Vooraf:
Deze trip ga ik niet volledig op schrijven maar er zaten momenten in die de moeite van het noteren wel waard zijn. Ik was in eerste instantie helemaal niet van plan reports te schrijven van mijn thuis feestjes, tot ik bedacht wat nou de interessantste trips van het jaar zouden zijn om op te schrijven, deze trip blonk enorm uit in closed eye visuals die eigenlijk veel te mooi en bizar waren om niet te noteren. Vanwege de chaotische setting ga ik veel minder relevante momenten compleet overslaan en zal dit report korter zijn en anders van stijl dan mijn normale reports. Overigens schrijf ik ook gewoon de stukjes die ik het meest boeiend vind eerst op en zet het daarna in de goede volgorde. Zo schrijf ik nooit reports, maar dit is gewoon te chaotisch om chronologisch te noteren. De volgorde zoals genoteerd klopt voor zo ver ik weet wel helemaal.
Datum: 22 oktober 2009
Stoffen: 150 ug LSD, lachgas, hasj, wiet, wat ketamine, alcohol
Ik: vrouw, 19 jaar, 49 kg, dit was mijn 28ste lsd trip (ja ik tel ze, komt door al die reports)
Gezeldschap: Een volledig feestje van 10 man in mijn kamer, ik ga de trips van anderen zo veel mogelijk negeren gezien dit report geen feest verslag is maar een verslag van mijn trip, maar om het samen te vatten, aan de LSD hadden we: Ri, Le, At, Ja, Mi en de niet trippers die langs kwamen waren Ma, Ve, Ki en Sa, overigens allemaal meisjes terwijl alle trippers van het mannelijk geslacht waren, geen hele nuttige toevoeging maar het was toch al zo netjes in 2en gedeeld.
Locatie: Mijn prima gedecoreerde kamer
Setting:
In februari had ik al eerder een psychedelisch feestje gegeven; wat er in feite op neer kwam dat ik een stuk of 10 mensen uitnodigde voor een gezamelijke trip in feest sfeer in mijn kamer. Het vorige feestje was zeer geslaagd, veel te chaotisch om op te schrijven wellicht, maar zeker erg geslaagd. Vandaar dat ik het ook nog een keer over wilde doen, met name omdat ik nu blacklight had en de kamer dus iets feestelijker kon decoreren. Verder had ik van te voren genoeg muziek klaar gezet en besloten mijn goede boxjes helaas niet te gebruiken omdat ik niet weer een vervormende buurman aan mijn deur wilde. Ik sla over naar het punt dat alle trippende mensen binnen waren en we gezamenlijk aan de inname begonnen.
De trip:
We namen met alle trippers tegelijk in, dat moment waren alle trippers in de kamer en verder alleen Ki en Ma, de andere twee nuchtere meisjes waren er op dat punt nog niet en die zouden ook pas om 3 am binnen komen terwijl de hele groep verder om 11 pm, waar ik nu ook met het verslag begin al binnen was. De dosis werd op de persoon afgesteld verdeeld en Ri en ik namen twee zegels. We wilden lekker extreme visuals maar nog wel de mogelijkheid fatsoenlijk op al die vage mensen in mijn kamer te letten dus vandaar dat we voor een middenweg daar tussen gingen. Tijdens de come up zette ik de muziek al aan (begon met dark psy) en mensen waren gewoon wat aan het praten en aan het chillen. Ik had mijn kamer gedecoreerd met twee goed geplaatste blacklights waardoor de hele kamer blacklight verlicht was. Gewoon licht stond uit maar ik had mijn lavalamp aan die rood is waardoor de hoek waar bij ik zat fel rood was. Helemaal aan de andere kant van de kamer stond er een warme kleur gewone lamp aan, het was nét genoeg om goed te kunnen zien maar toch nog een heel sterk blacklight effect te behouden.
Ik skip even naar iets voorbij de come-up in tijd en mensen waren gewoon goed in groepjes aan het praten. Ik zat vrijwel de hele tijd in mijn kamer, mogelijk zelfs écht de hele tijd op mijn computer stoel bij mijn computer om de muziek steeds op tijd te verzetten, ik was zo stom geen mixen te hebben op dat moment en geen playlists zodat ik steeds handmatig vlak voor het einde van een nummer moest wisselen zodat het constant door bleef klinken. Ik was de avond begonnen met dark psy (de soort met het érg érg hoge bpm a la cosmo) en het was allemaal zo heerlijk goed voorbereid op de handmatige muziek selectie na; ik had 4 dozen lachgas gehaald zodat we in ieder geval genoeg zouden hebben met zo veel mensen. Ondanks dat ik geen aandacht aan andere mensen hun trips zou besteden in dit report zijn er hier wat gesprekken geweest die veel te mooi zijn om niet op te schrijven, zoals toen Ja aan Mi (die voor het eerst tripte overigens) vertelde dat hij christen vrienden had en daar geen probleem mee had. Mi reageerde hier érg heftig op, echt uitgesproken heftig, het bleek dat hij niet zo zeer een afkeer heeft van monotheïstische religies alswel er heel erg bang voor was, en na te roepen dat hij even helemaal bang was dat Ja zelf een christen zou zijn nadat Ja had gezegd dat hij ‘wel respect had voor Jezus’ bekende Mi na een hele anti-christen rant uiteindelijk dat zijn grootste angst was dat er in de kamer nu een christen was die hem in zijn trip zou gaan bekeren. Nou heb ik zelf ook een flinke afkeer van monotheistische religies maar ik zie die drang om iets te volgen en ergens in te geloven en op te vertrouwen meer als een vorm van zwakte waar ik zeker van kan voelen dat ik er geen behoefte aan heb, vandaar dat het bij een rustige maar flinke afkeer en walging blijft maar dat ik de angst om een christen te worden vooral erg grappig vond.
