Ik verlies mezelf en ik 'ken' mezelf nog niet eens.. probeer me alsjeblieft te helpen

[Practuna]

Hallo,

Ik nog steeds facking dom bezig en ben nu echt bang voor de afkickverschijnselen van vooral de Phenibut :l
Ik slik al een jaar 3x10mg Tranxene tegen angst (maar doet volgens mij geen fuck) en 2x20mg Temazepam voor slapen (werkt wel) Die 40mg Temazepam heb ik de laatste 2 weken verlaagd naar 20mg met 'succes' zonder psyghiater in te lichten zodat ik natuurlijk daarvan wat extra's in huis heb..
Verder slik ik nu een aantal maanden 5x5mg Dexamfetamine met een 6e dosering als dat nodig is, (afgesproken met psyghiater.)
Nu zit ik de laatste weken die dex pilletjes zoveel mogelijk op te sparen, 5x2,5mg, die dosering zou ik volgens mij echt wat aan hebben als ik dat aan zou houden.. maar ik spaar ze dus op zodat ik in het weekend een dag 'lekker los' kan gaan, waardoor alleen maar telkens de tolerantie weer omhoog gaat en ik weer een paar dagen na die kleine Dex binge met een 'blah' gevoel zit..

Nu heb ik ook nog eens Phenibut besteld en heb dat 3 dagen achter elkaar aan gebruikt terwijl ik weet dat dat FUCKING gevaarlijk voor mij is (vooral ook met nog een dex binge erbij..)

Het is zo moeilijk om er mee te kappen! Ik wil niet kappen met die dex maar weet dat ik er uiteindelijk helemaal stuk van ga, en al helemaal als ik er Phenibut bij gebruik
Ik wil stoppen maar ook weer niet, mijn gedrag word steeds impulsiever want de high's zijn 'niet lang genoeg' meer.. en ik ben bezig met therapie voor autisme.. ben mezelf constant in de nesten aan het werken en het word steeds moeilijker om er een einde aan te maken. Ik ben zo bang voor de gevolgen en wil het liefst een revolver met 1 kogel in m'n bezit hebben om te gaan 'russisch roulette' met mezelf om de gevolgen te vermijden (die revolver wil ik eigenlijk al sinds 1e klas.)

Weet geen raad meer, ik weet wat ik moet doen maar heb de moed er gewoon niet voor, ben gewoon al zo ver heen, terwijl ik weet dat het alleen maar erger en erger kan worden als ik zo door ga!

Dit is wat ik de laatste dagen ingenomen heb, exclusief de Tranxene die ik altijd om 9:00, 14:00 en 19:00:

01-09-2017:
9:00 -Dex 2,5mg
10:15 -Phenibut 340/400mg
11:15 -Dex 2,5mg + koffie
15:00 -Phenibut 450/500mg
17:00 -Dex 2,5mg



02-09-2017:
8:00 -Phenibut 600mg
11:00 -Dex 7,5mg
13:00 - Dex 7,5mg
14:00 -Phenibut 600mg
15:00 -Dex 7,5mg
16:00 -Dex 1,25mg
17:00 -Dex 10mg
17:15 -Phenibut 500mg
19:00 -Dex 5mg
21:00 -Phenibut 600mg + Dex 2,5mg
22:30 -Dex 1,25mg


03-09-2017:
9:15 -Phenibut 1500mg
11:40 -Dex 10mg
15:30 -Phenibut 500mg

(

Ik weet dat het zo dom is en dat ik er ENORM veel spijt van ga krijgen zodra de afkickverschijnselen van de Phenibut en dat 'kutte maar nog wel handelbare gevoel' van de dex binge komt. Ga er vanuit dat de Phenibut afkickverschijnselen/kater pas echt enorm klote worden na anderhalve dag of misschien zelfs na 2 dagen pas aangezien Phenibut zo lang na werkt en ik gisteren nogal snel achter elkaar aan phenibut heb ge redosed..

Ik heb Autisme, dat weet ik sinds een jaar pas, eerst dacht ik altijd sociale fobie te hebben gehad en heb daar ook meerdere keren cgt en andere therapiën voor gevold. Heb sinds 1e klas ENORM last van sociale angst en spanning en depressieve gedachten, heb één keer in een verslavingskliniek gewoond voor een een jaar lang.. en heb daarna nog 4 daagse dag behandeling voor verslaving gehad bij Dimence.. alleen dat was voor softdrugs, waar ik nu mee speel is harddrugs (nog leuker, jeueujjjhhh.)

Ik durf niet meer echt actie te onder nemen! Ik heb al zoveel a4tjes vol geschreven over m'n gedachten, gevoelens en gedrag, probeer mezelf telkens duidelijk te maken dat wat ik doe enorm slecht gaat aflopen, dat ik dit echt niet wil. Ook heb ik wel vaker alle negative en positieve dingen op een rij geschreven. Wanneer ik schrijf ben ik natuurlijk wel onder invloed dus ja.. makkelijk om van alles op papier te zetten om jezelf 'over te halen om te stoppen' op die momenten, ben nu ook wel een beetje klaar met dat schrijven.

Weet geen raad meer, alles is chaos en ik blijf tegen iedereen zeggen dat het goed gaat.. dat zeg ik ook tegen mezelf wanneer ik weer wat 'nuchter' ben, verslaafden weten wel waar ik het over heb neem ik aan :l
Ik zit voor mijn gevoel echt klem tussen verschillende persoonlijkheden, zo voelt het steeds meer aan, ik wil niet zwaaaar depressief en/of erger nog, psychotisch raken ofzo


MVG,

Erwin

 

[Mindless]

Soms komt moed ook pas wanneer we beginnen actie te ondernemen Erwin. Maar ik begrijp (denk ik deels) waarom het toch zo moeilijk is/lijkt. In je hoofd stel je de situatie voor en zie je alle potentiële valkuilen. Daarom dan toch maar de "safe" optie van drugs.

Ten eerste goed nieuws: je kunt jezelf niet verliezen. mile: Dat is dus al een zorg minder. Ten tweede: moed ontwikkel je. Wees niet te streng voor jezelf door te eisen dat je immense moed bij elkaar moet rapen om je moeilijkheden te overkomen. Begin voorzichtig en zet kleine stapjes. Bouw je vertrouwen langzaam op door kleine dingen te ondernemen en je zult steeds meer moed in jezelf vinden, waardoor je grotere dingen aankan. Ten derde: als je het gevoel hebt tussen persoonlijkheden in te zitten, zal het je goed doen om meer in je lichaam te gaan zitten. Sporten, fietsen, yoga, meditatie, mindfulness. Dit laat je allemaal bewuster in je lijf zijn. Je moet uit je hoofd, uit overmatig denken komen. Je kunt echt versteld staan hoe snel dit je rustiger en stabieler maakt. Een kwartiertje yoga per dag bijvoorbeeld. Zoek een paar standaard oefeningen uit en voer ze uit. Hoe goed je vorm is, maakt niet echt uit. Het gaat erom dat je in je lichaam gaat zitten. Doe elke beweging langzaam en bewust. Dit zal je ademhaling rustiger en dieper maken, waardoor de angst verdwijnt en je weer kunt relativeren.

Hopelijk helpt dit je wat. Ik weet hoe erg de hel van overmatig denken en sociale angst kan zijn.

 

[Practuna]

Soms komt moed ook pas wanneer we beginnen actie te ondernemen Erwin. Maar ik begrijp (denk ik deels) waarom het toch zo moeilijk is/lijkt. In je hoofd stel je de situatie voor en zie je alle potentiële valkuilen. Daarom dan toch maar de "safe" optie van drugs.

Ten eerste goed nieuws: je kunt jezelf niet verliezen. mile: Dat is dus al een zorg minder. Ten tweede: moed ontwikkel je. Wees niet te streng voor jezelf door te eisen dat je immense moed bij elkaar moet rapen om je moeilijkheden te overkomen. Wees minder streng voor jezelf en zet kleine stapjes. Bouw je vertrouwen langzaam op door kleine dingen te ondernemen en je zult steeds meer moed in jezelf vinden, waardoor je grotere dingen aankan. Ten derde: als je het gevoel hebt tussen persoonlijkheden in te zitten, zal het je goed doen om meer in je lichaam te gaan zitten. Sporten, fietsen, yoga, meditatie, mindfulness. Allen laat het je bewuster in je lijf zijn. Je moet uit je hoofd, uit overmatig denken komen. Je kunt echt versteld staan hoe snel dit je rustiger en stabieler maakt. Een kwartiertje yoga per dag bijvoorbeeld. Zoek een paar standaard oefeningen uit en voer ze uit. Hoe goed je vorm is, maakt niet echt uit. Het gaat erom dat je in je lichaam gaat zitten. Dit zal je ademhaling rustiger en dieper maken, waardoor de angst verdwijnt en je weer kunt relativeren.

Hopelijk helpt dit je wat. Ik weet hoe erg die hel van overmatig denken en sociale angst kan zijn.

Bedankt dat je mijn verhaal leest en me echt probeert te helpen dat waardeer ik zeker. Ik weet dat ik eigenlijk de enige ben die mezelf kan helpen en dat is het hopeloze gevoel juist.

Want op de lange termijn wil ik natuurlijk voor mezelf kiezen, wil mezelf kunnen zijn maar het leren daarvan is moeilijker gemaakt dankzij de 'hulp' van iemand die mij de mogelijkheid gaf om aan die zware chemische shit te komen, die gast had mij lekker meegesleept in zijn coke verslaving, hij speelde met mijn hoofd, hij wist hoe hij mij over kon halen, ik was al bijna m'n hele leven benieuwd naar dat gevoel. Nu weet ik hoe dat kan voelen, alleen het weten is blijkbaar al genoeg reden om je leven maar weg te gooien :l
Wanneer ik onder invloed ben voel ik me eigenlijk goed en klote, wanneer ik soort van 'nuchter' ben verveel ik mij, ben constant ontevreden met wat ik heb, niet vaak zin meer in muziek maken of luisteren, voel me de hele tijd schuldig en egoïstisch en de redenen voor die gevoelens kom ik gewoon maar niet achter, kan m'n vingers er niet op krijgen.

Nu ben ik nog high, maar het is het ook niet waard.. anders zou ik nu niet constant aan verslaving denken, hoe kut alles wel niet is en dit forum vol kalken met allerlei zinnen die op het zelfde neer komen denk ik.
Ik voel me half dronken en opgefokt, heel vaag. Nu houd ik maar op want ik ga eindeloos door. Ik ben me er van bewust dat dit nutteloos is en voel me erg dom. Ik lees alles wel weer even door wanneer ik niet vaag in m'n hoofd meer ben -_-

 

[Practuna]

Sorry dat ik toch nog terug kom maar zijn koude handen en voeten + tintelingen in handen, slapjes gevoel in het lichaam acuut gevaarlijke symptonen?
Ook merk ik een apart gevoel in m'n ogen, alsof m'n rechter oogspieren aangespannen zijn met zo'n gevoel alsof je scheel kijkt
Koude handen en voeten komt door de dex want dat heb ik de laatste tijd vaker maar door de phenibut word ik nog wat impulsiever met her doseren van de dex enzo, wel minimaal 2 of 1,5 uur tussen doseringen maar wel hoger dan normaal, al probeer ik in de avond toch wel de dex wat af te bouwen om de crash te verminderen, gaat wel moeizaam voel meteen wanneer het 'vrolijkmakende' effect uit aan het werken is.

