Het is ergens in de komende weken precies een jaar geleden, de ochtend leek hetzelfde als alle andere. Ik slenterde nog maar halfwakker naar de douche, waar ik na een minuutje of 7 genoeg van had. Vervolgens deed ik mijn kleren aan en pakte ik er een bak met frosties bij om vervolgens op mijn fiets te stappen en richting school te fietsen. De ochtend leek dus geheel normaal te verlopen, was het niet dat ik al de hele tijd met een soort vreemd nerveus gevoel rondliep, dit gevoel zou ik ook de gehele schooldag behouden. Ik voelde me zo omdat ik een kleine twee weken voor deze bewuste vrijdag een afspraak samen met twee van mijn vrienden had gemaakt. We hadden afgesproken om samen voor het eerst in ons leven gebruik te maken van een andere drugs dan THC, we zouden namelijk XTC gaan gebruiken. Een vierde vriend van ons had het iets daarvoor al gedaan en hij bood dus aan om ons als het ware te begeleiden door nuchter te blijven en een beetje op ons te passen. Maar goed, Na mijn schooldag gingen we met zijn drieen naar mijn huis (we wonen allemaal bij mij in de buurt) en besloten we om een koffiemilkshake te maken, achteraf gezien had ik dit beter niet kunnen doen aangezien ik later van een boze broer te horen kreeg dat ik het apparaat vernield had, maar op het moment zelf hadden we er de grootste lol in. Dit was als het ware een voorproefje van de lol die we hopelijk die avond zouden gaan beleven. Bij mij thuis bespraken we vervolgens onder het genot van een milkshake hoe we het precies zouden gaan aanpakken, we spraken af dat Vriend 1 en ik rond 5 uur zouden verzamelen bij Vriend 2, vervolgens zouden we daar een jointje doen om een beetje in de stemming te geraken, om vervolgens rond een uur of 10 naar het feest te gaan waar wij onze begeleidende vriend en onze verkoper zouden ontmoeten, uiteindelijk zouden Vriend 1 en ik bij Vriend 2 blijven slapen.
Zo gezegd zo gedaan, en rond tienen stonden wij overdreven nerveus in de rij om naar binnen te gaan. Dit duurde wel even maar dit namen we maar voor lief. Toen we eenmaal binnen waren gingen we maar de dansvloer op aangezien de jongen die ons van de witte hartjes zou voorzien er nog niet was, achteraf is het natuurlijk vreselijk dom dat we ze niet hebben laten testen of iets dergelijks maar ja. Toen we om 11 uur of iets in die richting een telefoontje kregen van onze verkoper zijn we onmiddelijk naar de lounge-achtige zaal gegaan waar hij zat. We dachten zelf dat het hierna vrij vlot zou gaan maar dit viel nog behoorlijk tegen aangezien hij ons vertelde dat er camera's waren waardoor hij het een beetje moest camoufleren. Vervolgens begon hij enigzins autistisch te werk en probeerde hij om met zijn hand in zijn zak de pillen te voorschijn te toveren. Dit duurde in mijn herrinering zeker een kwartier maar achteraf zal het denk ik 5 minuutjes zijn geweest. Toen hij ze ons eindelijk overhandigde gingen we met zijn drieen naar de wc, waar ik een soort stress aanval kreeg en begon te twijfelen, na het nog een keer overgedacht te hebben besloot ik dat dit eigenlijk nergens voor nodig was en nam ik hem, samen met een paar goede slokken water, in.
