Appelpeer
Newbie
Middel: 1P-LSD, 50 microgram (halve zegel)
Setting: Paaspop 2018, zondag
Sinds anderhalf jaar ben ik wat aan het experimenteren met drugs. Ik ben een man en 31 jaar. Ik heb drie keer eerder getript, 2x truffels en 1x LSD. Twee keer in een rustige setting onder de juiste omstandigheden en een keer op Lowlands (donderdag avond, truffels, drugsforum.nl/threads/truffels-op-lowlands-prachtige-ervaring.61797/). Alle keren een fantastisch goede trip gehad. Ik ben al twee jaar flink bezig met meditatie (een paar maanden dagelijks gedaan) dus kan inmiddels erg goed situaties accepteren zoals ze zijn. Psychedelica helpen mij (ben ik achter gekomen) om het zengevoel dat door meditatie wordt opgewekt te versterken. Juist in het dagelijks leven heb ik veel aan mijn trips gehad.
Maargoed, een vriend van me is sinds een paar weken aan het microdoseren met 1p-LSD. Voornamelijk gekozen voor dat middel omdat het vrij identiek is aan LSD en je het legaal kan bestellen. De laatste keer had hij op een feestje 30 microgram genomen. Hij had een ontzettend goede avond. Niet aan het trippen, wel heel erg in het moment, veel leuke gesprekken. Allemaal mooie dingen dus. Zodoende had ik het idee bedacht om op Paaspop zondag 50 microgram te nemen (ietsje meer, zodat ik zeker wat zou voelen). Dit resulteerde in een waanzinnig mooie dag, waarbij ik wel veel harder heb getript dan verwacht.
Om 16:00u namen mijn vriendin en ik beiden onze microdosering. Mijn vriendin netjes zo’n 15 microgram, ik mijn 50. Een ruim half uur later voelden we allebei de “turbulentie” opkomen. Onrustige benen, raar gevoel in je buik. Ik merkte dat alles wat slomer ging en dat ik lekker in het moment was. Weinig gedachten die me afleidde. Dit was een beetje wat ik voor ogen had deze dag. Na een uur begonnen de effecten echt op te komen. Ik ging even naar de wc en de spikkeltjes op de wc deur begonnen te bewegen. Tot zover allemaal binnen de lijn der verwachting.
Om 17:30u liepen we de tent binnen waar Collin Benders zou optreden. Daar hebben we nog wat vrienden ontmoet en toen merkte ik dat communiceren echt steeds lastiger werd. Halverwege het optreden zei iemand tegen me dat hij vond dat er best veel rustige stukken in de set zaten. Toen merkte ik dat ik daar totaal niet meer mee bezig was! Elk moment van de set was oke zoals het was, ik had er geen mening meer over, het was goed zoals het was. Op zich een heerlijk gevoel vind ik.
Na het optreden (18:30u) liep ik de tent uit en toen merkte ik pas hoe hard ik eigenlijk aan het trippen was. De patroontjes op de vloertegels bewogen, ze maakte strepen, de strepen gaven licht, de decoratie golfde heen en weer! Mijn vriendin was mijn enige punt van houvast tussen het enorme geweld van het festival. Ik zag heel veel mensen, felle kleuren, muziek, lawaai, noem maar op. Ik heb me maar even overgegeven aan de situatie en heb me door haar mee laten voeren. Het was verder geen vervelend gevoel, maar ik merkte wel dat het heel erg veel was. Recept voor een bad trip als je dit niet kan loslaten. Mijn vriendin voelde zich verder helemaal top, ze was niet aan het trippen. Zij had precies het effect dat ze wilde hebben van de microdosering (een fijn, gelukkig gevoel en makkelijk in het nu zijn).
