Hallo allemaal 
Ben hier al een tijdje niet meer geweest, maar ik wilde graag een tripreport met jullie delen die ikzelf heel bijzonder vond.
. Heb em namelijk ook al op het fok forum geplaatst (y)
anyway, hier komt ie..
Samen met een vriend van me (zijn eerste keer), hadden we zin om te trippen. De paddo's waren nog net niet verboden en hij wilde het toch graag een keer meegemaakt hebben.
Ik vertelde ondertussen wat hij ongeveer allemaal kon verwachten, waarna we de stad in gingen (groningen)
Daar hebben we 1 portie McKennai gehaald en 1 portie hawaiaanse. Ik kende de soort 'McKennai' niet, en was benieuwd naar de uitwerking. Het scheen qua visuals een beetje tussen hawaiaanse en Mexicaanse te zitten maar ook de body load en het filosofische aspect zaten er ten dele goed in. (volgens de kaart dan die erbij stond).
Eenmaal thuis gekomen hebben we de kamer goed ingericht: Kussens overal, laptop met muziek en internet, pen en papier en een sprookjesfilm (a bridge to terabithia).
Verder natuurlijk een fles water en fruitontbijt, en een paar stuks fruit (in dit geval bananen).
Van te voren hadden we verder niks gegeten en dus klaar om te beginnen.
We mixten de Hawaiaanse- en de McKennai door elkaar, en aten ongeveer een halve portie per persoon. (immers, we kunnen altijd nog bij nemen).
Wachtend op de effecten gingen we Finding Nemo kijken. :P
Na ongeveer 20 minuten merkte ik dat mijn concentratie minder werd. Ik moest aardig mijn hoofd erbij houden om te snappen wat ze nou aan het doen waren.
Wel was de film heerlijk kleurrijk en bij momenten begon het door de paddo's gigantisch spannend te worden: Ik weet nog dat die haai achter de pa van nemo aanging en ik kon dat niet aanzien. Mijn kameraad (ik zal hem voor het gemak maar even M. noemen) vond het ook veels te spannend:
"NEE KIJK UIT!!!!".... "GA NOU WEG BIJ DIE MIJNEN!!!!".... etc.
Toen waren we er flauw van en zetten we de film uit. Ik zette nog, nu ik me nog een beetje kon concentreren, mijn playlist aan. (onder andere infected mushroom, enigma, shpongle etc.).
Toen begonnen we natuurlijk te ouwehoeren: We wisten niet waar we het over hadden, maar we hadden complete gesprekken. Nadat we daar flauw van waren (een gesprek kan zomaar ineens stoppen dan, midden in een onderwerp ), Gingen we even buiten kijken.
Buiten was het ondertussen al donker geworden. "Man moet je die wolken zien!" zei M..
Ik keek naar boven en inderdaad: De wolken waren prachtig: ze gingen zo snel dat het net leek alsof het versnelde beelden waren van een natuurdocumentaire.
De wolken liepen in elkaar over en kreeg allerlei gezichten erin. Ook de natuur in de tuin Leefde gewoon!
Alles ademde en fluisterde. Bomen bewogen etc.
Ondertussen liep ik naar achteren in de tuin Waarop M. Riep dat ik dat niet moest doen want daar kon wel eens een wolf zitten.
Ik negeerde hem en nam een kijkje: Ik voelde me zóóóó vrij . Ik besefte me dat ik van alles kon doen: Ik kon hier gaan staan maar ook daar, ik kon gaan youtuben, ik kon even in de slaapkamer kijken als ik dat wilde, of juist op de bank liggen en muziek luisteren. Dat ervoer ik als iets geweldigs en ik dacht: "Wow wat een druk bestaan hebben we maar weer en als we een keer vrij zijn beseffen we niet hoe mooi die vrijheid is".
Na een tijdje in de tuin te hebben gelopen vond ik de wolken toch wel bedreigend en ging maar gauw naar binnen. M. zat op een stoel met zijn handen de wolken te beinvloeden en ik zei tegen hem dat ie wel moest uitkijken met de wolken. Hij had het prima naar zijn zin.