Nu was het afwachten geblazen, iets wat overigens niet al te lang duurde want na een half uurtje begon ik hem toch echt al flink te voelen, en een kwartiertje later sloeg hij definitief in. Vriend 1 en Vriend 2 waren op dat moment enigzins jaloers aangezien zij nog niet erg veel voelde, gelukkig zouden zijn hem ook al snel voelen inslaan. Maar in de periode tussen het inslaan bij mij en bij hun heb ik werkelijk genoten van een in mijn ogen schitterende omgeving. Het was niet dat ik hallicuneerde, althans volgens mij niet, het was meer dat ik alles gewoon overdreven schitterend vond, en ik heb in die periode dan ook werkelijk geen woord met iemand gewisseld, ik staarde volkomen geboeit voor mijn uit en ik had dit zeker nog enkele uren vol kunnen houden was het niet dat onze begeleidende vriend me wakker schudde en zei dat de pil bij mijn vrienden ook was ingeslagen en dat het dus tijd begon te worden om de dansvloer op te gaan. Ik stond volkomen normaal op om de lounge dus te verlaten, maar wat ik op het moment van opstaan voelde was werkelijk ongekend, en ik zal dit dan ook nooit vergeten. Ik had het idee dat ik een metertje of 10 de lucht in schoot en ik bedekte dan ook mijn hoofd om de klap met het plaffond op te vangen, hierop werd ik door een aantal omstanders aardig vreemd aangekeken, maar dit intreseerde me helemaal niks. Vervolgens kreeg ik mijn kracht om 10 meter op te springen voor mijn gevoel onder controle en ik dacht dan ook daadwerkelijk dat ik al stuiterend de lounge verliet. Eenmaal aangekomen op de dansvloer zochten Vriend 1, Vriend 2, en ik een plek waar we vervolgens heerlijk hebben staan dansen. Heel de tijd hebben we geen woord gewisseld maar af en toe keken we elkaar aan, de blikken die uitwisselde waren alles zeggend, we begrepen elkaar perfect. Helaas moet natuurlijk aan alle goede dingen een einde komen en zo ook aan onze danssessie. Vriend 2, waar we beide logeerde, gaf namelijk aan dat het een uurtje of twee was en dat we over 5 minuten echt moesten gaan. Wat zich hierna afspeelde is iets wat ik me misschien wel het best kan herrineren van de hele trip. Ik besloot namelijk om nog voor een laatste keer 5 minuten lang me helemaal te geven, ik keek om me heen en zag alleen nog maar bewegende vlekken, dit was voor mij het signaal om dus nog een laatste maal 5 minuten te genieten van dat heerlijke dansen. Toen ik mezelf na enige tijd dansen ineens bedacht dat het huidige lied wel heel lang duurde schrok ik me rot. Het voelde namelijk alsof we daar echt sinds ons laatste contact nog minsten een uur hadden gestaan dus ik zei dit tegen Vriend 2 die zich ook de tandjes schrok hij had namelijk precies hetzelfde gevoel, maar toen hij op zijn horloge keek bleek dat we daar maar 4 minuten hadden gestaan, we besloten toen overigens wel om onze jassen maar te gaan halen. Maa dat gesprek en dat nummer dat op dat moment gedraait werd zal ik nooit meer vergeten.
http://www.youtube.com/watch?v=IF5vJ2zNlwY
Na vervelend lang in de rij voor de jassen te hebben gestaan liep ik de tent uit, maar toen ik buiten kwam ondekte ik tot mijn schrik dat ik helemaal alleen was, op dat moment dreigde ik even een soort paniekaanval te krijgen want in mijn hoofd zag ik al beelden van twee vermoorde mensen voor me, en deze mensen waren niet zomaar mensen het waren mijn twee vrienden met wie ik net een van de beste momenten uit mijn leven beleefd had. Toen ze ook hun mobiel niet opnamen wist ik het zeker, ze zijn vermoord ik voelde al tranen opkomen maar gelukkig was daar toen onze begeleidende vriend die naar buiten kwam en me vertelde dat ze gewoon nog in de rij stonden en dat alles goed zou komen. Het gevoel wat ik kreeg na zij woorden voelde letterlijk als na een ijskoude fietstocht in een reusachtig groot warm bad springen, een van de beste gevoelens die ik ooit heb gehad. Maar goed, zoals me dus al verteld was kwamen Vriend 1 en Vriend 2 enkele minuten later ook naar buiten. We namen vervolgens afscheid van onze begeleidende vriend die naar mijn mening zijn taak behoorlijk vervuld had en we begonnen aan onze fietstocht. Normaal vind ik naar huis fietsen na een avond feesten werkelijk vreselijk maar op dat moment voelde het als vliegen, toen ik mijn vrienden dit vertelde konden zijn dit alleen maar beamen. Toen we uiteindelijk bij Vriend 2 thuis aankwamen hebben we heerlijk zitten na spacen in onze bedden door met een zaklamp op het plaffond te schijnen. Uiteindelijk zijn we alledrie met een heerlijk gevoel en een sterkere vriendschapsband dan ooit in slaap gevallen. Ik vond het een werkelijk fantastische ervaring en ik ben behalve een briljante ervaring ook een betere vriendschap rijker.
