Hoe voelt het gebruik aan tijdens een terugval?

[Damius]

Inmiddels ga ik richting de twee jaar geheelonthouding - afgezien van 1x gepland XTC gebruik tussendoor, zoals een aantal van jullie weten. Af en toe komen de momenten van het romantiseren van drugsgebruik weer de kop op steken. Niets nieuws onder de zon. De cravings zijn goed te beheersen en komen minder vaak en minder intens voor.

Her en der weet- en lees ik dat een aantal onder ons wel eens is teruggevallen in gebruik. Wat ik mij afvroeg: is er op het moment van de terugval uberhaupt even sprake van het feit dat de drugs hun werk 'goed doen' en je je echt even goed voelt? Of wordt het meteen al overschaduwd door 'cognitieve dissonantie', twijfel, ambivalentie en een gevoel van falen? Wellicht een gevoelig onderwerp en lang niet iedereen zal er makkelijk over kunnen praten. Hoe dan ook ben ik benieuwd naar jullie ervaringen en hoop ik dat jullie ze willen delen. Hoe zag de terugval eruit en hoe voelde dit?

 

[Brakka Mang]

Ligt er denk ik aan of je zelf bent afgekickt, of je in groepen als NA of AA zit - waar vooral op basis van angst retoriek een terugval in mentaal 1000x uitvergroot wordt - maar ook de reden voor je terugval. Is niet echt een eenduidig antwoord op te geven. Uit eigen ervaring en die van velen anderen was het het niet waard.

 

[_shikantaza]

Ik ben zelf iets van 100 keer teruggevallen nadat ik clean wilde worden. Grbruik was eigenlijk niet echt fijn meer. Misschien de eerste twee á drie lijntjes. Daarna was het paranoia city. Van de fellows die teruggevallen zijn hoorde ik vaker dst het kekkerste moment in de terugval was het moment dst ze de drugs in handen kregen van hun dealer. Daarna was het allemaal bergafwaarts.

 

[Mindless]

Ik ben zelf iets van 100 keer teruggevallen nadat ik clean wilde worden. Grbruik was eigenlijk niet echt fijn meer. Misschien de eerste twee á drie lijntjes. Daarna was het paranoia city. Van de fellows die teruggevallen zijn hoorde ik vaker dst het kekkerste moment in de terugval was het moment dst ze de drugs in handen kregen van hun dealer. Daarna was het allemaal bergafwaarts.

Oftewel: de verwachting van het goede gevoel (van vervulling) weer te krijgen.

Edit:

En die verwachting is tegelijk al dat goede gevoel dat we willen. Dus we zijn compleet in staat het te hebben zonder het middel te moeten nemen.

 

[Ulixes]

Wat @_shikantaza zegt eigenlijk. Is nu gelukkig iets meer dan een jaar geleden maar het piekmoment was eigenlijk toen ik het eindelijk had. Eerste puntje was pfoe 'eindelijk'. En daarna schuldgevoel en "wtf ben ik mee bezig". Not worth it tbh.

 

[Manu76]

Terugval.. mooi woord, maar bij echte verslaving zie ik het niet als een val, maar terugkeren naar die periode van gebruik.
Bij peuken zijn de eerste weken roken wel extreem lekker. Eerste dagen blowen zijn volgens mij ook fantastisch.
Avonden zuipen na maanden droogte levert ook een dopamine rush van WoW dit is effe uniek..

Maar ik heb de behoefte gelukkig niet om dat even te voelen. En ik weet dat bij onder andere nicotine en THC ik heel snel terugkeer in oude ongewenste patronen.

 

[Damius]

Bij peuken zijn de eerste weken roken wel extreem lekker.

Herkenbaar. Ik gunde mijzelf ook wat sigaretten tijdens m'n laatste keer XTC gebruik. Beviel mij ook (te) goed. Tegelijkertijd ook wel weer confronterend te voelen hoe dom en kortstondig die dopaminerush is. Gelukkig wel bij die avond gelaten en verder niet meer gerookt.

