Waarschijnlijk begin je het zelf ook langzaam te realiseren maar benzodiazepines verergeren je angststoornis aanzienlijk op de lange termijn. Het feit dat je gevoelig bent voor angst maakt jou waarschijnlijk ook aanzienlijk verslavingsgevoeliger voor benzodiazepines dan de gemiddelde persoon.
Ik zie mijzelf als iemand die helemaal niet gevoelig is voor angsten maar als ik afkick van benzodiazepine gebruik wordt ik een angstig trillend jongetje die bij het minste over geringste al volledig uit zijn vel springt. Doodsangsten als gevolg van benzodiazepine afkick zijn mij niet onbekend, bijvoorbeeld angst dat ik een hartaanval zou krijgen terwijl ik mijzelf hardop bleef vertellen dat het door de ontwenning komt. Maar ook een vrijwel constant gevoel dat het nooit meer goed zou komen met mijn leven en een gevoel van moedeloosheid alom.
Persoonlijk krijg ik de indruk dat je nog niet helemaal door hebt hoe verslavend/ingrijpend benzodiazepines zijn. Benzodiazepines vormen veel sneller en sterker tolerantie dan andere middelen. Naarmate je langere tijd en hogere doseringen benzodiazepines neemt zullen de schommelingen en paniekaanvallen steeds intenser worden.
Waarschijnlijk ben ik niet de meeste objectieve factor. Ik heb zelf destijds twee leeftijdsgenoten begin 20er jaren gekend die zichzelf eveneens als angstgevoelig (en HSP) omschreven waarbij ik sterk het gevoel had dat vooral het benzodiazepine gebruik hierbij ten oorzaak lag. Ook deze twee hadden meerdere jaren benzodiazepines gebruikt waarbij de doseringen steeds hoger kwamen te liggen en op een gegeven moment letterlijk 24/7 onder invloed waren van benzodiazepines.
Omdat deze twee vrienden de ontwenning niet onder ogen durfde te komen werden de schommelingen steeds heftiger vaak gevolgd door wederom een verhoging van de dosering. Uiteindelijk werden ze voor hun benzodiazepine ontwenning opgenomen en kregen ze hulp bij de ontwenning hiervan. Ze hebben echter uiteindelijk alsnog beiden zichzelf van kant gemaakt omdat de ontwenning te heftig was.
Het liefst zou ik je vertellen dat je je nergens zorgen over hoeft te maken maar mijn ervaring met mensen in een soortgelijke situatie aan die van jou is nou eenmaal een zeer negatieve. Ik ken je specifieke context niet en wellicht loop ik je onterecht op te naaien, het feit blijft echter dat ik mij oprecht zorgen maak over de situatie waarin je je bevindt.
Kunnen jullie mij advies geven wat erger is? Seroquel of benzo's?
Uiteindelijk gaan de benzodiazepines erger wezen dan de Seroquel. Persoonlijk ben ik geen fan van Seroquel en andere antagonisten (middelen die signalen blokkeren in de hersens). Maar ik denk wel dat een antagonist je lijden tijdens de benzodiazepine ontwenning aanzienlijk kan doen verminderen.
Zelf heb ik destijds een antagonist gelijkend aan Seroquel gebruikt om door de meest heftige periode van mijn benzodiazepine ontwenning heen te komen. Het voelde alsnog of ik aan het sterven was, zo intens is benzodiazepine ontwenning nou eenmaal, maar door het blokkeren van signalen in de hersens ging een groot deel van de ontwenning langs mij heen.
Nog iets anders, je geeft aan momenteel Venlafaxine te gebruiken, een SNRI, ofwel een serotonine noradrenaline heropname remmer. Persoonlijk vind ik Venlafaxine een van de minder prettige anti depressiva vanwege zijn noradrenaline heropname remmende werking. Bij noradrenaline moet je denken aan meer fysieke activiteit, hogere hartslag, bloeddruk, minder eetlust, meer spierspanning, etc.
Benzodiazepine ontwenning lijdt ook vaak tot hogere hartslag, bloeddruk, spierspanning, etc. Zoals mijn docent psychofarmaceutica zei, deze nieuwe generatie AD met noradranline bijslag is het naar mijn weten verkoop onzin. Wellicht kan het de moeite wezen om over te schakelen naar een SSRI (selectieve serotonine heropname remmer), dus hetzelfde maar dan zonder de noradrenaline bijslag.