Probeer steeds in gedachten te houden dat ik echt wel MOET slapen en dat dat niet gaat gebeuren als ik niet stop met de dex, anders ga ik gewoon echt helemaal naar de kloten, de effecten van phenibut die m'n lichaam wat rustiger houden zijn rond 01:00 uur wel verdwenen denk ik, dan neemt die dex de overhand en kan ik al helemaal fluiten naar wat minimale 'nachtrust'.

 

[Mindless]

Bedankt dat je mijn verhaal leest en me echt probeert te helpen dat waardeer ik zeker. Ik weet dat ik eigenlijk de enige ben die mezelf kan helpen en dat is het hopeloze gevoel juist.

Je bent de enige die jezelf kan helpen. Dat is al een goed inzicht om te hebben. Dat dat juist zo hopeloos voelt, is omdat je teveel luistert naar het stemmetje in je hoofd. Het stemmetje van zelf-kritiek en negativiteit. Het enige wat je hoeft te doen is uit dat denken, uit je hoofd komen. Dan zul je merken dat je meer dan de benodigde capaciteit hebt om jezelf te helpen. Als je wist wat voor leeuwenhart je hebt, zou je nu in lachen uitbarsten! Maar dat is de menselijke ervaring. We vergeten onze aard en moeten deze zelf terugvinden.

Want op de lange termijn wil ik natuurlijk voor mezelf kiezen, wil mezelf kunnen zijn maar het leren daarvan is moeilijker gemaakt dankzij de 'hulp' van iemand die mij de mogelijkheid gaf om aan die zware chemische shit te komen, die gast had mij lekker meegesleept in zijn coke verslaving, hij speelde met mijn hoofd, hij wist hoe hij mij over kon halen, ik was al bijna m'n hele leven benieuwd naar dat gevoel. Nu weet ik hoe dat kan voelen, alleen het weten is blijkbaar al genoeg reden om je leven maar weg te gooien :l

Je kunt het ook zo zien: Je leert nu dingen waarmee je jezelf verdiept. Je leert wat je absoluut niet wilt voor jezelf. De les dat plezier altijd zal omslaan naar pijn is één van de grootste en belangrijkste lessen die je kunt leren. En dit leer je niet uit een tekstboek, maar in je eigen ervaring zoals jij nu ook doet. Natuurlijk, wanneer je er middenin zit is het vreselijk om daarin vast (lijken) te zitten. Maar neem je de afstand en zie je het vanuit een breder perspectief, dan zie je dat je universele wijsheid opdoet. Welk plezier heeft je nooit in de steek gelaten, is altijd bij je gebleven? Juist, geen 1. Elk plezier dat je ooit gehad hebt, is ook weer verdwenen. Dus dat is niet wat je zoekt. Je kunt het afstrepen. Wat je zoekt is dieper, stabieler, meer vervullend.

Wanneer ik onder invloed ben voel ik me eigenlijk goed en klote, wanneer ik soort van 'nuchter' ben verveel ik mij, ben constant ontevreden met wat ik heb, niet vaak zin meer in muziek maken of luisteren, voel me de hele tijd schuldig en egoïstisch en de redenen voor die gevoelens kom ik gewoon maar niet achter, kan m'n vingers er niet op krijgen.

Herkenbaar.

Maar wederom: in het lichaam komen en de ademhaling dieper maken. Door in je hoofd te zitten zit je in een donkere wolk. Neem je afstand, dan zie je dat je de wolk ziet van buiten de wolk zelf. Je bent er vrij van, ook nu al. Je moet alleen een "stap achteruit zetten".

Ik lees alles wel weer even door wanneer ik niet vaag in m'n hoofd meer ben -_-

Goed idee.

 

[Practuna]

Ik zit nu volgens mij op de snelweg richting zwaar verneukt worden, de combo van Phenibut en Dexamfetamine beginnen iets TE leuk te worden. Deze combo geeft mij zo'n vrij gevoel dat ik begin toe te geven aan mijn donkere kanten, daarmee bedoel ik dat ik steeds meer degelijk in staat ben dingen ECHT TE DOEN die mijn 'moraal code' overschrijden.

Met mijn 'moraal code' bedoel ik dat ik bijvoorbeeld; nooit zou stelen van anderen, mensen pijn zou doen, iemand van zijn leven zou beroven. Het zijn daden waar uiteindelijk iedereen tot in staat gebracht kan worden omdat, dat uiteindelijk gewoon diep in IEDER mens zit, dat geloof IK natuurlijk, als je er anders over denkt vertel mij waar jij van overtuigd bent, vind dat soort dingen namelijk wel interessant :l

Nou zeg ik wel even dat deze shit mij niet overhaalt om iemand van het leven te beroven ofzo.. maar wel gevaarlijke dingen die ik echt beschouw als CRIMINEEL, GEWOON FOUTTE DINGEN.
Bvb iemand drogeren, puur omdat je benieuwd bent hoe die persoon er op zou reageren (natuurlijk zou ik dan op positieve resultaten hopen, geen sadistische shit.). Iemand drogeren is ENORM fout, fucking crimineel, gevaarlijk en de persoon kan zwaar beschadigd raken lichamelijk en of geestelijk, het kan zelfs tot de dood lijden als gevolg van, bvb een allergische reactie of interactie met andere medicatie die de persoon misschien wel slikt.

Het maakt dat je sommige dingen niet meer echt beschouwd als gevaarlijk en slecht, je weet dat het fout is diep van binnen maar ik merk dat ik echt zoiets zou kunnen doen wanneer ik onder invloed ben. je praat het goed, het is gewoon fcking dom en crimineel! En toch ga ik door met gebruiken, heb nog geen rare dingen gedaan maar ben echt bang dat ik schade ga aanrichten.
Ik wil niemand pijn doen, 'ik heb het beste voor met anderen denk ik altijd?' maar daar begin ik nu aan te tweifelen, bestaat er wel zoiets als 'goed'? Nee, mijn gedrag, mijn actie's hebben invloed op alles.. wat je doet is wat je doet.

Ik probeer het verhaal 'niet vaag' te maken maar het komt er op neer dat ik bang ben dat ik gevaarlijke dingen ga doen en dat ik eigenlijk, uiteindelijk, egoïstisch ben.

 

[Jmths]

De dexamfetamine overleef je wel, de Phenibut echter kleeft aanzienlijk meer risico aan vast. Je gebruikt al 2 soorten benzodazepines (Tranxene en Temazepam) wat inwerkt op je GABA receptoren.

Phenibut werkt ook aanzienlijk op je GABA receptoren in waardoor je je meer ontspannen en minder angstig voelt, alles dat omhoog gaat komt echter ook weer naar beneden waardoor je jezelf op momenten extra gestrest en angstiger wordt. Ik krijg de indruk dat hier sprake van is. Dat je sterkere schommelingen in je humeur ervaart, wat me logisch lijkt.

Ik zou de Phenibut weg spoelen/gooien en niet meer opnieuw bestellen, kans is groot dat je er niet vanaf kunt blijven zolang het binnen handbereik ligt. Je zult er niet meteen aan dood gaan maar zoals je zelf aan wel aanvoelt is het teveel van het goede en het de prijs niet waard. Je kunt beter nu de Phenibut weggooien nu je er nog controle over hebt dan uiteindelijk de man met de ijzeren hamer tegen komen.

Zelf gebruik ik al 6 jaar op frequente basis dexamfetamine en soortgelijke middelen voor het studeren en functioneel wezen. Dit werkt prima voor mij en vele anderen, je moet het simpelweg gebruiken wanneer je het nodig hebt om productief te wezen. Als je het er allemaal in het weekend doorheen knalt om te feesten is het logisch dat je de rest van de week minder gemotiveerd gaat voelen, probeer gewoon eens een weekend thuis te blijven en het rustig aan te doen.

Wanneer je doordeweeks geen energie en motivatie meer hebt voor de dingen waar je voldoening uit haalt zoals het maken van muziek gaat het leven saai en vervelend voelen en dan is de kans groter dat je drugs gaat gebruiken om je niet slecht te voelen.

Wat Mindless al zei, sporten en bewegen zal je waarschijnlijk veel goed doen, wandelen doet wonderen voor mij om mijn hoofd even leeg te maken en rust te ervaren. Ik denk dat beweging, wat dan ook, veel goed zal doen tegen het malen.
Waarschijnlijk zal het ook helpen als je er met iemand over kan praten.

Ik ben me er van bewust dat dit nutteloos is en voel me erg dom.

Het ligt je op het hart, soms moet het er gewoon even uit voordat je er rustig over kunt nadenken.

Wat betreft je morele code overschrijden, het gaat heel cliché klinken maar wat anderen jou hebben aangedaan, probeer dat niet op de volgende persoon te kanaliseren. Je zult niet alleen anderen teleurstellen maar waarschijnlijk vooral jezelf. Wat goed en slecht is is zal ieder persoon voor zichzelf moeten nagaan, dat bepaald immers wie je bent.
Mensen zijn instinctiever dan ze vaak willen toegeven, het is vaak belangrijk om te onthouden dat ons handelen niet definieert wie we zijn of willen zijn. Mensen met autisme staan meestal bekend om hun sterk rechtvaardigheidsgevoel, ik denk dat het wel goed komt.

Probeer wat (natuurlijke) rust te vinden en het jezelf niet al te moeilijk te maken, sterkte.

 

[Practuna]

De dexamfetamine overleef je wel, de Phenibut echter kleeft aanzienlijk meer risico aan vast. Je gebruikt al 2 soorten benzodazepines (Tranxene en Temazepam) wat inwerkt op je GABA receptoren.

Phenibut werkt ook aanzienlijk op je GABA receptoren in waardoor je je meer ontspannen en minder angstig voelt, alles dat omhoog gaat komt echter ook weer naar beneden waardoor je jezelf op momenten extra gestrest en angstiger wordt. Ik krijg de indruk dat hier sprake van is. Dat je sterkere schommelingen in je humeur ervaart, wat me logisch lijkt.

Ik zou de Phenibut weg spoelen/gooien en niet meer opnieuw bestellen, kans is groot dat je er niet vanaf kunt blijven zolang het binnen handbereik ligt. Je zult er niet meteen aan dood gaan maar zoals je zelf aan wel aanvoelt is het teveel van het goede en het de prijs niet waard. Je kunt beter nu de Phenibut weggooien nu je er nog controle over hebt dan uiteindelijk de man met de ijzeren hamer tegen komen.

Zelf gebruik ik al 6 jaar op frequente basis dexamfetamine en soortgelijke middelen voor het studeren en functioneel wezen. Dit werkt prima voor mij en vele anderen, je moet het simpelweg gebruiken wanneer je het nodig hebt om productief te wezen. Als je het er allemaal in het weekend doorheen knalt om te feesten is het logisch dat je de rest van de week minder gemotiveerd gaat voelen, probeer gewoon eens een weekend thuis te blijven en het rustig aan te doen.

