Dit was mijn tweede trip. De eerste keer gebuikte ik Atlantis 15 gram.
Afgezien van een bodyload en een aantal visuals voelde ik niet veel en was het een lichte teleurstelling. Ik gebruik geen drugs en ik heb nooit alcohol gedronken. Ik wilde trippen voor spirituele groei en heling. Ik mediteer en ik vast geregeld, daarnaast doe ik ook aan ademwerk.
Tripverslag:
Ik ging in een zeer donkere ruimte liggen en kauwde op 30 gram hollandia truffels.
Als snel werden de visuals heel sterk, ik begon hypnotiserende muziek te horen. Mijn lichaam en oogleden voelden heel zwaar. In mijn hoofd ontsprong zich een vuurwerk.
Ik leek het letterlijk te voelen hoe het explodeerde. Mijn voorhoofd werd warm. Ik kwam in tunnels terecht en voelde hoe ik steeds dieper zakte in mijn bewustzijn.
Ik voelde op een gegeven moment dat mijn wangen nat waren van de tranen, ik was niet aan het huilen.
Plotseling waren ze daar.
In mijn ooghoeken zag ik een heleboel kleine beestje. Ik voelde een lichte vorm van verzet. Zoals ik dat ook in het dagelijks leven lijk te voelen als ik gevoelens weg wil te drukken. Een bad trip? Ik kreeg te horen dt ik twee dingen moest doen. Angst in de ogen kijken, naar de enge beelden kijken en controle moest loslaten, geen verwachtingen moest hebben over hoe het zou moeten gaan.
Controle loslaten ging gepaard met een gevoel van extase.
Daarna bak de “hel” los , ik kreeg ik alleen maar horror beelden te zien. Heel veel ogen, oogleden die open gingen en naar mij keken, krokodillen, haaien, slangen, beestjes. Bulten, vliezen die openbraken met meest verschrikkelijke dingen. Vlezige, glibberige grote tongachtige dingen, met pus en weet ik wat allemaal.
Ik had het gevoel dat het symbool stond voor al mijn angsten, vooroordelen, negatieve gevoelens van het alledaagse leven. Ik kreeg te horen dat ik mijn innerlijke vuur wat omsloeg in woede niet moest wegdrukken. Maar dat ik die energie moest gebruiken voor mooie dingen.
Verlies van tijdbesbesef. Ik kwam in een loop…waar alles in verdween en een soort soep werd. Alles wat ik dacht verloor alle lading en relevantie. Wie ben ik, wie ben jij? Wat ben ik, wat zijn wij? Ik heb hier eigenlijk geen beschrijving voor, maar alle werkelijkheid (zoals we die kennen) leek niet meer te bestaan. Ik was opgegaan in een veld, mijn ego was dood.
Afgezien van een bodyload en een aantal visuals voelde ik niet veel en was het een lichte teleurstelling. Ik gebruik geen drugs en ik heb nooit alcohol gedronken. Ik wilde trippen voor spirituele groei en heling. Ik mediteer en ik vast geregeld, daarnaast doe ik ook aan ademwerk.
Tripverslag:
Ik ging in een zeer donkere ruimte liggen en kauwde op 30 gram hollandia truffels.
Als snel werden de visuals heel sterk, ik begon hypnotiserende muziek te horen. Mijn lichaam en oogleden voelden heel zwaar. In mijn hoofd ontsprong zich een vuurwerk.
Ik leek het letterlijk te voelen hoe het explodeerde. Mijn voorhoofd werd warm. Ik kwam in tunnels terecht en voelde hoe ik steeds dieper zakte in mijn bewustzijn.
Ik voelde op een gegeven moment dat mijn wangen nat waren van de tranen, ik was niet aan het huilen.
Plotseling waren ze daar.
In mijn ooghoeken zag ik een heleboel kleine beestje. Ik voelde een lichte vorm van verzet. Zoals ik dat ook in het dagelijks leven lijk te voelen als ik gevoelens weg wil te drukken. Een bad trip? Ik kreeg te horen dt ik twee dingen moest doen. Angst in de ogen kijken, naar de enge beelden kijken en controle moest loslaten, geen verwachtingen moest hebben over hoe het zou moeten gaan.
Controle loslaten ging gepaard met een gevoel van extase.
Daarna bak de “hel” los , ik kreeg ik alleen maar horror beelden te zien. Heel veel ogen, oogleden die open gingen en naar mij keken, krokodillen, haaien, slangen, beestjes. Bulten, vliezen die openbraken met meest verschrikkelijke dingen. Vlezige, glibberige grote tongachtige dingen, met pus en weet ik wat allemaal.
Ik had het gevoel dat het symbool stond voor al mijn angsten, vooroordelen, negatieve gevoelens van het alledaagse leven. Ik kreeg te horen dat ik mijn innerlijke vuur wat omsloeg in woede niet moest wegdrukken. Maar dat ik die energie moest gebruiken voor mooie dingen.
Verlies van tijdbesbesef. Ik kwam in een loop…waar alles in verdween en een soort soep werd. Alles wat ik dacht verloor alle lading en relevantie. Wie ben ik, wie ben jij? Wat ben ik, wat zijn wij? Ik heb hier eigenlijk geen beschrijving voor, maar alle werkelijkheid (zoals we die kennen) leek niet meer te bestaan. Ik was opgegaan in een veld, mijn ego was dood.