is maar hoe je het leest. Niet helemaal goed in jouw geval: de arme boom verliest juist al z'n bladeren.

Misschien begrijp je deze beter 🤗

124902319_718304562225199_5124930853576717619_n.jpg
 
De Zandman zei:
Ik ben met de kerstdagen en een week daarvoor, net zoals nu ongeveer, stevig depressief gestemd door het feit dat 41 jaar geleden met een alles overheersende daverende knal, mijn leven in elkaar stortte, totaal onverwacht en on voorbereid. Dit gebeurde op 22 december 1980 en het staat me nog zo na, dat ik alles steeds her beleef... zwetend wakker word en een kuthumeur heb. Ja.
Dit is een wond die de tijd niet heeft kunnen helen. Nee.
Klik om te vergroten...
Ach wat kut man! Therapie wel ervoor? wil je er iets over kwijt?

Ik sta vroeg op(6-4 uur)

Althans sinds 4 dagen nu ofzo..

Doe een uur yoga als ik wakker word beetje meditatie(Vermijd alles wat digitaal is naast muziek)

doe 100 pushups(verspreid over de dag) en wil ook een vrijwilligersbaantje zoeken

Naja social media al een tijd verwijdert alles maar ik vind dit forum wel heel leuk opzich

:) Ohja en voedingssupplementen
 
Snoozerboy5000 zei:
Ach wat kut man! Therapie wel ervoor? wil je er iets over kwijt?
Klik om te vergroten...
Ik heb daar een heel stuk over geschreven alhier, dat ga ik niet nog eens overdoen...en met therapie ben ik he le maal gestopt.
Al dat gegraaf in vroeger....daar heb je geen flikker aan.
Wat je gisteren deed, of vorig jaar, daar kan je eindeloos over doorzwammen, je kunt er niets meer aan veranderen.
Wel wat je straks, morgen of volgende week gaat doen. Daar moet je je aandacht aan besteden!
Therapie of niet, je moet alles toch echt helemaal zelf doen...
IT is not worth crying about spilt milk.
Daar moet ik het mee doen.
 
Snoozerboy5000 zei:
Snap niet waarom je er dan uberhaubt over begint maar oke..

Hoop dat je minder last van je nachtmerries krijgt :)
Klik om te vergroten...
Ha newbie, de meesten draaien wat langer mee op het forum en kennen De Zandman en zijn geschiedenis dus ook wat beter. In het babbelen over hoe mensen de feestdagen doorkomen (wat zijn vraag is) is het dus niet nodig om op te graven waarom dit voor onze Zandman moeilijke dagen zijn.

Je leert mensen gaandeweg vanzelf beter kennen.
 
Ik vertoef vele uren meer dan gewoonlijk in het land der dromen. Slapen, soms wel 14u per dag.
 
De Zandman zei:
Zwaaien,. Naar wat, of naar wie?
Klik om te vergroten...
Haha nee tis meer een meer een metafoor voor doen alsof er niets aan de hand is.

Ik dacht ook dat winterdepressies grote onzin waren, tot vorige winter... Maar ik denk dat doen wat je altijd deed het belangrijkste is. Routine. En daarnaast dus lachen en zwaaien, doen als of het allemaal hartstikke leuk is! Vgm is het bewezen dat als je maar blijft lachen, je je vanzelf ook gelukkiger gaat voelen.
 
ljuv zei:
Haha nee tis meer een meer een metafoor voor doen alsof er niets aan de hand is.

Ik dacht ook dat winterdepressies grote onzin waren, tot vorige winter... Maar ik denk dat doen wat je altijd deed het belangrijkste is. Routine. En daarnaast dus lachen en zwaaien, doen als of het allemaal hartstikke leuk is! Vgm is het bewezen dat als je maar blijft lachen, je je vanzelf ook gelukkiger gaat voelen.
Klik om te vergroten...
Sluit ik mij helemaal bij aan! Het helpt niet om bij de pakken neer te zitten. Opstaan, doorgaan en doorzetten. Met als resultaat dat je aan het eind van de dag denkt: heb het toch maar mooi geflikt!
Van elk succesje ga je groeien 🙋🏻‍♀️.
 
  • Like
Waarderingen: ljuv
Stap 1: Volg het nieuws niet!
Stap 2: Doe de dingen die je anders ook zou doen:

  • Boek die reis (heb er zelf nu 3 in de planning) Zoek de zon op!
  • Houd een thuisfeestje
  • Organiseer spelletjesavonden
  • Blijf sporten, thuis! Met eigen lichaamsgewicht kan heel veel

+ Kijk naar wat er allemaal wel kan, niet naar wat afgenomen is, wees creatief! :)

Wees dankbaar voor wat mogelijk is en zorg er vooral niet voor dat de Supermarkt je dagbesteding wordt :P
 
Zomertijd, wintertijd, het maakt me niks uit eigenlijk. Ik hou van de verschillende jaargetijden en wat daar bij hoort. Nu de korte dagen, de kou, het zonnetje, maar soms ook regen en wind. En gezelligheid binnen, kaarsjes aan.
Zeker als hardloper is het mooi en geniet ik het hele jaar van de verschillende elementen buiten in de natuur.
In sommige landen is het weer en alles het hele jaar hetzelfde, ik hou van de afwisseling hier.
 
Zeehond zei:
Zomertijd, wintertijd, het maakt me niks uit eigenlijk. Ik hou van de verschillende jaargetijden en wat daar bij hoort. Nu de korte dagen, de kou, het zonnetje, maar soms ook regen en wind. En gezelligheid binnen, kaarsjes aan.
Zeker als hardloper is het mooi en geniet ik het hele jaar van de verschillende elementen buiten in de natuur.
In sommige landen is het weer en alles het hele jaar hetzelfde, ik hou van de afwisseling hier.
Klik om te vergroten...
Hé hardloper!.. De zon van gisteren made me jogg. Het was heerlijk, wel koud! In zeer zekere mate weet ik dat Sport en met name Cardio (hardlopen, schaatsen) somberheid kunnen afvlakken. Sport maakt sowieso endorfine aan (drugs). :P nog 1 andere tip: Duik in zee! ;p
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan