Ik en mijn blowgedrag

[Susanne]

Hoi allemaal
Om te beginnen wil ik iedereen die het leest waarschuwen dat het misschien een chaotisch verhaal gaat worden. Ik beschrijf gewoon zo goed mogelijk wat ik wil zeggen en weten.

Ik lees al een hele tijd verhalen over verslavingen hier op drugsforum. Wat mij opvalt is dat al het gebruik onschuldig begon (logisch) maar dat terwijl het gebruik toeneemt, de gebruiker dat nog steeds onschuldig vindt. Soms vind ik wat wordt beschreven klinken als een regelrechte sollicitatie naar een drugsverslaving en dan kan ik er met mijn hoofd niet bij dat diegene niet in de gaten heeft waar hij mee bezig is.

Dit heeft me aan het denken gezet over mijn eigen gebruik, wat ik (jup) best onschuldig vind. Ik ben er al achter dat ik periodes te veel speed gebruikte, soms elk weekend. En soms ook van vrijdagavond tot zondagochtend. Ik merkte hier door de week te veel van dus hier ben ik mee gestopt. Overigens niet voor altijd, maar in ieder geval 3 maanden. Vooralsnog bevalt het niet-gebruiken ook wel, het niet constant naar de klote zijn enzo.

Ik blow echter wel nog steeds, en de laatste tijd ook best vaak. Wat blowen betreft, heb ik ook periodes veel en weinig geblowd. Vaak vrijdag uit school of met het uitgaan met vrienden. Ik woon tegenwoordig op kamers en ik ben nu ook alleen gaan blowen. Het begon met kunnen slapen als ik weer eens teveel speed had gebruikt en de volgende dag naar school moest. Maar mede door de speed, heb ik mijn totale ritme verpest, en ik heb nu ook een heel onregelmatig rooster: soms heb ik pas om 3 uur college, en soms om half 9. Ik blow dus tegenwoordig ook vaak om in slaap te komen. En zelfs als ik me soms verveel en het is bijvoorbeeld 10 uur, dan ga ik een jointje roken, in bed liggen en een muziekje luisteren. Ik slaap dan heel lekker en ik word de volgende ochtend ook best uitgeslapen wakker en op school merk ik er niks van.

Dit zijn dan ook mijn argumenten waarom ik mijn blowgedrag niet problematisch zou vinden: ik doe het goed op school, relaties lijden er niet onder, ik heb een bijbaan en ik ben zelfs actief lid binnen een politieke beweging (de jongerenafdeling van de D66). En daarbij ken ik heel veel mensen die vaak blowen, en echt 0 mensen die er problemen mee hebben. Bij ons wordt blowen best onschuldig gevonden. Maar dit is eigenlijk niet echt zo (heb ik lang geleden in de brugklas geleerd tijdens voorlichtingen :P). Vooral hoeveel ik ineens ben gaan blowen sinds ik op kamers woon, is wel een ontwikkeling waarvan ik niet weet wat ik ervan moet denken. Daarom vraag ik me af, wat zijn signalen dat iemand te veel blowt? Wanneer andere dingen eronder beginnen te lijden, vind ik het al een beetje te laat. Dat wil ik liever voorblijven. Ik vraag me ook af wat mijn speedgebruik over mij zegt: van de ene kant ben ik gestopt zodra ik merkte dat het teveel negatieve gevolgen had, maar van de andere kant heb ik gewacht totdat het negatieve gevolgen had. Wat vinden jullie als jullie zo mijn verhaal lezen? Ik hoor graag jullie mening, en eventueel vergelijkbare verhalen.

 

[anonieme]

Zodra je lichamelijk of geestelijk afhankelijk wordt noemt men het een verslaving.
Als je je lichamelijk niet lekker voelt doordat je niet hebt geblowd, zoals buikpijn, misselijkheid, enz ben je lichamelijk afhankelijk.

Ik denk dat je met deze uitleg wel geestelijk zelf kan bedenken want ben brak, k ga zo maar is pitte!

Bronnen: Mijn bio boek uit de 1e.

 

[SkittlesAndMe]

Tsja ik ken dat gedrag en mijn ervaring is dat die ontkenningsfase heel lang kan duren. Je houdt jezelf heel lang voor dat het onschuldig is en je praat je eigen gebruik goed, veel mensen herkennen hun eigen gedrag niet als problematisch en dat is wat het problematisch maakt.

