Ik denk dat ik niet helemaal correct over heb gebracht wat ik bedoelde. Uiteraard geef ook ik om de uitkomst van dingen op relatief vlak. Uiteraard ben ook ik een mens, op een bepaald niveau. In die "dimensie" tellen relatieve zaken sterk mee. Neem bijvoorbeeld de oorlog in Oekraïne nu: het leed van al die mensen treft mij zeker. En ik wens zeker een goede uitkomst voor hen en voor ons als mensheid in het geheel.
Maar er is ook een dimensie aan ons, die dieper ligt dan al dat. Daarmee niet zeggende dat die andere dimensies niet belangrijk zijn, maar die diepere dimensie wordt niet geschaadt door de dingen van deze wereld. En het mooie is nou juist, dat onze wortels in die diepere "dimensie" liggen en door ons daar bewust van te worden, kunnen we als het ware fungeren als een soort brug tussen dat en de wereld en zo óók de relatieve dimensie van het mens-zijn en de wereld, mooier maken. Door de liefde die vanuit die diepere dimensie komt, de wereld in te laten.
Ik zie nu dat ik het echt te simpel had neergeschreven eerst, waardoor het leek dat ik niet geef om de uitkomst van dergelijke relatieve zaken, maar zo bedoelde ik het dus niet.
Nee, overhaast is nooit goed.
Oké dat snap ik goed en dat is zeker een groot risico als het over dit onderwerp gaat! Er kan een soort pseudo-spiritualiteit ontstaat. Neo-Advaita wordt dit ook wel genoemd: Alles is één, dus het maakt toch niet uit wat ik doe, want uiteindelijk is dit wat het universum doet, bla bla bla...
Dat is het ego die de boel kaapt.Mooie quote die hierbij past:
Eternal vigilance is the price of liberty
Er kan nooit een moment zijn van onbewustheid, anders claimt en kaapt het ego dergelijke inzichten en corrumpeert ze voor eigen gewin. Precies eigenlijk wat je ook met religies ziet gebeuren. In de kern goede normen en waarden, maar het wordt zo verdraaid dat het ego er controle (over anderen) mee kan uitoefenen.
Nu nog steeds, na mijn uitleg hierboven?
Zie hierboven dus.
