Hallo, hoe is et? Nouja, je kan eigenlijk net veel zeggen tegen mij hé. Schiet niet op. Zal ik me dan maar even voorstellen? Ik noem mezelf Stephan. Tenminste dat doe ik nu. Vroeger noemde ik me ook Stephan. Dat is namelijk mijn tweede naam. Ik gebruikte deze naam bij mensen aan wie ik drugs verkocht zodat ze niet direct mijn echte naam wisten. Dit heb ik maar een tijdje volgehouden eigenlijk maar dat maakt ook niets uit.
Daar zitten we dan hé, een beetje sos in die neus, alcohol in het bloed, thc in die longen. Als het maar verdoofd hé. Ik voel een pijn in mij, die ik niet kan beschrijven. Het is geen fysieke pijn waarvan ik de plaats kan aanwijzen. Dat is misschien het eerste probleem tot het vinden van een oplossing voor mijn pijn.
Ik weet niet wat ik moet doen, hoe moet ik verder. Ik ben bezig met mijn opleiding en wil hier echt in slagen, maar het lukt me gewoon niet. Ik heb de puf er niet meer voor, terwijl ik pas een jongen van 21 ben. 21 jaar godverdomme en niet weten hoe je verder moet gaan in je leven. Van dag tot dag leven, dat is hoe het op dit moment uitziet. Dat is hoe ik op dit moment leef. De wereldvisie op zich helpt je er ook niet bij. Je moet weten wie je vrienden zijn, voor je het weet word je gewoon dik genept. Gast, wat moet ik doen. Ik zit hier nu met mijn glaasje goldstrike, een of andere zwaar alcoholisch drankje, te typen wat er in mijn hoofd op komt. Ik hoop dat dit een beetje zin heeft. Misschien wanneer ik dit teruglees, kan ik conclusies trekken uit mijn denkwijzes en mezelf aanpassen op punten waarop dat moet gebeuren. Misschien is dat ook de bedoeling waarom ik ben begonnen met schrijven, ik weet het niet. Ik had er al langer over gedacht om mijn gedachtes op te schrijven, maar ben er eigenlijk nooit eerder aan begonnen.
Ik heb net mensen op bezoek gehad, Jenny, Chris en Bartje. Ze zijn nu net vertrokken. Jenny heeft me wel aan het denken gezet over mijn toestand. Ik ben er niet echt 100% bij. Ik trek me namelijk veel teveel terug. Ik blijf op mijn kamer liggen als mensen aan het chillen zijn. Ik negeer mensen zonder enige reden. Ik ben bijna verslaafd aan dromen. Het is zelfs zo ver dat ik liever mijn dromen meemaak als het realistische leven. Hierdoor is het voor mij ongelofelijk moeilijk om de stap uit de droom wereld te nemen en over te gaan in realistische wereld. Ik word ’s morgens wakker, kijk rond, wil niet opstaan en draai me om. Dan begint het eigenlijk pas. Ik begeef me in een droomwereld die ik zelf kan aansturen, ik ben immers half wakker. Maar deze wereld is zo realistische voor mij, dat ik genoegen neem met deze droomwereld en de realistische wereld achter me wil laten, met alle gevolgen van dien. Je moet je zelf onderhouden, want anders zul je nooit meer dromen.
Mensen willen hun dromen werkelijkheid maken. Ik zie dat niet zo snel gebeuren. Daar droom ik te wazig voor. Waarom doe ik wat ik doe. Waarom sta ik niet op, waarom maak ik me niets te eten, waarom bel ik mijn vrienden niet, waarom ga ik niet iets leuks doen, waarom werk ik niet aan mij toekomst, waar ben ik mee bezig? Wie geeft mij het antwoord? Is er wel een antwoord? Is er iemand die mij dit antwoord kan geven? Waarschijnlijk ben ik dat zelf………….
Ik heb hier nu een shotje Goldstrike staan. 40% alcohol, die ik nu ga nemen.
Pffffffff, slokje water genomen. Die shit is toch ff damn sterk.