Wanneer je doordeweeks geen energie en motivatie meer hebt voor de dingen waar je voldoening uit haalt zoals het maken van muziek gaat het leven saai en vervelend voelen en dan is de kans groter dat je drugs gaat gebruiken om je niet slecht te voelen.

Wat Mindless al zei, sporten en bewegen zal je waarschijnlijk veel goed doen, wandelen doet wonderen voor mij om mijn hoofd even leeg te maken en rust te ervaren. Ik denk dat beweging, wat dan ook, veel goed zal doen tegen het malen.
Waarschijnlijk zal het ook helpen als je er met iemand over kan praten.


Het ligt je op het hart, soms moet het er gewoon even uit voordat je er rustig over kunt nadenken.

Wat betreft je morele code overschrijden, het gaat heel cliché klinken maar wat anderen jou hebben aangedaan, probeer dat niet op de volgende persoon te kanaliseren. Je zult niet alleen anderen teleurstellen maar waarschijnlijk vooral jezelf. Wat goed en slecht is is zal ieder persoon voor zichzelf moeten nagaan, dat bepaald immers wie je bent.
Mensen zijn instinctiever dan ze vaak willen toegeven, het is vaak belangrijk om te onthouden dat ons handelen niet definieert wie we zijn of willen zijn. Mensen met autisme staan meestal bekend om hun sterk rechtvaardigheidsgevoel, ik denk dat het wel goed komt.

Probeer wat (natuurlijke) rust te vinden en het jezelf niet al te moeilijk te maken, sterkte.

Thanks, ik moet dat spul echt weg gooien maar kan mezelf niet dwingen op dit moment. Maar ik heb wanneer ik crash door drugs wel echt eens van die momenten dat ik spul door de wc pleurde.. dat heb ik echter nog niet gehad met Phenibut
Het is zulk raar spul, zonder de dexamfetamine vind ik het spul gewoon enorm saai en zou het dan ook niet meer gebruiken :l

Uiteindelijk heb ik het zelf in de hand, wat ik mezelf ook wijs probeer te maken.. ik hoop echt dat ik me weer ZO enorm kut ga voelen tot dat punt van 'realisatie', dat ik weer zo bang word van m'n eigen keuze's dat ik tijdens de crash het spul weg flikker :l

 

[Jmths]

Het is zulk raar spul, zonder de dexamfetamine vind ik het spul gewoon enorm saai en zou het dan ook niet meer gebruiken :l

Is ook wel een beetje tolerantie dat Phenibut saai wordt op zichzelf, GABA gerelateerde middelen bouwen zeer snel tolerantie op en je gebruikt 3 verschillende GABA agonisten. Persoonlijk vind ik Phenibut ook nog leuker wanneer gecombineerd met andere drugs, in combinatie met psychedelica schiet de euforie voor mij door het plafon. De combinatie met stimulanten is zoals je al gemerkt hebt ook erg recreatief.

En toch raad ik het combineren van Phenibut met andere middelen af omdat je jezelf hiermee nog verder conditioneert en afhankelijk maakt. Op Reddit zijn er ook veel mensen die aangeven psychedelica enkel nog in combinatie met Phenibut en benzodiazepines gebruiken. Uiteindelijk komt het er op neer dat iedere keer dat ze drugs gebruiken het standaard gecombineerd wordt met een nog sterker verslavend rustgevend middel. En zodra de gevolgen merkbaar worden dit wederom wordt opgevolgd met een sterker verslavend rustgevend middel.
De gevolgen van het combineren van benzodiazepines en Phenibut zijn vooral lange termijn en mensen kunnen hier niet zo goed bij stil staan. Ik maak sporadisch, om de 4 maanden wel eens een uitzondering maar gebruik Phenibut verder enkel op zichzelf.

Als je 3 gram Phenibut neemt kan ik je garanderen dat het een zeer euforisch, rustgevend middel en een niet saai middel is. Verslaving kruipt er langzaam (vaak over de jaren) in en als je zelf drugs onderschat en als saai bestempeld zal je lichaam er ondertussen wel zeer geleidelijk aan wennen.

ik hoop echt dat ik me weer ZO enorm kut ga voelen tot dat punt van 'realisatie', dat ik weer zo bang word van m'n eigen keuze's dat ik tijdens de crash het spul weg flikker :l

Er zijn genoeg verhalen van mensen die het zo ver laten komen dat ze 5 gram+ per dag consumeren voordat ze volledig gek worden, ik hoop dat dit realisatie moment voor jou iets eerder komt. :')

Wellicht is mijn reactie iets overbezorgd, ik weet niet of je schema van 3 dagen uitzondering of de regel is. Het is echter dat je momenteel 4 sterk verslavende middelen frequent door elkaar gebruikt, je aangeeft ook aan dat je veel onrust ervaart en: "Nu weet ik hoe dat kan voelen, alleen het weten is blijkbaar al genoeg reden om je leven maar weg te gooien".
Cocaïne is voor de meeste mensen onbetaalbaar om te misbruiken en zelfs wanneer je jezelf volledig verliest kom je snel de man met de ijzeren hamer tegen en is de afkick ('zeer') kort en relatief goed te overzien. Als jij van benzodiazepines en Phenibut moet afkicken zal dit een volledig ander verhaal wezen en zal het een hel wezen die je nooit zult vergeten.

Ik blijf er bij dat de Phenibut er bij teveel van het goede is aangezien je er waarschijnlijk toch niet vanaf gaat blijven. Ondanks mijn gezeik bedoel ik het wel goed, je kunt gewoon beter te voorzichtig dan gemakzuchtig wezen met zulk soort dingen. Laat vooral nog weten hoe het vordert voor je.

 

[Practuna]

Is ook wel een beetje tolerantie dat Phenibut saai wordt op zichzelf, GABA gerelateerde middelen bouwen zeer snel tolerantie op en je gebruikt 3 verschillende GABA agonisten. Persoonlijk vind ik Phenibut ook nog leuker wanneer gecombineerd met andere drugs, in combinatie met psychedelica schiet de euforie voor mij door het plafon. De combinatie met stimulanten is zoals je al gemerkt hebt ook erg recreatief.

En toch raad ik het combineren van Phenibut met andere middelen af omdat je jezelf hiermee nog verder conditioneert en afhankelijk maakt. Op Reddit zijn er ook veel mensen die aangeven psychedelica enkel nog in combinatie met Phenibut en benzodiazepines gebruiken. Uiteindelijk komt het er op neer dat iedere keer dat ze drugs gebruiken het standaard gecombineerd wordt met een nog sterker verslavend rustgevend middel. En zodra de gevolgen merkbaar worden dit wederom wordt opgevolgd met een sterker verslavend rustgevend middel.
De gevolgen van het combineren van benzodiazepines en Phenibut zijn vooral lange termijn en mensen kunnen hier niet zo goed bij stil staan. Ik maak sporadisch, om de 4 maanden wel eens een uitzondering maar gebruik Phenibut verder enkel op zichzelf.

Als je 3 gram Phenibut neemt kan ik je garanderen dat het een zeer euforisch, rustgevend middel en een niet saai middel is. Verslaving kruipt er langzaam (vaak over de jaren) in en als je zelf drugs onderschat en als saai bestempeld zal je lichaam er ondertussen wel zeer geleidelijk aan wennen.


Er zijn genoeg verhalen van mensen die het zo ver laten komen dat ze 5 gram+ per dag consumeren voordat ze volledig gek worden, ik hoop dat dit realisatie moment voor jou iets eerder komt. :')

Wellicht is mijn reactie iets overbezorgd, ik weet niet of je schema van 3 dagen uitzondering of de regel is. Het is echter dat je momenteel 4 sterk verslavende middelen frequent door elkaar gebruikt, je aangeeft ook aan dat je veel onrust ervaart en: "Nu weet ik hoe dat kan voelen, alleen het weten is blijkbaar al genoeg reden om je leven maar weg te gooien".
Cocaïne is voor de meeste mensen onbetaalbaar om te misbruiken en zelfs wanneer je jezelf volledig verliest kom je snel de man met de ijzeren hamer tegen en is de afkick ('zeer') kort en relatief goed te overzien. Als jij van benzodiazepines en Phenibut moet afkicken zal dit een volledig ander verhaal wezen en zal het een hel wezen die je nooit zult vergeten.

Ik blijf er bij dat de Phenibut er bij teveel van het goede is aangezien je er waarschijnlijk toch niet vanaf gaat blijven. Ondanks mijn gezeik bedoel ik het wel goed, je kunt gewoon beter te voorzichtig dan gemakzuchtig wezen met zulk soort dingen. Laat vooral nog weten hoe het vordert voor je.

Wat je zegt zie ik zeker niet aan voor gezeik! Ik waardeer het juist dat je de tijd neemt om te reageren mile:

Ik heb mezelf wel weer vol gepropt met de dex.. en probeer mezelf over te halen om nu voor vandaag te stopen met deze dex binge maar de drang om gewoon 'nog één laatste dosering' te nemen of 'nog één lagere dosering te nemen om te taperen voor de crash'. Zit vandaag inmiddels op 55mg, kan nog gaan stijgen!! dat is voor mij veel man, ik probeer zoveel mogelijk wel echt goed te blijven eten tussendoor maar slapen kan ik vandaag wel weer vergeten. Ik weeg ook maar iets van 73/75k en ben 1,96m, merkte dat ik, na bijna een week de dex gestaakt hebben weer een paar kleine kilo's aan was gekomen, waarschijnlijk van het enorm veel snoepen..
En moet er even bij zetten dat de binge op zaterdag 23-09-2017 begin middag is begonnen. In de avond tijdens een buurtfeestje gewoon vrolijk een paar biertjes gedronken met m'n maat, dat was een gezellige dag voor mij, maar m'n lichaam zal die combo's niet leuk vinden.. vooral m'n hart
Heb me niet lam gezopen (dat haat ik), en langzaam ongeveer 4/5 biertjes verpreid over de avond gehad, met ondertussen zo'n 40mg en aan het einde van die avond, wanneer ik moest slapen, 60mg Temazepam genomen met om de 30 minuten een 20mg totdat ik dacht soort van in slaap te kunnen komen. Bijna de hele nacht m'n hart voelen bonken maar wel met een kalm gevoel
Om 6 uur ofzo ben ik pas in slaap gevallen en om 8:30 al weer opgestaan voor een afspraak.

Ok sorry die lappen tekst zijn waarschijnlijk zo onduidelijk als de pest..


Maar goed daar kan ik over door praten en praten.. ik zit de laatste weken op doseringen van 10mg ipv 5mg per keer (om de 2 uur, soms anderhalf uur..) en ik stapel wel eens kleinere doseringen tussendoor, wat ook wel ongelofelijk gevaarlijk zou zijn.