De kleuren van mijn kamer werkten echt geweldig; die rode hoek straalde iets heel warms uit en het blauwe licht van het blacklight en al die oplichtende punten zetten de sfeer er geweldig in. Vergelijkbare patronen als in mijn 24ste trip (tetris en alice voor wie hem gelezen heeft) kwamen over de kamer, van die typische fractal achtige patronen met veel symmetrie in verschillende kleuren die in lagen over alles heen trokken, zoals de muur, mensen hun hoofd, de grond en bij het overgaan op andere ‘objecten’ dan die objecten compleet mee vervormen. De kamer bewoog ook heerlijk en ik had echt het gevoel een relaxed feestje neergezet te hebben. Alle trippers leken zich ook prima te vermaken en ook van het lachgas werd fijn gebruik van gemaakt (ook door mij natuurlijk). Gezien er érg veel patronen doorheen gegaan zijn kan ik deze keer echt de losse momenten niet op schrijven maar het was elke keer weer een complete wat de fuck met veel elementen van geweldigheid, vandaar dat ik meer gewoon de LSD op zich zelf blijf omschrijven. Joints draaien ging zoals altijd als vanzelf alsof ik nauwelijks doorhad dat ik het uberhaubt deed en de sfeer was vreemd maar relaxed. Mi klaagde af en toe dat hij de muziek ‘helemaal niet dark’ vond en ‘zielloos’; waarop hij doelde dat extremere metal wel een ziel had en wel oprecht dark zou zijn, de hele rest van het gezeldschap vond het echter prima dus ik liet het zo, mijn feestje; mijn muziek, sowieso was er later nog tijd genoeg gezien het nog geen 1 am was.
Het liep allemaal prima in de kamer maar wat ik hier niet had was even een moment alleen met Ri dus stond ik op en trok ik hem mee naar het balkon waar we met zijn 2en heen liepen. Visueel was het buiten prachtig. Er hing een hele dichte mist die nacht die in flarden door de straten en tussen de huizenblokken stroomde en veel extra ruimte voor mooie patronen vormde, ik ben sowieso al een enorme fan van mist dus dit was echt een feest voor het oog. Telleurstellend was het ook dat ik niet even kon gaan wandelen omdat ik een heel feestje in mijn kamer had om op te letten, maar in ieder geval had ik nu het buiten. De bomen waren zoals wel vaker compleet symmetrisch en enorme patronen met aan de takken (die steeds verder uit groeiden zonder ooit veel groter te worden) zaten ogen en andere vreemde details, soms waren het even wuivende armen en dan weer gewoon patronige bomen. Fascinerend in ieder geval, maar dit was allemaal niet de rede dat we naar buiten gekomen waren. Ri zat ondertussen net zo hard op het net voor mijn balkon te trippen als ik op de bomen die erachter stonden maar we vestigden al snel de aandacht gewoon op elkaar.
We besloten te zoenen en zodra mijn ogen dichtwaren keek ik voor het eerst in de avond naar mijn CEV’s. Wat ik zag was een zwarte achtergrond met daar op een kaleidoscopisch netwerk van hele fel gekleurde lijnen die in symmetrische patronen zaten maar daar in concrete afbeeldingen die ook kaleidoscopisch verdeeld waren. Eerst zag ik in het concrete deel mensen, allemaal mensen in neon regenboog kleuren die hun armen omhoog vouwden, daarna werden ze doorboort met andere mensen en waren de omhoog gevouwen armen ineens een kruis waar ze aan genageld waren dat in brand stond, en de brand had alle kleuren van de regenboog. Tegelijkertijd viel er een waaier van paletten met verschillende op elkaar aansluitende kleuren open als een pauw die zijn staart open zet achter die mensen waardoor het leek alsof ze een aura van licht hadden. Ze werden continu doorboort met andere mensen die daarna hetzelfde uiterlijk kregen, het was een herhalende visual zoals ik wel vaker heb waar in steeds dezelfde handeling herhaald wordt zodat niet alleen het beeld verdeeld is in patronen maar dat het ook qua tijd in patronen valt. Ik deed mijn ogen weer open toen we klaar waren en zei: “Als ik jou zoen zie ik brandende mensen die doorboort worden met mensen.” Feitelijk klinkt het zo een stuk smeriger, want al die heldere regenboog kleuren en die waaiers van kleuren die erachter zaten en het feit dat het in een kaleidoschoop over mijn hele netvlies zat maakte het vooral mooi en onwerkelijk; ik besloot dat ik het echt een geweldige visual vond. We gingen weer terug naar binnen.
Binnen moest ik mensen even zachter vragen te praten vanwege de buren, want zoals al eerder geschreven had ik geen zin in mijn buurmans vervormende hoofd aan de deur, dat is overigens ook gewoon gelukt. Ergens hier besloot ik de muziek wat relaxter te doen voor het merendeel aanwezigen en te switchen naar meer relaxte psy en goa, de overgang maar de kamer iets minder hektisch maar ik vond het scherpe randje wel leuk. Lekker onderuit naar de draaiende schuivende kamer met al die vreemde gesprekken er in kijken, af en toe het n2o, af en toe een joint en de meesten ook af en toe een biertje; het was een fijne, fijne trip. De tijd werd besteet met vreemde maar vaak humoristische onwerkelijke gesprekken, veel lachgas en af en toe mensen die in kleine groepjes naar mijn katten gingen om met ze te spelen en ze te aaien waaronder ik zelf ook regelmatig, meestal kwamen ze dan terug met de melding dat mijn katten geweldig trip vermaak zijn, waar ik me ook zeker bewust van zijn. In mijn kamer was de sfeer drukker en gevulder maar ook wel heel relaxed, het was een veilig en fijn triphok geworden. De visuals waren overal heel mooi, in de woonkamer heldere warm gekleurde patronen die op een rustig tempo bewogen en een zachte wollige omgeving, zodat de hele kamer leek op een dikke warme wolle trui. Dominante kleuren leken bruin en oranje te zijn, mijn kamer in schril contract was erg donker en door de muziek trokken de patronen snel over alles heen terwijl de lijnen in de kamer ook flink snél bewogen, het donker en de muziek waren de hoofdzakelijke rede dat de stijl zo anders was. In eens kreeg ik zo rond half 3 (wat het inmiddels was, ik heb veel irrelevante details overgeslagen) een sms van Ve dat zij er met Sa zo aankwam. Voor dat ze binnen waren ging alles nog in de zelfde stijl door, maar toen Ve en Sa binnenkwamen veranderde de sfeer eigenlijk direct sterk. Zij twee en Ki zaten op een rijtje op elkaar geplet op de bank en hadden een hele andere sfeer. Ze waren bezig met telefoons en andere flubjes en praatten over dronken avonden waarvan ze zich weinig herinnerden.
