Wat: halve portie verse golden teachers
Waar: in een bos/park en voornamelijk te fiets op weg.
Met wie: Ik en janjaap (die geen janjaap heet)
Vooraf:
dit zou de 5e keer paddo’s worden. De eerste keer was ook p.p. een halve portie golden teachers en waar we in het begin even moesten wennen aan de verwarring maar waar ik op het laatst voor het eerst ultieme rust ervaarde. De 2e maal was met een derde vriend erbij en hier hadden we met z’n 3eën 2 porties hawaïaanse.. hierin waren we ook vrij verward nog en was het even wennen allemaal.. de 3e keer had ik weer met janjaap met z’n 2eën afgesproken en hadden we voor met z’n 2eën een portie golden teachers en een portie thaïse, waarbij we de thaïse ongeveer bij de piek namen en dit werd even wat te heftig voor ons.. achterafgezien wel erg leuk en leerzaam, maar voor mij een rede om voortaan even wat rustiger aan te doen. De 4e maal hadden we in een bos weer beide de beruchte halve portie golden teachers p.p. en die beviel ons wel, daar zagen we onze hele betekenis die we aan de wereld gaven verdwijnen, zo ook onze persoonlijkheid, maar waar we zo weer symbolisch ons bewuste ‘juiste’ beeld van onszelf konden oppakken en hiermee weer schoon te zijn ‘geboren’.
De trip:
We hadden na een vrijdagmiddag op school te hebben gezeten onwijze zin om te trippen. Janjaap ging vlug naar de smartshop en we waren erg blij dat we het ditmaal weer mee kregen (aangezien we beide 16 zijn). We reden naar een dichtbijzijnd bos om ze daar te nuttigen op een aandachttrekkende boomstronk. Eerst wassen, dan verdelen, dan eten, in alle rust.. aangezien de trip vrij plots gepland was, hadden wie die middag nog wel wat gegeten maar dat moesten we maar even over het hoofd zien.
Na zo’n 3 kwartier wachten begonnen de deugnieten hun werk in ons lichaam te verrichten maar we hadden ineens erge zin om te fietsen, eerst voorzichtig uiteraard, maar het ging veel makkelijker dan gedacht. Zo fietste we steeds verder weg, en kwamen op een weg waar niet echt een afgescheden fietspad was dus waar auto’s steeds langsscheurde waar ik me wel aan kon ergeren, maar aan onze rechterkant was een prachtige rivier, waar van die gele graanpluimen (?) langs stonden die met de wind mee bewogen. De weg was ontzettend lang maar dat was wel leuk, dat je gewoon blind rechtdoor kon fietsen. Ineens was er rechts van ons op de rivier een soort roeiwedstrijd en ik kon me helemaal inleven met de mensen die in de roeiboot zaten en ontzettend moeilijk keken met hun bezwete hoofd:P
De trip was erg mild, want normaal zouden we niet zo op de weg kunnen fietsen maar het beviel me uitstekend.. ik kon gewoon wel norm aal in de maatschappij reageren en doen, maar was heerlijk in mezelf gekeerd en was in diepe trans van me gedachten. Plots kwam ik tot het idee waarom sommige mensen wel eens teleurd gesteld zijn in paddo’s of iets die het voor de eerste keer zouden doen en verwacht hadden dingen te gaan zien die er niet zijn zoals kabouters of weetikveel wat. Ik kwam tot de filosofische kwestie: het is niet dat je fantasie werkelijkheid wordt, maar de werkelijkheid fantasie wordt, waardoor je alles wat je ziet een beetje wantrouwd en het niet echt aanvoeld als normaal.. zo kwam er nog eens een les aan een mild tripje.
Even later verschenen er allemaal schapen op de weg, want die moesten van de wielanden links van ons oversteken naar een ander weiland ofzo, en de boer hielp ze een beetje de weg. Het gebeurde zegmaar net achter ons, maar we keken dus ineens achterom en zagen tot onze grote schrik ineens een hele kudde schapen achter ons op de weg lopen!:P
Ik dacht even dat het misschien toch kon door het trippen en dat mijn theorie die ik hiervoor bedacht het lariekoek was, maar toen zag ik de boer en begon het langzaam te begrijpen.