Verder.. ja ik houd pauze's van ongeveer 4/5 dagen. Ik wil dan voor een hele week gaan (eigenlijk langer), het liefst tot ik weer terug ben bij 'normale saaie ik.' Maar daar zit het em denk ik juist in, het is gewoon zwaar geestelijk verslavend voor me. Waarschijnlijk ben ik dan ook wel weer redelijk 'normaal en saai', maarja.. saai, klote en nergens zin in hebben is niet leuk dus ik doe het eigenlijk puur om zoveel mogelijk van die dex troep op te sparen voor 'speciale dagen'.

Het is mijn 'heroïne'.., krijg er soms zo'n enorme rust van in m'n hoofd.. zo voelt het soms wel iig

Zo, nou inmiddels ga ik nu richting het uitwerken van de high en hoop dat ik niet TOCH ga herdoseren. Voel m'n hart al weer lekker op hol slaan nu de rush weg gaat, (want oh wat is het toch vreselijk Erwin.. om even een dipje te doorstaan zodat je vervolgens in ieder geval een beetje kunt slapen) echt, dit gaat helemaal nergens meer over, waarom moet ik steeds zo dom doen, ZO'N klote leven heb ik nou ook weer niet. Nee dit is gewoon puur egoïstisch, niet high zijn is vreselijk, kom op!

Sorry, ik plamuur dit forum weer eens vol met de zelfde shit, heb hier nu zelfs een gesprek gehad met mijzelf. Maar door wat te posten heb ik ten minste wat 'afleiding' en laat ik ERGENS IETS achter van 'mijn situatie' al kennen jullie mij natuurlijk niet . Ben weer één van die talloze personen die hetzelfde doet, telkens, opnieuw, hetzelfde doen.. er gaat op deze bekende manier niets veranderen dat ik WIL dat er gaat veranderen.

en toch blijf ik het doen en ik blijf het maar doen en doen. Ik vraag om advies op een forum, ik vertel een aantal mensen meerdere malen hoe het eigenlijk echt met mij gaat en wat ik aan het doen ben maar kies met opzet juist die personen uit, terwijl ik donders goed WEET.. dat zei mijn situatie niet kunnen helpen (behalve wat ventileren dan.)
Ik weet heus wel welke mensen ik moet vragen, echt wel.. ik woon begeleid, er lopen om mij heen elke dag, de hele dag, mensen rond die mijn situatie een STUK veiliger kunnen maken. Ik hoef maar ÉÉN van de begeleidsters te vragen om hulp. Als ik dat nou gewoon is doe, hoef ik in ieder geval een stuk minder bang te zijn om bvb 'zomaar opeens' een hartaanval te krijgen.. en dan kan ik weer veel eerlijker zijn, dan is het veel minder moeilijk om mij zelf weer verder te gaan helpen.

Ik wil niet de rest van m'n leven chronische ernstige pijn ervaren.. of een pijnlijke dood weet je wel..
Het is nu 19:30, die dex werkt uit en die gedachte om toch nog een paar pilletjes te nemen staat nog steeds beschikbaar als 'optie'! 'Ach ja waarom niet joh, dan kan je weer niet slapen maar hey.. je voelt je iig wel even weer lekker'

EDIT: Het is nu ongeveer 3,5 uur geleden sinds de laatste dose, heb nog enorm veel energie want het is nog niet uitgewerkt natuurlijk. Ik denk dat ik nu wel grotendeels over die drang heen ben om nog wat te nemen, voor vandaag. Ik ga wel even een lauwe douche nemen en een stuk wandelen ofzo.. Maar ik reken wel op een slechte nachtrust + hetzelfde gevoel als altijd, nogal logisch -_-

Mvg, Erwin

Dit is echt dom, valt iemand toevallig al iets op aan deze post wat misschien een voorteken kan zijn
voor een opkomende psychose? (niet echt serieus maar toch, misschien wel serieus? xD)

 

[Jmths]

Wat je zegt zie ik zeker niet aan voor gezeik! Ik waardeer het juist dat je de tijd neemt om te reageren mile:

Chill, het is allemaal ook niet zwart wit allemaal maar soms moet je de nuancering aan andere mensen over laten om het door te laten dringen.

Ik heb mezelf wel weer vol gepropt met de dex.. en probeer mezelf over te halen om nu voor vandaag te stopen met deze dex binge maar de drang om gewoon 'nog één laatste dosering' te nemen of 'nog één lagere dosering te nemen om te taperen voor de crash'. Zit vandaag inmiddels op 55mg, kan nog gaan stijgen!

Ik gebruik zelf nu al zo'n 6 jaar amfetamine gerelateerde middelen meer dagen wel dan niet, op voorschrift methylfenidaat (/ritalin) en dexamfetamine maar ook gelijkende middelen zoals ethylfenidaat en 2-FMA. Het heeft voor mij lang geduurd voordat ik het gebruik hiervan een beetje gestructureerd had.

Recent had ik nog een dexamfetamine recept tijdens mijn stageperiode heb ik vrijwel iedere dag zo'n 50mg gebruikt. 2-FMA komt voor mij in de buurt maar dexamfetamine blijft gewoon een zeer prettige stimulant, mijn persoonlijke favoriet. Ik prefereer dexamfetamine boven racemaat/normale amfetamine en cocaïne, spul gaat er als snoepjes doorheen voor mij, normaal wordt het ook niet zo snel voorgeschreven.

Op een gegeven moment heb ik gewoon heel sterk regels in mijn systeem gebouwd hiervoor. Bijvoorbeeld maximaal 25mg per keer (hou er rekening mee dat ik hoge tolerantie heb), minimaal 2,5 uur tussen doseringen houden. Uiterlijk 17:00 mijn laatste dosering zodat het mijn nachtrust niet in de weg komt. Ik noteer al mijn inname momenten in een lijstje op mijn mobiel zodat ik mijn gebruik concreet kan maken. En als het kan op dagen dat ik relatief veel gebruik probeer ik op z'n minst een korte wandeling te maken. Fatsoenlijk voedsel staat ook wel hoog voor me (bv. geen toegevoegde suikers).

In de afgelopen 6 jaar, met uitzondering van het eerste jaar, heb ik stimulanten ook vrijwel alleen voor functionele doeleinden gebruikt en dus niet recreatief. Ik heb vrijwel nog nooit een vinger opgetild voor mijn studie zonder stimulanten, ik weet niet hoe blij ik daar mee moet wezen aangezien ik er hierdoor sterk afhankelijk van ben maar door het enkel functioneel toe te passen blijft het wel constructief en rendabel. Ik heb genoeg andere middelen recreatief gebruikt hoor, maar stimulanten gebruik ik niet om te slapen plat uitgelegd.

Voor mij is de associatie van stimulanten en feesten nooit echt gelegd en zodra ik klaar ben met werk ben ik blij dat ik een weekje rust kan nemen zonder stimulanten te hoeven gebruiken. Mensen zijn nou eenmaal een stuk instinctiever dan ze vaak willen toegeven, stoppen of minderen met gebruik is geen kwestie van wilskracht maar een kwestie van ezelsbruggetjes. Als je bijvoorbeeld niet noteert wanneer je wat gebruikt ga je geheid de helft van je gebruik vergeten, zo werkt dat voor iedereen. Als je middelen binnen handbereik hebt ga je ze sneller gebruiken dan wanneer je er eerst voor naar de winkel moet, etc.

Benzodiazepines verneuken je slaap trouwens keihard op de lange termijn, wanneer mensen met slaapproblematiek therapie hiervoor volgen is het verplicht om eerst benzodiazepines gebruik af te bouwen. Daar moet natuurlijk ruimte voor wezen maar je levert uiteindelijk meer in dan dat je terug krijgt van het gebruik van benzodiazepines. Ik heb mijn leven vrijwel alles misbruikt dat er te misbruiken valt inclusief opiaten maar GABA gerelateerde rotzooi blijf ik vanaf, zodra iets mijn slaapkwaliteit begint te verneuken weet ik dat ik er beter vanaf kan blijven.

Ik weeg ook maar iets van 73/75k en ben 1,96m

Sprietje, misschien eens een kookhobby beginnen jij. :P

60mg Temazepam genomen met om de 30 minuten een 20mg totdat ik dacht soort van in slaap te kunnen komen. Bijna de hele nacht m'n hart voelen bonken maar wel met een kalm gevoel

Mja, dat is het ding met benzodiazepines, op het begin is een lage dosering genoeg om je KO te leggen maar de tolerantie voor het slaapverwekkende effect bouwt veel hoger op dan tolerantie voor de angstremmende/recreatieve effecten. Benzodiazepines worden ook meer verslavend hierdoor wanneer je ze lange termijn gebruikt, op een gegeven moment merk je de prettige alcohol gelijkende effecten zonder dat je in slaap valt.

Ok sorry die lappen tekst zijn waarschijnlijk zo onduidelijk als de pest..

Oefening baart kunst, alles op zijn tijd.

ik zit de laatste weken op doseringen van 10mg ipv 5mg per keer (om de 2 uur, soms anderhalf uur..) en ik stapel wel eens kleinere doseringen tussendoor, wat ook wel ongelofelijk gevaarlijk zou zijn.

Mhua, ik kreeg dexamfetamine capsules van 10mg per stuk afgelopen maand mei, maar goed, heb wel een paar jaren tolerantie opgebouwd natuurlijk. Weeg trouwens zo'n 80-82kg, 1.81m, als ik optimaal gezond leef (geen alcohol, snelle koolhydraten, voldoende beweging, etc) zou dat zo'n 78kg wezen denk ik.

het liefst tot ik weer terug ben bij 'normale saaie ik.'

Og, kan ook wel eens prettig wezen om niet bipolair door het leven te gaan hoor, zodra je een maand niets hebt gehad denk je waarschijnlijk bij jezelf: 'tering, wat een energie en vreugde'.
Het is sowieso al de moeite om te proberen puur om te zien of je het kunt en hoe het anders zou wezen.

Waarschijnlijk ben ik dan ook wel weer redelijk 'normaal en saai', maarja.. saai, klote en nergens zin in hebben is niet leuk dus ik doe het eigenlijk puur om zoveel mogelijk van die dex troep op te sparen voor 'speciale dagen'.

Ik heb ook altijd dexamfetamine te weinig.

Het is mijn 'heroïne'.., krijg er soms zo'n enorme rust van in m'n hoofd.. zo voelt het soms wel iig

Denk dat benzodiazepines maar vooral Phenibut meer weg heeft van heroïne, Phenibut is verslavender dan benzodiazepines en dexamfetamine, je moet er alleen nog achter komen, gnegne. Voor de meeste mensen voelt dexamfetamine zeer rustgevend, voor mij ook.

Zo, nou inmiddels ga ik nu richting het uitwerken van de high en hoop dat ik niet TOCH ga herdoseren.

'Stimulanten taper' is bullshit trouwens en heeft echt geen meerwaarde als je het mij vraagt, maakt het enkel erger, dat je het zwart op wit hebt, maar je komt er nog wel achter.. xD
Ik heb in het verleden ook vaak mijn stimulant dip geblust met andere middelen zoals alcohol en dissociatieven, het is menselijk, maar goed, zit natuurlijk weinig logica achter..