Sa praatte luid en overheersend over onderwerpen die echt niemand aanwezig behalve Ve en Ki in het begin een beetje konden boeien, namelijk een vreemde vertaalfout van iemand eerder op de avond toen Ma er nog was (Ma spreekt nauwelijks nederlands, dus gesprekken met haar waren in het engels, en Ma was overigens rond die tijd ook weggegaan), die eigenlijk te droog is om uberhaubt in mijn report te zetten. Sa vond het het grappigste woord ooit en bleef het overal voor gebruiken. Ik vond ze maar vreemd en negeerde ze dus een beetje, maar ik kan ook niet ontkennen dat het een storende factor was vanaf dat punt. Die hele relaxte doorgaand in de zelfde lijn sfeer van eerder op de avond was toch ineens weg. Daarnaast waren er ineens veel meer mensen die mee wilden doen met het lachgas, dus moesten we de kamer nu in tweeën verdelen om lachgas te kunnen doen. We besloten dat eerst Ri, ik, Ja en At zouden gaan en daarna Le, Ve, Mi en Sa. Dit was de eerste ballon in tijden die gewoon helemaal niet leuk was, tijdens de ballon had ik heel sterk het gevoel dat er iets fout ging, ik dacht iemand iets te horen zeggen wat volgens mij helemaal niet zo was en ik had het gevoel dat er iets helemaal fout ging en dat er ook iemand vlak naast mij opgesprongen was en weggerend, en dat had ik voor men gevoel ook gezien alleen was dat dus helemaal niet het geval, toen ik weer bewust was van de omgeving klopte mijn beeld ook niet, naast de normale flink smeltende in elkaar overlopende bewegende patronige visuals bleven dingen ‘hangen’ in de tijd ofzo, het was naast trippend nu ook nog eens compleet gefragmenteert, wat op zich normaal is bij lachgas maar vervelend als je héél sterk het gevoel hebt dat er iets ergs is gebeurd. Ik ben daarna ook even door het huis gelopen om even de ‘chill’ weer terug te krijgen, die overigens binnen 3 minuten terug was, lachgas duurt kort.
Na het rondje door mijn huis waren de anderen aan de beurt en het was grappig om eens te zien hoe mensen lachgas doen zonder het zelf ook te doen. Ze leken goed vermaakt in ieder geval. Niet veel later besloot ik even te controleren of mijn CEV’s nog steeds zo boeiend waren. In eerste instantie waren het dezelfde patronen die ik ook op al mijn spullen zag maar dan tegen een donkere achtergrond, maar al heel snel kwamen de brandende mensen die doorboort werden met andere brandende mensen weer terug in het neon-regenboog kaleidsocopisch venster dat mijn gesloten ogen waren, en ik zei ‘met mijn ogen dicht zie ik brandende mensen, eigenlijk best apart’, waarop Sa heel geshoqued reageerde maar Mi met de melding kwam dat we super veel black metal luisterde waar in dergelijke thematiek compleet vanzelf sprekend was en ik moest tot de conclusie komen dat ik wel degelijk kon weten waar het vandaan kwam en dat het inderdaad zo gek niet was, wel erg mooi besloot ik. Na nog een tijdje te staren naar andere afbeeldingen die af en toe langs kwamen deed ik mijn ogen weer open, want ook mét visuele input zijn visuals erg mooi. Ergens hier bleef Mi vragen of we nog ketamine zouden doen, dat had ik hem eigenlijk beloofd en ook Ve, die niet meer wilde beginnen aan een trip omdat het al een uur of 3-4 was had er ook wel zin in. Ik pakte een CD uit mijn kast om als ondergrond te gebruiken (immortal – battles in the north, Mi vond het nog geweldig om ‘van abbath te snuiven’) en legde de ketamine neer. At had r-iso meegenomen en omdat ik zelf altijd r-iso en s-iso door elkaar had vond ik het wel boeiend dat eens te proberen. Voor At en mij legde ik lijntjes R-iso neer en voor de rest mijn eigen ketamine.
Het grootste verschil tussen R-iso en gemengde ketamine vond ik dat ik lichamelijk niet zo vaag was, wat ik eigenlijk wel jammer vond want ik vind het meestal juist zo grappig als ik mijn hele lichaam niet meer voel. Verder had ik er aanzienlijk méér van nodig voor het zelfde effect en deed de ervaring eigenlijk flink onder aan de paar lijntjes ketamine in mijn laatste trip daarvoor waar ik ook nog wel een report van ga schrijven. Wel werden mijn visuals significant anders en verloor ik elke vorm van tijdsbesef. Die trage relaxedheid viel ook over me heen en als ik liep leek het net alsof de hele kamer mijn vorm was en mee liep, alsof ik er mee verbonden was, flink scheef dus eigenlijk. Veel grappiger dan mijn ketamine ervaring was die van At; in ieder geval voor ons. Hij leek iets te zoeken waar hij zat dus Ri vroeg ‘wat zoek je?’ en At antwoordde: ‘mijn arm’, waar op Ri zijn arm oppakte, die echt helemaal slap was en zei: ‘hier’, waar op At ontzettend droog bedankte. Na een lijntje of 5-10 voor iedereen besloten we er weer klaar mee te zijn en borg ik de ketamine weer op.
