Je kinderen informeren over drugs

StraffeNeel

Badass junkie
Wanneer en hoe willen of hebben jullie je eigen kinderen informeren over drugs?

Wij zijn van plan open te zijn over onze eigen ervaringen zodra onze kinderen een jaar of dertien zijn. Daarnaast twijfelen we of we truffels ofzo beschikbaar gaan stellen. Hier in de buurt wordt veel coke gebruikt, ik heb liever dat ze tripmiddelen/ mdma gaan nemen. Als we deze zelf inkopen en laten testen kunnen we gebruik misschien wat reguleren. Als ik kijk naar mijn eigen jeugd: wonder dat dat goed is gekomen!

(ps, we gaan niet stimuleren om te gebruiken)
 
Laat ze er zelf mee komen. Creëer een omgeving dat ze jullie in enige vorm erbij betrekken (dus niet dat het verzwegen of geschaamd om wordt) en eventueel bij jullie dit kunnen doen in plaats van de straat.

Wat betreft coke: in mijn jeugd toen ik 12 werd zei mijn vader "ga werken en zoek het zelf uit". Lang verhaal kort: een omgeving werd gecreëerd dat ik in mijn kamer kon zijn en niet hen te last moest zijn. Dus wat gebeurde er. Ik ging de straat op met alle gevolgen van dien. Ik deed dus ook mee met de minderjarige drugsgebruikers elk weekend en in vakanties elke dag. Hoewel in mijn tijd alcohol en tabak nog op 16e mocht dus dat werd vooral gedaan.

Als je je kinderen ervoor wilt behoeden, zorg dat ze het goed hebben in huis. Indien de situatie het toelaat, investeer in ze in hobby of vermaak. Bijvoorbeeld dat je een game console of een game pc koopt en de games mogen ze zelf met bijbaantje voor sparen. Bij verjaardag en sinterkerst een passende cadeau. En laat ze lekker henzelf en jong zijn. Veel mensen in de media die van alles over opvoeden zeggen maar op tiener leeftijd lekker veel op de smartphone of kijkwijzer niet al te nauw nemen (wel gezond verstand gebruiken hiermee) is minder schadelijk dan dat ze elke (paar) dagen bij een schoolvriend dit allemaal gaan doen. Als je hier eenmaal gewend bent, begint het in de bovenbouw wel dat ze gaan experimenteren. Dan zeggen ze "ik ben bij Pietje" terwijl ze op straat iets anders doen.

Ik heb geen kinderen maar wou het toch kwijt.
 
Goeie tips. De omgeving hier is in elk geval met veel aandacht en tijd voor de kinderen, en we zijn niet zo gericht op gestelde normen. We hebben wel normen van onszelf uiteraard.
 
Persoonlijk vind ik 13 echt te vroeg om er vanuit de ouders pro-actief zelf over te beginnen, maar dat is uiteraard mijn mening. Een kind van 13 is net van de basisschool af, maar ik ben me er ook van bewust dat er bepaalde omgevingen zijn waar kinderen veel eerder (ongewild) in aanraking met drugs komen en dan wil je als ouder er liever op tijd bij zijn natuurlijk.

Verder ben ik het eens met de insteek om een omgeving te creëren die kinderen het gevoel geeft dat zij een onderwerp als drugs kunnen aankaarten. Dit zou ik zelf ook doen als ik kinderen had of als ik ze later heb, maar ik zou er nooit uit mijzelf over beginnen of bepaalde middelen dan gaan aanraden. Als het zo ver is voor een kind en de band met de ouders en de omgeving die gecreëerd is is goed, dan zal een kind er zelf over beginnen denk ik, maar hoe langer niet hoe beter uiteraard :).
 
Wanneer en hoe willen of hebben jullie je eigen kinderen informeren over drugs?

Wij zijn van plan open te zijn over onze eigen ervaringen zodra onze kinderen een jaar of dertien zijn. Daarnaast twijfelen we of we truffels ofzo beschikbaar gaan stellen. Hier in de buurt wordt veel coke gebruikt, ik heb liever dat ze tripmiddelen/ mdma gaan nemen. Als we deze zelf inkopen en laten testen kunnen we gebruik misschien wat reguleren. Als ik kijk naar mijn eigen jeugd: wonder dat dat goed is gekomen!