Ik ben Lars en dit is mijn eerste post hier, ik hoop dat het report bevalt. Ik ben overigens bijna 16 jaar oud en toen ik deze ervaring beleefde was ik dus nog net 14, maar ik hoop niet dat dit een reden is voor mensen om commentaar te leveren want ik weet zelf ook erg goed hoe gevaarlijk het is en hoe stom misschien wel maar goed, wat gebeurt is is gebeurt. Verder ben ik blij om na enige tijd mee lezen me eindelijk te hebben aangemeld op het forum. En als het report bevalt dan zal ik er binnekort nog een schrijven met betrekkening tot mijn eerste en enige ervaring met paddo's.
Zo gezegd zo gedaan, en rond tienen stonden wij overdreven nerveus in de rij om naar binnen te gaan. Dit duurde wel even maar dit namen we maar voor lief. Toen we eenmaal binnen waren gingen we maar de dansvloer op aangezien de jongen die ons van de witte hartjes zou voorzien er nog niet was, achteraf is het natuurlijk vreselijk dom dat we ze niet hebben laten testen of iets dergelijks maar ja. Toen we om 11 uur of iets in die richting een telefoontje kregen van onze verkoper zijn we onmiddelijk naar de lounge-achtige zaal gegaan waar hij zat. We dachten zelf dat het hierna vrij vlot zou gaan maar dit viel nog behoorlijk tegen aangezien hij ons vertelde dat er camera's waren waardoor hij het een beetje moest camoufleren. Vervolgens begon hij enigzins autistisch te werk en probeerde hij om met zijn hand in zijn zak de pillen te voorschijn te toveren. Dit duurde in mijn herrinering zeker een kwartier maar achteraf zal het denk ik 5 minuutjes zijn geweest. Toen hij ze ons eindelijk overhandigde gingen we met zijn drieen naar de wc, waar ik een soort stress aanval kreeg en begon te twijfelen, na het nog een keer overgedacht te hebben besloot ik dat dit eigenlijk nergens voor nodig was en nam ik hem, samen met een paar goede slokken water, in.
Nu was het afwachten geblazen, iets wat overigens niet al te lang duurde want na een half uurtje begon ik hem toch echt al flink te voelen, en een kwartiertje later sloeg hij definitief in. Vriend 1 en Vriend 2 waren op dat moment enigzins jaloers aangezien zij nog niet erg veel voelde, gelukkig zouden zijn hem ook al snel voelen inslaan. Maar in de periode tussen het inslaan bij mij en bij hun heb ik werkelijk genoten van een in mijn ogen schitterende omgeving. Het was niet dat ik hallicuneerde, althans volgens mij niet, het was meer dat ik alles gewoon overdreven schitterend vond, en ik heb in die periode dan ook werkelijk geen woord met iemand gewisseld, ik staarde volkomen geboeit voor mijn uit en ik had dit zeker nog enkele uren vol kunnen houden was het niet dat onze begeleidende vriend me wakker schudde en zei dat de pil bij mijn vrienden ook was ingeslagen en dat het dus tijd begon te worden om de dansvloer op te gaan. Ik stond volkomen normaal op om de lounge dus te verlaten, maar wat ik op het moment van opstaan voelde was werkelijk ongekend, en ik zal dit dan ook nooit vergeten. Ik had het idee dat ik een metertje of 10 de lucht in schoot en ik bedekte dan ook mijn hoofd om de klap met het plaffond op te vangen, hierop werd ik door een aantal omstanders aardig vreemd aangekeken, maar dit intreseerde me helemaal niks. Vervolgens kreeg ik mijn kracht om 10 meter op te springen voor mijn gevoel onder controle en ik dacht dan ook daadwerkelijk dat ik al stuiterend de lounge verliet. Eenmaal aangekomen op de dansvloer zochten Vriend 1, Vriend 2, en ik een plek waar we vervolgens heerlijk hebben staan dansen. Heel de tijd hebben we geen woord gewisseld maar af en toe keken