Sa bleef ondertussen door praten over haar ongrappige grapje, en vooral de herhaling maakte het storend. Ergens hier besloten Mi en Ja dat ze er even uit moesten en dat ze buiten gingen wandelen. Ik liet ze uit en ging zelf even bij het raam kijken wat ze daar zouden aantreffen. Wauw! Al die mist! Het was nog veel dichter geworden en het zicht was niet ver, maar het stroomde als een rivier door de straat. Ik had al eens mist paddo’s gezien en ondanks dat die locatie veel beter was was dit onwerkelijk mooi en ik vond het wederom extreem jammer dat ik niet mee kon lopen omdat ik op mijn feestje moest letten (was achteraf ook echt wel nodig), maar ik ging daar op weer terug naar mijn kamer waar ondanks de mensen shift het toch eigenlijk ook wel relaxed was. Sa werd wat stiller en Ve was moe dus zei niks meer en om 6 am waren ze weer weg, en ze hadden Ki ook nog mee weg genomen en ergens rond die tijd waren ook Mi en Ja weer terug. Zodra ze weg waren werd er uitgebreid over Sa en tot op bepaalde hoogte ook Ve aan het klagen. Het was ook absoluut niet mijn idee om Sa uit te nodigen, maar het is een goede vriendin van Ve en ik had ook niet verwacht dat ze voor trippende mensen zó uitzonderlijk irritant zou zijn, wat ze dus helaas wel was. Ik vond het jammer dat er op mijn feestje iets was geweest wat mensen vervelend vonden, maar het was ook helemaal niet mijn idee om haar er bij te hebben, ik vond het gewoon lullig om Ve te weigeren die graag haar goede vriendin naar het feestje nam, achteraf had ik dat wel gewoon moeten doen en vanaf nu is de regel ook mee trippen of wegblijven voor deze kleine feestjes, behalve voor Ki want die is nuchter ook gewoon gezellig.
Omdat we nu met alleen nog maar trippers waren waren de activiteiten veel beter te plannen. We besloten om dvd earth te gaan kijken, wat echt een visual-spektakel opleverde ondanks dat de comedown al een klein beetje begon, we hebben ook nog wat geweldige family guy afleveringen gedaan en nog een hoop lachgas. Het lachgas was gewoon weer leuk qua ervaring, ik denk dat de spanning in de kamer tussen het nuchtere groepje en o.a. Mi en Ja het gene was dat dat ‘er is iets mis’ gevoel triggerde, en gezien er allang niks meer mis was waren de ervaringen weer leuk. Op een bepaald punt kreeg At het voor elkaar om een slag om te schoppen dat in 1000en stukjes uit elkaar viel. Ik had nog flinke visuals op dat moment, het zal zo rond 7 am geweest zijn, en ik kon absoluut niet zien waar nou wel en waar niet glas lag, dus heb ik maar de stofzuiger gepakt na het ergste met stoffer en blik op te ruimen en heb ik letterlijk 15 minuten staan stofzuigen, ik heb drie katten en ik zou niet willen dat een van hen in glas zou staan. Na vrijwel de hele kamer te stofzuigen en iedereen te laten helpen controleren was ik er eindelijk zeker van dat het glas weg was en kon de deur gewoon weer op een kier. Omdat het glas me aan de zachte voetjes van mijn kitten Alice deed denken ging ik gelijk even kijken waar ze was, compleet vergetend dat we eigenlijk lachgas aan het vullen waren en iedereen daar nog met een ballonnetje zat te wachten. Alice helaas voor de mensen met balonnen (ik had er trouwens ook een vast, maar het stoorde mij niet zo), had enorm zin in knuffelen en begon kéihard te spinnen en kopjes te geven en aan mijn handen te likken en haar hoofd helemaal tegen me aan te duwen. Ik heb haar zeker 8 minuten staan knuffelen voor ik terug liep, mijn excuses aanbood en de laatste ballon vulde.
Wel vond ik de balonnen aanzienlijk smeriger worden (werden van de grond opgeraapt en veel hergebruikt) en ik kreeg uiteindelijk het gevoel dat er ‘stukjes’ in het lachgas zat. Uiteindelijk, tijdens de zoektocht naar genoeg balonnen wilde Ri er een gebruiken die onder Le’s voet vandaan kwam, dat ging ik voor mij even te ver dus liep ik naar een la waar ik wist dat ik oude balonnen had in gedaan omdat er een beetje zand in zat maanden geleden, zodat ik ze niet met de zand vrije balonnen kon verwarren. Ik besloot dat ik eht zand er wel uit zou schudden en dat liever gebruikte dan de ballon van onder iemands voet vandaan. De balonnen, inmiddels gewoon zonder zand, waren wel schoon maar de lucht voelde nog steeds alsof het stukjes had, de ervaren zelf waren wel erg mooi, af en toe met ogen open, af en toe dicht. De ene keer wist ik nog wel waar, wie en wat ik was en de andere keren was bestaan alleen al een ver verwijderd concept. Uiteindelijk ging Mi zo rond 8 am weg tegelijk met Le en vertrokken At en Ja zo rond 11 am, Ri en ik zijn toen direct naar buiten gefietst; nog ín de mist (wat schitterend was, vooral omdat mijn visuals gelukkig nog niet helemaal weg waren, de wereld had nog wel patronen, hij was alleen weer vrij stil gaan staan), om een pakje schóne balonnen te kopen en een 6 packje bier. Met de schone balonnen had ik nog wel het gevoel dat er stukjes in zaten, maar ze waren tenminste schoon en nieuw dus ik kon met zekerheid zeggen dat het aan het lachgas/mezelf lag. Na nog een paar patronen en nog wat filmpjes op mijn computer hebben we snel de hele kamer opgeruimt.