Ik vind dat je wiet sowieso al niet moet gebruiken om in slaap te komen. Dit gaat ten koste van je normale slaapkwaliteit. Als je stoned gaat slapen rust je niet uit, je REM-slaap is korter, al dan niet volledig afwezig. Je lichaam rust uit, maar je geest niet. Je verwerkt dus de dingen uit het dagelijks leven niet omdat je met wiet je emoties wegdrukt. Je REM-slaap is voor een groot deel verantwoordelijk voor het verwerken van allerlei dingen uit het dagelijks leven.

Daarnaast wordt nuchter inslapen steeds moeilijker naarmate je vaker onder invloed gaat slapen. Om die reden loopt dit gedrag vaak vanzelf uit de hand en ga je langzamerhand steeds vaker blowen om "goed" te kunnen slapen. Ik heb het zelf gehad op vergelijkbare wijze, het gebeurde steeds vaker om lekker te kunnen slapen. Uiteindelijk blowde ik elke avond een joint (een lichte, dat wel, maar ik blowde elke avond). Toen ik eens op vakantie ging voor 5 dagen heb ik 5 dagen bijna niet kunnen slapen, dat is wel confronterend.

Mijn advies? Je zit nu op een gevaarlijk punt. Probeer te minderen en gebruik de wiet op verantwoordelijke wijze. Dat wil zeggen niet gaan blowen uit automatisme, niet gaan blowen uit verveling en niet gaan blowen om lekker te kunnen slapen. Alleen gaan blowen om lekker stoned te worden en het best alleen in het weekend. Als je dit vol blijft houden bestaat de kans dat je uiteindelijk elke dag blowt en dan wordt stoppen nog veel moeilijker.

Bekijk je gebruik eens objectief (dit is heel moeilijk). Hoe vaak blow je per week? Hoe vaak zou je willen blowen per week? Je post een bericht op Drugsforum over je blowgedrag, ik denk dat dat al genoeg aanwijzing is dat je er eigenlijk niet tevreden mee bent..

 

[Susanne]

Ja ik weet dat ik sowieso mezelf verleer in slaap te vallen zonder wiet op deze manier. Ik denk dat ik ook niet zo ver ben verwijderd van elke dag blowen, aangezien ik nu al soms door de week 3 keer blow, en de drempel wordt steeds lager. Ik heb alleen geen idee hoeveel ik nastreef. Ik denk dat ik voor één keer door de week en één keer in het weekend ga. Dat is wel veilig toch? Ik blijf het een lastige kwestie vinden :P

 

[SkittlesAndMe]

Ja het is lastig een goede frequentie voor jezelf te vinden. Ik zeg voor mezelf alleen in het weekend en niet de avond voor ik moet werken. Probeer sowieso om het altijd te laten uitwerken voor je gaat slapen, dan heb je al minder last van een andere slaapkwaliteit

 

[Psychedelibee]

Ik herken veel van jouw verhaal in mijn begin fase van de verslaving. Waarschijnlijk ben je nu nog niet echt verslaafd maar je hebt het zaadje inmiddels wel geplant. Begin dus nu met minderen want helaas wordt het alleen maar moeilijker.

Ik zelf ben zo'n 6 jaar aan wiet verslaafd geweest, dat wil zeggen dagelijks blowen. Het blowen zelf begon ergens op de middelbare school. Toen was het echter heel af en toe en zat er niet een bepaalde regelmaat in. De regelmaat begon tijdens het studeren. Het eerste jaar van mijn studie was dit elk weekend. Ik blowde altijd met een goede vriend van mij die er alleen in het weekend was aangezien hij doordeweeks in den haag woonde voor studie en dan in het weekend terug kwam naar amsterdam. Hij kon goed draaien en vond het leuk dus ik voelde nooit de noodzaak om te leren draaien.

Tegen het einde van mijn eerste studie jaar heb ik die vriend gevraagd om mij ook te leren draaien. Dit zorgde ervoor dat ik af en toe doordeweeks in mijn eentje ging blowen. Dit beviel echter zo goed dat ik vanaf mijn tweede studie jaar eigenlijk dagelijks blowde. Sommige dagen was dit een klein jointje voor het slapen gaan en andere dagen werden dit er drie tot vier op een avond. De eerste twee jaar van het dagelijks blowen hield ik mijzelf echter voor dat ik niet verslaafd was. Ik deed het sowieso alleen maar 's avonds als ik al mijn verplichtingen had volbracht en bovendien haalde ik goede cijfers voor mijn studie, ik werkte erbij en had een bestuursfunctie bij een vereniging.

