Beste mensen,
Allereerst een gelukkig nieuwjaar gewenst. Ik heb een ingewikkeld probleem. Ik zal proberen het zo kort mogelijk samen te vatten.
Ik ben verslaafd aan wiet, al 12 jaar, maar ik kan stoppen. Tot twee maanden geleden was ik een jaar gestopt. Het stoppen viel me niet eens erg zwaar. Er is alleen één zeer groot nadeel aan niet blowen: ik haal een groot deel van mijn inspiratie en creativiteit uit blowen. En dat verdwijnt als ik niet meer blow.
Als ik blow kan ik in een dag 100 pagina's technische literatuur lezen en een model tekenen voor een nieuw softwaresysteem dat ik wil gaan bouwen. Als ik blow kan ik uren programmeren. Het gaat langzamer dan nuchter, maar ik ga wel veeeeel langer door, omdat ik mijn interesse langer behoud. Als ik blow schrijf ik ook artikelen voor diverse sites, terwijl ik dit nuchter nauwelijks doe.
Het klinkt misschien vreemd, maar blowen heeft mij op veel gebieden heel veel opgeleverd, ook financieel. Ik kan met recht stellen dat ik dankzij de creativiteit en inspiratie die ik opdeed uit wiet genoeg geld bij elkaar heb geklust om mijn eigen huis te kopen. Dat zijn natuurlijk geen geringe zaken. En ik weet zeker dat ik al die dingen niet gedaan had zonder wiet. Mijn totale gebrek aan prestaties van het afgelopen jaar onderschrijven dat idee. Ik heb nauwelijks iets nieuws gebouwd of geschreven in het afgelopen 'nuchtere' jaar.
Dit lezend denk je misschien, waarom zou je dan stoppen? Er zijn echter ook een hoop negatieve gevolgen van mijn blowgedrag. Ik ontmoet minder mensen, ik vergeet veel dingen, ik merk dat ik minder kan 'connecten' met mijn zeer lieve vriendin en ik merk dat ik op sociaal gebied achteruit REN als ik blow. Daar komt bij dat mijn libido daalt, dat ik vaak vermoeid ben op mijn werk, omdat ik tot heel laat blijf programmeren. Ik krijg vieze longen, waardoor ik geen zin meer heb om te sporten en door alle vreetkicks krijg ik een pens.
Hoe ga ik hiermee om en wat ga ik doen? De argumenten voor stoppen zijn erg sterk, maar de argumenten voor doorgaan ook. Ik heb al geprobeerd om 'slechts' twee dagen per week te blowen als een soort middenweg, maar het lijkt haast onmogelijk om deze beperking vol te houden. Ik glijd (this very moment) af naar weer een complete verslaving met alle gevolgen van dien.
Allereerst een gelukkig nieuwjaar gewenst. Ik heb een ingewikkeld probleem. Ik zal proberen het zo kort mogelijk samen te vatten.
Ik ben verslaafd aan wiet, al 12 jaar, maar ik kan stoppen. Tot twee maanden geleden was ik een jaar gestopt. Het stoppen viel me niet eens erg zwaar. Er is alleen één zeer groot nadeel aan niet blowen: ik haal een groot deel van mijn inspiratie en creativiteit uit blowen. En dat verdwijnt als ik niet meer blow.
Als ik blow kan ik in een dag 100 pagina's technische literatuur lezen en een model tekenen voor een nieuw softwaresysteem dat ik wil gaan bouwen. Als ik blow kan ik uren programmeren. Het gaat langzamer dan nuchter, maar ik ga wel veeeeel langer door, omdat ik mijn interesse langer behoud. Als ik blow schrijf ik ook artikelen voor diverse sites, terwijl ik dit nuchter nauwelijks doe.
Het klinkt misschien vreemd, maar blowen heeft mij op veel gebieden heel veel opgeleverd, ook financieel. Ik kan met recht stellen dat ik dankzij de creativiteit en inspiratie die ik opdeed uit wiet genoeg geld bij elkaar heb geklust om mijn eigen huis te kopen. Dat zijn natuurlijk geen geringe zaken. En ik weet zeker dat ik al die dingen niet gedaan had zonder wiet. Mijn totale gebrek aan prestaties van het afgelopen jaar onderschrijven dat idee. Ik heb nauwelijks iets nieuws gebouwd of geschreven in het afgelopen 'nuchtere' jaar.
Dit lezend denk je misschien, waarom zou je dan stoppen? Er zijn echter ook een hoop negatieve gevolgen van mijn blowgedrag. Ik ontmoet minder mensen, ik vergeet veel dingen, ik merk dat ik minder kan 'connecten' met mijn zeer lieve vriendin en ik merk dat ik op sociaal gebied achteruit REN als ik blow. Daar komt bij dat mijn libido daalt, dat ik vaak vermoeid ben op mijn werk, omdat ik tot heel laat blijf programmeren. Ik krijg vieze longen, waardoor ik geen zin meer heb om te sporten en door alle vreetkicks krijg ik een pens.
Hoe ga ik hiermee om en wat ga ik doen? De argumenten voor stoppen zijn erg sterk, maar de argumenten voor doorgaan ook. Ik heb al geprobeerd om 'slechts' twee dagen per week te blowen als een soort middenweg, maar het lijkt haast onmogelijk om deze beperking vol te houden. Ik glijd (this very moment) af naar weer een complete verslaving met alle gevolgen van dien.