Na een tijdje gekletst te hebben (althans, poging tot) met wat vrienden ben ik even op een bankje gaan zitten. Mijn vriendin ging even wat eten voor mij halen. Ik heb zitten kijken naar de mensen die voorbij liepen (met een grijns op mijn gezicht). Wat ik allemaal zag was fantastisch. Ik had het gevoel dat ik iedereen vormloos voorbij zag lopen. Ik kon zien hoe mensen zich werkelijk voelde, wat ze normaal proberen te maskeren. Ik zag wie zich onzeker voelde, wie op zijn gemak was, wie verdrietig was en wie blij was. Bij dikke mensen zag ik wat voor een enorme last ze (letterlijk) met zich meesleepten en met de hele dronken mensen had ik het echt te doen (wat doe je jezelf aan, dacht ik). Vooral de jongeren waren heel grappig om te zien. De onzekerheid, groepsdruk en pubertijd spatte er vanaf. Twee meiden kwamen opeens naast me zitten en vroegen mij of het allemaal goed ging. Ik gaf aan dat het prima ging en vroeg waar ze vandaan kwamen. Ze kwamen uit Rotterdam. “O”, zei ik, “dan gaan jullie vast naar De Likt, want die komen ook uit Rotterdam”. Die kenden ze niet. Ik heb geprobeerd uit te leggen wat voor muziek het was, maar ze kende geen een vergelijkbare band die ik opnoemde. Toen bekeek ik de meiden nog eens goed en viel het me op dat ze een gigantisch dikke laag foundation op hun gezicht hadden gesmeerd en heel veel pukkels hadden. “Wacht even”, zei ik, “hoe oud zijn jullie eigenlijk”. Ze waren 16. Ah dacht ik, dat verklaard waarom ze niks kenden van wat ik opnoemde. Ik heb maar niet verteld in wat voor staat ik me bevond. Maf gesprek was het.
Nadat ik wat had gegeten zijn we toch maar wat tenten ingegaan. Dit was gelukkig een heel goed idee. Ik was heel erg in het moment en heb heerlijk gedanst. Ook nog heerlijk gedanst op My Baby, die muziek is echt gemaakt om op te trippen ben ik achter gekomen. Het is van die voodoo space blues. Tussen alles door hebben mijn vriendin en ik heerlijk samen gedanst. We zijn al 15 jaar samen en toch voelden we ons weer helemaal verliefd op elkaar. Wat dat betreft kunnen psychedelica echt een verrijking zijn voor je relatie.
Tegen een uur of 22:00 begon het trippen (eindelijk) wat minder te worden. We zijn nog even gaan kijken bij Black Sun Empire (hele harde drum&bass), maar dit was echt teveel voor onze hoofden. Die muziek is niet gemaakt voor psychedelica, maar voor pillen. Wel nog heerlijk gezeten op een bankje, genoten van een brassband die opeens begon met spelen en daarna nog even gedanst bij de Jeugd van Tegenwoordig. Uiteindelijk op huis aangegaan.
Mijn vriendin reed naar huis (gelukkig), dit had ik niet gekund. Toen ik in de auto stapje (rond 1:00u) had ik het gevoel dat ik in een enorm ingewikkelde machine stapte. Mijn vriendin begon op allerlei knoppen te drukken en ik realiseerde me wat voor enorm ingewikkeld apparaat een auto eigenlijk is. Ik was dus nog steeds een beetje aan het trippen, al 8 uur inmiddels. Rond 2:00u lag ik in bed en met gesloten ogen ging het festival in mijn hoofd nog even door. Ik hoorde beats, baslijnen, beeldde me mensen in, muziek bleef zachtjes doorgaan. Uiteindelijk ben ik in een ietwat onrustige slaap gevallen. De dag erna was ik best moe en nog niet helemaal scherp.
Al met al een super leuke ervaring, maar de volgende keer hou ik het toch echt bij 25 microgram voor een dag als deze. Een festival als Paaspop heeft nergens (echt nergens) een plek waar je rust vindt als je aan het trippen bent. Ik kan me goed voorstellen dat je erg slecht kan gaan als je geen trip ervaring hebt of niet kan loslaten wat er met je gebeurd.
