Graag had ik met jullie mijn eerste ervaring met truffels gedeeld.
Niet dat de doorgewinterde gebruikers hier iets aan hebben, maar misschien dat de beginnelingen er een gezonde conclusie kunnen uit trekken, en daarbovenop, ik vond mijn trip iet wat raar en vraag me af of dit veelvoorkomend is.
Even een kleine kanttekening: ik ben een 26 jaar oude mannelijke Belg, ben een gematigd wietroker, en heb -op een hele rits "experimenten" na- nooit echt veel gevoeld voor andere soorten van geestesverruimende middelen.
Gisteren ben ik met vrienden naar Sluis geweest, mooi weertje dus lekker even de Noorderburen gaan bezoeken
Ik ken de Heksenketel daar wel, en wist dat er ook geen coffeeshops zijn. Aangezien een leuke grinder steeds past binnen mijn collectie, ben ik er toch even binnengesprongen, en toen vielen me meteen de kleurige truffeladvertenties op.
Na het inwinnen van enige info (wat is het, hoe lang duurt een trip, hoe te doseren etc) ben ik overgegaan tot de aankoop van Truffels Pajateros (Dragon's Dynamite) en nog een 2e soortje waarvan ik jammer genoeg de naam kwijt ben.
Die dag heb ik niks gerookt, uiteraard geen truffels gegeten overdag, 's avonds naar huis gereden en nog een BBQ gedaan met vrienden, dus kan ik zeggen dat ik in een voldane en relaxte mood was.
Eens thuis besloot ik om de truffels op te bergen tot wanneer ik er eens echt tijd voor had, maar zoals soms ook wel is wil gebeuren als ik net een vers zakje grasjes heb aangekocht, bleef het nieuwsgierig maar uitbundig stemmetje mij roepen en overtuigen om er toch maar voor te gaan
Mijn vriendin is niet te vinden voor drugs, dus zou het een solotripje worden die avond!
Uiteraard heb ik, zoals elke verantwoordelijke gebruiker zou moeten doen, eerst even alles opgezocht op het internet, waardoor ik dit forum heb gevonden!
20u30: de laatse hap BBQ binnengewerkt, dit alles zonder alcohol
11u05: 1/3e van het zakje Dragons Dynamite naar binnen gewerkt(1/3 van 12G, 4G dus). Traag gekauwd en mooi mijn tijd genomen. De gevreesde smaak viel heel goed mee en deed me een beetje denken aan net niet genoeg gerijpte walnoten.
11u20: nog steeds voel ik geen echt effect. Had wel een licht dronken gevoel. Misschien een te lage dosis? Te snel na het eten?
11u35: ik voel me licht euforisch, niks meer, niks minder
11u40: de detectivereeks waar ik met mijn vriendin naar aan het kijken ben begint me lichtjes te storen. De "spannende" muziekjes maken me onrustig, en ook de wilde camerabewegingen tijdens achtervolgingen geven me een iets ongemakkelijk gevoel.
11u55: mijn vriendin gaat slapen, de effecten zijn niet toegenomen en ik beslis de tv in te ruilen voor een beetje youtube kijken (wat leuke muziekjes etc)
12u10: de filmpjes maakten me nog meer misselijk. Ik had het gevoel er "ingezogen" te worden. Voor alle zekerheid neem ik alvast een emmer klaar en drink ik 2 glaasjes water. ik installeer me voor de zetel en kijk een beetje futurama, tot ik uiteindelijk beslis om verder te kijken naar het laatste seizoen van Heroes dat ik liggen heb. Ook niet echtde meest rustige reeks...
12u20:Ik voel me triest. Niet echt triest, misschien gewoon somber. Het gevoel rijkt redelijk ver, en ik voel net iéts te veel meeleven met de onaangename situaties waar de personages in de reeks in verzeild geraken.
12u50: ik trek het niet meer. Ik voel me zo triest dat ik besluit te gaan slapen, zodat ik toch bij iemand ben (mijn vriendin) maar ik ben totaal niet moe. Schaduwen van voorbijrijdende autos houden me uit mijn slaap, dus wederom de bank op voor nog wat meer heroes.