Deze trip ga ik niet volledig op schrijven maar er zaten momenten in die de moeite van het noteren wel waard zijn. Ik was in eerste instantie helemaal niet van plan reports te schrijven van mijn thuis feestjes, tot ik bedacht wat nou de interessantste trips van het jaar zouden zijn om op te schrijven, deze trip blonk enorm uit in closed eye visuals die eigenlijk veel te mooi en bizar waren om niet te noteren. Vanwege de chaotische setting ga ik veel minder relevante momenten compleet overslaan en zal dit report korter zijn en anders van stijl dan mijn normale reports. Overigens schrijf ik ook gewoon de stukjes die ik het meest boeiend vind eerst op en zet het daarna in de goede volgorde. Zo schrijf ik nooit reports, maar dit is gewoon te chaotisch om chronologisch te noteren. De volgorde zoals genoteerd klopt voor zo ver ik weet wel helemaal.
Datum: 22 oktober 2009
Stoffen: 150 ug LSD, lachgas, hasj, wiet, wat ketamine, alcohol
Ik: vrouw, 19 jaar, 49 kg, dit was mijn 28ste lsd trip (ja ik tel ze, komt door al die reports)
Gezeldschap: Een volledig feestje van 10 man in mijn kamer, ik ga de trips van anderen zo veel mogelijk negeren gezien dit report geen feest verslag is maar een verslag van mijn trip, maar om het samen te vatten, aan de LSD hadden we: Ri, Le, At, Ja, Mi en de niet trippers die langs kwamen waren Ma, Ve, Ki en Sa, overigens allemaal meisjes terwijl alle trippers van het mannelijk geslacht waren, geen hele nuttige toevoeging maar het was toch al zo netjes in 2en gedeeld.
Locatie: Mijn prima gedecoreerde kamer
Setting:
In februari had ik al eerder een psychedelisch feestje gegeven; wat er in feite op neer kwam dat ik een stuk of 10 mensen uitnodigde voor een gezamelijke trip in feest sfeer in mijn kamer. Het vorige feestje was zeer geslaagd, veel te chaotisch om op te schrijven wellicht, maar zeker erg geslaagd. Vandaar dat ik het ook nog een keer over wilde doen, met name omdat ik nu blacklight had en de kamer dus iets feestelijker kon decoreren. Verder had ik van te voren genoeg muziek klaar gezet en besloten mijn goede boxjes helaas niet te gebruiken omdat ik niet weer een vervormende buurman aan mijn deur wilde. Ik sla over naar het punt dat alle trippende mensen binnen waren en we gezamenlijk aan de inname begonnen.
De trip:
We namen met alle trippers tegelijk in, dat moment waren alle trippers in de kamer en verder alleen Ki en Ma, de andere twee nuchtere meisjes waren er op dat punt nog niet en die zouden ook pas om 3 am binnen komen terwijl de hele groep verder om 11 pm, waar ik nu ook met het verslag begin al binnen was. De dosis werd op de persoon afgesteld verdeeld en Ri en ik namen twee zegels. We wilden lekker extreme visuals maar nog wel de mogelijkheid fatsoenlijk op al die vage mensen in mijn kamer te letten dus vandaar dat we voor een middenweg daar tussen gingen. Tijdens de come up zette ik de muziek al aan (begon met dark psy) en mensen waren gewoon wat aan het praten en aan het chillen. Ik had mijn kamer gedecoreerd met twee goed geplaatste blacklights waardoor de hele kamer blacklight verlicht was. Gewoon licht stond uit maar ik had mijn lavalamp aan die rood is waardoor de hoek waar bij ik zat fel rood was. Helemaal aan de andere kant van de kamer stond er een warme kleur gewone lamp aan, het was nét genoeg om goed te kunnen zien maar toch nog een heel sterk blacklight effect te behouden.
Ik skip even naar iets voorbij de come-up in tijd en mensen waren gewoon goed in groepjes aan het praten. Ik zat vrijwel de hele tijd in mijn kamer, mogelijk zelfs écht de hele tijd op mijn computer stoel bij mijn computer om de muziek steeds op tijd te verzetten, ik was zo stom geen mixen te hebben op dat moment en geen playlists zodat ik steeds handmatig vlak voor het einde van een nummer moest wisselen zodat het constant door bleef klinken. Ik was de avond begonnen met dark psy (de soort met het érg érg hoge bpm a la cosmo) en het was allemaal zo heerlijk goed voorbereid op de handmatige muziek selectie na; ik had 4 dozen lachgas gehaald zodat we in ieder geval genoeg zouden hebben met zo veel mensen. Ondanks dat ik geen aandacht aan andere mensen hun trips zou besteden in dit report zijn er hier wat gesprekken geweest die veel te mooi zijn om niet op te schrijven, zoals toen Ja aan Mi (die voor het eerst tripte overigens) vertelde dat hij christen vrienden had en daar geen probleem mee had. Mi reageerde hier érg heftig op, echt uitgesproken heftig, het bleek dat hij niet zo zeer een afkeer heeft van monotheïstische religies alswel er heel erg bang voor was, en na te roepen dat hij even helemaal bang was dat Ja zelf een christen zou zijn nadat Ja had gezegd dat hij ‘wel respect had voor Jezus’ bekende Mi na een hele anti-christen rant uiteindelijk dat zijn grootste angst was dat er in de kamer nu een christen was die hem in zijn trip zou gaan bekeren. Nou heb ik zelf ook een flinke afkeer van monotheistische religies maar ik zie die drang om iets te volgen en ergens in te geloven en op te vertrouwen meer als een vorm van zwakte waar ik zeker van kan voelen dat ik er geen behoefte aan heb, vandaar dat het bij een rustige maar flinke afkeer en walging blijft maar dat ik de angst om een christen te worden vooral erg grappig vond.