Sorry, ik plamuur dit forum weer eens vol met de zelfde shit, heb hier nu zelfs een gesprek gehad met mijzelf.

Geen excuses nodig, daar is dit forum voor en het heeft meer meerwaarde dan je denkt, beetje referentiekader doet soms wonderen.

Ben weer één van die talloze personen die hetzelfde doet, telkens, opnieuw, hetzelfde doen.. er gaat op deze bekende manier niets veranderen dat ik WIL dat er gaat veranderen.

Daar zijn we mensen voor, als je iets wilt leren in het leven moet je soms flink op je bek gaan.

Ik weet heus wel welke mensen ik moet vragen, echt wel.. ik woon begeleid, er lopen om mij heen elke dag, de hele dag, mensen rond die mijn situatie een STUK veiliger kunnen maken. Ik hoef maar ÉÉN van de begeleidsters te vragen om hulp.

Open communicatie werkt vrijwel altijd beter maar het is absoluut niet vanzelfsprekend, het is heel zelf confronterend en vraagt op de korte termijn veel zelfopoffering. Ik zelf heb ook in het verleden veel achtergehouden qua middelenmisbruik, veel gelogen over opiaatgebruik tegen mijn vriendin waarmee ik samen woon(de). Dat is ook niet iets dat vanzelfsprekend van de een op de andere dag kan omslaat al willen sommige mensen je doen geloven dat dit normaal is. Gewoon eerlijk en niet te hard tegen jezelf wezen, ik krijg ook een beetje de indruk dat je door je gebruik nogal schommelingen ervaart waardoor het wat gewichtiger aanvoelt allemaal.

Een hartaanval op jou leeftijd is in ieder geval onwaarschijnlijk, angst voor een hartaanval is een van de vaakst gemelde angsten, je bent niet de enige, ik zou eerder denken dat het wel mee valt.

Ik wil niet de rest van m'n leven chronische ernstige pijn ervaren.. of een pijnlijke dood weet je wel.

Goede vriend van me heeft zichzelf van kant gemaakt grotendeels omdat de benzodiazepine afkick hem teveel werd, het is makkelijk te onderschatten denk ik.

Dit is echt dom, valt iemand toevallig al iets op aan deze post wat misschien een voorteken kan zijn
voor een opkomende psychose? (niet echt serieus maar toch, misschien wel serieus? xD)

Ik heb meer het idee dat je (benzodiazepine) afkickverschijnselen ervaart waardoor je angstiger wordt, je hebt het zelf waarschijnlijk al bedacht maar een poosje minder middelen is misschien een goed idee. Probeer voor jezelf (mocht daar ruimte voor wezen) concreet te maken hoe je dit wilt realiseren en tegen welke tijd je wat bereikt hoopt te hebben.

Als je nog vragen hebt of gewoon iets kwijt wilt hoef je het vooral niet te laten mocht dat je prettig lijken, ik reageer in ieder geval vroeg of laat wel ergens.

 

[Zweibeiner]

Ik zit nu volgens mij op de snelweg richting zwaar verneukt worden, de combo van Phenibut en Dexamfetamine beginnen iets TE leuk te worden. Deze combo geeft mij zo'n vrij gevoel dat ik begin toe te geven aan mijn donkere kanten, daarmee bedoel ik dat ik steeds meer degelijk in staat ben dingen ECHT TE DOEN die mijn 'moraal code' overschrijden.

Met mijn 'moraal code' bedoel ik dat ik bijvoorbeeld; nooit zou stelen van anderen, mensen pijn zou doen, iemand van zijn leven zou beroven. Het zijn daden waar uiteindelijk iedereen tot in staat gebracht kan worden omdat, dat uiteindelijk gewoon diep in IEDER mens zit, dat geloof IK natuurlijk, als je er anders over denkt vertel mij waar jij van overtuigd bent, vind dat soort dingen namelijk wel interessant :l

Nou zeg ik wel even dat deze shit mij niet overhaalt om iemand van het leven te beroven ofzo.. maar wel gevaarlijke dingen die ik echt beschouw als CRIMINEEL, GEWOON FOUTTE DINGEN.
Bvb iemand drogeren, puur omdat je benieuwd bent hoe die persoon er op zou reageren (natuurlijk zou ik dan op positieve resultaten hopen, geen sadistische shit.). Iemand drogeren is ENORM fout, fucking crimineel, gevaarlijk en de persoon kan zwaar beschadigd raken lichamelijk en of geestelijk, het kan zelfs tot de dood lijden als gevolg van, bvb een allergische reactie of interactie met andere medicatie die de persoon misschien wel slikt.

Het maakt dat je sommige dingen niet meer echt beschouwd als gevaarlijk en slecht, je weet dat het fout is diep van binnen maar ik merk dat ik echt zoiets zou kunnen doen wanneer ik onder invloed ben. je praat het goed, het is gewoon fcking dom en crimineel! En toch ga ik door met gebruiken, heb nog geen rare dingen gedaan maar ben echt bang dat ik schade ga aanrichten.
Ik wil niemand pijn doen, 'ik heb het beste voor met anderen denk ik altijd?' maar daar begin ik nu aan te tweifelen, bestaat er wel zoiets als 'goed'? Nee, mijn gedrag, mijn actie's hebben invloed op alles.. wat je doet is wat je doet.

Ik probeer het verhaal 'niet vaag' te maken maar het komt er op neer dat ik bang ben dat ik gevaarlijke dingen ga doen en dat ik eigenlijk, uiteindelijk, egoïstisch ben.

Ik heb niet veel verstand van de middelen die je gebruikt dus daar ga ik niet op in, ik kan je daar weinig advies in geven.
Maar misschien dat ik wel iets kan schrijven waar je wat aan hebt.

Na het lezen van je topic lijkt het alsof je veel angst hebt. Je hebt angst van je verslaving maar ook om te stoppen. Ik zie een aantal zinnen staan die mij die indruk geven.

"Die 40mg Temazepam heb ik de laatste 2 weken verlaagd naar 20mg met 'succes' zonder psyghiater in te lichten zodat ik natuurlijk daarvan wat extra's in huis heb."

Je wil een vangnet hebben dus spaart wat op (angst voor niks meer hebben als het hard nodig is), wat volledig ingaat tegen wat je wil, namelijk minderen/stoppen. Dus je creëert een conflict wat niet opgelost kan worden en ook daar maal je mee in je hoofd. Tegelijk zeg je dat het niet aan je psych meld. Hier zie ik ook weer angst want als je psych weet wat je doet wil hij daar een stokje voor steken. Wat jou weg houd bij hetgeen wat je hersenen zo graag willen maar jij niet. Jou hersenen hebben je in de ban, ze zijn sterker dan je eigen gedachtes en je eigen wil.
Zoals ik het begrijp helpen de pillen je om je angst onder controle te houden. Wat het dan alleen maar moeilijk maakt want welke optie je ook kiest, je voelt die angst. De pillen halen de angst weg, dus logisch dat het heel moeilijk is voor je om de pillen weg te gooien.
De zin dat je het tegen je begeleiders wil vertellen maar het niet lukt. Ik denk namelijk dat je het heel erg graag wil vertellen, maar dan komt die angst weer. Als ze het weten pakken ze misschien wel datgene af wat jou wel kan helpen. Je weet dat de pillen helpen, die zekerheid heb je. Stoppen met de pillen is heel erg beangstigend want je hebt helemaal geen zekerheid dat je je zonder die pillen fijn gaat voelen na het afkick proces, om de angst voor het afkick proces nog niet te noemen. Jij hebt geen vertrouwen dat therapie gaat helpen, of misschien is het vertrouwen er wel maar ben je te bang dat het niet gaat helpen, dat je net die ene persoon bent bij wie het niet helpt. Angst overheerst weer dus neem je de weg waarvan je weet, waarvan je zekerheid hebt dat het helpt. Klinkt in mijn oren logisch, gezond is het niet maar dat besef heb je zelf ook. Logisch en correct gaan lang niet altijd samen door een deur.
Klinkt het een beetje logisch wat ik zeg of sla ik de plank hier volledig mis?


Nu even over het stukje dat ik geqoute heb.
Ik ben het met mijn voorganger eens dat goed en slecht subjectief is. Wel heb ik een gedachte over waarom jij die gedachtes hebt.
Kan het misschien zijn dat je ernaar snakt om een keer wat anders te voelen? Deze "slechte" gedachte geven je misschien een gevoel van controle, van macht hebben. Iets wat je nu niet voelt want je hebt de macht niet over je verslaving.
Als je niet de macht over je gebruik hebt voel je je misschien zwak en een mislukkeling. Maar iemand drogeren en het leven van die persoon in handen hebben geeft natuurlijk de ultieme macht. Je hunkert naar dat gevoel en op deze manier krijg je dat gevoel. Misschien voelt het bevrijdend voor je dat je hersenen hier andere stofjes bij afscheiden en voelt het heerlijk aan om een keer wat anders te voelen. Om niet met je verslaving bezig te zijn.
Die gedachtes die je hebt, die heb ik ook alleen ben ik dan het slachtoffer. Wat ik bij mezelf voel is dat ik dan inderdaad een fijn gevoel in mijn lichaam krijg. Dat gevoel wanneer je in een achtbaan zit en op het punt staat om omlaag te glijden, vervolgens ga je omlaag en word het gevoel heviger. Dat gevoel ervaar ik als ik mezelf als slachtoffer denk. Ik merk dat ik de meeste angsten als prettig ervaar, ik ben ook zeker bang net als ieder ander mens, maar tegelijk geniet ik er ook heel erg van. Zoals de achtbaan, het is eng, maar tegelijk ook heerlijk!
Vroeger waren mij gedachtes daarover vrij mild, tegenwoordig niet meer. Je hebt steeds een extremere gedachte nodig voor hetzelfde gevoel. Want je raakt gewend aan het gevoel dus de gedachte die je eerst had doet het niet meer, het moet meer en extremer voor hetzelfde gevoel. Het zal me niet verbazen als het bij jou op dezelfde manier werkt, alleen kick jij niet op het angst gevoel maar het macht gevoel omdat je dat mist.
Ik wil dat machtsgevoel juist niet. Mijn leven is uitgeplant, ik weet waar ik van over de zeik raak en wat mij onrustig maakt in mijn hoofd. Ik heb juist heel veel controle in mijn dagelijkse leven omdat ik het nodig heb. Ik heb een hoop regels waar aan voldaan moet zijn wil ik enigszins wat rust hebben in mijn kop. Gelukkig vind mijn partner het niet erg , ik heb veel geluk met mijn partner.

Dat je slechte dingen denkt maakt je geen slecht persoon. Je hebt je eigen morele code, heel mooi, dat is een houvast in je leven. Houd daar ook aan vast. Alles in gedachte is fictief, er is nooit iets fout aan een bepaald iets denken. Ik zie het juist als iets moois. Waarom denk je dat, hoe vaak heb je die gedachte, komt die gedachte na een bepaalde situatie, hoe voel ik me als ik dat denk, hoe voelt de verslaving als ik daaraan denk, wat voor gevoel geeft deze gedachte me, vind ik mezelf een slecht persoon door deze gedachte enz. Stel jezelf 100 vragen, pluis het uit. Niks is meer interessanter dan jezelf beter leren kennen. Hoe beter je jezelf kent, hoe makkelijker dingen ook zullen gaan in je leven.