Jenny heeft me net een aantal punten opgeschreven waarna ik zou moeten kijken. Die ik in de gaten zou moeten houden. Ze vroeg me wat voor doelen ik in mijn leven had. Ik zei onder andere dat ik geen drugs meer wou gebruiken. In ieder geval er niet meer onafhankelijk van zijn. Want dat ben ik op dit moment veel te veel. Ik heb in het verleden veel drugs gebruikt en ik vervloek de dag dat ik mijn eerste pil heb geslikt. Want toen ging het direct al mis. Het is inmiddels 5 jaar later en ik ben net zoals toen de extremist van de groep. Ik ga altijd te ver in dit soort dingen. Ik ben al te vaak te ver gegaan met de drugs. De cocaïne is waarschijnlijk de meest gevaarlijke drugs. Deze drugs is namelijk makkelijk te verbergen, maar daarentegen hartstikke duur. Sos oftewel cocaïne heeft een bepaalde werking op je, het geeft je het gevoel dat je alles kan overkomen. In het begin voelde ik me altijd de KING himself als ik gesnoven had. Je voelde geen pijn, je bent gewoon aanwezig en als iemand iets verkeerds zei, stond je erbij. Het gevoel, the untoucheable, is gewoon overweldigend. Maarja een snuifje werkt maar een half uurtje ofsow en daarna is het over en wil je weer een nieuwe snuif. Daar komen we direct bij het gevaar van cocaïne. Je word er zogenaamd süchtig van, je wilt meer na dat half uurtje. En als je niet meer krijgt dan kan je behoorlijk geïrriteerd raken. Het kan zo ver gaan dat je echt gekke dingen gaat doen om weer die kick te krijgen. Die kick die jij wil krijgen is duur, dus als je het geld er niet voor hebt kan het echt ver gaan. Ik heb inmiddels als voorzorgsmaatregel al mijn cokedealers verwijdert uit mijn telefoon. Als ik wil kan ik er altijd aan komen. 1 nummertje bellen en het is geregeld. Maar dat is voor mij al een barrière om het te doen. Op deze manier probeer ik er dus ook voor te zorgen dat niet meer drugs gebruik. Ik heb namelijk weer een aardige coke verslaving opgebouwd de afgelopen weken. Een vriend van mij is hierin mee gegaan, een vriend die eigenlijk net begon met de cocaïne.
Hij begon deze shit eigenlijk steeds vetter te vinden en hoe vetter hij het vond, hoe banger ik eigenlijk werd. Ik regelde namelijk elke keer die shit dus elke keer als hij wou gebruiken, gebruikte ik ook. En daar heb ik dus nu een stokje voor gestoken. De nummers verwijdert. Ik hoop dat dat nu echt een struikelblok voor mijzelf vormt om geen drugs te gebruiken.
HOE VER KAN HET GAAN!!!!?!?!?!?!??!?!? Ik moet mezelf gewoon de optie buitensluiten om drugs te gebruiken omdat ik het anders toch wel gebruik. Hoezo “drugs got a hold of me”???? Tpfoe.
En ik ben nog niet eens zo’n verkeerde jongen. Toch? Als je me zou zien, zou je wel anders denken. Het is die levensloop die je meemaakt en die visuele cirkel waarin je rond tolt. Het is moeijlij kom in die andere cirkel te springen en dingen achter je te laten.
WAAAR MOET IK HEEN MET MIJN VRAGEN ALS NIEMAND MIJ BEGRIJPT!!!
WAT MOET IK DOEN MET MIJN VRAGEN ALS IK NIEMAND WAT KAN VRAGEN??
WAT MOET IK DOEN ALS IK HET NIET MEER WEET????!
Ik weet het al. Ik ben verdoemd aan verslavingen. Wanneer je eenmaal weet dat je de reële wereld op een andere manier kan ervaren, dan wil je die ook op een andere manier ervaren zodat de wereld er niet uit ziet zoals die er is. Ik zoek toch altjd een excuus. Dan is het wiet, dan is het alcohol, dan is het harddrugs. Misschien wil ik deze wereld, op de harde manier ervaren. Mensen laten zien wat er met je kan gebeuren als je mijn kant op gaat. Als dat zou lukken, dan zou ik tenminste een doel in mijn leven hebben.
Ik heb zin in meer alcohol nu.