De kleuren van mijn kamer werkten echt geweldig; die rode hoek straalde iets heel warms uit en het blauwe licht van het blacklight en al die oplichtende punten zetten de sfeer er geweldig in. Vergelijkbare patronen als in mijn 24ste trip (tetris en alice voor wie hem gelezen heeft) kwamen over de kamer, van die typische fractal achtige patronen met veel symmetrie in verschillende kleuren die in lagen over alles heen trokken, zoals de muur, mensen hun hoofd, de grond en bij het overgaan op andere ‘objecten’ dan die objecten compleet mee vervormen. De kamer bewoog ook heerlijk en ik had echt het gevoel een relaxed feestje neergezet te hebben. Alle trippers leken zich ook prima te vermaken en ook van het lachgas werd fijn gebruik van gemaakt (ook door mij natuurlijk). Gezien er érg veel patronen doorheen gegaan zijn kan ik deze keer echt de losse momenten niet op schrijven maar het was elke keer weer een complete wat de fuck met veel elementen van geweldigheid, vandaar dat ik meer gewoon de LSD op zich zelf blijf omschrijven. Joints draaien ging zoals altijd als vanzelf alsof ik nauwelijks doorhad dat ik het uberhaubt deed en de sfeer was vreemd maar relaxed. Mi klaagde af en toe dat hij de muziek ‘helemaal niet dark’ vond en ‘zielloos’; waarop hij doelde dat extremere metal wel een ziel had en wel oprecht dark zou zijn, de hele rest van het gezeldschap vond het echter prima dus ik liet het zo, mijn feestje; mijn muziek, sowieso was er later nog tijd genoeg gezien het nog geen 1 am was.
Het liep allemaal prima in de kamer maar wat ik hier niet had was even een moment alleen met Ri dus stond ik op en trok ik hem mee naar het balkon waar we met zijn 2en heen liepen. Visueel was het buiten prachtig. Er hing een hele dichte mist die nacht die in flarden door de straten en tussen de huizenblokken stroomde en veel extra ruimte voor mooie patronen vormde, ik ben sowieso al een enorme fan van mist dus dit was echt een feest voor het oog. Telleurstellend was het ook dat ik niet even kon gaan wandelen omdat ik een heel feestje in mijn kamer had om op te letten, maar in ieder geval had ik nu het buiten. De bomen waren zoals wel vaker compleet symmetrisch en enorme patronen met aan de takken (die steeds verder uit groeiden zonder ooit veel groter te worden) zaten ogen en andere vreemde details, soms waren het even wuivende armen en dan weer gewoon patronige bomen. Fascinerend in ieder geval, maar dit was allemaal niet de rede dat we naar buiten gekomen waren. Ri zat ondertussen net zo hard op het net voor mijn balkon te trippen als ik op de bomen die erachter stonden maar we vestigden al snel de aandacht gewoon op elkaar.
We besloten te zoenen en zodra mijn ogen dichtwaren keek ik voor het eerst in de avond naar mijn CEV’s. Wat ik zag was een zwarte achtergrond met daar op een kaleidoscopisch netwerk van hele fel gekleurde lijnen die in symmetrische patronen zaten maar daar in concrete afbeeldingen die ook kaleidoscopisch verdeeld waren. Eerst zag ik in het concrete deel mensen, allemaal mensen in neon regenboog kleuren die hun armen omhoog vouwden, daarna werden ze doorboort met andere mensen en waren de omhoog gevouwen armen ineens een kruis waar ze aan genageld waren dat in brand stond, en de brand had alle kleuren van de regenboog. Tegelijkertijd viel er een waaier van paletten met verschillende op elkaar aansluitende kleuren open als een pauw die zijn staart open zet achter die mensen waardoor het leek alsof ze een aura van licht hadden. Ze werden continu doorboort met andere mensen die daarna hetzelfde uiterlijk kregen, het was een herhalende visual zoals ik wel vaker heb waar in steeds dezelfde handeling herhaald wordt zodat niet alleen het beeld verdeeld is in patronen maar dat het ook qua tijd in patronen valt. Ik deed mijn ogen weer open toen we klaar waren en zei: “Als ik jou zoen zie ik brandende mensen die doorboort worden met mensen.” Feitelijk klinkt het zo een stuk smeriger, want al die heldere regenboog kleuren en die waaiers van kleuren die erachter zaten en het feit dat het in een kaleidoschoop over mijn hele netvlies zat maakte het vooral mooi en onwerkelijk; ik besloot dat ik het echt een geweldige visual vond. We gingen weer terug naar binnen.
Binnen moest ik mensen even zachter vragen te praten vanwege de buren, want zoals al eerder geschreven had ik geen zin in mijn buurmans vervormende hoofd aan de deur, dat is overigens ook gewoon gelukt. Ergens hier besloot ik de muziek wat relaxter te doen voor het merendeel aanwezigen en te switchen naar meer relaxte psy en goa, de overgang maar de kamer iets minder hektisch maar ik vond het scherpe randje wel leuk. Lekker onderuit naar de draaiende schuivende kamer met al die vreemde gesprekken er in kijken, af en toe het n2o, af en toe een joint en de meesten ook af en toe een biertje; het was een fijne, fijne trip. De tijd werd besteet met vreemde maar vaak humoristische onwerkelijke gesprekken, veel lachgas en af en toe mensen die in kleine groepjes naar mijn katten gingen om met ze te spelen en ze te aaien waaronder ik zelf ook regelmatig, meestal kwamen ze dan terug met de melding dat mijn katten geweldig trip vermaak zijn, waar ik me ook zeker bewust van zijn. In mijn kamer was de sfeer drukker en gevulder maar ook wel heel relaxed, het was een veilig en fijn triphok geworden. De visuals waren overal heel mooi, in de woonkamer heldere warm gekleurde patronen die op een rustig tempo bewogen en een zachte wollige omgeving, zodat de hele kamer leek op een dikke warme wolle trui. Dominante kleuren leken bruin en oranje te zijn, mijn kamer in schril contract was erg donker en door de muziek trokken de patronen snel over alles heen terwijl de lijnen in de kamer ook flink snél bewogen, het donker en de muziek waren de hoofdzakelijke rede dat de stijl zo anders was. In eens kreeg ik zo rond half 3 (wat het inmiddels was, ik heb veel irrelevante details overgeslagen) een sms van Ve dat zij er met Sa zo aankwam. Voor dat ze binnen waren ging alles nog in de zelfde stijl door, maar toen Ve en Sa binnenkwamen veranderde de sfeer eigenlijk direct sterk. Zij twee en Ki zaten op een rijtje op elkaar geplet op de bank en hadden een hele andere sfeer. Ze waren bezig met telefoons en andere flubjes en praatten over dronken avonden waarvan ze zich weinig herinnerden.