Egoïstisch zijn we allemaal, ik kom er ook openlijk voor uit. Dat is ook helemaal niet erg, je bent zelf belangrijk en je voelt zelf het beste aan wat wel en niet werkt voor je. Voel je daar vooral niet schuldig om, maar omarm het. In gezonde mate uiteraard . Ik zeg zelf ook altijd dat ik geen kinderen wil, mede omdat ik egoïstisch ben. Ik wil mijn geld helemaal niet uitgeven aan een ander. Mijn geld is van mij, ik doe daarmee wat ik wil. Ik ga dat niet uitgeven aan een ander, ik ga toch zeker niet kariger leven voor een ander.
Maar tegelijk eten mijn honden beter en gezonder dan ik, daarvan vind ik het niet erg. Want honden zijn eeuwig trouw en zullen mij nooit verraden of pijn doen. Die hebben het verdiend.

Nou volgens mij is dit stuk ook weer lang geworden en waarschijnlijk sla ik de plank volledig mis. Maar misschien geeft het je ook iets om over na te denken. Dat je door het denken, misschien maar van 1 zin of woord wat hier staat, je wat meer duidelijk kan krijgen voor jezelf en zo toch weer een stapje dichterbij geluk komt .

 

[Practuna]

Ik heb niet veel verstand van de middelen die je gebruikt dus daar ga ik niet op in, ik kan je daar weinig advies in geven.
Maar misschien dat ik wel iets kan schrijven waar je wat aan hebt.

Na het lezen van je topic lijkt het alsof je veel angst hebt. Je hebt angst van je verslaving maar ook om te stoppen. Ik zie een aantal zinnen staan die mij die indruk geven.

"Die 40mg Temazepam heb ik de laatste 2 weken verlaagd naar 20mg met 'succes' zonder psyghiater in te lichten zodat ik natuurlijk daarvan wat extra's in huis heb."

Je wil een vangnet hebben dus spaart wat op (angst voor niks meer hebben als het hard nodig is), wat volledig ingaat tegen wat je wil, namelijk minderen/stoppen. Dus je creëert een conflict wat niet opgelost kan worden en ook daar maal je mee in je hoofd. Tegelijk zeg je dat het niet aan je psych meld. Hier zie ik ook weer angst want als je psych weet wat je doet wil hij daar een stokje voor steken. Wat jou weg houd bij hetgeen wat je hersenen zo graag willen maar jij niet. Jou hersenen hebben je in de ban, ze zijn sterker dan je eigen gedachtes en je eigen wil.
Zoals ik het begrijp helpen de pillen je om je angst onder controle te houden. Wat het dan alleen maar moeilijk maakt want welke optie je ook kiest, je voelt die angst. De pillen halen de angst weg, dus logisch dat het heel moeilijk is voor je om de pillen weg te gooien.
De zin dat je het tegen je begeleiders wil vertellen maar het niet lukt. Ik denk namelijk dat je het heel erg graag wil vertellen, maar dan komt die angst weer. Als ze het weten pakken ze misschien wel datgene af wat jou wel kan helpen. Je weet dat de pillen helpen, die zekerheid heb je. Stoppen met de pillen is heel erg beangstigend want je hebt helemaal geen zekerheid dat je je zonder die pillen fijn gaat voelen na het afkick proces, om de angst voor het afkick proces nog niet te noemen. Jij hebt geen vertrouwen dat therapie gaat helpen, of misschien is het vertrouwen er wel maar ben je te bang dat het niet gaat helpen, dat je net die ene persoon bent bij wie het niet helpt. Angst overheerst weer dus neem je de weg waarvan je weet, waarvan je zekerheid hebt dat het helpt. Klinkt in mijn oren logisch, gezond is het niet maar dat besef heb je zelf ook. Logisch en correct gaan lang niet altijd samen door een deur.
Klinkt het een beetje logisch wat ik zeg of sla ik de plank hier volledig mis?


Nu even over het stukje dat ik geqoute heb.
Ik ben het met mijn voorganger eens dat goed en slecht subjectief is. Wel heb ik een gedachte over waarom jij die gedachtes hebt.
Kan het misschien zijn dat je ernaar snakt om een keer wat anders te voelen? Deze "slechte" gedachte geven je misschien een gevoel van controle, van macht hebben. Iets wat je nu niet voelt want je hebt de macht niet over je verslaving.
Als je niet de macht over je gebruik hebt voel je je misschien zwak en een mislukkeling. Maar iemand drogeren en het leven van die persoon in handen hebben geeft natuurlijk de ultieme macht. Je hunkert naar dat gevoel en op deze manier krijg je dat gevoel. Misschien voelt het bevrijdend voor je dat je hersenen hier andere stofjes bij afscheiden en voelt het heerlijk aan om een keer wat anders te voelen. Om niet met je verslaving bezig te zijn.
Die gedachtes die je hebt, die heb ik ook alleen ben ik dan het slachtoffer. Wat ik bij mezelf voel is dat ik dan inderdaad een fijn gevoel in mijn lichaam krijg. Dat gevoel wanneer je in een achtbaan zit en op het punt staat om omlaag te glijden, vervolgens ga je omlaag en word het gevoel heviger. Dat gevoel ervaar ik als ik mezelf als slachtoffer denk. Ik merk dat ik de meeste angsten als prettig ervaar, ik ben ook zeker bang net als ieder ander mens, maar tegelijk geniet ik er ook heel erg van. Zoals de achtbaan, het is eng, maar tegelijk ook heerlijk!
Vroeger waren mij gedachtes daarover vrij mild, tegenwoordig niet meer. Je hebt steeds een extremere gedachte nodig voor hetzelfde gevoel. Want je raakt gewend aan het gevoel dus de gedachte die je eerst had doet het niet meer, het moet meer en extremer voor hetzelfde gevoel. Het zal me niet verbazen als het bij jou op dezelfde manier werkt, alleen kick jij niet op het angst gevoel maar het macht gevoel omdat je dat mist.
Ik wil dat machtsgevoel juist niet. Mijn leven is uitgeplant, ik weet waar ik van over de zeik raak en wat mij onrustig maakt in mijn hoofd. Ik heb juist heel veel controle in mijn dagelijkse leven omdat ik het nodig heb. Ik heb een hoop regels waar aan voldaan moet zijn wil ik enigszins wat rust hebben in mijn kop. Gelukkig vind mijn partner het niet erg mile:, ik heb veel geluk met mijn partner.

Dat je slechte dingen denkt maakt je geen slecht persoon. Je hebt je eigen morele code, heel mooi, dat is een houvast in je leven. Houd daar ook aan vast. Alles in gedachte is fictief, er is nooit iets fout aan een bepaald iets denken. Ik zie het juist als iets moois. Waarom denk je dat, hoe vaak heb je die gedachte, komt die gedachte na een bepaalde situatie, hoe voel ik me als ik dat denk, hoe voelt de verslaving als ik daaraan denk, wat voor gevoel geeft deze gedachte me, vind ik mezelf een slecht persoon door deze gedachte enz. Stel jezelf 100 vragen, pluis het uit. Niks is meer interessanter dan jezelf beter leren kennen. Hoe beter je jezelf kent, hoe makkelijker dingen ook zullen gaan in je leven.

Egoïstisch zijn we allemaal, ik kom er ook openlijk voor uit. Dat is ook helemaal niet erg, je bent zelf belangrijk en je voelt zelf het beste aan wat wel en niet werkt voor je. Voel je daar vooral niet schuldig om, maar omarm het. In gezonde mate uiteraard . Ik zeg zelf ook altijd dat ik geen kinderen wil, mede omdat ik egoïstisch ben. Ik wil mijn geld helemaal niet uitgeven aan een ander. Mijn geld is van mij, ik doe daarmee wat ik wil. Ik ga dat niet uitgeven aan een ander, ik ga toch zeker niet kariger leven voor een ander.
Maar tegelijk eten mijn honden beter en gezonder dan ik, daarvan vind ik het niet erg. Want honden zijn eeuwig trouw en zullen mij nooit verraden of pijn doen. Die hebben het verdiend.

Nou volgens mij is dit stuk ook weer lang geworden en waarschijnlijk sla ik de plank volledig mis. Maar misschien geeft het je ook iets om over na te denken. Dat je door het denken, misschien maar van 1 zin of woord wat hier staat, je wat meer duidelijk kan krijgen voor jezelf en zo toch weer een stapje dichterbij geluk komt mile:.

Ty, vooral het laatste dat je zei, 'Maar misschien geeft het je ook iets om over na te denken. Dat je door het denken, misschien maar van 1 zin of woord wat hier staat, je wat meer duidelijk kan krijgen voor jezelf en zo toch weer een stapje dichterbij geluk komt'

Veel van wat ik lees (of als iemand iets uitlegd) begrijp ik vaak niet helemaal omdat er zo veel manieren zijn om dingen op te vatten, moet vaak zinnen 20 keer lezen of voor herhaling/verduidelijking vragen voordat ik het helemaal snap. Misschien ook wel omdat ik er teveel van wil analyseren tegerlijkertijd. Dat is misschien wel iets autistisch bij mij,

Wanneer iemand praat en ik begrijp het niet, of heb onder anderen gewoon geen idee WAAR ze het over hebben, zeg ik tegen mijzelf dat ik dom ben en dat zorgt vaak voor een groot gedeelte van mijn onzekerheid/faal angst denk ik, om ook maar IETS te zeggen/mee te praten met anderen. Daar word ik somber, gefrustreerd van enzo. Druks geeft me een constant gevoel van 'tevredenheid' of nou ja.. tegenwoordig steeds meer euforisch ipv 'tevreden' zodat het mij even geen fack meer kan boeien dat ik het niet begrijp.. want ik ben simpelweg gewoon high en dus 'tevreden', waar en wanneer dan ook.

Het voelt gewoon heel goed en zorgd ervoor dat ik eff minder of NIET hoef te leiden. Muziek is leuker niks doen is leuker, bijna alles is eigenlijk ok of leuk.. tis gewoon puur negeren/onderdrukken/uitstellen/goed voelen maar je groeit niet, word denk ik alleen maar dommer op lange termijn.

Heb de laatste 3 jaren iets 'nieuws' ontdekt (of bewuster ervan geworden), iedere keer dat iemand waar ik een klik mee heb en/of een vrouw in m'n leven heb waar ik 'verliefd?' op ben, uit m'n leven stapt, kan ik geen afscheid nemen en blijf ik ze constant missen. Ik weet dat het normaal is om mensen te missen maar ik kan het gewoon geen plek geven, elke dag flashen er herinneringen voorbij van hen en word er verdrietig van, voel me dan naar, eenzaam, want DIE mensen leerden de echte mij steeds beter kennen, kon plezier met hen hebben.