Naja, na een paar keer doelloos rondlopen ben ik opeens een blikje hollandia tegengekomen. Ik blij
Die heb ik toch maar even over geschud in een flesje om te checken of er roaches ingekropen waren. Yep, ik zit hier in een huis met roaches. Vieze gore tyfus zooi. AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARGGGGGGGGGGGGG
Ik heb me pilsje in ieder geval. Daar ben ik wel blij om dan.
Daar zitten we dan hé, een beetje sos in die neus, alcohol in het bloed, thc in die longen. Als het maar verdoofd hé. Ik voel een pijn in mij, die ik niet kan beschrijven. Het is geen fysieke pijn waarvan ik de plaats kan aanwijzen. Dat is misschien het eerste probleem tot het vinden van een oplossing voor mijn pijn.
Ik weet niet wat ik moet doen, hoe moet ik verder. Ik ben bezig met mijn opleiding en wil hier echt in slagen, maar het lukt me gewoon niet. Ik heb de puf er niet meer voor, terwijl ik pas een jongen van 21 ben. 21 jaar godverdomme en niet weten hoe je verder moet gaan in je leven. Van dag tot dag leven, dat is hoe het op dit moment uitziet. Dat is hoe ik op dit moment leef. De wereldvisie op zich helpt je er ook niet bij. Je moet weten wie je vrienden zijn, voor je het weet word je gewoon dik genept. Gast, wat moet ik doen. Ik zit hier nu met mijn glaasje goldstrike, een of andere zwaar alcoholisch drankje, te typen wat er in mijn hoofd op komt. Ik hoop dat dit een beetje zin heeft. Misschien wanneer ik dit teruglees, kan ik conclusies trekken uit mijn denkwijzes en mezelf aanpassen op punten waarop dat moet gebeuren. Misschien is dat ook de bedoeling waarom ik ben begonnen met schrijven, ik weet het niet. Ik had er al langer over gedacht om mijn gedachtes op te schrijven, maar ben er eigenlijk nooit eerder aan begonnen.
Ik heb net mensen op bezoek gehad, Jenny, Chris en Bartje. Ze zijn nu net vertrokken. Jenny heeft me wel aan het denken gezet over mijn toestand. Ik ben er niet echt 100% bij. Ik trek me namelijk veel teveel terug. Ik blijf op mijn kamer liggen als mensen aan het chillen zijn. Ik negeer mensen zonder enige reden. Ik ben bijna verslaafd aan dromen. Het is zelfs zo ver dat ik liever mijn dromen meemaak als het realistische leven. Hierdoor is het voor mij ongelofelijk moeilijk om de stap uit de droom wereld te nemen en over te gaan in realistische wereld. Ik word ’s morgens wakker, kijk rond, wil niet opstaan en draai me om. Dan begint het eigenlijk pas. Ik begeef me in een droomwereld die ik zelf kan aansturen, ik ben immers half wakker. Maar deze wereld is zo realistische voor mij, dat ik genoegen neem met deze droomwereld en de realistische wereld achter me wil laten, met alle gevolgen van dien. Je moet je zelf onderhouden, want anders zul je nooit meer dromen.
Mensen willen hun dromen werkelijkheid maken. Ik zie dat niet zo snel gebeuren. Daar droom ik te wazig voor. Waarom doe ik wat ik doe. Waarom sta ik niet op, waarom maak ik me niets te eten, waarom bel ik mijn vrienden niet, waarom ga ik niet iets leuks doen, waarom werk ik niet aan mij toekomst, waar ben ik mee bezig? Wie geeft mij het antwoord? Is er wel een antwoord? Is er iemand die mij dit antwoord kan geven? Waarschijnlijk ben ik dat zelf………….
Ik heb hier nu een shotje Goldstrike staan. 40% alcohol, die ik nu ga nemen.
Pffffffff, slokje water genomen. Die shit is toch ff damn sterk.