Pas toen ik na ongeveer een jaar of twee wilde minderen merkte ik pas dat ik verslaafd was. Ik haalde expres geen wiet in huis maar werd naarmate de avond vorderde steeds zenuwachtiger en onrustig. Uiteindelijk ging ik dan toch vaak tussen 11 en 12 in de avond alsnog naar de shop om maar weer wiet te halen. De avonden dat ik wel genoeg discipline had om niet naar de shop te gaan kon ik niet in slaap vallen en sliep dan uiteindelijk maar een paar uurtjes. Vervolgens was ik dan de volgende dag zo brak van het slaap tekort dat ik diezelfde avond maar weer besloot te gaan blowen. Uiteindelijk heb ik toen ongeveer een jaar lang veelvuldig geprobeerd om te minderen met blowen, totdat ik er op een bepaald moment maar vrede mee had gesloten dat ik dagelijks blowde. Daar was ik dan weer een tijd tevreden over, vooral ook omdat mijn leven er eigenlijk amper onder leed.

Dit gebruik is eigenlijk jaren zo door gegaan. Maar de invloed die het op mijn leven had werd wel beetje bij beetje meer. Echt in de problemen ben ik gelukkig nooit geraakt. Ik heb met goed resultaat een universitaire studie afgerond en er nog eens veel verschillende dingen bij gedaan zoals een honoursprogramma, minor, uitwisseling naar het buitenland, bestuursfuncties, bijbanen, reizen, etc. Na mijn studie ben ik gaan werken waar ik het ook erg goed deed ondanks mijn verslaving en niemand die het door had eigenlijk. Wat voor invloed heeft het dan op mijn leven gehad? Naarmate mijn verslaving groter werd, ging ik steeds minder dingen buiten studie en werk oppakken. Ik ging minder sporten, deed geen moeite meer om nieuwe mensen te ontmoeten. Sprak sowieso alleen met mensen af die ook blowde, waardoor ik ook bepaalde vriendschappen heb laten varen. Tegen het einde van mijn verslaving was ik eigenlijk altijd stoned als ik geen verplichtingen meer had. Nog voordat ik eten ging maken als ik uit mijn werk kwam draaide ik een joint en in het weekend stond ik vaak op met een joint.

Uiteindelijk ben ik zwaar geminderd omdat de gewenste effecten er bijna niet meer waren en ik mij echt een slaaf van de wiet begon te voelen. Sindsdien sport ik weer meer en doe ik weer meer moeite om mensen te ontmoeten. Bovendien heb ik inmiddels ook weer de zin gevonden om buiten mijn werk te kijken naar andere banen die wellicht een volgende stap in mijn ontwikkeling zijn.

Naast mijn eigen verhaal ken ik behoorlijk veel mensen in mijn directe omgeving die ook verslaafd zijn of waren aan wiet. In zekere mate is het onschuldig omdat je er prima mee kunt blijven functioneren. Echter zie ik wel bij iedereen dat je er behoorlijk lui van wordt naar verloop van tijd en dat mensen die blowen vaak tevreden zijn met de status quo. Nieuwe dingen oppakken of verandering zijn vaak teveel moeite. Uiteindelijk wordt blowen het belangrijkste in je leven en alles wat daar omheen gebeurt boeit steeds minder.

Ik hoop dat mijn verhaal jou inzicht geeft over hoe een wiet verslaving zich kan ontwikkelen. Ik blijf van mening dat wiet van alle soorten drugs een van de meest onschuldige is, maar het is wel degelijk verslavend en zal uiteindelijk ook invloed op je leven gaan hebben. Als ik dit jaren geleden had geweten was ik wellicht niet alleen gaan blowen. Ik leefde toen echt in de veronderstelling dat een verslaving mij nooit zou overkomen. Ik raad je sterk aan om te stoppen met alleen blowen en het bij voorkeur alleen in het weekend te doen. Dit verminderd de risico's op een verslaving aanzienlijk.

 

[Susanne]

Ik heb er nog eens over nagedacht en mijn eigen post nog eens doorgelezen, en ik ben het er wel mee eens dat ik al een soort van zaadje heb geplant. Eigenlijk heb ik allang al wel eens elke doordeweekse dag geblowd, maar omdat zulke weken "eenmalig" waren vond ik het niet de moeite waard om te vermelden.