Ik ging binnen zitten en luisterde muziek: Dit was zo intens en mooi! Echt een onbeschrijflijk gevoel. Ik voelde mij helemaal opgaan in de muziek en de muziek paste er precies bij. Het hoorde zo.
Even later kwam M. weer binnen en zette ik' infected mushroom' met het nummer 'Deeply Disturbed'.
Hierdoor werden we erg actief: M zat zelfs met zijn voeten in de lucht te hakken en beweerde dat hij op het plafond kon dansen. Ondertussen lagen we slap van het lachen omdat we steeds stomme opmerkingen maakten. De rest van de paddo's hadden we inmiddels ook al op.
Ik zag kleuren overal heen schieten en de hd tv was een gigantisch plasma scherm. Al deze ervaringen wilde ik beschrijven en dus, startte ik word op.
Eerst kon ik word niet vinden. Ik begreep maar niet hoe het werkte en waar dat programma dan stond. Na veel nadenken vond ik het uiteindelijk en ben ik gaan vertellen. Ik raakte zo in de ban van het typen dat ik niet meer kon stoppen: ALLES moest beschreven worden.
Verder sloeg ik het document om de 5 seconden op omdat ik anders bang was deze geniale inzichten te verliezen.
Na enige tijd getypt te hebben, ging ik weer even op de bank zitten. M lag ondertussen heerlijk in zijn eigen wereld te kronkelen, zag iets in de prullenbak en pakte het eruit.
Het bleek een blikje bullit te zijn en hij zag er een gezichtje in. Na een tijdje zag ik het ook (ik zag overal gezichten in). Beetje zoiets --> 
etc.
Ik zei: Hey man! we moeten hem een naam geven: hey man... hey man.... HERMAN!!
M was het er meteen mee eens: Herman werd het, en hoorde erbij. Aan herman kon je alles vragen.
Na een tijdje kwamen er meer objecten bij: De prullebak was R2D2 en werd er ook bij geschoven. Verder vond M. nog een papiertje onder de bank met een smiley erop.
Dit was natuurlijk een geniale vondst en hingen we er ook bij. Dat werd 'De Koning van de Bongo'. (We hadden manu chao op staan met het nr: 'King of the Bongo' )
Toen we na een tijdje Herman kwijt waren, flipte ik hem even: Herman kon toch niet weg zijn?
Ik roepen: HERMAN!!! HERMAN (ondertussen de tuin in lopend) HERMAN!! waarop ik gescheld terug kreeg van de buurman die ik wakker maakte. Ik maakte dat ik weg kwam en ging weer naar binnen want ik dacht dat de buurman echt heeeel erg boos was. Binnen lag herman gewoon op de grond. Ik kreeg toen een gigantische lachkick want ik besefte me dat blikjes niet kunnen praten.
ongeveer 3 uur verder: De paddo's hadden hun piek gehad en we zetten de film op. (a bridge to terabithia) deze film was echt fantastisch en we leefden met alle personages mee :Y maar omdat we ondertussen nog veel te veel afgeleid waren door de trip, gingen we ook Youtube op. We zochten verschillende clips op en probeerden het verhaal erachter uit te zoeken. Ondertussen had M. nog een geniale ingeving die bij het word bestand gevoegd moest worden. Op msn waren ondertussen vrienden tegen ons aan het praten, maar die begrepen ons toch niet dus daar zeiden we niet veel tegen.
Het laatste deel van de trip werd heel filosofisch: zinnen als: "Het leven bestond uit een puzzel waarvan we maar een puzzelstukje te weten komen. Alleen is die puzzel natuurlijk weer onderdeel van een grote puzzel of meerdere puzzels" en "de beste prijs dat het leven je kan bieden, is hard werken aan iets wat het waard is om hard voor te werken" etc. Doodnormale filosofische zinnen, maar wij vonden ze geniaal. Wel was ik ervan overtuigd dat we allemaal onderdeel zijn van één groot bewustzijn.
Toen de trip uitgewerkt was, gingen we slapen en we werden de volgende dag weer fit wakker met een mooie en bijzondere ervaring rijker O+
Fantastisch spul die paddo's
Ben hier al een tijdje niet meer geweest, maar ik wilde graag een tripreport met jullie delen die ikzelf heel bijzonder vond.
