14 augustus 2008
3 trippers
Bij een vriendin thuis
450 mics, geen tolerantie
Ik was eigenlijk niet van plan een tripreport te schrijven, maar gNuxx vroeg in een pm of ik mijn LSD-trip wou beschrijven. Toen ik hem uit wou leggen wat ik heb ervaren en ik zag dat het een heel verhaal zou worden, heb ik het maar besloten om het hier ook neer te zetten
Ik had 450 microgram LSD ingenomen. Het begon al na een half uur te werken, visueel, maar ook geestelijk. Alles wat gebeurde herhaalde zich, heel vreemd. Alsof de tijd steeds terug werd gedraaid. Ik ervaarde echt flashbacks naar eerder die trip. Dat zag ik ook aan de klok die steeds terugsprong in de tijd. Dit vond ik wel heel grappig maar toen wist ik eigenlijk al dat het te heftig zou worden om nog een beetje normaal te kunnen denken. Normaal heb ik tijdens LSD nog wel controle over mijn beleving, gedachten en perceptie. Maar toen wist ik al dat ik geestelijk echt totaal weg zou zijn.
Ik moest steeds meer moeite doen om te bedenken "Ohja, ik ben om deze kamer in het huis van deze vriendin van mij en ik ben een mens die in het dagelijks leven dit en dat doet." Ik werd afgeleid door gekke gedachten die niet diepgaand maar gewoon dom waren. Ik dacht na over waarom je tennisballen niet kan eten. Dingen die ik zelf niet bedacht, maar automatisch in mijn hoofd schoten leek het wel. Ik ervaarde het toen een beetje als een droomtoestand, maar wel op een prettige manier.
Visueel werd het ook steeds erger allemaal. De kamer veranderde heel erg in allemaal patroontjes en ik kon bijna niks meer zien. Ik zag alleen gekke vormen en kleuren waarin de kamer veranderd was. Later voelde ik me heel anders en kwam ik ook op een andere plek, zo leek het. Een wereld die heel ruim was. Het voelde anders dan de normale wereld. Alle logica die er op deze wereld is qua materie enzo was er daar niet. Ik als persoon bestond ook niet. Mijn gedachten gingen ook niet zo snel meer en ik voelde me echt heel lekker. Alles was daar echt heel mooi. Hele felle kleuren, ik kreeg echt zo'n gelukszalig en ontspannen gevoel. Ik wist nog wel dat ik bestond, alleen was ik op een andere plek. En niet in mijn lichaam, maar meer als een geest, gewichtloos. Ik dacht dat ik mijn hele leven al op die plek was, en nooit ergens anders ben geweest. Mijn leven op de aarde bestond toen gewoon niet. Helaas was ik zo dom om te proberen de grip op de realiteit terug te krijgen terwijl ik me zo goed voelde en ik was weer een beetje bij bewustzijn voor een tijdje. Ik zag de kamer waar ik was weer een beetje en wist ook weer waar ik was.
Dit duurde 8 minuten volgens de klok, maar voor mijn gevoel zou het ook kunnen dat ik me al een paar jaar in deze toestand bevond.
Daarna dwaalden mijn gedachten weer af en werd alles zwart voor mijn ogen. Ik zag allemaal rode en lichtgroene vormen en mijn gedachten gingen mega snel zonder dat ik er controle over had. Ik ervaarde dit allemaal niet met mijn zintuigen, want ik zag niks. Ik ervaarde het op een manier alsof al mijn zintuigen samen 1 waren, heel vreemd. Ik bestond niet meer. Ik zag allemaal energieen en gekke dingen die net als de vorige beschreven wereld totaal niks met deze wereld te maken hebben. Ik werd door allemaal vormen heen gestuiterd. Ik kon niet bedenken wie, wat of waar ik was en vroeg me dat ook niet af. Ik voelde gewoon helemaal niks. Ik zag en ervaarde alleen dingen op een hele gekke manier wat volgens mij na een tijdje ook helemaal niks werd en ik er dus gewoon helemaal niet was. Niet prettig, maar ook niet onprettig want ik was er gewoon niet. Toen het gevoel wat minder werd voelde ik me erg ongemakkelijk. Ik wist dat ik een eigen bewustzijn en eigen gedachten moest hebben. Ik was nog niet zo helder dat ik precies wist wie ik was of dat ik wist dat ik LSD had genomen. Ik werd bijna panisch omdat ik zelf terug wou zijn, ik wou zelf kunnen denken. Nu deed de LSD dat.
