Sorry voor de late reply guys. Had nog geen tijd gevonden om hier een goed report over te schrijven. Nu kan ik de slaap niet vatten, dus ach... met de laptop in bed maar even een korte reflectie geven op afgelopen zondag, Ik heb deze paar dagen denk ik ook wel nodig gehad om het een goede plek te geven, maar ik geloof dat dat nu wel is gelukt.
Zoals jullie hebben kunnen lezen was het afgelopen zondag de eerste keer dat ik alleen heb getript. Sowieso de eerste keer dat ik in m'n eentje iets van drugs gebruikt had. Het voelde best onwennig, aangezien ik normaliter mijn trips weken van tevoren vastleg en voorbereid met twee vaste tripvrienden. Nu stond ik zondag op en kreeg spontaan de 'zin' in een avondje truffels. Het fijne aan Amsterdam is dat dit ook gewoon geregeld kan worden, dus zo gezegd, zo ge-diggie-daan.
Ik had een beetje een suf weekend achter de rug en misschien was dat ook de reden dat ik opzoek was naar een verzetje. Daarnaast zijn het voor mij persoonlijk wel roerige weken geweest. dus keek ik er ook echt naar uit om filosofisch in mezelf te keren, zoals dat op truffels zo lekker kan. Visueel hoefde het dit keer niet zo spectaculair te zijn, maar ik had zin in lekker diep in gedachten verzonken naar mooie muziekjes te luisteren en na te denken waar het allemaal naar toe moet met mij in deze wereld. Desnoods ook terloops even het Middenoostenconflict oplossen als ik de geest had.
Hoewel ik me niet schaam voor het gebruik van dergelijke middelen, is het ook niet iets dat je (ik althans) van de daken schreeuwt. Het gebruik van drugs in je eentje heeft daar bovenop toch nog net iets meer... mwahhh hoe zeg ik dat, schimmigheid ofzo.
Hoewel dat niet het beste uitgangspunt is om je trip te beginnen, heb ik toch doorgezet. De eerste 10gr landde rustig, maar lekker, zoals ik bij de update al meldde. Ik besloot ongeveer drie kwartier na de eerste inname de rest te doen.
Op dat moment was toen net in het laatste stuk van de film Kill Bill 2 aanbeland. Film kijken ging nog lekker, maar ik merkte dat de muziek van de film me op een gegeven moment meer boeide dan de film. Ik moest m'n best doen om m'n concentratie bij de film te houden, maar toen de aftiteling begon sloot ik m'n ogen een beetje. Drie heerlijke nummertjes lang, zoals alleen Tarantino die kan uitzoeken, gleed ik langzaam weg in een vredige trip met milde close-eyed visuals.
Op het moment dat de dvd was afgelopen viel er een diepe stilte. Aiii! Snel weer muziek. Ik had een lekker gevarieerd lijstje gemaakt, met diepe house, zwoele wereldmuziek en mooie rustige gitaarmuziek. Van alles wat. Ik moest moeite doen om mezelf van m'n bank af te slepen richting computer waar de playlist in stond. En of de duvel er mee speelde: computer deed totaal niet wat ik wilde. Ik ben er nu nog van overtuigd dat het
niet door de truffels kwam. Hij wilde gewoon geen muziekjes afspelen. Op dat moment.
De truffels sloegen ondertussen wild om zich heen en ik zat echt als een wezenloos voor m'n laptop. De eerste lachkick was een feit, want ik begreep wel dat het echt helemaal nergens op sloeg. Ik zag 20 pictogrammen op m'n bureaublad en het overweldigde me enorm. Terwijl ik m'n monitor liep op te wrijven met m'n vingers en nee schuddend liep te bedenken wat ik met deze crisis aan moest, kreeg ik het heldere idee dat een herstart wel eens wonderen zou kunnen doen. De gedachtegang Start -> Afsluiten kon ik niet maken, dus besloot ik de accu er maar even uit te halen

. Uiterst effectief, en na een hoop gepiel had ik dan toch m'n muziek!
Ik keerde weer lekker terug naar m'n bank, onder de deken en het beste gedeelte van de trip begon. De muziek voerde me mee naar verre plekken. Ik zat met half open, half gesloten ogen een beetje om me heen te staren en te genieten van het moment. Telkens weer vroeg ik mezelf af hoe het toch mogelijk was dat ik
zo verschrikkelijk lekker lag. M'n lichaam voelde lekker aan, beetje wrijven over je buik, voeten diep wegstoppen in de bank... hmmm.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik op dat moment dacht dat trippen in je eentje echt een uitkomst was. Ik was een beetje bang dat ik me misschien eenzaam zou voelen ofzo, maar niks van dat! Het was gewoon een avond ongehoord hard chillen. Briljant. Er is geen betere manier om je in je eentje beter te vermaken. En wat een playlist had ik samengesteld zeg! Opeenstapeling van goddelijke muziekjes, zoals alleen ik dat kan. Daar zou ik iets mee moeten gaan doen, dacht ik toen, en ik lachte hardop.