Sa praatte luid en overheersend over onderwerpen die echt niemand aanwezig behalve Ve en Ki in het begin een beetje konden boeien, namelijk een vreemde vertaalfout van iemand eerder op de avond toen Ma er nog was (Ma spreekt nauwelijks nederlands, dus gesprekken met haar waren in het engels, en Ma was overigens rond die tijd ook weggegaan), die eigenlijk te droog is om uberhaubt in mijn report te zetten. Sa vond het het grappigste woord ooit en bleef het overal voor gebruiken. Ik vond ze maar vreemd en negeerde ze dus een beetje, maar ik kan ook niet ontkennen dat het een storende factor was vanaf dat punt. Die hele relaxte doorgaand in de zelfde lijn sfeer van eerder op de avond was toch ineens weg. Daarnaast waren er ineens veel meer mensen die mee wilden doen met het lachgas, dus moesten we de kamer nu in tweeën verdelen om lachgas te kunnen doen. We besloten dat eerst Ri, ik, Ja en At zouden gaan en daarna Le, Ve, Mi en Sa. Dit was de eerste ballon in tijden die gewoon helemaal niet leuk was, tijdens de ballon had ik heel sterk het gevoel dat er iets fout ging, ik dacht iemand iets te horen zeggen wat volgens mij helemaal niet zo was en ik had het gevoel dat er iets helemaal fout ging en dat er ook iemand vlak naast mij opgesprongen was en weggerend, en dat had ik voor men gevoel ook gezien alleen was dat dus helemaal niet het geval, toen ik weer bewust was van de omgeving klopte mijn beeld ook niet, naast de normale flink smeltende in elkaar overlopende bewegende patronige visuals bleven dingen ‘hangen’ in de tijd ofzo, het was naast trippend nu ook nog eens compleet gefragmenteert, wat op zich normaal is bij lachgas maar vervelend als je héél sterk het gevoel hebt dat er iets ergs is gebeurd. Ik ben daarna ook even door het huis gelopen om even de ‘chill’ weer terug te krijgen, die overigens binnen 3 minuten terug was, lachgas duurt kort.
Na het rondje door mijn huis waren de anderen aan de beurt en het was grappig om eens te zien hoe mensen lachgas doen zonder het zelf ook te doen. Ze leken goed vermaakt in ieder geval. Niet veel later besloot ik even te controleren of mijn CEV’s nog steeds zo boeiend waren. In eerste instantie waren het dezelfde patronen die ik ook op al mijn spullen zag maar dan tegen een donkere achtergrond, maar al heel snel kwamen de brandende mensen die doorboort werden met andere brandende mensen weer terug in het neon-regenboog kaleidsocopisch venster dat mijn gesloten ogen waren, en ik zei ‘met mijn ogen dicht zie ik brandende mensen, eigenlijk best apart’, waarop Sa heel geshoqued reageerde maar Mi met de melding kwam dat we super veel black metal luisterde waar in dergelijke thematiek compleet vanzelf sprekend was en ik moest tot de conclusie komen dat ik wel degelijk kon weten waar het vandaan kwam en dat het inderdaad zo gek niet was, wel erg mooi besloot ik. Na nog een tijdje te staren naar andere afbeeldingen die af en toe langs kwamen deed ik mijn ogen weer open, want ook mét visuele input zijn visuals erg mooi. Ergens hier bleef Mi vragen of we nog ketamine zouden doen, dat had ik hem eigenlijk beloofd en ook Ve, die niet meer wilde beginnen aan een trip omdat het al een uur of 3-4 was had er ook wel zin in. Ik pakte een CD uit mijn kast om als ondergrond te gebruiken (immortal – battles in the north, Mi vond het nog geweldig om ‘van abbath te snuiven’) en legde de ketamine neer. At had r-iso meegenomen en omdat ik zelf altijd r-iso en s-iso door elkaar had vond ik het wel boeiend dat eens te proberen. Voor At en mij legde ik lijntjes R-iso neer en voor de rest mijn eigen ketamine.
Het grootste verschil tussen R-iso en gemengde ketamine vond ik dat ik lichamelijk niet zo vaag was, wat ik eigenlijk wel jammer vond want ik vind het meestal juist zo grappig als ik mijn hele lichaam niet meer voel. Verder had ik er aanzienlijk méér van nodig voor het zelfde effect en deed de ervaring eigenlijk flink onder aan de paar lijntjes ketamine in mijn laatste trip daarvoor waar ik ook nog wel een report van ga schrijven. Wel werden mijn visuals significant anders en verloor ik elke vorm van tijdsbesef. Die trage relaxedheid viel ook over me heen en als ik liep leek het net alsof de hele kamer mijn vorm was en mee liep, alsof ik er mee verbonden was, flink scheef dus eigenlijk. Veel grappiger dan mijn ketamine ervaring was die van At; in ieder geval voor ons. Hij leek iets te zoeken waar hij zat dus Ri vroeg ‘wat zoek je?’ en At antwoordde: ‘mijn arm’, waar op Ri zijn arm oppakte, die echt helemaal slap was en zei: ‘hier’, waar op At ontzettend droog bedankte. Na een lijntje of 5-10 voor iedereen besloten we er weer klaar mee te zijn en borg ik de ketamine weer op.