Vanaf dit moment slaat alles om; er steekt terug een licht gevoel van euforie op, en ook een gevoel van onverschilligheid aangaande kleine problemen in het dagelijks leven (die me veel bezighouden) begint op me in te werken. Ik geraak meer en meer gekluisterd aan hetgene wat ik aan het bekijken ben
Het mooiste moment moest echter nog komen... In de reeks die ik bekijk is er een dove dame die geluid "ziet" als kleurige lijnen en patronen, die bijvoorbeeld bij het spelen op een cello als het ware uit haar instrument lijken te komen.
Het is ongelooflijk om er naar te kijken. Ik blijf een bepaalde scene steeds maar herbekijken, en heb op de duur de indruk dat de kleuren zelfs buiten mijn beeldscherm lijken te komen. Beeld ik het me in, of is het echt het effect van de truffels? Wat het ook was, ik vond het waanzinnig mooi, en het halfuurtje dat dit duurde (een zalig moment tussen al die sombere vlagen) heeft me weten te overtuigen van het feit dat truffels -weliswaar in een andere setting- echt mijn ding zijn.
Spijtig genoeg bleef het misselijk gevoel steeds weer de kop opsteken, en aangezien de dame in de Heksenketel me wist te vertellen dat suikerwater een goede stopper is, besloot ik een fles cola light te drinken en een ijsje te eten, waar ik gewoon zin in had. Er kwam echter geen "einde" aan, en ik heb de trip dus gewoon nog
Die nacht heb ik uurtjes uitgezeten zonder enige memorabele momenten. niet meer geslapen, het lukte gewoon niet. vandaar dat ik doodmoe op mijn werk dit berichtje zit te schrijven
Ik vraag me wel een paar dingen af; is het normaal dat ik reeds een effect heb bij die uiterst lage dosis, of heeft het meer te maken met het feit dat het mijn eerste keer was? Komt het vaak voor dat -hoewel ik weet dat de setting bepalend is- je jezelf zo somber/triest gaat voelen? Volgende keer maar proberen met een maat bij me, zodat ik toch niet alleen zit, en hopelijk gaan mijn ervaringen van op dit punt enkel de goede kant uit!
Bedankt dat ik dit met jullie mocht delen, opmerkingen en kritiek/info steeds welkom. Ik ga gretig gebruik maken van de bron van info dat dit forum is om wat meer te weten te komen over truffels, zodat ik volgende keer een meer positieve ervaring heb om op weer te kijken!
Niet dat de doorgewinterde gebruikers hier iets aan hebben, maar misschien dat de beginnelingen er een gezonde conclusie kunnen uit trekken, en daarbovenop, ik vond mijn trip iet wat raar en vraag me af of dit veelvoorkomend is.
Even een kleine kanttekening: ik ben een 26 jaar oude mannelijke Belg, ben een gematigd wietroker, en heb -op een hele rits "experimenten" na- nooit echt veel gevoeld voor andere soorten van geestesverruimende middelen.
Gisteren ben ik met vrienden naar Sluis geweest, mooi weertje dus lekker even de Noorderburen gaan bezoeken
Ik ken de Heksenketel daar wel, en wist dat er ook geen coffeeshops zijn. Aangezien een leuke grinder steeds past binnen mijn collectie, ben ik er toch even binnengesprongen, en toen vielen me meteen de kleurige truffeladvertenties op.
Na het inwinnen van enige info (wat is het, hoe lang duurt een trip, hoe te doseren etc) ben ik overgegaan tot de aankoop van Truffels Pajateros (Dragon's Dynamite) en nog een 2e soortje waarvan ik jammer genoeg de naam kwijt ben.
Die dag heb ik niks gerookt, uiteraard geen truffels gegeten overdag, 's avonds naar huis gereden en nog een BBQ gedaan met vrienden, dus kan ik zeggen dat ik in een voldane en relaxte mood was.