 

[Damius]

En die verwachting is tegelijk al dat goede gevoel dat we willen. Dus we zijn compleet in staat het te hebben zonder het middel te moeten nemen.

@Mindless mooi omschreven. Dit is ook hoe ik erover denk. De 'voorpret' zonder de downsides te moeten ervaren. Maar o zo verraderlijk om er aan toe te geven en naar het middel te grijpen. Het onterecht romantiseren.

 

[Manu76]

Gelukkig wel bij die avond gelaten en verder niet meer gerookt.

Zo makkelijk is dat niet hoor.. Of misschien wel, maar ik kon na 3 jaar zonder nicotine dacht ik wel een jointje pakken in Nederland met nicotine. 2 maanden later weer in Nederland en ik herhaalde de grap..
En nog geen 2 maanden later had ik toch weer een pakje gekocht na veel drank of gewoon omdat ik op vakantie ging.
Geniepig spul!

 

[Mindless]

@Mindless mooi omschreven. Dit is ook hoe ik erover denk. De 'voorpret' zonder de downsides te moeten ervaren. Maar o zo verraderlijk om er aan toe te geven en naar het middel te grijpen. Het onterecht romantiseren.

De dopamine wordt al vrijgemaakt in de anticipatie het middel te nemen.

Heb het ook vóór de eerste slok koffie of bier naar binnengaat: ontspanning, fijn gevoel. En had het vóórdat ik daadwerkelijk de wiet inhaleerde, etc.

Op de een of andere manier eisen we dat geluk van iets externs moet komen. Het gewoon natuurlijk toelaten lijkt moeilijk. Maar het is duidelijk compleet mogelijk.

 

[Hippie Langwaus]

Als ik, met moeite, een tijdje geen THC had gebruikt en ik weer besloot het te gebruiken, was eigenlijk alleen de eerste keer na de pauze aangenaam. Daarna verviel ik weer in chronisch gebruik en daar is eigenlijk geen lol aan. En toch ging ik daar dan mee door.

Ik ben nu 6 dagen gestopt en weet dat als ik nu THC gebruik dat vast wel fijn voelt. Maar zodra die eerste dosis is uitgewerkt, zit ik heel makkelijk weer in hetzelfde chronische gebruik. Tevergeefs alsmaar die ervaring van de eerste dosis na te jagen.

 

[Mindless]

Als ik, met moeite, een tijdje geen THC had gebruikt en ik weer besloot het te gebruiken, was eigenlijk alleen de eerste keer na de pauze aangenaam. Daarna verviel ik weer in chronisch gebruik en daar is eigenlijk geen lol aan. En toch ging ik daar dan mee door.

Ik ben nu 6 dagen gestopt en weet dat als ik nu THC gebruik dat vast wel fijn voelt. Maar zodra die eerste dosis is uitgewerkt, zit ik heel makkelijk weer in hetzelfde chronische gebruik. Tevergeefs alsmaar die ervaring van de eerste dosis na te jagen.

Zo ging dat ook bij mij.

Eerste keer na een tijd niet: heel fijn. En grotendeels daardoor het geniepige van een wietverslaving: jezelf wijs maken dat het je eigenlijk juist goed doet om weer eens zo'n moment van ontspanning en tot jezelf komen te hebben: "wiet is eigenlijk niet zo erg, je zou het zelfs kunnen zien als een soort medicijn..."

Ondertussen vergetend dat je al letterlijk 50 keer eerder precies op dezelfde manier in dwangmatig gebruik bent hervallen.

 

[Raver]

Nooit meer zoals het was voor m'n keuze om clean te worden. Altijd met een gevoel van schuld en schaamte; wat in zijn slechtste geval weer de terugval doet aanwakkeren.