Deze fase duurde helaas niet zo heel erg lang. Ik denk dat het een goed uur later moet zijn geweest dat ik het een beetje te warm kreeg onder m'n deken en de muziek me minder deed. Ik ging een beetje rechtop zitten. Het diepere peinzen begon toen.
Een van m'n grootste overdenkingen gedurende de hele trip was: tegen wie zou je kunnen vertellen dat je in je eentje de hele zondagavond hebt lopen trippen? Tijdens het begin van de trip was ik ervan overtuigd dat iedereen het mocht weten, maar nu kwam er weer wat schaamte terug. Ik woon met drie huisgenoten en hoewel ik zeker wist dat die vanavond niet zouden thuiskomen, verontrustte de gedachte dat er iemand zou kunnen binnenlopen wel een beetje.
Van m'n vorige trip (Hawaiiaanse paddo's, heftig wel dus) weet ik me te herinneren dat de trip niet altijd een 'volledige mooi weer show' hoeft te zijn. Ernstige gedachten hebben soms ook aandacht nodig en dat vind ik helemaal niet erg. Het is denk ik gewoon een essentieel onderdeel van het betere trippen. Deze serieuzere gedachten namen nu ook rap de overhand, terwijl ik dat hiervoor met vergelijkbare dosissen truffels niet gekend heb.
Ik begon me ondertussen te ergeren aan de muziek. Er kwam een nummer van Spongle voorbij en irriteerde me echt dood. Snel weer even wat bekendere tunes opgezet, maar de muziek leek me niet meer te pakken. Ik lag ondertussen ook niet echt meer echt lekker. Het was pas half elf, dus de truffel zou nog zeker even moeten doorwerken. En maar denken, denken, denken...
Over wat anderen mensen van je vinden, over dat het toch raar is dat je hier in je eentje een beetje ligt te trippen zonder dat je er echt van geniet, over m'n scriptie die maar niet wil opschieten.. je kent het wel. Geen enkel moment gedacht van: 'owjee, nu ga ik bad', bij lange na niet, maar ik zat gewoon letterlijk te wachten tot de trip was afgelopen. Rechtop de bank, muziek heel zacht en beetje norsig voor me uit staren.
Rond half12 was de trip wel behoorlijk aan het eindigen. De zogenaamde eindfase brak aan en ik begon weer wat vrolijker te worden. Ik kreeg honger en had zin om wat mensen te zien. Hoppa, als eerste stap maar even de tv aan, immers niet te veel dingen tegelijk doen nu

.
In de tussentijd heb ik ook wat updates weer hier gedaan. X Factor was op tv en mijn god wat een ervaring was dat. M'n hoofd werkte nog niet helemaal helder en ik had wat visuele vervormingen. Iedereen oogte wat uit proportie op tv en ik wist dat het door mijn vertekening kwam.... maar mijn God wat was iedereen
lelijk op tv! Nog los van de soms slechte zang: sommige zagen er zo eng uit! Die blonde chick uit de jury bijvoorbeeld, normaal best een knappe dame... Het leek wel alsof ze 85 jaar oud was. Ingevallen ogen, enge tanden... Fascinerend om te zien, dat wel.
Dit deed me denken aan een goede vriend van me die een keer op een housefeest 2cb had genomen met de veronderstelling dat het xtc was. Hij vluchtte naar huis omdat hij de lelijkheid van de mensen niet langer kon aanzien,
Daarna kwam het late nieuws waarop de songfestival rel was losgebarsten. Ik begreep er geen fuck van. Ik kon me niet voorstellen dat dit een up-to-date journaal was. Het leek wel een in scene gezette soap ofzo. Het duurde echt een paar minuten voordat ik doorhad dat dit actueel het nieuws bezighoudt.
Dit waren wel zo'n beetje de laatste naweeën van de trip, waar ondanks dat het niet allemaal even vet was, toch positief op terugkijk. Trippen in je eentje is best een aanrader, maar je moet nog net iets beter in je vel zitten dan wanneer je dit met een groep goed vertrouwde vrienden doet, denk ik.