Atropa zei:Ik ben er emotioneel incidenteel echt van m'n stuk door geweest, gewoon echt een soort gevoel dat je laat gaan als je de schoonheid en magie van het leven of de muziek heel diep voelt, vaak kwamen dan ook herinneringen boven. Het is een soort dankbaarheid. Tranen op de wangen voelen dan fijn aan.
Awww.W.F.L. zei:Normaal gezien word ik van GHB dus ook alleen maar vrolijk en wazig, maar goed deze middag/namiddag ergens (had ook speed op maar die was al uitgewerkt/aan het uitwerken, zal er ook wel voor iets tussen zitten) zat ik alleen op een bankje naar het water te kijken, rustig muziekje erbij enzo en toen moest ik ook opeens keihard gaan huilen, heeft echt een uur aangehouden. Heel erg apart. :P Ik huil zelden, maar het is echt niet tegen te houden ofzo. Maar ja, het is eens wat anders dan geil worden ofzo.Combinatie van een kutmood, muziek, GHB en pep die begon uit te werken denk ik. Op een feest heb ik nog nooit moeten huilen van de G.
Verbaast me eigenlijk niet zo, met alcohol heb ik ook dat ik best wel melancholisch en ontroerd kan worden als ik alleen ben.
Drientje zei:Normaal gezien word ik van GHB dus ook alleen maar vrolijk en wazig, maar Was toch niet omdat ik je eruit schopte he?
W.F.L. zei:Drientje zei:Normaal gezien word ik van GHB dus ook alleen maar vrolijk en wazig, maar Was toch niet omdat ik je eruit schopte he?
Nee, was omdat ik weeral eens mijn regenjas vergeten ben..![]()
![]()
tommy1982 zei:Ik moet altijd huilen als het uitwerkt![]()
SjitHeppens zei:Tja, GHB is een ontremmer én een stemmingversterker. Wat dat betreft lijkt het op alcohol. Als je normaal de effecten van stress, verdriet, ontroering etc. op veilige afstand houdt, kan er door alcohol of GHB soms ineens geen houden meer aan zijn.
Ik waag me nu aan psychologie-van-de-koude-grond, maar volgens mij hoeft het helemaal niets met de inhoud van die opmerking te maken te hebben. Het kan gewoon een uitlaatklep zijn voor iets heel anders. Misschien ontroerde de "ontboezeming" van je vriend jou, omdat je die zo "eerlijk" en "openhartig" vond. Of misschien associeerde je die messen met weerloze slachtoffers van geweld. Maar waarschijnlijk is het dus niets van dat alles, en was er gewoonweg een verdrongen emotie die al lang een weg naar buiten zocht.waarom zou ik dan beginnen te huilen over mensen met messen?
Ik weet het , de kwaliteit is soms om te janken jaMindgamer zei:He mensjes,
Net een dop GHB op, maar tyfus ik heb de hele tijd de neiging om te gaan huilen en hard ook, shit..Hoort dit bij GHB ofzo?