Ik denk dat de meeste mensen uit mijn directe omgeving blowen onschuldig vinden omdat het pas op lange termijn voor problemen zorgt. Maar zoals je al zegt zit je er dan heel diep in en dan is de terugweg veel moeilijker dan dat stoppen/minderen nu is. Ik moet ook zeggen, ik schrok ook van hoeveel ik in jouw verhaal herkende: ik heb ook jarenlang hoogop in het weekend geblowd, en de keren dat ik op de middelbare school doordeweeks heb geblowd zijn op een hand te tellen. En ik kon ook jarenlang nieteens draaien. Ik heb meer dan 2 jaar een vriend gehad die het leuk vond om voor ons te draaien en dat was een beetje een rolpatroon geworden. Maar toen ik op kamers ben gaan wonen heb ik het mezelf binnen de kortste keren geleerd en nu, een half jaar later, zit ik mijn gebruik al in te dammen omdat het uit de hand begon te lopen.

Ik denk dat toen ik mijn oorspronkelijke topic schreef, al redelijk wakker was geschud, of in ieder geval aan het denken was gezet. Ik verdiep me vaak in verslavingen en ik probeer signalen te herkennen. Wat ik bij mezelf herkende was bijvoorbeeld dat je elke dag een excuus heb: als ik de volgende dag er vroeg uit moet, ga ik een jointje roken zodat ik 'goed' slaap, en als ik de volgende dag er laat uit moet, ga ik een jointje roken en muziek luisteren omdat ik de volgende ochtend toch mag uitslapen. Overigens had ik liever gehoord dat het volledig onschuldig en alles was, maar nu ik er zelf ook wat meer over heb nagedacht is het gewoon niet onschuldig. Ik heb een paar weken geleden al met mezelf afgesproken maximaal een keer door de week te blowen, en dat gaat vooralsnog goed. Ik heb nu ook al een paar keer een hele week niet geblowd, gewoon omdat ik er bewuster mee bezig ben.

Wat ik me eigenlijk afvroeg is hoe je er na twee jaar pas achter kwam dat je verslaafd was. Ik bedoel, ik ben (al zeg ik het zelf) niet verslaafd maar ik herkende op een gegeven moment zoveel signalen dat ik doorkreeg dat ik wel degelijk 'solliciteerde naar een verslaving', om de woorden uit mijn eerste post maar even te gebruiken. Ik vind dat zoals je nu klinkt, je best wel naar jezelf reflecteert. Deed je dit eerst niet dan? En ik wou eerst vragen hoe het kwam dat je ineens zo vaak begon te blowen, maar toen realiseerde ik me dat ik het zelf ook redelijk out of the blue ben gaan doen. Maar bedankt voor je verhaal en je advies in ieder geval!

 

[Psychedelibee]

Goed om te horen dat mijn verhaal je heeft wakker geschud en dat je er nu veel bewuster mee omgaat. Zoals je zelf al noemt, de excuses voor het blowen daar begint het vaak mee. Ik had echt letterlijk voor alle gelegenheden wel een excuus in het begin. Later toen in eenmaal naar mezelf had erkend verslaafd te zijn waren die excuses ook niet meer nodig. Ik blowde gewoon, dat hoorde bij mijn persoon en leefstijl...

Wat ik me eigenlijk afvroeg is hoe je er na twee jaar pas achter kwam dat je verslaafd was. Ik bedoel, ik ben (al zeg ik het zelf) niet verslaafd maar ik herkende op een gegeven moment zoveel signalen dat ik doorkreeg dat ik wel degelijk 'solliciteerde naar een verslaving', om de woorden uit mijn eerste post maar even te gebruiken. Ik vind dat zoals je nu klinkt, je best wel naar jezelf reflecteert. Deed je dit eerst niet dan? En ik wou eerst vragen hoe het kwam dat je ineens zo vaak begon te blowen, maar toen realiseerde ik me dat ik het zelf ook redelijk out of the blue ben gaan doen. Maar bedankt voor je verhaal en je advies in ieder geval!