. Heb em namelijk ook al op het fok forum geplaatst (y)anyway, hier komt ie..
Samen met een vriend van me (zijn eerste keer), hadden we zin om te trippen. De paddo's waren nog net niet verboden en hij wilde het toch graag een keer meegemaakt hebben.
Ik vertelde ondertussen wat hij ongeveer allemaal kon verwachten, waarna we de stad in gingen (groningen)
Daar hebben we 1 portie McKennai gehaald en 1 portie hawaiaanse. Ik kende de soort 'McKennai' niet, en was benieuwd naar de uitwerking. Het scheen qua visuals een beetje tussen hawaiaanse en Mexicaanse te zitten maar ook de body load en het filosofische aspect zaten er ten dele goed in. (volgens de kaart dan die erbij stond).
Eenmaal thuis gekomen hebben we de kamer goed ingericht: Kussens overal, laptop met muziek en internet, pen en papier en een sprookjesfilm (a bridge to terabithia).
Verder natuurlijk een fles water en fruitontbijt, en een paar stuks fruit (in dit geval bananen).
Van te voren hadden we verder niks gegeten en dus klaar om te beginnen.
We mixten de Hawaiaanse- en de McKennai door elkaar, en aten ongeveer een halve portie per persoon. (immers, we kunnen altijd nog bij nemen).
Wachtend op de effecten gingen we Finding Nemo kijken. :P
Na ongeveer 20 minuten merkte ik dat mijn concentratie minder werd. Ik moest aardig mijn hoofd erbij houden om te snappen wat ze nou aan het doen waren.
Wel was de film heerlijk kleurrijk en bij momenten begon het door de paddo's gigantisch spannend te worden: Ik weet nog dat die haai achter de pa van nemo aanging en ik kon dat niet aanzien. Mijn kameraad (ik zal hem voor het gemak maar even M. noemen) vond het ook veels te spannend:
"NEE KIJK UIT!!!!".... "GA NOU WEG BIJ DIE MIJNEN!!!!".... etc.
Toen waren we er flauw van en zetten we de film uit. Ik zette nog, nu ik me nog een beetje kon concentreren, mijn playlist aan. (onder andere infected mushroom, enigma, shpongle etc.).
Toen begonnen we natuurlijk te ouwehoeren: We wisten niet waar we het over hadden, maar we hadden complete gesprekken. Nadat we daar flauw van waren (een gesprek kan zomaar ineens stoppen dan, midden in een onderwerp
), Gingen we even buiten kijken. Buiten was het ondertussen al donker geworden. "Man moet je die wolken zien!" zei M..
Ik keek naar boven en inderdaad: De wolken waren prachtig: ze gingen zo snel dat het net leek alsof het versnelde beelden waren van een natuurdocumentaire.
De wolken liepen in elkaar over en kreeg allerlei gezichten erin. Ook de natuur in de tuin Leefde gewoon!
Alles ademde en fluisterde. Bomen bewogen etc.
Ondertussen liep ik naar achteren in de tuin Waarop M. Riep dat ik dat niet moest doen want daar kon wel eens een wolf zitten.
Ik negeerde hem en nam een kijkje: Ik voelde me zóóóó vrij
. Ik besefte me dat ik van alles kon doen: Ik kon hier gaan staan maar ook daar, ik kon gaan youtuben, ik kon even in de slaapkamer kijken als ik dat wilde, of juist op de bank liggen en muziek luisteren. Dat ervoer ik als iets geweldigs en ik dacht: "Wow wat een druk bestaan hebben we maar weer en als we een keer vrij zijn beseffen we niet hoe mooi die vrijheid is".Na een tijdje in de tuin te hebben gelopen vond ik de wolken toch wel bedreigend en ging maar gauw naar binnen. M. zat op een stoel met zijn handen de wolken te beinvloeden en ik zei tegen hem dat ie wel moest uitkijken met de wolken. Hij had het prima naar zijn zin.