Sa bleef ondertussen door praten over haar ongrappige grapje, en vooral de herhaling maakte het storend. Ergens hier besloten Mi en Ja dat ze er even uit moesten en dat ze buiten gingen wandelen. Ik liet ze uit en ging zelf even bij het raam kijken wat ze daar zouden aantreffen. Wauw! Al die mist! Het was nog veel dichter geworden en het zicht was niet ver, maar het stroomde als een rivier door de straat. Ik had al eens mist paddo’s gezien en ondanks dat die locatie veel beter was was dit onwerkelijk mooi en ik vond het wederom extreem jammer dat ik niet mee kon lopen omdat ik op mijn feestje moest letten (was achteraf ook echt wel nodig), maar ik ging daar op weer terug naar mijn kamer waar ondanks de mensen shift het toch eigenlijk ook wel relaxed was. Sa werd wat stiller en Ve was moe dus zei niks meer en om 6 am waren ze weer weg, en ze hadden Ki ook nog mee weg genomen en ergens rond die tijd waren ook Mi en Ja weer terug. Zodra ze weg waren werd er uitgebreid over Sa en tot op bepaalde hoogte ook Ve aan het klagen. Het was ook absoluut niet mijn idee om Sa uit te nodigen, maar het is een goede vriendin van Ve en ik had ook niet verwacht dat ze voor trippende mensen zó uitzonderlijk irritant zou zijn, wat ze dus helaas wel was. Ik vond het jammer dat er op mijn feestje iets was geweest wat mensen vervelend vonden, maar het was ook helemaal niet mijn idee om haar er bij te hebben, ik vond het gewoon lullig om Ve te weigeren die graag haar goede vriendin naar het feestje nam, achteraf had ik dat wel gewoon moeten doen en vanaf nu is de regel ook mee trippen of wegblijven voor deze kleine feestjes, behalve voor Ki want die is nuchter ook gewoon gezellig.
Omdat we nu met alleen nog maar trippers waren waren de activiteiten veel beter te plannen. We besloten om dvd earth te gaan kijken, wat echt een visual-spektakel opleverde ondanks dat de comedown al een klein beetje begon, we hebben ook nog wat geweldige family guy afleveringen gedaan en nog een hoop lachgas. Het lachgas was gewoon weer leuk qua ervaring, ik denk dat de spanning in de kamer tussen het nuchtere groepje en o.a. Mi en Ja het gene was dat dat ‘er is iets mis’ gevoel triggerde, en gezien er allang niks meer mis was waren de ervaringen weer leuk. Op een bepaald punt kreeg At het voor elkaar om een slag om te schoppen dat in 1000en stukjes uit elkaar viel. Ik had nog flinke visuals op dat moment, het zal zo rond 7 am geweest zijn, en ik kon absoluut niet zien waar nou wel en waar niet glas lag, dus heb ik maar de stofzuiger gepakt na het ergste met stoffer en blik op te ruimen en heb ik letterlijk 15 minuten staan stofzuigen, ik heb drie katten en ik zou niet willen dat een van hen in glas zou staan. Na vrijwel de hele kamer te stofzuigen en iedereen te laten helpen controleren was ik er eindelijk zeker van dat het glas weg was en kon de deur gewoon weer op een kier. Omdat het glas me aan de zachte voetjes van mijn kitten Alice deed denken ging ik gelijk even kijken waar ze was, compleet vergetend dat we eigenlijk lachgas aan het vullen waren en iedereen daar nog met een ballonnetje zat te wachten. Alice helaas voor de mensen met balonnen (ik had er trouwens ook een vast, maar het stoorde mij niet zo), had enorm zin in knuffelen en begon kéihard te spinnen en kopjes te geven en aan mijn handen te likken en haar hoofd helemaal tegen me aan te duwen. Ik heb haar zeker 8 minuten staan knuffelen voor ik terug liep, mijn excuses aanbood en de laatste ballon vulde.
Wel vond ik de balonnen aanzienlijk smeriger worden (werden van de grond opgeraapt en veel hergebruikt) en ik kreeg uiteindelijk het gevoel dat er ‘stukjes’ in het lachgas zat. Uiteindelijk, tijdens de zoektocht naar genoeg balonnen wilde Ri er een gebruiken die onder Le’s voet vandaan kwam, dat ging ik voor mij even te ver dus liep ik naar een la waar ik wist dat ik oude balonnen had in gedaan omdat er een beetje zand in zat maanden geleden, zodat ik ze niet met de zand vrije balonnen kon verwarren. Ik besloot dat ik eht zand er wel uit zou schudden en dat liever gebruikte dan de ballon van onder iemands voet vandaan. De balonnen, inmiddels gewoon zonder zand, waren wel schoon maar de lucht voelde nog steeds alsof het stukjes had, de ervaren zelf waren wel erg mooi, af en toe met ogen open, af en toe dicht. De ene keer wist ik nog wel waar, wie en wat ik was en de andere keren was bestaan alleen al een ver verwijderd concept. Uiteindelijk ging Mi zo rond 8 am weg tegelijk met Le en vertrokken At en Ja zo rond 11 am, Ri en ik zijn toen direct naar buiten gefietst; nog ín de mist (wat schitterend was, vooral omdat mijn visuals gelukkig nog niet helemaal weg waren, de wereld had nog wel patronen, hij was alleen weer vrij stil gaan staan), om een pakje schóne balonnen te kopen en een 6 packje bier. Met de schone balonnen had ik nog wel het gevoel dat er stukjes in zaten, maar ze waren tenminste schoon en nieuw dus ik kon met zekerheid zeggen dat het aan het lachgas/mezelf lag. Na nog een paar patronen en nog wat filmpjes op mijn computer hebben we snel de hele kamer opgeruimt.