Setting: Paaspop 2018, zondag
Sinds anderhalf jaar ben ik wat aan het experimenteren met drugs. Ik ben een man en 31 jaar. Ik heb drie keer eerder getript, 2x truffels en 1x LSD. Twee keer in een rustige setting onder de juiste omstandigheden en een keer op Lowlands (donderdag avond, truffels, drugsforum.nl/threads/truffels-op-lowlands-prachtige-ervaring.61797/). Alle keren een fantastisch goede trip gehad. Ik ben al twee jaar flink bezig met meditatie (een paar maanden dagelijks gedaan) dus kan inmiddels erg goed situaties accepteren zoals ze zijn. Psychedelica helpen mij (ben ik achter gekomen) om het zengevoel dat door meditatie wordt opgewekt te versterken. Juist in het dagelijks leven heb ik veel aan mijn trips gehad.
Maargoed, een vriend van me is sinds een paar weken aan het microdoseren met 1p-LSD. Voornamelijk gekozen voor dat middel omdat het vrij identiek is aan LSD en je het legaal kan bestellen. De laatste keer had hij op een feestje 30 microgram genomen. Hij had een ontzettend goede avond. Niet aan het trippen, wel heel erg in het moment, veel leuke gesprekken. Allemaal mooie dingen dus. Zodoende had ik het idee bedacht om op Paaspop zondag 50 microgram te nemen (ietsje meer, zodat ik zeker wat zou voelen). Dit resulteerde in een waanzinnig mooie dag, waarbij ik wel veel harder heb getript dan verwacht.
Om 16:00u namen mijn vriendin en ik beiden onze microdosering. Mijn vriendin netjes zo’n 15 microgram, ik mijn 50. Een ruim half uur later voelden we allebei de “turbulentie” opkomen. Onrustige benen, raar gevoel in je buik. Ik merkte dat alles wat slomer ging en dat ik lekker in het moment was. Weinig gedachten die me afleidde. Dit was een beetje wat ik voor ogen had deze dag. Na een uur begonnen de effecten echt op te komen. Ik ging even naar de wc en de spikkeltjes op de wc deur begonnen te bewegen. Tot zover allemaal binnen de lijn der verwachting.
Om 17:30u liepen we de tent binnen waar Collin Benders zou optreden. Daar hebben we nog wat vrienden ontmoet en toen merkte ik dat communiceren echt steeds lastiger werd. Halverwege het optreden zei iemand tegen me dat hij vond dat er best veel rustige stukken in de set zaten. Toen merkte ik dat ik daar totaal niet meer mee bezig was! Elk moment van de set was oke zoals het was, ik had er geen mening meer over, het was goed zoals het was. Op zich een heerlijk gevoel vind ik.
Na het optreden (18:30u) liep ik de tent uit en toen merkte ik pas hoe hard ik eigenlijk aan het trippen was. De patroontjes op de vloertegels bewogen, ze maakte strepen, de strepen gaven licht, de decoratie golfde heen en weer! Mijn vriendin was mijn enige punt van houvast tussen het enorme geweld van het festival. Ik zag heel veel mensen, felle kleuren, muziek, lawaai, noem maar op. Ik heb me maar even overgegeven aan de situatie en heb me door haar mee laten voeren. Het was verder geen vervelend gevoel, maar ik merkte wel dat het heel erg veel was. Recept voor een bad trip als je dit niet kan loslaten. Mijn vriendin voelde zich verder helemaal top, ze was niet aan het trippen. Zij had precies het effect dat ze wilde hebben van de microdosering (een fijn, gelukkig gevoel en makkelijk in het nu zijn).