(ps, we gaan niet stimuleren om te gebruiken)
Ik zou aanraden om pas over drugs te beginnen op het moment dat je kind eraan toe is. Het lastige is om dat in te schatten. Je bent het liefst net wat eerder dan dat zij nieuwsgierig raken. Maar dus zeker niet zo vroeg dat je ze op ideeën brengt.

Bij het vertellen van eigen ervaringen moet je in ieder geval oppassen om die niet te gaan ophemelen. Dat kan namelijk een sterke basis zijn voor je kind om eigen gebruik te gaan rationaliseren. En kinderen hebben nog niet het vermogen om de gevolgen van hun handelen te overzien. Juist daarom is drugsgebruik op jonge leeftijd risicovol (en ook omdat het de ontwikkeling verstoord en de kans op verslaving vergroot).

Over het algemeen wordt aangeraden om op nieuwsgierige, vragende, maar ook begeleidende manier het onderwerp bespreekbaar te maken. Of ze wel eens in het nieuws hebben gehoord over xtc? Weten ze wat dat is? Zijn er misschien klasgenoten of vriendjes die er wel eens over praten? Wat zeggen ze dan? Heb je zelf ook wel eens nagedacht om het te gebruiken?

En dan vanaf die laatste vraag doorpakken naar het maken van afspraken. Zeg bijvoorbeeld dat je het geen goed plan vindt als ze drugs gaan gebruiken voor hun 18e. Probeer dan samen een afspraak te maken hoe je dat gaat doen. En bereid je kind voor op wat hij/zij kan zeggen als er andere kinderen in de omgeving zijn die drugs proberen aan te prijzen.

Dit soort tips staan ook op de website:
 
Laat ze er zelf mee komen. Creëer een omgeving dat ze jullie in enige vorm erbij betrekken (dus niet dat het verzwegen of geschaamd om wordt) en eventueel bij jullie dit kunnen doen in plaats van de straat.
Ik sluit me hier helemaal bij aan, dit is (vind ik) het allerbeste wat je kunt doen.
 
Ik zou aanraden om pas over drugs te beginnen op het moment dat je kind eraan toe is. Het lastige is om dat in te schatten. Je bent het liefst net wat eerder dan dat zij nieuwsgierig raken. Maar dus zeker niet zo vroeg dat je ze op ideeën brengt.

Bij het vertellen van eigen ervaringen moet je in ieder geval oppassen om die niet te gaan ophemelen. Dat kan namelijk een sterke basis zijn voor je kind om eigen gebruik te gaan rationaliseren. En kinderen hebben nog niet het vermogen om de gevolgen van hun handelen te overzien. Juist daarom is drugsgebruik op jonge leeftijd risicovol (en ook omdat het de ontwikkeling verstoord en de kans op verslaving vergroot).

Over het algemeen wordt aangeraden om op nieuwsgierige, vragende, maar ook begeleidende manier het onderwerp bespreekbaar te maken. Of ze wel eens in het nieuws hebben gehoord over xtc? Weten ze wat dat is? Zijn er misschien klasgenoten of vriendjes die er wel eens over praten? Wat zeggen ze dan? Heb je zelf ook wel eens nagedacht om het te gebruiken?

En dan vanaf die laatste vraag doorpakken naar het maken van afspraken. Zeg bijvoorbeeld dat je het geen goed plan vindt als ze drugs gaan gebruiken voor hun 18e. Probeer dan samen een afspraak te maken hoe je dat gaat doen. En bereid je kind voor op wat hij/zij kan zeggen als er andere kinderen in de omgeving zijn die drugs proberen aan te prijzen.

Dit soort tips staan ook op de website:
Logisch en goed verhaal van je. Wel lijkt me 18 jaar een utopie. Zowel m'n vrouw als ik begonnen erg vroeg en hier in de omgeving is de jeugd er nog steeds erg vroeg bij (13/14 jaar). Bedankt voor je tips.
 
Ophemelen willen we trouwens zeker niet gaan doen, maar er zit ook wel erg veel verschil in de verschillende soorten drugs. Zo zou ikzelf af en toe truffels minder erg vinden dat ze doen dan nicotine of wiet roken. Wiet en coke hebben we ook zelf mindere ervaringen mee, verandering in karakter (gelukkig tijdelijk tot stoppen).
 