Dinsdag is er een begeleidster weg gegaan waar ik een klik mee had, zei ook met mij, eerlijk gezegd wou ik zo graag met haar knuffelen (en daarna meer natuurlijk..) maar ze is begeleidster + ze is niet geinteresseerd in mij op die manier. Het is pijnlijik maar ik kan niet meer huilen (al wil ik dat heel graag.) Toen heb ik dat maar als een excuus gebruikt om met m'n domme kop gevaarlijk spul te halen (3-mmc, 500mg, heb het wel eerder gehad), het geeft zo'n ontzettende high, word er zo rustig van en zo, high.. nog beter dan Dexamfetamine, natuurlijk ook gevaarlijker, die 500mg heb ik nu inmiddels bijna weg gewerkt, kan vandaag zo wie zo al niet meer slapen denk ik en de crash voelt bij mij zo FCKING klote, de realliteit word er weer in geRAMD met 190km/sec, vandaar dat het ook altijd gelijk dezelfde dag op gaat, om de 2 uur een half gevulde cap er in. domdomdomdomdom, maargoed.. niet weer doen de komende maanden.. -_-

 

[Practuna]

Het is nu 23:00 en heb 21:40 laatste cap 3-mmc shit genomen + laatste 400mg Phenibut met een blikje bier die ik nu pas net op heb :P
Ongeveer 80-90mg 3-mmc per capsule, in 6 doseringen genomen om de 2 uur en 900-1000mg Phenibut ook verspreid in 3x 300/350mg, met de gedachte; 'Phenibut voor de comedown' en had ergens gelezen dat Phenibut je hart ietsjes beschermt ofzo?

Ben blij dat de shit iig op is nu.. alleen heb ik mezelf weer een slaaploze nacht bezorgd.
Nu proberen afleiding te zoeken en hopen dat de crash minder hevig is en lang duurt dan ik bang voor ben, tijdens de crash misschien even met lauw water douchen maar ik vrees dat het een genadeloze klap gaat worden de komende nacht.. en niet een prettig weekend, misschien leer ik het ooit af 0.o

EDIT: Zit eigenlijk wel te denken over wat ik straks het best kan doen, over een paar uur nog de Temazepam 20mg nemen om proberen te slapen of die overslaan, de Phenibut fcked natuurlijk ook nog met m'n gaba :l

 

[Practuna]

Hmm, ik heb prima geslapen, hoefde geen eens de temazepam te nemen 0.o
En de crash viel enorm mee, wat het eigenlijk 'beter' maakt dan Dex.. (kwa effect, veel meer angst dempend voor mij dan de dexamfetamine) jammer dat er zo weinig bekend is over 3-mmc.

 

[Raver]

Ik heb niet alles gelezen sorry.

Maar langer Phenibut gebruiken gaat ervoor zorgen dat je je NOG slechter gaat voelen dan dat je dat nu voelt. Weggooien en niet meer bestellen, het probleem ook met Phenibut is, is dat het nauwlijks bekend is bij de verslavingszorg.

Die medicijnen die je gebruikt zijn voorgeschreven door 'n arts die je daarmee kan helpen.

Phenibut schijnt nog een heftigere afkick te hebben dan GHB. En die van GHB is geen pretje kan ik je vertellen. Zonder GHB kan je niet functioneren, dat klinkt leuk in het begin. 24/7 onder invloed van GHB, heerlijk leek dat. Tot het effect je juist gaat tegenwerken, dan is het hel op aarde.

Je hebt een verslaafd brein, die constant op zoek is naar beloningen. Want zo werkt verslaving, het maakt eigenlijk niet uit welk middel je tot je neemt. Eenmaal verslaafd sla je bijna overal in door wat je een goed gevoel geeft.

Ik ben er na jaren ellende ook wel achter, problemen gehad met GHB, benzo's, alcohol, speed, XTC, wiet en ook datingsites en eten.

Pm me maar als je meer wilt weten over verslaving. Ben onderhand een ervaringsdeskundige.

 

[Practuna]

Ik luister niet meer naar mezelf
Pas wanneer m'n brein echt enorme signalen doorgeeft van 'wtf!', stop ik tijdelijk maar haal mezelf een week later weer over om te gebruiken. Dit zuigt echt zo fcking hard.. Ik MOET de juiste keuze's gaan maken voor lange termijn maar het lukt mij gewoon niet meer alleen

Gister ochtend en deze nacht gebinged/aan het bingen op Phenibut 300mg doses om de 3/4 uur + om de 2 uur 3-mmc (ongeveer 85mg per capsule en in totaal 1g.) Heb ECHT een fantastische dag gehad, heel sociaal, bijna totaal geen sociale spanning enzo, kon echt mezelf zijn!
Mensen reageerden ook heel erg positief op mij, zelfs onbekende mensen

Maar ik kon gewoon niet genoegen nemen met de 0,5g 3-mmc en max 1500mg Phenibut (was van plan om de andere 0,5g (6 capsules) 2 weken later ofzo te nemen en dan weer grote pauze.
Wie houd ik voor de gek.. wat maakt dat ik blijf denken dat ik mezelf in kan houden als ik meer in huis heb, heb vanmiddag impulsief een krat bier gehaald.. en vanavond dus ongeveer 4/5 biertjes gehad met m'n buurmannen waarvan één alcoholist is en hij heeft ook echt gezopen dus (die buurman was vroeger verlsaafd aan speed maar dat heeftie al jaaaaren niet meer aangeraakt, alcohol is alleen wel nog een probleem voor hem).. i

Iig ik heb dus bij de verslaafde buurman aangebeld (zou ik normaal niet durven..) met de gedachte, 'als hij vandaag toch al van plan was om te zuipen dan vraag ik em of hij met ons wat wil drinken', hij was het niet van plan en ik had een krat bier in huis.. wat ik heb gedaan is zo naar, het is hetzelfde als een potje pillen aan bieden, natuurlijk kwam hij drinken
Voel me wel schuldig, heb het em wel uitgelegd en uitgepraat maar ja, 2 verslaafden bij elkaar is gewoon geen goed idee :l

5-10-2017 > 6-10-2017

4:50 -Phenibut 300mg
8:00 -Phenibut 300mg
9:00 -Tranxene 10mg
11:50 -3-mmc 85mg
12:00 -Phenibut 300mg
14:00 -3-mmc 85mg + Tranxene 10mg
16:00 -3-mmc 85mg
16:40 -Phenibut 300mg
18:00 -3-mmc 85mg
19:30 -Tranxene 10mg
20:00 -3-mmc 85mg
20:15 -biertje (en heb meer biertjes gehad over de avond maar heb dat niet meer bij gehouden, weet wel dat ik ongeveer 4 of 5 biertjes heb gehad)
20:20 -Phenibut 300mg
23:45 -Phenibut 300mg + 3-mmc 85mg
03:25 -Phenibut 300mg
03:40 -3-mmc 85mg
Drink heel veel water, vooral toen ik een paar biertjes dronk, voelde me toen gewoon vaag maar niet echt lekker, ook nog alcohol op de bult gooien heeft totaal geen positieve effecten.

Nou voel ik me de laatste uren niet meer meer zoals overdag, maar had nog 3 capsules, en weggooien doe ik dan niet
Heb wat meer gegeten en om 03:40 nog een capsule genomen, heb nog 2 over en wil ze gewoon niet weg gooien ookal weet ik dat ik nog harder ga crashen wanneer ik de nacht opblijf

De buurman snapt het wel, dat is in ieder geval iets wat prettig is, we hebben afgesproken dat we vandaag samen gaan eten vanavond en proberen elkaar te steunen.

Hoe graag ik de Phenibut ook gewoon wil weg donderen (het liefst met alle andere troep) het wil gewoon niet :l

EDIT: btw ik heb geen eens plezier meer aan deze nacht maar toch negeer ik het weer. Voel me nu moe en een zombie, wat logisch is dat snap ik, het lichaam word afgebroken en krijgt gewoon niet genoeg brandstof en niet genoeg rust :l

05:30 -3-mmc 85mg, nog 1 capsule over, heb wat brood en een appel gegeten en voel mij nu redelijk. Over twee uur laatste capsule nemen en er weer boven op klimmen, hoop dat m'n buurman en ik elkaar toch kunnen helpen, we herkennen elkaars manieren om onze verslavingen in stand te houden 'loopholes'. Hij heeft meer ervaring met verslaving dan mij en wil het eigenlijk ook iig op een laag pitje kunnen houden.

 

[Raver]

Wat is je hulpvraag precies?

Ik vind dat je jezelf enorm tegenspreekt, je gooit van alles naar binnen? Snap het niet helemaal meer.

Wij van 't forum kunnen denk niets meer doen dan adviseren om hulp te gaan zoeken. Die hulp begint vaak bij de huisarts, je zit zo diep in je verslaving dat is onmogelijk om alleen op te lossen.

Het mooie van NL is dat je het ook niet alleen hoeft te doen, er is hulp. Meld je aan zou ik zeggen.

Heel erg veel sterkte.

 

[Jmths]

Over 3-MMC is wel wat bekend hoor, 4-MMC/Mephedrone analoog met sterk gelijkende effecten maar een veel kortere duratie. Het heeft een aanzienlijke serotonine activiteit en is dus niet erg geschikt om frequent te gebruiken om soortgelijke redenen aan MDMA.

Je gebruik zal langzaam aan blijven stijgen en je gebruik zal steeds moeilijker worden om onder controle te krijgen. Alles dat omhoog gaat komt ook weer naar beneden. Net als met chips, biertjes en suiker in huis, het is voor mensen gewoon vrijwel niet mogelijk om vanaf te blijven als het binnen handbereik ligt. Zolang jij die middelen in huis hebt zul je ze blijven gebruiken, dat heeft niets met zwakte te maken, dat is simpelweg hoe mensen in elkaar zitten.

Je moet 'gewoon' (op zijn minst een maand lang) stoppen met opnieuw bijbestellen van drugs, als je dat niet meer onder controle hebt zit je in een situatie waarin je hoogstwaarschijnlijk op eigen kracht niet meer uit gaat komen.

 

[Mindless]

Wat Jmths zegt: geen spul meer in huis halen. Je maakt het jezelf praktisch onmogelijk om het niet te nemen als je het in huis hebt.

Ik geloof wel dat het mogelijk is dat mensen iets in huis hebben en er vanaf kunnen blijven, maar jij niet in de staat waarin je nu bent. En ik weet hoe dat gaat. Bijvoorbeeld zoals hier boven gezegd: chips. Ben je van jezelf down, dan ga je er aan zitten, ook al weet je dat de high (ja ook van chips krijg je een high) tijdelijk is. Alles om even happy te zijn en dan is chips eten natuurlijk nog 1 van de minst schadelijke dingen om te doen.

Je moet je natuurlijke, nuchtere staat omhoog krikken. Je moet blij/tevreden kunnen zijn zonder iets te nemen. Alleen dan is het veilig om eens wat te nemen. En ik zeg je: hoe langer je doorgaat met hoe je nu bezig bent, hoe moeilijker om uit dat gat te kruipen waar je jezelf ingegraven hebt. Toon karakter, kom jezelf onder ogen, kijk verder dan je paar uurtjes durende high. Het is niet onmogelijk.