Na een tijdje gekletst te hebben (althans, poging tot) met wat vrienden ben ik even op een bankje gaan zitten. Mijn vriendin ging even wat eten voor mij halen. Ik heb zitten kijken naar de mensen die voorbij liepen (met een grijns op mijn gezicht). Wat ik allemaal zag was fantastisch. Ik had het gevoel dat ik iedereen vormloos voorbij zag lopen. Ik kon zien hoe mensen zich werkelijk voelde, wat ze normaal proberen te maskeren. Ik zag wie zich onzeker voelde, wie op zijn gemak was, wie verdrietig was en wie blij was. Bij dikke mensen zag ik wat voor een enorme last ze (letterlijk) met zich meesleepten en met de hele dronken mensen had ik het echt te doen (wat doe je jezelf aan, dacht ik). Vooral de jongeren waren heel grappig om te zien. De onzekerheid, groepsdruk en pubertijd spatte er vanaf. Twee meiden kwamen opeens naast me zitten en vroegen mij of het allemaal goed ging. Ik gaf aan dat het prima ging en vroeg waar ze vandaan kwamen. Ze kwamen uit Rotterdam. “O”, zei ik, “dan gaan jullie vast naar De Likt, want die komen ook uit Rotterdam”. Die kenden ze niet. Ik heb geprobeerd uit te leggen wat voor muziek het was, maar ze kende geen een vergelijkbare band die ik opnoemde. Toen bekeek ik de meiden nog eens goed en viel het me op dat ze een gigantisch dikke laag foundation op hun gezicht hadden gesmeerd en heel veel pukkels hadden. “Wacht even”, zei ik, “hoe oud zijn jullie eigenlijk”. Ze waren 16. Ah dacht ik, dat verklaard waarom ze niks kenden van wat ik opnoemde. Ik heb maar niet verteld in wat voor staat ik me bevond. Maf gesprek was het.
Nadat ik wat had gegeten zijn we toch maar wat tenten ingegaan. Dit was gelukkig een heel goed idee. Ik was heel erg in het moment en heb heerlijk gedanst. Ook nog heerlijk gedanst op My Baby, die muziek is echt gemaakt om op te trippen ben ik achter gekomen. Het is van die voodoo space blues. Tussen alles door hebben mijn vriendin en ik heerlijk samen gedanst. We zijn al 15 jaar samen en toch voelden we ons weer helemaal verliefd op elkaar. Wat dat betreft kunnen psychedelica echt een verrijking zijn voor je relatie.
Tegen een uur of 22:00 begon het trippen (eindelijk) wat minder te worden. We zijn nog even gaan kijken bij Black Sun Empire (hele harde drum&bass), maar dit was echt teveel voor onze hoofden. Die muziek is niet gemaakt voor psychedelica, maar voor pillen. Wel nog heerlijk gezeten op een bankje, genoten van een brassband die opeens begon met spelen en daarna nog even gedanst bij de Jeugd van Tegenwoordig. Uiteindelijk op huis aangegaan.
Mijn vriendin reed naar huis (gelukkig), dit had ik niet gekund. Toen ik in de auto stapje (rond 1:00u) had ik het gevoel dat ik in een enorm ingewikkelde machine stapte. Mijn vriendin begon op allerlei knoppen te drukken en ik realiseerde me wat voor enorm ingewikkeld apparaat een auto eigenlijk is. Ik was dus nog steeds een beetje aan het trippen, al 8 uur inmiddels. Rond 2:00u lag ik in bed en met gesloten ogen ging het festival in mijn hoofd nog even door. Ik hoorde beats, baslijnen, beeldde me mensen in, muziek bleef zachtjes doorgaan. Uiteindelijk ben ik in een ietwat onrustige slaap gevallen. De dag erna was ik best moe en nog niet helemaal scherp.
Al met al een super leuke ervaring, maar de volgende keer hou ik het toch echt bij 25 microgram voor een dag als deze. Een festival als Paaspop heeft nergens (echt nergens) een plek waar je rust vindt als je aan het trippen bent. Ik kan me goed voorstellen dat je erg slecht kan gaan als je geen trip ervaring hebt of niet kan loslaten wat er met je gebeurd.
Laatst bewerkt:
