Stof: Ketamine
Dosis: Ergens tussen de 100 en 150 mg denk ik zo over een half uur verdeeld, niet gewogen en niet heel goed gekeken hoeveel het was, een stuk of 5-6 hele kleine lijntjes leek het op).
Ervaring: Eerste keer ketamine, heb wel veel ervaring met LSD, paddo's en lachgas.
Ik ben: 18 jaar, zo'n 50 kg en 1.76m
Trip/snuif-genoot: V./Firrah
(Het is niet echt een trip report, maar ik wilde het toch even verwoorden. Het is een stuk korter dan men van mij gewend is omdat de ervaring ook maar alles bij elkaar zo'n ander half uur duurde. Ik heb wat details weggelaten, zoals dat ik mijn ene kat een persoon vond en de andere meer een object, en ik er echt naar stond te kijken van 'wat moet dat nou weer voorstellen'. Het is een moeilijk te omschrijven wereld, vandaar dat niemand me kan uitleggen wat het nou precies doet, maar ik doe in ieder geval een kleine poging het te omschrijven)
Het is geen trip report waardig maar ik heb toch wel zin er over te schrijven, mijn eerste ervaring met ketamine. Nou heb ik nog nooit eerder hier voor gesnoven en nog nooit eerder drugs in kristalvorm gehad, dus wat ik met het zakje met de grote witte brokken moest was heel even een beetje van 'help hoe gaan we dit doen.'. Stap één was alles in het zakje fijn pletten met een aansteker zodat we een soort poeder hadden met nog steeds een hoop kleine kristalletjes er in. Nu goten we wat wij wel een 1/8ste vonden er uit maar ik denk achteraf dat het wel minder was. Dat snoven we in twee lijntjes op van een spiegeltje. Snuiven viel mee, ketamine brandt gelukkig niet en het prikte alleen heel even kort als de kristalletjes tegen je neus aan kwamen, daarna was het gevoel meteen weg. Dat was een enorme meevaller.
Nu voor de ervaring: Het aller eerste wat me opviel was het idee dat ik schuin zat, maar ik zat recht. Het leek net alsof ik naar rechts leunde maar ik wist aan mijn hoofd dat dat toch echt niet het geval was. Toen ik dit zei merkte mijn snuif-genoot precies het zelfde effect op. Dit beviel ons wel maar erg sterk was het niet dus ik legde een nieuwe, even grote hoop ketamine neer. Dit ging ook onze neus in alsof we stofzuigers waren en nu merkte ik op dat men armen toch wel erg vaag voelde. Ergens na deze lijn merkte ik een enorme geluids vervorming die me deed denken aan lachgas. Geluid zat echt gefragmenteerd en zoemend in elkaar en als ik naar links keek bestond de wereld rechts niet meer of zo, best vreemd. Hier ondernam ik een loop poging die eindigde in dit na enkele stappen: 'HAHAHA lopen!' Op de grond liggen was ook leuk. Mijn plavond zat net zo scheef als wij en de hele kamer ook zaten. We besloten de laatste lijnen ook maar te nemen en hier werd het toch wel heel vaag. Alles bewoog zoals de zoem-toon die ik hoorde en ik besloot maar even half onder uit te gaan liggen op mijn bed tegen een kussen aan. Op mijn beeldscherm kon ik tekst nog nauwelijks lezen, en mijn klok, was toevallig 22.22 stond ging steeds van 22.22 naar 22.22.22.22 naar 22.22.22 en weer naar een hele wazige 22.22. Daar na keek ik naar mijn kamer. De lichtere helft, met een kast er in zag er uit alsof ie gelanceerd werd de ruimte in, één punt trok ook steeds scheef omhoog en nam de rest mee. De andere muur en de andere kast leken juist keihard te vallen en ik zweefde er ergens tussen in. Een echte K-hole was het nog niet, maar het was op zich best intens voor een eerste ervaring. Hier na snoven we ook niet meer bij (we hadden allebei een lijntje of 5-6 gehad, hele kleine schattige lijntjes). Ik heb mijn kast een hele tijd van dimensie zien veranderen, dan werd ie weer langer, kleiner, dikker, dunner. Af en toe als ik men ogen dicht had kreeg ik rare associaties. Af en toe dacht ik 'ik kan pogen te lopen' maar dan was men armen bewegen eigenlijk al moeite genoeg. Toen het na een half uurtje over de piek van het effect heen was gingen we tv kijken en gamen waar ik nog af en toe moeite had met wat ik was, welke kant bij mij hoorde en zo.. mijn tijds en ruimte in zicht was nog niet helemaal terug. Uiteindelijk om een uur of 3 's nachts pas zonder problemen gaan slapen en heerlijk wakker geworden in de zon.
Eerste keer ketamine was erg leuk, mede door de zoemtoon deed het me erg denken aan lachgas, maar lichamelijk merkte ik vooral dat het erg verdovend was, wat lopen en al die dingen zeer vermakelijk maakte. Visueel had het ook wel enige invloed, dingen waren on vast, zaten totaal scheef in en op elkaar en af en toe bewogen ze ook in zo'n vloeiende lijn, alsof ze keihard vielen of omhoog schoten maar toch een beetje op dezelfde plek bleven en daarmee de ruimte waar we waren steeds schever maakte. Mijn middelpunt van mijn lichaam was niet op zijn normale plek waardoor ik mezelf er af en toe maar vreemd bij vond liggen of het gevoel had dat ik meer.. vlak naast me zelf lag. Dat het dissasocitatief was was duidelijk te merken. Enige waar mee ik het dus kan vergelijken is lachgas en het is wel erg leuk spul. Vooral de piek was hard en vreemd en de hele tijd er om heen was super vaag relaxen.