Jenny heeft me net een aantal punten opgeschreven waarna ik zou moeten kijken. Die ik in de gaten zou moeten houden. Ze vroeg me wat voor doelen ik in mijn leven had. Ik zei onder andere dat ik geen drugs meer wou gebruiken. In ieder geval er niet meer onafhankelijk van zijn. Want dat ben ik op dit moment veel te veel. Ik heb in het verleden veel drugs gebruikt en ik vervloek de dag dat ik mijn eerste pil heb geslikt. Want toen ging het direct al mis. Het is inmiddels 5 jaar later en ik ben net zoals toen de extremist van de groep. Ik ga altijd te ver in dit soort dingen. Ik ben al te vaak te ver gegaan met de drugs. De cocaïne is waarschijnlijk de meest gevaarlijke drugs. Deze drugs is namelijk makkelijk te verbergen, maar daarentegen hartstikke duur. Sos oftewel cocaïne heeft een bepaalde werking op je, het geeft je het gevoel dat je alles kan overkomen. In het begin voelde ik me altijd de KING himself als ik gesnoven had. Je voelde geen pijn, je bent gewoon aanwezig en als iemand iets verkeerds zei, stond je erbij. Het gevoel, the untoucheable, is gewoon overweldigend. Maarja een snuifje werkt maar een half uurtje ofsow en daarna is het over en wil je weer een nieuwe snuif. Daar komen we direct bij het gevaar van cocaïne. Je word er zogenaamd süchtig van, je wilt meer na dat half uurtje. En als je niet meer krijgt dan kan je behoorlijk geïrriteerd raken. Het kan zo ver gaan dat je echt gekke dingen gaat doen om weer die kick te krijgen. Die kick die jij wil krijgen is duur, dus als je het geld er niet voor hebt kan het echt ver gaan. Ik heb inmiddels als voorzorgsmaatregel al mijn cokedealers verwijdert uit mijn telefoon. Als ik wil kan ik er altijd aan komen. 1 nummertje bellen en het is geregeld. Maar dat is voor mij al een barrière om het te doen. Op deze manier probeer ik er dus ook voor te zorgen dat niet meer drugs gebruik. Ik heb namelijk weer een aardige coke verslaving opgebouwd de afgelopen weken. Een vriend van mij is hierin mee gegaan, een vriend die eigenlijk net begon met de cocaïne.
Hij begon deze shit eigenlijk steeds vetter te vinden en hoe vetter hij het vond, hoe banger ik eigenlijk werd. Ik regelde namelijk elke keer die shit dus elke keer als hij wou gebruiken, gebruikte ik ook. En daar heb ik dus nu een stokje voor gestoken. De nummers verwijdert. Ik hoop dat dat nu echt een struikelblok voor mijzelf vormt om geen drugs te gebruiken.
HOE VER KAN HET GAAN!!!!?!?!?!?!??!?!? Ik moet mezelf gewoon de optie buitensluiten om drugs te gebruiken omdat ik het anders toch wel gebruik. Hoezo “drugs got a hold of me”???? Tpfoe.
En ik ben nog niet eens zo’n verkeerde jongen. Toch? Als je me zou zien, zou je wel anders denken. Het is die levensloop die je meemaakt en die visuele cirkel waarin je rond tolt. Het is moeijlij kom in die andere cirkel te springen en dingen achter je te laten.
WAAAR MOET IK HEEN MET MIJN VRAGEN ALS NIEMAND MIJ BEGRIJPT!!!
WAT MOET IK DOEN MET MIJN VRAGEN ALS IK NIEMAND WAT KAN VRAGEN??
WAT MOET IK DOEN ALS IK HET NIET MEER WEET????!
Ik weet het al. Ik ben verdoemd aan verslavingen. Wanneer je eenmaal weet dat je de reële wereld op een andere manier kan ervaren, dan wil je die ook op een andere manier ervaren zodat de wereld er niet uit ziet zoals die er is. Ik zoek toch altjd een excuus. Dan is het wiet, dan is het alcohol, dan is het harddrugs. Misschien wil ik deze wereld, op de harde manier ervaren. Mensen laten zien wat er met je kan gebeuren als je mijn kant op gaat. Als dat zou lukken, dan zou ik tenminste een doel in mijn leven hebben.
Ik heb zin in meer alcohol nu.
Naja, na een paar keer doelloos rondlopen ben ik opeens een blikje hollandia tegengekomen. Ik blij
Die heb ik toch maar even over geschud in een flesje om te checken of er roaches ingekropen waren. Yep, ik zit hier in een huis met roaches. Vieze gore tyfus zooi. AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARGGGGGGGGGGGGGIk heb me pilsje in ieder geval. Daar ben ik wel blij om dan.