Ik ging binnen zitten en luisterde muziek: Dit was zo intens en mooi! Echt een onbeschrijflijk gevoel. Ik voelde mij helemaal opgaan in de muziek en de muziek paste er precies bij. Het hoorde zo.
Even later kwam M. weer binnen en zette ik' infected mushroom' met het nummer 'Deeply Disturbed'.
Hierdoor werden we erg actief: M zat zelfs met zijn voeten in de lucht te hakken en beweerde dat hij op het plafond kon dansen. Ondertussen lagen we slap van het lachen omdat we steeds stomme opmerkingen maakten. De rest van de paddo's hadden we inmiddels ook al op.
Ik zag kleuren overal heen schieten en de hd tv was een gigantisch plasma scherm. Al deze ervaringen wilde ik beschrijven en dus, startte ik word op.
Eerst kon ik word niet vinden. Ik begreep maar niet hoe het werkte en waar dat programma dan stond. Na veel nadenken vond ik het uiteindelijk en ben ik gaan vertellen. Ik raakte zo in de ban van het typen dat ik niet meer kon stoppen: ALLES moest beschreven worden.
Verder sloeg ik het document om de 5 seconden op omdat ik anders bang was deze geniale inzichten te verliezen.
Na enige tijd getypt te hebben, ging ik weer even op de bank zitten. M lag ondertussen heerlijk in zijn eigen wereld te kronkelen, zag iets in de prullenbak en pakte het eruit.
Het bleek een blikje bullit te zijn en hij zag er een gezichtje in. Na een tijdje zag ik het ook (ik zag overal gezichten in). Beetje zoiets -->
etc.Ik zei: Hey man! we moeten hem een naam geven: hey man... hey man.... HERMAN!!
M was het er meteen mee eens: Herman werd het, en hoorde erbij. Aan herman kon je alles vragen.
Na een tijdje kwamen er meer objecten bij: De prullebak was R2D2 en werd er ook bij geschoven. Verder vond M. nog een papiertje onder de bank met een smiley erop.
Dit was natuurlijk een geniale vondst en hingen we er ook bij. Dat werd 'De Koning van de Bongo'. (We hadden manu chao op staan met het nr: 'King of the Bongo'
)Toen we na een tijdje Herman kwijt waren, flipte ik hem even: Herman kon toch niet weg zijn?
Ik roepen: HERMAN!!! HERMAN (ondertussen de tuin in lopend) HERMAN!! waarop ik gescheld terug kreeg van de buurman die ik wakker maakte. Ik maakte dat ik weg kwam en ging weer naar binnen want ik dacht dat de buurman echt heeeel erg boos was. Binnen lag herman gewoon op de grond. Ik kreeg toen een gigantische lachkick want ik besefte me dat blikjes niet kunnen praten.
ongeveer 3 uur verder: De paddo's hadden hun piek gehad en we zetten de film op. (a bridge to terabithia) deze film was echt fantastisch en we leefden met alle personages mee :Y maar omdat we ondertussen nog veel te veel afgeleid waren door de trip, gingen we ook Youtube op. We zochten verschillende clips op en probeerden het verhaal erachter uit te zoeken. Ondertussen had M. nog een geniale ingeving die bij het word bestand gevoegd moest worden. Op msn waren ondertussen vrienden tegen ons aan het praten, maar die begrepen ons toch niet dus daar zeiden we niet veel tegen.
Het laatste deel van de trip werd heel filosofisch: zinnen als: "Het leven bestond uit een puzzel waarvan we maar een puzzelstukje te weten komen. Alleen is die puzzel natuurlijk weer onderdeel van een grote puzzel of meerdere puzzels" en "de beste prijs dat het leven je kan bieden, is hard werken aan iets wat het waard is om hard voor te werken" etc. Doodnormale filosofische zinnen, maar wij vonden ze geniaal. Wel was ik ervan overtuigd dat we allemaal onderdeel zijn van één groot bewustzijn.
Toen de trip uitgewerkt was, gingen we slapen en we werden de volgende dag weer fit wakker met een mooie en bijzondere ervaring rijker O+
Fantastisch spul die paddo's