 

[LucidLucy]

Voor mij geld hetzelfde. Het leukste moment is het plannen, halen en voorbereiden. Vanaf het moment dat de keuze is gemaakt om te gaan gebruiken t/m de laatste voorbereiding. Maar zodra die snuifbuis m'n neus in gaat of de vlam onder de pijp/folie staat, is er niets leuks meer aan en gaat het enkel bergafwaarts.

De romantisatie is zoveel beter dan het daadwerkelijke gebruik...

Alsnog ben ik de laatste keer 6 dagen doorgegaan. Ondanks dat het eigenlijk alles behalve leuk is.

 

[Damius]

Dank jullie wel voor jullie eerlijke en openhartige reacties. Dit voelt voor mij bevrijdend: terug in gebruik is geen optie. De rode draad die ik uit jullie ervaringen haal is dat de voorpret en het romantiseren van gebruik inclusief alle rituelen al de high is. Het gebruik zelf is en/of leidt vrij vlot tot algehele malaise. Het gaat mij helpen om dit topic van tijd tot tijd er even bij te pakken.

 

[De Zandman]

Op het moment dat je jouw gebruik besproken hebt als een situatie die je eigenlijk niet meer wilt in een groep of bij andere vormen van hulpverlening, zul je er veel minder plezier aan hebben als je weer gebruikt.
Je zult nooit meer zo genieten van je middel( en) als eerst.
Je zult je schuldig voelen, en misschien jezelf gaan haten omdat je toch weer hebt toegegeven.....

 

[Wauzeling]

Oftewel: de verwachting van het goede gevoel (van vervulling) weer te krijgen.

Edit:

En die verwachting is tegelijk al dat goede gevoel dat we willen. Dus we zijn compleet in staat het te hebben zonder het middel te moeten nemen.

De dopamine wordt al vrijgemaakt in de anticipatie het middel te nemen.

Heb het ook vóór de eerste slok koffie of bier naar binnengaat: ontspanning, fijn gevoel. En had het vóórdat ik daadwerkelijk de wiet inhaleerde, etc.

Op de een of andere manier eisen we dat geluk van iets externs moet komen. Het gewoon natuurlijk toelaten lijkt moeilijk. Maar het is duidelijk compleet mogelijk.

Precies en exact dit, je hebt het goed omschreven. Hedendaags wordt je volgegooid met externe factoren ook die je dopamine doen rinkelen, al is het iets simpels als Social Media, Entertainment zoals films, gamen , etc. tot aan verdovende middelen. Terwijl je dopamine van vroegah in ons verder ontwikkelde apenbreintje gewoon was: Honger? Jagen voor voedsel > Dopamine. Het eten ervan > Dopamine. Voortplanting met 1 van de aantrekkelijkste mensen binnen je stam > Dopamine. Slapen > Dopamine en dan op Repeat.

Als je veelvoudig je brein hebt overgestimuleerd met externe factoren die dat veel meer doen dan dat je normaal zou moeten ontvangen, zoals de basic needs. Gaat je brein daarop ook geprogrammeerd worden en dan worden de prioriteiten volledig anders neergelegd. De kunst is om de natuurlijke dopamine aanmaak opnieuw te stimuleren en te accepteren dat je hieraan "genoeg" hebt, want dat heb je ook.

 

[C. Ubensis]

Het moeilijkste vind ik steevast het "accepteren" dat je een terugval hebt. Een uitglijder bestaat voor mij praktisch niet; en ik ben ook moeilijk in staat de draad daarna weer op te pakken.

Dus ben ik doorgaans dan weer maanden aan het aanmodderen met mijn stemmingswisselingen, gebrek aan energie/initiatief en ga ik eerst weer soort van rock bottom voordat ik weer een nieuwe poging tot stoppen/detoxen onderneem. Ik kan niet een klein "foutje" maken en de draad weer snel oppakken, nee, ik verval direct in een enorm zelfbeklag en schuldgevoel, en mijn verslavingsbrein heeft weer een goede reden om mezelf suf te blowen.