We waren nu zo’n uur aan het fietsen en nog steeds op dezelfde weg en er was een man langs de kant die met zijn fiets en een luidspreker één bepaalde roeiboot supporte en de hele tijd allemaal aanmoedegingskreten riep naar zijn bezwete sportman.:P vreemde situaties, maar erg lachwekkend op dat moment.
Op dit moment begon ik mijn lichaam veel meer als een aanhangsel te voelen en ik was puur en alleen mijn gedachten en ik kon dingen mij zo visaluseren dat ik nog wel gewoon alles zeg maar als het ware met mijn ‘derde oog’ aan totaal andere dingen dacht. Aangezien ik deze gedachte zelf was, was ik deze situatie die ik verbeelde zelf, en het voelde zeer vreemd aan om ‘een situatie’ te zijn. Ik zag allemaal kleine lichte witte vonkjes die mijn gedachte in mijn hersenen moesten voorstellen, en ook deze was ik tegelijkertijd, en dat speelde dan ook weer af in mijn hoofd, en ik was zeer onder de indruk van dit spectakel.
We wisten totaal niet meer waar we waren, begon beetje een andere weg terug te vinden, en beetje meer in soort dorp/stad te zijn, kwamen we INEENS een kennis van janjaap tegen die ons gedag zei. We wisten totaal niet hoe we moesten reageren en schaamde ons dood voor onze reacties en fietste maar snel weg. Aangezien deze kennis van janjaap in amsterdam woont (wij wonen in haarlem) schrokken we enorm en dachten even dat we in amsterdam waren maar het scheen gewoon toeval te zijn en we waren ergens in een vreemd soort boerendorpje. We herkende een klein beetje de weg, en gingen weer terig richting haarlem en fietste langs mooie bloemenvelden vol met allemaal tulpen in allerlei kleuren wat prachtig was en de zon begon langzaam te dalen met een rood/oranje gloed van dien.
Eenmaal terug in haarlem hadden we nog afgesproken naar een feestje bij iemand thuis te gaan en de trip was wel ongeveer over. We wisten alleen waar diegene van het feestje ongeveer woonde, en probeerde met een flinke speurtocht het te vinden maar dit bleek gekkenwerk te zijn, en belde hem op. Hij legde het uit en we konden het nu wel vinden en eenmaal aangekomen waren we wel weer nuchter. De rest van de avond werd eigenlijk best veel alcohol drinken en een beetje blowen, waarvan ik eerst dacht het niet super was om na een trip te doen, en die avond voelde het ook gewoon als een avond waar je wel wat drinkt.
De volgende ochtend voelde ik me nog steeds puur alleen m’n gedachten en het voelde alsof ik mijn hersens letterlijk WAS, en mn lichaam er maar een beetje bijhing, als een soort ruimtepak om m’n hersens. Als ik mij stootte of iets, voelde ik dit wel aan mijn lichaam zegmaar, maar ik hechtte er geen emotionele betekenis aan, waardoor het me helemaal niets uitmaakte, en het was echt een super gevoel! Een soort van verlicht voelde het eigenlijk.. dit gevoel hield ongeveer de komende 3 dagen vol en daarna werd het minder en nu voel ik me wel weer normaal, maar als ik terug denk aan dat moment hoe dat voelde, dan kan ik dit gevoel terug komen en het voelt eigenlijk bijna als een nieuw soort staat van bewustzijn.
Ik ben erg tevreden over de trip al was hij erg mild, maar ik vond de lage dosis van verwarring erg prettig, terwijl ik wel vrij diep kon gaan, en dat op een halve portie.. ik ben op het moment erg benieuwd naar lsd omdat ik vaak hoor dat hier de mindfuck over het algemeen iets minder is, maar wel even diep kan gaan. Al kan de mindfuck juist het ‘diepgaan’ veroorzaken merk ik uit ervaring maar toch. Sorry voor het lange report.. heb mn best gedaan zo kort mogelijk te houden..