we elkaar aan, de blikken die uitwisselde waren alles zeggend, we begrepen elkaar perfect. Helaas moet natuurlijk aan alle goede dingen een einde komen en zo ook aan onze danssessie. Vriend 2, waar we beide logeerde, gaf namelijk aan dat het een uurtje of twee was en dat we over 5 minuten echt moesten gaan. Wat zich hierna afspeelde is iets wat ik me misschien wel het best kan herrineren van de hele trip. Ik besloot namelijk om nog voor een laatste keer 5 minuten lang me helemaal te geven, ik keek om me heen en zag alleen nog maar bewegende vlekken, dit was voor mij het signaal om dus nog een laatste maal 5 minuten te genieten van dat heerlijke dansen. Toen ik mezelf na enige tijd dansen ineens bedacht dat het huidige lied wel heel lang duurde schrok ik me rot. Het voelde namelijk alsof we daar echt sinds ons laatste contact nog minsten een uur hadden gestaan dus ik zei dit tegen Vriend 2 die zich ook de tandjes schrok hij had namelijk precies hetzelfde gevoel, maar toen hij op zijn horloge keek bleek dat we daar maar 4 minuten hadden gestaan, we besloten toen overigens wel om onze jassen maar te gaan halen. Maa dat gesprek en dat nummer dat op dat moment gedraait werd zal ik nooit meer vergeten.
http://www.youtube.com/watch?v=IF5vJ2zNlwY
Na vervelend lang in de rij voor de jassen te hebben gestaan liep ik de tent uit, maar toen ik buiten kwam ondekte ik tot mijn schrik dat ik helemaal alleen was, op dat moment dreigde ik even een soort paniekaanval te krijgen want in mijn hoofd zag ik al beelden van twee vermoorde mensen voor me, en deze mensen waren niet zomaar mensen het waren mijn twee vrienden met wie ik net een van de beste momenten uit mijn leven beleefd had. Toen ze ook hun mobiel niet opnamen wist ik het zeker, ze zijn vermoord ik voelde al tranen opkomen maar gelukkig was daar toen onze begeleidende vriend die naar buiten kwam en me vertelde dat ze gewoon nog in de rij stonden en dat alles goed zou komen. Het gevoel wat ik kreeg na zij woorden voelde letterlijk als na een ijskoude fietstocht in een reusachtig groot warm bad springen, een van de beste gevoelens die ik ooit heb gehad. Maar goed, zoals me dus al verteld was kwamen Vriend 1 en Vriend 2 enkele minuten later ook naar buiten. We namen vervolgens afscheid van onze begeleidende vriend die naar mijn mening zijn taak behoorlijk vervuld had en we begonnen aan onze fietstocht. Normaal vind ik naar huis fietsen na een avond feesten werkelijk vreselijk maar op dat moment voelde het als vliegen, toen ik mijn vrienden dit vertelde konden zijn dit alleen maar beamen. Toen we uiteindelijk bij Vriend 2 thuis aankwamen hebben we heerlijk zitten na spacen in onze bedden door met een zaklamp op het plaffond te schijnen. Uiteindelijk zijn we alledrie met een heerlijk gevoel en een sterkere vriendschapsband dan ooit in slaap gevallen. Ik vond het een werkelijk fantastische ervaring en ik ben behalve een briljante ervaring ook een betere vriendschap rijker.
Ik ben Lars en dit is mijn eerste post hier, ik hoop dat het report bevalt. Ik ben overigens bijna 16 jaar oud en toen ik deze ervaring beleefde was ik dus nog net 14, maar ik hoop niet dat dit een reden is voor mensen om commentaar te leveren want ik weet zelf ook erg goed hoe gevaarlijk het is en hoe stom misschien wel maar goed, wat gebeurt is is gebeurt. Verder ben ik blij om na enige tijd mee lezen me eindelijk te hebben aangemeld op het forum. En als het report bevalt dan zal ik er binnekort nog een schrijven met betrekkening tot mijn eerste en enige ervaring met paddo's.