Voor de rest sluit ik me aan bij alles wat hier reeds gezegd is: Inderdaad is het ritueel en de voorpret + de 1e joint belonend. Voor de rest een bodemloze put waar je niet weer in wil vallen..

 

[Brakka Mang]

Als je actief aan een afkick programme meedoet of de 12 stappen doet en meetings of groepen bezoekt dan heeft een terugval een hele zware lading en maakt het na-effect, of meestal tijdens, vaak hel op aarde.

 

[Raver]

Als je actief aan een afkick programme meedoet of de 12 stappen doet en meetings of groepen bezoekt dan heeft een terugval een hele zware lading en maakt het na-effect, of meestal tijdens, vaak hel op aarde.

Daarom ben ik gestopt met NA , man wat voelde ik me verslagen omdat ik 1 keer een benzo had genomen tijdens een nachtdienst. 2,5 jaar van herstel en trots in 1 keer weg. Mensen zeggen wel van niet, maar sindsdien heb ik nooit meer echt een fijn gevoel gehad binnen het fellowship.

Voor mij niet meer.

 

[Brakka Mang]

Daarom ben ik gestopt met NA , man wat voelde ik me verslagen omdat ik 1 keer een benzo had genomen tijdens een nachtdienst. 2,5 jaar van herstel en trots in 1 keer weg. Mensen zeggen wel van niet, maar sindsdien heb ik nooit meer echt een fijn gevoel gehad binnen het fellowship.

Voor mij niet meer.

Precies dat, maar er wordt ook direct zo op je neergekeken , alsof je weer aansluit bij d losersclub🤣

 

[_shikantaza]

Nou @Ze Herbs Mang en @Raver mijn ervaring is echt heel anders binnen de fellowships. Ik was er altijd welkom hoe vaak ik ook terugviel. Da's denk ik wel iets van 50 keer gebeurd. Ik vermoed dat de afwijzing voornamelijk uit jullie zelf komt. Dat deed het bij mij destijds ook.

Cleantijd neemt niemand je meer af. En de persoonlijke groei die het programma mogelijk maakt ook niet.

Uiteindelijk moet je de weg kiezen die voor jou werkt hoor, en dan is bijna alles goed, maar het programma de schuld geven, nee

 

[Raver]

Uiteindelijk moet je de weg kiezen die voor jou werkt hoor, en dan is bijna alles goed, maar het programma de schuld geven, nee

Zeker en er is verder ook geen goed of fout. De oorzaak van de pijn en schuldgevoelens liggen binnen mij, niet de NA. Het gaat eigenlijk vooral over de persoonlijkheden binnen een groep. Als ik naar een groep zou gaan waar ik niemand zou kennen is er niets wat ervoor zou zorgen dat ik me slecht zou voelen. Maar ik voel me er gewoon niet meer fijn.

 

[LucidLucy]

Voor mij voelde een terugval altijd kut. Echt enorme verslagenloosheid. Maar dat is voor mij maar goed ook. Voor mij kan en mag een terugval niet 'normaal' worden. Ik kan het eigenlijk niet veroorloven om het te bagatelliseren.

Mijn laatste terugval is daarvan zo keihard bewijs. Ik ging er in met het idee de 'onschuldigere' middelen te gebruiken. Maar zodra ik begonnen was, had ik alweer a-pihp besteld en twee dagen later zat ik met een naald in m'n arm. Terwijl ik weet wat het met mn lichaam doet. Terwijl ik weet dat een dodelijke OD echt zó gebeurd is. I've been there before...

Maar ik hekel het soms wel. Mensen die alles meten aan cleantijd. Maar cleantijd zegt vaak helemaal niets over kwaliteit van herstel. Zelf ervaar ik de grootste bereidwilligheid vlak na een terugval. Mijn denken en voelen is op dat moment misschien het meest instabiel. Maar vaak gebruik ik juist dan alle mogelijke tools uit m'n toolbox.