Danku voor het lezen
Waar: in een bos/park en voornamelijk te fiets op weg.
Met wie: Ik en janjaap (die geen janjaap heet)
Vooraf:
dit zou de 5e keer paddo’s worden. De eerste keer was ook p.p. een halve portie golden teachers en waar we in het begin even moesten wennen aan de verwarring maar waar ik op het laatst voor het eerst ultieme rust ervaarde. De 2e maal was met een derde vriend erbij en hier hadden we met z’n 3eën 2 porties hawaïaanse.. hierin waren we ook vrij verward nog en was het even wennen allemaal.. de 3e keer had ik weer met janjaap met z’n 2eën afgesproken en hadden we voor met z’n 2eën een portie golden teachers en een portie thaïse, waarbij we de thaïse ongeveer bij de piek namen en dit werd even wat te heftig voor ons.. achterafgezien wel erg leuk en leerzaam, maar voor mij een rede om voortaan even wat rustiger aan te doen. De 4e maal hadden we in een bos weer beide de beruchte halve portie golden teachers p.p. en die beviel ons wel, daar zagen we onze hele betekenis die we aan de wereld gaven verdwijnen, zo ook onze persoonlijkheid, maar waar we zo weer symbolisch ons bewuste ‘juiste’ beeld van onszelf konden oppakken en hiermee weer schoon te zijn ‘geboren’.
De trip:
We hadden na een vrijdagmiddag op school te hebben gezeten onwijze zin om te trippen. Janjaap ging vlug naar de smartshop en we waren erg blij dat we het ditmaal weer mee kregen (aangezien we beide 16 zijn). We reden naar een dichtbijzijnd bos om ze daar te nuttigen op een aandachttrekkende boomstronk. Eerst wassen, dan verdelen, dan eten, in alle rust.. aangezien de trip vrij plots gepland was, hadden wie die middag nog wel wat gegeten maar dat moesten we maar even over het hoofd zien.
Na zo’n 3 kwartier wachten begonnen de deugnieten hun werk in ons lichaam te verrichten maar we hadden ineens erge zin om te fietsen, eerst voorzichtig uiteraard, maar het ging veel makkelijker dan gedacht. Zo fietste we steeds verder weg, en kwamen op een weg waar niet echt een afgescheden fietspad was dus waar auto’s steeds langsscheurde waar ik me wel aan kon ergeren, maar aan onze rechterkant was een prachtige rivier, waar van die gele graanpluimen (?) langs stonden die met de wind mee bewogen. De weg was ontzettend lang maar dat was wel leuk, dat je gewoon blind rechtdoor kon fietsen. Ineens was er rechts van ons op de rivier een soort roeiwedstrijd en ik kon me helemaal inleven met de mensen die in de roeiboot zaten en ontzettend moeilijk keken met hun bezwete hoofd:P
De trip was erg mild, want normaal zouden we niet zo op de weg kunnen fietsen maar het beviel me uitstekend.. ik kon gewoon wel norm aal in de maatschappij reageren en doen, maar was heerlijk in mezelf gekeerd en was in diepe trans van me gedachten. Plots kwam ik tot het idee waarom sommige mensen wel eens teleurd gesteld zijn in paddo’s of iets die het voor de eerste keer zouden doen en verwacht hadden dingen te gaan zien die er niet zijn zoals kabouters of weetikveel wat. Ik kwam tot de filosofische kwestie: het is niet dat je fantasie werkelijkheid wordt, maar de werkelijkheid fantasie wordt, waardoor je alles wat je ziet een beetje wantrouwd en het niet echt aanvoeld als normaal.. zo kwam er nog eens een les aan een mild tripje.
Even later verschenen er allemaal schapen op de weg, want die moesten van de wielanden links van ons oversteken naar een ander weiland ofzo, en de boer hielp ze een beetje de weg. Het gebeurde zegmaar net achter ons, maar we keken dus ineens achterom en zagen tot onze grote schrik ineens een hele kudde schapen achter ons op de weg lopen!:P
Ik dacht even dat het misschien toch kon door het trippen en dat mijn theorie die ik hiervoor bedacht het lariekoek was, maar toen zag ik de boer en begon het langzaam te begrijpen. We waren nu zo’n uur aan het fietsen en nog steeds op dezelfde weg en er was een man langs de kant die met zijn fiets en een luidspreker één bepaalde roeiboot supporte en de hele tijd allemaal aanmoedegingskreten riep naar zijn bezwete sportman.:P vreemde situaties, maar erg lachwekkend op dat moment.
Op dit moment begon ik mijn lichaam veel meer als een aanhangsel te voelen en ik was puur en alleen mijn gedachten en ik kon dingen mij zo visaluseren dat ik nog wel gewoon alles zeg maar als het ware met mijn ‘derde oog’ aan totaal andere dingen dacht. Aangezien ik deze gedachte zelf was, was ik deze situatie die ik verbeelde zelf, en het voelde zeer vreemd aan om ‘een situatie’ te zijn. Ik zag allemaal kleine lichte witte vonkjes die mijn gedachte in mijn hersenen moesten voorstellen, en ook deze was ik tegelijkertijd, en dat speelde dan ook weer af in mijn hoofd, en ik was zeer onder de indruk van dit spectakel.
We wisten totaal niet meer waar we waren, begon beetje een andere weg terug te vinden, en beetje meer in soort dorp/stad te zijn, kwamen we INEENS een kennis van janjaap tegen die ons gedag zei. We wisten totaal niet hoe we moesten reageren en schaamde ons dood voor onze reacties en fietste maar snel weg. Aangezien deze kennis van janjaap in amsterdam woont (wij wonen in haarlem) schrokken we enorm en dachten even dat we in amsterdam waren maar het scheen gewoon toeval te zijn en we waren ergens in een vreemd soort boerendorpje. We herkende een klein beetje de weg, en gingen weer terig richting haarlem en fietste langs mooie bloemenvelden vol met allemaal tulpen in allerlei kleuren wat prachtig was en de zon begon langzaam te dalen met een rood/oranje gloed van dien.
Eenmaal terug in haarlem hadden we nog afgesproken naar een feestje bij iemand thuis te gaan en de trip was wel ongeveer over. We wisten alleen waar diegene van het feestje ongeveer woonde, en probeerde met een flinke speurtocht het te vinden maar dit bleek gekkenwerk te zijn, en belde hem op. Hij legde het uit en we konden het nu wel vinden en eenmaal aangekomen waren we wel weer nuchter. De rest van de avond werd eigenlijk best veel alcohol drinken en een beetje blowen, waarvan ik eerst dacht het niet super was om na een trip te doen, en die avond voelde het ook gewoon als een avond waar je wel wat drinkt.
De volgende ochtend voelde ik me nog steeds puur alleen m’n gedachten en het voelde alsof ik mijn hersens letterlijk WAS, en mn lichaam er maar een beetje bijhing, als een soort ruimtepak om m’n hersens. Als ik mij stootte of iets, voelde ik dit wel aan mijn lichaam zegmaar, maar ik hechtte er geen emotionele betekenis aan, waardoor het me helemaal niets uitmaakte, en het was echt een super gevoel! Een soort van verlicht voelde het eigenlijk.. dit gevoel hield ongeveer de komende 3 dagen vol en daarna werd het minder en nu voel ik me wel weer normaal, maar als ik terug denk aan dat moment hoe dat voelde, dan kan ik dit gevoel terug komen en het voelt eigenlijk bijna als een nieuw soort staat van bewustzijn.
Ik ben erg tevreden over de trip al was hij erg mild, maar ik vond de lage dosis van verwarring erg prettig, terwijl ik wel vrij diep kon gaan, en dat op een halve portie.. ik ben op het moment erg benieuwd naar lsd omdat ik vaak hoor dat hier de mindfuck over het algemeen iets minder is, maar wel even diep kan gaan. Al kan de mindfuck juist het ‘diepgaan’ veroorzaken merk ik uit ervaring maar toch. Sorry voor het lange report.. heb mn best gedaan zo kort mogelijk te houden..
Danku voor het lezen