Logisch en goed verhaal van je. Wel lijkt me 18 jaar een utopie. Zowel m'n vrouw als ik begonnen erg vroeg en hier in de omgeving is de jeugd er nog steeds erg vroeg bij (13/14 jaar). Bedankt voor je tips.
De meeste van mijn vrienden zijn pas na hun 18e begonnen met drugs gebruiken.
Maar ik zeg ook niet dat je die 18 jaar op dictatoriale wijze moet doorvoeren. Het is gewoon slim om op zo'n manier afspraken te maken met je kinderen. Dan is duidelijk wat wel en niet kan, en help je hen ook dat soort grenzen te leren kennen. Hun taak als kind is natuurlijk de wereld verkennen, dus ze zullen de grenzen willen opzoeken en overschrijden. Daar hoef je verder niet dogmatisch over te doen. Als ze voor hun 18e toch drugs gebruiken kun je weer terug naar die nieuwsgierige, bevragende, maar sturende rol. Je zou bijvoorbeeld kunnen reageren met 'oh maar ik dacht dat je niet voor je 18e zou gaan gebruiken. Wat is er gebeurd?'
 
De enige zinnige opmerking hieover, kwam van john vd heuvel, die misdaadverslaggever.

Die had een kind, in de pubertijd. En die had pubervrienden die al aan de drugs zaten, waar ze op school mee aankwamen.
Als vader wil je zo iets niet, maar je kan dat niet tegenhouden. In deze maatschappij gaat dat zo.

Het enige wat je volgens die John kan doen, is vertellen wat je over drank/drugs weet, wat het doet, en wat het doet wanneer het fout gaat.
En 'drempels' opwerpen, niet gaan faciliteren maar een beetje tegenwerken.

Mij lijkt het wel grappig om de banden van een fiets van je kind door te prikken als ie bezoek wil naar een drugs/drank gebruikend vriendje/vriendinnetje. Maar dan moet je die wel weer zelf plakken.
Maar drempels opwerpen en kennis delen, is alles wat je kan en moet doen.
 
Ophemelen willen we trouwens zeker niet gaan doen, maar er zit ook wel erg veel verschil in de verschillende soorten drugs. Zo zou ikzelf af en toe truffels minder erg vinden dat ze doen dan nicotine of wiet roken. Wiet en coke hebben we ook zelf mindere ervaringen mee, verandering in karakter (gelukkig tijdelijk tot stoppen).
Haha ja dat zijn al betere reacties.

Ik snap dat het verleidelijk is om zoiets te zeggen als:
"Okee, kinderen. We hebben geen zin om allemaal moeilijk te doen over drugs. Maar wel één ding: gebruik geen tabak, wiet, speed of coke. Daar heb je echt helemaal niks aan. Kijk een keertje psychedelica op een veilige plek moet best eens kunnen. Maar van wiet of snuifdrugs verandert echt heel je karakter en word je lui, terwijl je je niet beter gaat voelen. Dus blijf daar gewoon van af."

Op zich zou ik je gelijk geven. En dit is ook een vorm van grenzen aangeven. Ik moet er wel bij zeggen dat de meeste experts uit de preventiezorg aanraden om toch wat meer strenge kaders te geven, omdat blijkt dat kinderen van strenge ouders toch later en minder vaak gebruiken, blijkt uit verschillende studies. Zelf denk ik ook dat het allebei kunt doen. Zowel grenzen aangeven als relaxt en helpend zijn.
 
De enige zinnige opmerking hieover, kwam van john vd heuvel, die misdaadverslaggever.

Die had een kind, in de pubertijd. En die had pubervrienden die al aan de drugs zaten, waar ze op school mee aankwamen.
Als vader wil je zo iets niet, maar je kan dat niet tegenhouden. In deze maatschappij gaat dat zo.

Het enige wat je volgens die John kan doen, is vertellen wat je over drank/drugs weet, wat het doet, en wat het doet wanneer het fout gaat.
En 'drempels' opwerpen, niet gaan faciliteren maar een beetje tegenwerken.
John van den Heuvel is de useful idiot van justitie; het doorgeefleuk voor hun propaganda. Die gast denkt alleen maar in termen van hard drugs bestrijden, harder drugs bestrijden, en nog harder drugs bestrijden. Ik weet niet of je nou zijn opvoedadviezen moet gaan overnemen. Of nouja, ik weet dat eigenlijk wel: ik zou dat niet doen. Zo nam Van den Heuvel ook urinetests af bij zijn zoon. Terwijl experts nou juist zeggen dat je zoiets niet moet doen omdat het de vertrouwensrelatie met je kind kan beschadigen. En dan ga je er ook nog openlijk over opscheppen in het nieuws. Lekker dan, zo'n pa.
 