Wat ik wel merkte is dat het vooral pijn doet omdat ik ineens mijn cleantijd kwijt was. Het is voor mij echt volledig een ego dingetje. Kwalijk eigenlijk, maarja ik ben ook maar een mens.

Ik heb me wel weer altijd welkom gevoeld. En mensen leefden oprecht met me mee. Dat heeft enorm geholpen om terug te blijven komen. Ook bij de godverste zoveelste witte sleutelhanger.

 

[Kordie]

Interessant onderwerp, wat ik nu pas tegen kwam.

Wat is voor jullie het verschil tussen een terugval en een uitglijder?
Ik denk dat daar namelijk het grootste gedeelte van het antwoord ligt.
Althans voor mij wel.

Ik ben gevoelig voor downers. Gelukkig kan ik niet echt over een verslaving meespreken.
Maar ik heb wel periodes, en dan vooral gekend, dat ik bv 1 week aan een stuk alcohol dronk. Soort binge idee.
Daarna kon ik er ook weer lange tijd vanaf blijven en tussendoor gerust een biertje drinken. Dat was voor mij dan geen terugval of uitglijder.

Bij mij draait het om de mindset:
Zodra ik wat dan ook ga gebruiken om mij BETER te voelen of om BEWUST een gedachte weg te moffelen spreek ik van in eerste instantie een uitglijder.
Echt een terugval zou voor mij weken van gebruik zijn / leven voor een middel / geld verliezen aan middel. Maar gelukkig herken ik dat gevoel niet in die mate.

 

[_shikantaza]

Wat is voor jullie het verschil tussen een terugval en een uitglijder?

Voor mij bestaat dat onderscheid niet. Ik gebruik niet, want als ik dat wel doe loopt het onherroepelijk helemaal uit de hand.

 

[MR_CHIP]

Voor mij bestaat dat onderscheid niet. Ik gebruik niet, want als ik dat wel doe loopt het onherroepelijk helemaal uit de hand.

Amen

 

[Raver]

Eenmalig gebruik = uitglijder. Herhalend gebruik = terugval. Voor mij iig.

 

[De Zandman]

Eenmalig gebruik = uitglijder. Herhalend gedrag = terugval. Voor mij iig.

Precies mijn inzicht. 1 x : uitglijder.
Meerdere keren. : terugval.

 

[annihilation]

wat zou bij jullie een overweging kunnen zijn om weer eens te gebruiken?

voor de mensen die gestopt zijn dan en drugs/alcohol een probleem was.

 

[_shikantaza]

Eenmalig gebruik = uitglijder. Herhalend gebruik = terugval. Voor mij iig.

Maar waar leg je de grens dan? Per keer, dag, week, maand? En wat is één dosis dan?

 

[De Zandman]

wat zou bij jullie een overweging kunnen zijn om weer eens te gebruiken?

voor de mensen die gestopt zijn dan en drugs/alcohol een probleem was.

1 x weer drinken?
Nee. Absoluut onmogelijk.
Dan wint de nu slapende alcoholduivel ,die nog altijd op mijn schouder zit, weer en dan is zeer waarschijnlijk het hek van de dam.
Ik pieker er niet over.

 

[annihilation]

1 x weer drinken?
Nee. Absoluut onmogelijk.
Dan wint de nu slapende alcoholduivel ,die nog altijd op mijn schouder zit, weer en dan is zeer waarschijnlijk het hek van de dam.
Ik pieker er niet over.

Gek is dat hè. Dat het wel lukt om niets te doen. Maar af en toe er totaal niet in zit. 🤔

 

[MR_CHIP]

Gek is dat hè. Dat het wel lukt om niets te doen. Maar af en toe er totaal niet in zit. 🤔

Lang leve het brein wat verslaving heeft gekend

 

[Raver]

Maar waar leg je de grens dan? Per keer, dag, week, maand? En wat is één dosis dan?