Ik weet niet hoe lang dit gevoel heeft geduurd. Ik had het gevoel dat dit al zolang duurde zolang als ik besta.
Daarna werd de trip minder, en verloor ik de grip op de realiteit nog wel eens, maar dat was niet zo heftig meer. Misschien was het zo omdat ik was meer controle over mezelf had. Ik kon mijn gedachten een beetje remmen en mijn emoties uitschakelen.
We tripten met z'n drieen, maar ik was de enige die dit op deze manier mee heeft gemaakt. Ik had ook 450 microgram genoemen en die andere 2 mensen 100. Ik tripte daarna nog 2 hele dagen door, en één van mijn tripgenoten (ik noem haar R) bleef de hele 2 dagen bij me. Die andere moest de dag na de trip werken. ik was wel blij met dat gezelschap. Ook was ik blij dat R me bleef vertellen dat ik niet gek was geworden en me bleef herrinneren dat ik LSD heb genomen en dat het daardoor komt.
Dat heftige gedeelte (die “egodeath” + heftig gedeelte erna) duurde in totaal zo'n 12 uur. Daarna had ik vooral visueel nog wat dingetjes, ongeveer zoals je hebt als je 50-100 microgram LSD neemt. Dat vond ik niet zo erg. Kon gewoon lekker muziek luisteren en praten. Ik bedacht me wat voor lieve vrienden ik heb, aan wie ik alles kan vertellen. Ik kan gewoon mezelf bij hun zijn. Na 48 uur werd ik vooral vaag van de moeheid en wou alleen maar gaan slapen, maar dat lukte niet. 24 uur daarna lukte het wel. De dag erna voelde ik me heel blij dat ik weer nuchter was, ondanks dat het niet eens een superslechte ervaring was.
Het was wel heftig, omdat ik eerst niet wist wat me overkwam. Ik las namelijk dingen over egodeaths die pas na een dosis van 800 microgram ontstonden. Ik verdiepte me er dan ook niet zo in. Op de ervaring na heb ik ook niet zoveel van deze trip geleerd. Dat heb ik trouwens bijna nooit van een LSD-ervaring. Misschien omdat ik van mezelf al een beetje dromerig ben en vrij ruim denk.
3 trippers
Bij een vriendin thuis
450 mics, geen tolerantie
Ik was eigenlijk niet van plan een tripreport te schrijven, maar gNuxx vroeg in een pm of ik mijn LSD-trip wou beschrijven. Toen ik hem uit wou leggen wat ik heb ervaren en ik zag dat het een heel verhaal zou worden, heb ik het maar besloten om het hier ook neer te zetten
Ik had 450 microgram LSD ingenomen. Het begon al na een half uur te werken, visueel, maar ook geestelijk. Alles wat gebeurde herhaalde zich, heel vreemd. Alsof de tijd steeds terug werd gedraaid. Ik ervaarde echt flashbacks naar eerder die trip. Dat zag ik ook aan de klok die steeds terugsprong in de tijd. Dit vond ik wel heel grappig maar toen wist ik eigenlijk al dat het te heftig zou worden om nog een beetje normaal te kunnen denken. Normaal heb ik tijdens LSD nog wel controle over mijn beleving, gedachten en perceptie. Maar toen wist ik al dat ik geestelijk echt totaal weg zou zijn.
Ik moest steeds meer moeite doen om te bedenken "Ohja, ik ben om deze kamer in het huis van deze vriendin van mij en ik ben een mens die in het dagelijks leven dit en dat doet." Ik werd afgeleid door gekke gedachten die niet diepgaand maar gewoon dom waren. Ik dacht na over waarom je tennisballen niet kan eten. Dingen die ik zelf niet bedacht, maar automatisch in mijn hoofd schoten leek het wel. Ik ervaarde het toen een beetje als een droomtoestand, maar wel op een prettige manier.