 

[Practuna]

Ik was vandaag weer van plan om een gram 3-mmc te halen van smartshop uit Zwolle maar ben toch maar weer even naar dit forum gegaan, zorgde er voor dat ik er even meer bij stil ging staan, geen ander spul halen want het is zo al gevaarlijk genoeg vind ik.

Ik weet dat ik vandaag en morgen wel m'n 'medicijnen' ga gebruiken, maar van die Dex weet ik zeker dat het is wat ze zeggen dat het is, ook geeft het zo wie zo een stuk minder groffe high dan 3-mmc.

Als ik wel die gram gehaald had zou ik in drie weken tijd 2,5g 3-mmc hebben gebruikt, de dex is ook enorm slecht maar niet zo slecht als de 3-mmc denk ik. Van de Dex krijg ik ook euforie maar minder intens, met een stuk minder angst onderdrukking (wat ik van 3-mmc wel krijg). Van de dex krijg ik meer nare gevoelens achteraf dan bij 3-mmc, waardoor ik het veel sneller weer laat liggen.

Slapen na een dag dex= Meestal weinig tot GEEN, met de hele nacht een naar gevoel (waardoor ik weer m'n rust neem na die nacht)
Slapen na een dag 3-mmc= Prima, en als ik kies om niet te slapen omdat het niet op is voel ik mij die hele nacht ook wel prima, waardoor het zo makkelijk is om maar weer ' voor nog één dagje' te gaan halen

Zo stap ik iig niet permanent over naar 3-mmc, en ik weet dat ik nog steeds zo slecht bezig ben als eerst maar het gebruik word iig wel minder frequent dan eerst. Wanneer ik hier post is het meestal om te ventileren snap je en ik wil uiteindelijk wel zonder gebruik plezier kunnen hebben natuurlijk, wie niet. Ik ben nu iig nog nuchter tijdens deze post, meestal post ik alleen onder invloed maar nu niet, nu denk ik iig wat meer na en kan zo iets minder impulsief gebruiken. Ook heb ik wel een idee/voorstelling van hoe sommige mensen zich er aan kunnen iriteren, dat ik mezelf steeds tegen spreek enzo, sorry :l

 

[Practuna]

Ik ben nu niet meer nuchter, zit wel op glad ijs de laatste weken maar blijkbaar ben ik zo'n iemand die echt ENORM hard op z'n bek moet gaan. Ik snap wel dat ik niet voor altijd manisch door het leven kan blijven gaan.

Om 12:00 300mg Phenibut en 2,5mg Dex genomen en ben nu al een stuk losser, voel me zo gewoon eigenlijk wel prima maar dat is niet genoeg (het worden weer doseringen van 10mg) dus het gaat een hard lesje worden. Vanavond hebben we hier karaoke, iets wat eigenlijk niks voor mij is maar met een 'zetje' wel gezellig kan zijn.

Muziek krijg ik weer zin in, muziek luisteren, af en toe optreden, zingen met gitaar, dat is waar ik mij echt weer op moet gaan focusen wanneer ik weer op het nuchtere pad zit :l

EDIT: ik merk eigenlijk wel duidelijk dat 3-mmc wel 10x 'geschikter' is kwa effect voor sociaal los worden. Van dex krijg ik eigenlijk ook veel meer bijwerkingen: kan er vaak ook juist erg 'in mezelf' gekeerd van raken, krijg meestal koude handen en voeten, voel m'n hart meer enzo, kan juist angstiger worden. Maarja jammer dan, als ik niet binnen een paar jaar wil sterven aan bvb hartfalen kan ik beter dit een tijdje gebruiken i guess.

 

[Practuna]

Wat Jmths zegt: geen spul meer in huis halen. Je maakt het jezelf praktisch onmogelijk om het niet te nemen als je het in huis hebt. [Ja ik MOET het opbiechten (iig tegen m'n psych), of.. als 2e optie (want m'n psychiater heeft gezegd tegen mij dat als het nog een keer mis ging, hij mij door stuurt naar m'n huisarts en het afgelopen is) als ik gewoon m'n psychiater vertel 'ik voel me de laatste tijd niet meer mezelf en val toch wat teveel af, ik wil stoppen met de dexamfetamine'

Ik geloof wel dat het mogelijk is dat mensen iets in huis hebben en er vanaf kunnen blijven, maar jij niet in de staat waarin je nu bent. En ik weet hoe dat gaat. Bijvoorbeeld zoals hier boven gezegd: chips. Ben je van jezelf down, dan ga je er aan zitten, ook al weet je dat de high (ja ook van chips krijg je een high) tijdelijk is. Alles om even happy te zijn en dan is chips eten natuurlijk nog 1 van de minst schadelijke dingen om te doen.

Je moet je natuurlijke, nuchtere staat omhoog krikken. Je moet blij/tevreden kunnen zijn zonder iets te nemen. Alleen dan is het veilig om eens wat te nemen. En ik zeg je: hoe langer je doorgaat met hoe je nu bezig bent, hoe moeilijker om uit dat gat te kruipen waar je jezelf ingegraven hebt. Toon karakter, kom jezelf onder ogen, kijk verder dan je paar uurtjes durende high. Het is niet onmogelijk.

Toon karakter, kijk verder dan je paar uurtjes durende high. Het is niet onmogelijk (verder kijken dan m'n neus lang is, en ik heb een vrij lange neus blijkbaar xD)
En m'n natuurlijke, nuchtere staat omhoog krikken, echt minimaal een maand detoxen ja, dan kun je het weer wat van een veredere afstand bekijken en dan zie je ook hoe ver je eigenlijk heen was, hoe ver je eigenlijk wel niet over je grenzen heen bent gegaan. Dat verllosende gevoel ken ik nog van de verslavingszorg toen ik voor alleen maar blowen een maandje had gedetoxt, ben benieuwd hoe dat zal voelen met harddrugs, zal vast nog een stuk moeilijker zijn want ik vond dat met blowen alleen al moeilijk. Maar heb nu een diagnose voor autisme dus als ik zo'n detox ga doen kom ik dit keer wel in een iets andere soort detox omgeving.

Ik voel me echt laf de laatste tijd, door dat gebruiken en liegen. Ik weet dat ik veel meer in me heb dan alleen de enorme sociale angst. Maar ik ben geen lafaard, ik mag dan wel 99% van de tijd een 'emotie/mening onderdrukkend, zwetend rillend wrak' zijn in het openbaar, maar ondertussen durf ik wel meerdere keren op te treden op podium, met alleen m'n gitaar en m'n stem, nuchter!

Ik durf nu zo 'arrogant' of met zekerheid die dingen te zeggen omdat ik wat op heb, maar het is volgens anderen wel zo (heb het vaker gehoord van mensen als compliment mile: ), er zijn heel veel mensen die enorm sociaal zijn of over komen, heel veel dingen durfen maar die nooit van z'n leven op een podium zouden stappen.

Ik heb een paar weken geleden een 'autisme spectrum stoornis-therapie' gevolgd met één voet in de verslaving maar toch heb ik er wel wat van opgestoken (meer bewust van gedachten/prikkels, waarom enzo.) Maar het is echt zonde dat ik ondertussen ook ergens anders was met m'n hoofd voor 50% van de therapie, had er waarschijnlijk zoveel meer uit kunnen halen zonder die troep!

Maar praten met mensen over wat dan ook, terweil ze bezig zijn met hun verslaving/misbruik is denk ik grotendeels praten tegen een dood paard (of een paard die fcked up is in het hoofd..) Ik bedoel, vanalles is ineens WEL boeiend als ik ben zoals ik nu ben. Maar LANG niet zo boeiend als ik kom zoals ik normaal ben, gewoon Erwin..

EDIT:
Wat Jmths zegt: geen spul meer in huis halen. Je maakt het jezelf praktisch onmogelijk om het niet te nemen als je het in huis hebt. [Ja ik MOET het opbiechten (iig tegen m'n psych.) M'n psychiater heeft gezegd tegen mij dat als het nog een keer mis ging, hij mij door zou sturen naar m'n huisarts en het dan afgelopen is, hij werd een beetje kwaad en zei dat ik 'gewoon moest stoppen met gebruiken' want hij gelooft dat dat zo makkelijk is.. en hij is de enige psyghiater in Steenwijk volgensmij
Maar als ik gewoon m'n psychiater vertel 'ik voel me de laatste tijd niet meer mezelf en val toch wat teveel af de laatste tijd, ik wil stoppen met de dexamfetamine, punt' dan heb ik iig niet meer een kast VOLGELADEN met dexamfetamine.

Als ik dat niet doe, lukt zelf detoxen inderdaad gewoon niet, ik heb mezelf al bewezen dat ik het spul niet kan 'slikken wanneer dat nodig is' of 'af en toe 1x per maand max recreatief kan slikken'. Gaat gewoon niet.

 

[Practuna]

Hey mensen,

Ik ga binnenkort STOPPEN met Dexamfetamine, ik heb nu EINDELIJK de eerste stap gezet door mijn persoonlijk begeleider verteld te hebben dat ik al een tijd ergens heel erg mee zit en dat ik het niet alleen kan. Durfte nog niet de context te vertellen, heb alleen over gehad met hem dat ik iets mezelf in een put heb gegraven en merk dat ik er niet alleen uit kan komen, en dat dit 'dilemma' echt met m'n hoofd fuckt, met m'n beslissingen over deze 'situatie' zelf. Dat ik bang ben enzo.

Ik weet dat ik nu niet meer terug kan trekken, hij wist wel dat ik het over middelengebruik had, hij kent mij wel goed en laat zoiets niet gewoon gaan, hij komt er dus elke keer even op terug. Heb ook gezegd dat ik WEL actie ga ondernemen, en dat dit gesprek de eerste stap is. Nu merk ik wel dat m'n hoofd ondertussen naar tussenweggetjes aan het zoeken is om het wat uit te stellen maar ik ga volgende week al samen met hem naar mijn psychiater dus ik kan mezelf er toch niet tussen uit lullen, dus kan nu niet anders dan eerlijk zijn tegen hem.

EINDELIJK, alleen vind het enorm moeilijk om echt helemaal CLEAN te blijven, weet nog steeds niet of ik dat wel wil, dat is het.. Ik weet dat dat spul nu nog met m'n hoofd speelt. Maar ik weet door deze laatste maanden, dat deze manier niet gaat werken, het zal nooit genoeg zijn en het neemt volgens mij (onder anderen) langzaam ook nog m'n creativiteit weg (muziek, gitaar spelen, zingen).

Hoe kan ik toch door dat dikke schedel van me heen boren om die domme ideën uit het achterhoofd te halen, je weet wel, die sneaky gedachten; ' hmm misschien toch maar iets achter houden, kan geen kwaad toch?'.. nou ja, in ieder geval krijg ik heel binnenkort geen dex meer in huis. Maar eerlijkheid, en NIKS achter houden is toch wel erg belangrijk, door dat sneaky gedrag krijg ik weer klote gevoelens en heeft het vrij weinig zin..