Ja lastige kwestie, denk dat dat ook erg bij jezelf ligt. Ik heb bijvoorbeeld tijdens een nachtdienst best plotseling een terugval gehad met een éénmalige inname van Oxazepam 10mg. Dat voelde als een uitglijder, dat was ook echt eenmalig. Merk dat ik het tijdens het typen nu ook lastig vind hoor om de grens te bepalen. Het is en blijft een persoonlijk ding, dat is het nu voor mij geworden. Ik weet dat ze er bij de NA geen onderscheid in maken. Gebruiken is terugval, zo heb ik toen ook mijn witte munt moeten ophalen na 14 maanden clean te zijn geweest.

 

[_shikantaza]

Ja lastige kwestie, denk dat dat ook erg bij jezelf ligt. Ik heb bijvoorbeeld tijdens een nachtdienst best plotseling een terugval gehad met een éénmalige inname van Oxazepam 10mg. Dat voelde als een uitglijder, dat was ook echt eenmalig. Merk dat ik het tijdens het typen nu ook lastig vind hoor om de grens te bepalen. Het is en blijft een persoonlijk ding, dat is het nu voor mij geworden. Ik weet dat ze er bij de NA geen onderscheid in maken. Gebruiken is terugval, zo heb ik toen ook mijn witte munt moeten ophalen na 14 maanden clean te zijn geweest.

Ik vind het knap als mensen dit kunnen, maar voor mij zit er veel te veel wiggle room in. En dat heeft weinig met NA te maken maar meer met de realisatie dat ik mijn eigen doodsvonnis teken als ik weer iets neem. Wel is het zo dat het programma mij houvast geeft en doorgaande persoonlijke groei. Clean zijn en blijven is al lang niet meer het hoofddoel in mijn herstel.

 

[De Zandman]

Gek is dat hè. Dat het wel lukt om niets te doen. Maar af en toe er totaal niet in zit. 🤔

Er is geen andere manier om clean te blijven mogelijk.
Een compromis bestaat er voor mij niet.
Nuchter blijven. Dat is de kwestie om niet in de goot te belanden.

 

[Kordie]

wat zou bij jullie een overweging kunnen zijn om weer eens te gebruiken?

Ik denk dat je die overweging niet moet maken. Het overkomt je (met pech).

 

[LucidLucy]

Wat is voor jullie het verschil tussen een terugval en een uitglijder?
Ik denk dat daar namelijk het grootste gedeelte van het antwoord ligt.
Althans voor mij wel.

Eenmalig gebruik = uitglijder. Herhalend gebruik = terugval. Voor mij iig.

Precies mijn inzicht. 1 x : uitglijder.
Meerdere keren. : terugval.

En dit is voor mij nu precies waar de crux hem voor mij zit.

1 x weer drinken?
Nee. Absoluut onmogelijk

Ik kan stug zeggen dat één keer gebruik een 'uitglijder' is. Maar 1x weer drinken of gebruiken is voor mij onmogelijk. Het blijft niet bij één keer.

En dat is waarom voor mij een terugval een terugval is. Zonder bagatelliseren. Zonder verzachtende woordkeus.

Hoe vaak is het me wel niet gebeurd dat ik me voornam om één dosis en één redose te nemen en dan netjes te gaan slapen? Om vervolgens de laatste restjes uit het zakje te schrapen terwijl de zon opkomt en ik gefrustreerd de dealer plat spam om meer te brengen. Boos dat ie nog niet wakker was.

Of de keren dat ik terugviel, me herpakte om vervolgens een paar dagen later weer exact hetzelfde te doen en dit patroon weken of maanden achtereen te herhalen. Omdat de keuze om opnieuw gebruiken kort na een terugval zoveel makkelijker gemaakt is dan na een tijdje clean.

Als ik één keer gebruiken een uitglijder noem, geef ik mezelf de illusie dat ik er een bepaalde vorm van controle over heb. Terwijl voorgaande voorbeelden overduidelijk laten zien dat de drugs controle heeft over mij en niet andersom.