Ik werd eens knettergek van een sitter die de hele tijd zich zorgen om me maakte, en steeds mar weer vroeg, "Gaat het met je?". "wat is er?", "niet in de spiegel kijken hoor", "pas op die thee is heet" ik vroeg m in een kort helder moment of ie ff stil wilde zijn. maar na 10 minuten begon ie weer...
de hele trip lang niets anders dan een waterval van "geruststellende woorden" op den duur werd ik daar paranoia en geirriteerd van.
De volgende keer nodig ik gewoon mijn buurmeisje weer uit, die gaat in een hoek zitten, een boek lezen, en schenkt me een kopje thee in. geweldig is dat. geen gezeur aan je hoofd.
De beste trip was op de camping in een tentje achteraf, buiten het seizoen. de hele dag niemand tegen komen, en lekker op een laken bij het meertje liggen.