Visueel werd het ook steeds erger allemaal. De kamer veranderde heel erg in allemaal patroontjes en ik kon bijna niks meer zien. Ik zag alleen gekke vormen en kleuren waarin de kamer veranderd was. Later voelde ik me heel anders en kwam ik ook op een andere plek, zo leek het. Een wereld die heel ruim was. Het voelde anders dan de normale wereld. Alle logica die er op deze wereld is qua materie enzo was er daar niet. Ik als persoon bestond ook niet. Mijn gedachten gingen ook niet zo snel meer en ik voelde me echt heel lekker. Alles was daar echt heel mooi. Hele felle kleuren, ik kreeg echt zo'n gelukszalig en ontspannen gevoel. Ik wist nog wel dat ik bestond, alleen was ik op een andere plek. En niet in mijn lichaam, maar meer als een geest, gewichtloos. Ik dacht dat ik mijn hele leven al op die plek was, en nooit ergens anders ben geweest. Mijn leven op de aarde bestond toen gewoon niet. Helaas was ik zo dom om te proberen de grip op de realiteit terug te krijgen terwijl ik me zo goed voelde en ik was weer een beetje bij bewustzijn voor een tijdje. Ik zag de kamer waar ik was weer een beetje en wist ook weer waar ik was.
Dit duurde 8 minuten volgens de klok, maar voor mijn gevoel zou het ook kunnen dat ik me al een paar jaar in deze toestand bevond.
Daarna dwaalden mijn gedachten weer af en werd alles zwart voor mijn ogen. Ik zag allemaal rode en lichtgroene vormen en mijn gedachten gingen mega snel zonder dat ik er controle over had. Ik ervaarde dit allemaal niet met mijn zintuigen, want ik zag niks. Ik ervaarde het op een manier alsof al mijn zintuigen samen 1 waren, heel vreemd. Ik bestond niet meer. Ik zag allemaal energieen en gekke dingen die net als de vorige beschreven wereld totaal niks met deze wereld te maken hebben. Ik werd door allemaal vormen heen gestuiterd. Ik kon niet bedenken wie, wat of waar ik was en vroeg me dat ook niet af. Ik voelde gewoon helemaal niks. Ik zag en ervaarde alleen dingen op een hele gekke manier wat volgens mij na een tijdje ook helemaal niks werd en ik er dus gewoon helemaal niet was. Niet prettig, maar ook niet onprettig want ik was er gewoon niet. Toen het gevoel wat minder werd voelde ik me erg ongemakkelijk. Ik wist dat ik een eigen bewustzijn en eigen gedachten moest hebben. Ik was nog niet zo helder dat ik precies wist wie ik was of dat ik wist dat ik LSD had genomen. Ik werd bijna panisch omdat ik zelf terug wou zijn, ik wou zelf kunnen denken. Nu deed de LSD dat.
Ik weet niet hoe lang dit gevoel heeft geduurd. Ik had het gevoel dat dit al zolang duurde zolang als ik besta.
Daarna werd de trip minder, en verloor ik de grip op de realiteit nog wel eens, maar dat was niet zo heftig meer. Misschien was het zo omdat ik was meer controle over mezelf had. Ik kon mijn gedachten een beetje remmen en mijn emoties uitschakelen.
We tripten met z'n drieen, maar ik was de enige die dit op deze manier mee heeft gemaakt. Ik had ook 450 microgram genoemen en die andere 2 mensen 100. Ik tripte daarna nog 2 hele dagen door, en één van mijn tripgenoten (ik noem haar R) bleef de hele 2 dagen bij me. Die andere moest de dag na de trip werken. ik was wel blij met dat gezelschap. Ook was ik blij dat R me bleef vertellen dat ik niet gek was geworden en me bleef herrinneren dat ik LSD heb genomen en dat het daardoor komt.
Dat heftige gedeelte (die “egodeath” + heftig gedeelte erna) duurde in totaal zo'n 12 uur. Daarna had ik vooral visueel nog wat dingetjes, ongeveer zoals je hebt als je 50-100 microgram LSD neemt. Dat vond ik niet zo erg. Kon gewoon lekker muziek luisteren en praten. Ik bedacht me wat voor lieve vrienden ik heb, aan wie ik alles kan vertellen. Ik kan gewoon mezelf bij hun zijn. Na 48 uur werd ik vooral vaag van de moeheid en wou alleen maar gaan slapen, maar dat lukte niet. 24 uur daarna lukte het wel. De dag erna voelde ik me heel blij dat ik weer nuchter was, ondanks dat het niet eens een superslechte ervaring was.
Het was wel heftig, omdat ik eerst niet wist wat me overkwam. Ik las namelijk dingen over egodeaths die pas na een dosis van 800 microgram ontstonden. Ik verdiepte me er dan ook niet zo in. Op de ervaring na heb ik ook niet zoveel van deze trip geleerd. Dat heb ik trouwens bijna nooit van een LSD-ervaring. Misschien omdat ik van mezelf al een beetje dromerig ben en vrij ruim denk.