Dat is een hele goede vraag. Achteraf klinkt het nogal stom dat ik pas zo laat door had verslaafd te zijn, maar die eerste twee jaar heb ik mijzelf echt wijs gemaakt dat ik elk moment kon stoppen. Ik deed dit echter niet aangezien ik door goede resultaten op studie, etc. er de noodzaak niet van in zag, de negatieve impact bleef toen nog uit. Nogal naïef natuurlijk, maar ik was er zoals jij ook echt van overtuigd dat blowen niet verslavend was. Ergens wist ik dit wel hoor, maar ik heb lang in de veronderstelling geleefd dat het mij niet zou overkomen. Dit werd bij nog eens gesterkt door het feit dat ik prima een week of zelfs een paar weken kon stoppen als ik op vakantie ging. Ook toen deed ik wel aan zelf reflectie maar dit is de laatste jaren wel aanzienlijk toegenomen. Geloof het of niet, maar de wiet heeft hier zelfs in een bijdrage in geleverd. Echter zijn het voor mij uiteindelijk vooral verschillende openbaringen in trips op paddo's en LSD geweest die mij pas echt hebben laten inzien hoe ik mijzelf jaren voor de gek heb gehouden. Door een trip is toen ook mijn eerste stop poging ontstaan, helaas heeft het toen nog wel jaren moeten duren voor ik er echt klaar mee was. Inmiddels blow ik al zo'n 2,5 maand niet meer doordeweeks en ook in het weekend bijna niet meer alleen. Echter merk ik dat er toch nog avonden zijn waarop ik echt de verleiding moet weerstaan om niet een joint te gaan draaien. Maar na zo'n lange tijd vind ik het ook niet gek dat ik die cravings nog steeds heb. Die zullen ook nog wel even blijven gok ik zo, maar nu weet ik waar ik het voor doe.

Ik hoop dat je het volhoudt om in beperkte mate te blowen, ik ben er nog steeds van overtuigd dat af en toe een jointje roken ook positieve effecten heeft. Alleen dagelijks of continu stoned zijn daar wordt je niet gelukkig van.

 

[holly14]

Naast mijn eigen verhaal ken ik behoorlijk veel mensen in mijn directe omgeving die ook verslaafd zijn of waren aan wiet. In zekere mate is het onschuldig omdat je er prima mee kunt blijven functioneren. Echter zie ik wel bij iedereen dat je er behoorlijk lui van wordt naar verloop van tijd en dat mensen die blowen vaak tevreden zijn met de status quo. Nieuwe dingen oppakken of verandering zijn vaak teveel moeite. Uiteindelijk wordt blowen het belangrijkste in je leven en alles wat daar omheen gebeurt boeit steeds minder.

 

[Jason020]

Ik heb precies hetzelfde !
Hoe gaat het nu?

 

[Susanne]

Wel goed eigenlijk. Ik blow nu meestal een keer, en soms twee keer in week, en dan de weekenden meegerekend. Het lukt ook al aardiger om mijn dag-nachtritme te herstellen. Dit heeft er mede mee te maken dat ik al maanden geen harddrugs meer heb gebruikt, maar ook bijvoorbeeld dat ik heb ontdekt dat als ik 8 uur slaap ipv 10 of 12 (wat ik makkelijk doe als ik geen wekker zet) dat ik veel minder duf ben en dat ik 's avonds beter slaap. Het heeft even wat discipline gekost om op vrije dagen op een fatsoenlijk tijdstip op te staan maar de gedachte dat het uiteindelijk loont maakt het draaglijker. Wel blow ik nog steeds uit verveling/om mezelf te vermaken. Soms heb ik er gewoon te veel zin in en ik vind het ook wel goed zoals ik er nu mee omga. Ik blow ook niet zoveel meer met het uitgaan/bij vrienden zitten omdat ik de laatste tijd meer met andere mensen omga.

Maar hoezo heb je precies hetzelfde? Hetzelfde als Psychedelibee of hetzelfde als ik, zeg maar de struggle van, het is wel leuk maar ik weet wat ervan kan komen? Ik hoop in ieder geval dat je van onze verhalen heb geleerd :P

 

[Psychedelibee]

Goed om te horen dat je minder bent gaan blowen Susanne! En dat het je ook bevalt. Ik blow ook nog steeds alleen in het weekend, dus max 2 keer per week en het bevalt echt super. Doordeweeks ga ik weer op normale tijden naar bed en sport weer meer. Gaat echt een wereld voor je open als je niet altijd stoned bent haha.

 

[Susanne]

Haha ja dat dus ik ontdek een hele nieuwe kant van mezelf