Dosis: Ergens tussen de 100 en 150 mg denk ik zo over een half uur verdeeld, niet gewogen en niet heel goed gekeken hoeveel het was, een stuk of 5-6 hele kleine lijntjes leek het op).
Ervaring: Eerste keer ketamine, heb wel veel ervaring met LSD, paddo's en lachgas.
Ik ben: 18 jaar, zo'n 50 kg en 1.76m
Trip/snuif-genoot: V./Firrah
(Het is niet echt een trip report, maar ik wilde het toch even verwoorden. Het is een stuk korter dan men van mij gewend is omdat de ervaring ook maar alles bij elkaar zo'n ander half uur duurde. Ik heb wat details weggelaten, zoals dat ik mijn ene kat een persoon vond en de andere meer een object, en ik er echt naar stond te kijken van 'wat moet dat nou weer voorstellen'. Het is een moeilijk te omschrijven wereld, vandaar dat niemand me kan uitleggen wat het nou precies doet, maar ik doe in ieder geval een kleine poging het te omschrijven)
Het is geen trip report waardig maar ik heb toch wel zin er over te schrijven, mijn eerste ervaring met ketamine. Nou heb ik nog nooit eerder hier voor gesnoven en nog nooit eerder drugs in kristalvorm gehad, dus wat ik met het zakje met de grote witte brokken moest was heel even een beetje van 'help hoe gaan we dit doen.'. Stap één was alles in het zakje fijn pletten met een aansteker zodat we een soort poeder hadden met nog steeds een hoop kleine kristalletjes er in. Nu goten we wat wij wel een 1/8ste vonden er uit maar ik denk achteraf dat het wel minder was. Dat snoven we in twee lijntjes op van een spiegeltje. Snuiven viel mee, ketamine brandt gelukkig niet en het prikte alleen heel even kort als de kristalletjes tegen je neus aan kwamen, daarna was het gevoel meteen weg. Dat was een enorme meevaller.
Nu voor de ervaring: Het aller eerste wat me opviel was het idee dat ik schuin zat, maar ik zat recht. Het leek net alsof ik naar rechts leunde maar ik wist aan mijn hoofd dat dat toch echt niet het geval was. Toen ik dit zei merkte mijn snuif-genoot precies het zelfde effect op. Dit beviel ons wel maar erg sterk was het niet dus ik legde een nieuwe, even grote hoop ketamine neer. Dit ging ook onze neus in alsof we stofzuigers waren en nu merkte ik op dat men armen toch wel erg vaag voelde. Ergens na deze lijn merkte ik een enorme geluids vervorming die me deed denken aan lachgas. Geluid zat echt gefragmenteerd en zoemend in elkaar en als ik naar links keek bestond de wereld rechts niet meer of zo, best vreemd. Hier ondernam ik een loop poging die eindigde in dit na enkele stappen: 'HAHAHA lopen!' Op de grond liggen was ook leuk. Mijn plavond zat net zo scheef als wij en de hele kamer ook zaten. We besloten de laatste lijnen ook maar te nemen en hier werd het toch wel heel vaag. Alles bewoog zoals de zoem-toon die ik hoorde en ik besloot maar even half onder uit te gaan liggen op mijn bed tegen een kussen aan. Op mijn beeldscherm kon ik tekst nog nauwelijks lezen, en mijn klok, was toevallig 22.22 stond ging steeds van 22.22 naar 22.22.22.22 naar 22.22.22 en weer naar een hele wazige 22.22. Daar na keek ik naar mijn kamer. De lichtere helft, met een kast er in zag er uit alsof ie gelanceerd werd de ruimte in, één punt trok ook steeds scheef omhoog en nam de rest mee. De andere muur en de andere kast leken juist keihard te vallen en ik zweefde er ergens tussen in. Een echte K-hole was het nog niet, maar het was op zich best intens voor een eerste ervaring. Hier na snoven we ook niet meer bij (we hadden allebei een lijntje of 5-6 gehad, hele kleine schattige lijntjes). Ik heb mijn kast een hele tijd van dimensie zien veranderen, dan werd ie weer langer, kleiner, dikker, dunner. Af en toe als ik men ogen dicht had kreeg ik rare associaties. Af en toe dacht ik 'ik kan pogen te lopen' maar dan was men armen bewegen eigenlijk al moeite genoeg. Toen het na een half uurtje over de piek van het effect heen was gingen we tv kijken en gamen waar ik nog af en toe moeite had met wat ik was, welke kant bij mij hoorde en zo.. mijn tijds en ruimte in zicht was nog niet helemaal terug. Uiteindelijk om een uur of 3 's nachts pas zonder problemen gaan slapen en heerlijk wakker geworden in de zon.
Eerste keer ketamine was erg leuk, mede door de zoemtoon deed het me erg denken aan lachgas, maar lichamelijk merkte ik vooral dat het erg verdovend was, wat lopen en al die dingen zeer vermakelijk maakte. Visueel had het ook wel enige invloed, dingen waren on vast, zaten totaal scheef in en op elkaar en af en toe bewogen ze ook in zo'n vloeiende lijn, alsof ze keihard vielen of omhoog schoten maar toch een beetje op dezelfde plek bleven en daarmee de ruimte waar we waren steeds schever maakte. Mijn middelpunt van mijn lichaam was niet op zijn normale plek waardoor ik mezelf er af en toe maar vreemd bij vond liggen of het gevoel had dat ik meer.. vlak naast me zelf lag. Dat het dissasocitatief was was duidelijk te merken. Enige waar mee ik het dus kan vergelijken is lachgas en het is wel erg leuk spul. Vooral de piek was hard en vreemd en de hele tijd er om heen was super vaag relaxen.
geen afkick 's morgens?