Informatie geven wbt coke is
John van den Heuvel is de useful idiot van justitie; het doorgeefleuk voor hun propaganda. Die gast denkt alleen maar in termen van hard drugs bestrijden, harder drugs bestrijden, en nog harder drugs bestrijden. Ik weet niet of je nou zijn opvoedadviezen moet gaan overnemen. Of nouja, ik weet dat eigenlijk wel: ik zou dat niet doen. Zo nam Van den Heuvel ook urinetests af bij zijn zoon. Terwijl experts nou juist zeggen dat je zoiets niet moet doen omdat het de vertrouwensrelatie met je kind kan beschadigen. En dan ga je er ook nog openlijk over opscheppen in het nieuws. Lekker dan, zo'n pa.
Meh, als hij persoonlijk heel vaak gezien heeft hoe drank/drugs gebruik misging. Door zijn werk ziet ie dan misschien wel de ergste gevallen. Maar dan nog zijn het zijn eigen ervaringen. Ik vind het dan wel begrijpelijk.

Net zoals ik het onbegrijpelijk vind, dat mensen die in een alcoholkliniek werken, zelf nog wel af en toe wel alcohol drinken. Die zien dagelijks de gevolgen van alcohol misbruik, maar vinden zelf dat ze gewoon kunnen blijven drinken en daar met alcoholisten werken.
 
Informatie geven wbt coke is

Meh, als hij persoonlijk heel vaak gezien heeft hoe drank/drugs gebruik misging. Door zijn werk ziet ie dan misschien wel de ergste gevallen. Maar dan nog zijn het zijn eigen ervaringen. Ik vind het dan wel begrijpelijk.

Net zoals ik het onbegrijpelijk vind, dat mensen die in een alcoholkliniek werken, zelf nog wel af en toe wel alcohol drinken.
Juist als je op dagelijkse basis ziet wat voor ellende het drugsverbod veroorzaakt dan zou je je op een gegeven moment kunnen gaan afvragen of je tactiek nog wel werkt.

Ik bekijk dat soort zaken echt een stuk cynischer. Tuurlijk is John van den Heuvel een mens, en tuurlijk maken zijn voorgaande ervaringen uit. Juist daarom is het belangrijk om je te realiseren dat Van den Heuvel zelf bij de politie heeft gewerkt. De hele mindset van drugs bestrijden komt gewoon rechtstreeks daarvandaan. Bij de politie heeft hij ook zijn contacten leren kennen. Die geven hem steeds scoops, die worden weer veel gelezen, en zijn hele omgeving geeft hem steeds complimenten van 'ja goed bezig man, met strijden tegen het kwaad!'

Wat hij volgens mij juist daardoor niet ziet (of niet wil zien) is hoe die hele voorgeschiedenis en omgeving een machtsmiddel is. Dat is ook precies waar de term useful idiot op slaat: "a useful idiot is a term currently used to reference a person perceived as propagandizing for a cause—particularly a bad cause originating from a devious, ruthless source—without fully comprehending the cause's goals, and who is cynically being used by the cause's leaders." De bad cause in deze is het belang van justitie om veel banen en werkgelegenheid te verzekeren, politici die zichzelf een sterk imago willen aanmeten, en smerige geo-politieke spelletjes met veiligheidsdiensten en oorlogje voeren (zie bijvoorbeeld de Iran-Contra-affaire).

Types als John van den Heuvel dienen als bliksemafleider voor dat soort affaires. De focus moet vooral blijven op wat al die drugscriminelen wel niet voor verschrikkelijks uitspoken.

Daarom beschouw ik John van den Heuvel ook niet als journalist (want die pogen de macht te controleren), maar als misdaadverslaggever.
Maar goed. Ik dwaal een beetje af. Ik zou zo een heel topic kunnen volschrijven met wat ik allemaal niet vind kunnen aan John van den Heuvel :tearsofjoy:
 
Terug
Bovenaan