Eens thuis besloot ik om de truffels op te bergen tot wanneer ik er eens echt tijd voor had, maar zoals soms ook wel is wil gebeuren als ik net een vers zakje grasjes heb aangekocht, bleef het nieuwsgierig maar uitbundig stemmetje mij roepen en overtuigen om er toch maar voor te gaan
Mijn vriendin is niet te vinden voor drugs, dus zou het een solotripje worden die avond!
Uiteraard heb ik, zoals elke verantwoordelijke gebruiker zou moeten doen, eerst even alles opgezocht op het internet, waardoor ik dit forum heb gevonden!
20u30: de laatse hap BBQ binnengewerkt, dit alles zonder alcohol
11u05: 1/3e van het zakje Dragons Dynamite naar binnen gewerkt(1/3 van 12G, 4G dus). Traag gekauwd en mooi mijn tijd genomen. De gevreesde smaak viel heel goed mee en deed me een beetje denken aan net niet genoeg gerijpte walnoten.
11u20: nog steeds voel ik geen echt effect. Had wel een licht dronken gevoel. Misschien een te lage dosis? Te snel na het eten?
11u35: ik voel me licht euforisch, niks meer, niks minder
11u40: de detectivereeks waar ik met mijn vriendin naar aan het kijken ben begint me lichtjes te storen. De "spannende" muziekjes maken me onrustig, en ook de wilde camerabewegingen tijdens achtervolgingen geven me een iets ongemakkelijk gevoel.
11u55: mijn vriendin gaat slapen, de effecten zijn niet toegenomen en ik beslis de tv in te ruilen voor een beetje youtube kijken (wat leuke muziekjes etc)
12u10: de filmpjes maakten me nog meer misselijk. Ik had het gevoel er "ingezogen" te worden. Voor alle zekerheid neem ik alvast een emmer klaar en drink ik 2 glaasjes water. ik installeer me voor de zetel en kijk een beetje futurama, tot ik uiteindelijk beslis om verder te kijken naar het laatste seizoen van Heroes dat ik liggen heb. Ook niet echtde meest rustige reeks...
12u20:Ik voel me triest. Niet echt triest, misschien gewoon somber. Het gevoel rijkt redelijk ver, en ik voel net iéts te veel meeleven met de onaangename situaties waar de personages in de reeks in verzeild geraken.
12u50: ik trek het niet meer. Ik voel me zo triest dat ik besluit te gaan slapen, zodat ik toch bij iemand ben (mijn vriendin) maar ik ben totaal niet moe. Schaduwen van voorbijrijdende autos houden me uit mijn slaap, dus wederom de bank op voor nog wat meer heroes.
Vanaf dit moment slaat alles om; er steekt terug een licht gevoel van euforie op, en ook een gevoel van onverschilligheid aangaande kleine problemen in het dagelijks leven (die me veel bezighouden) begint op me in te werken. Ik geraak meer en meer gekluisterd aan hetgene wat ik aan het bekijken ben
Het mooiste moment moest echter nog komen... In de reeks die ik bekijk is er een dove dame die geluid "ziet" als kleurige lijnen en patronen, die bijvoorbeeld bij het spelen op een cello als het ware uit haar instrument lijken te komen.
Het is ongelooflijk om er naar te kijken. Ik blijf een bepaalde scene steeds maar herbekijken, en heb op de duur de indruk dat de kleuren zelfs buiten mijn beeldscherm lijken te komen. Beeld ik het me in, of is het echt het effect van de truffels? Wat het ook was, ik vond het waanzinnig mooi, en het halfuurtje dat dit duurde (een zalig moment tussen al die sombere vlagen) heeft me weten te overtuigen van het feit dat truffels -weliswaar in een andere setting- echt mijn ding zijn.
Spijtig genoeg bleef het misselijk gevoel steeds weer de kop opsteken, en aangezien de dame in de Heksenketel me wist te vertellen dat suikerwater een goede stopper is, besloot ik een fles cola light te drinken en een ijsje te eten, waar ik gewoon zin in had. Er kwam echter geen "einde" aan, en ik heb de trip dus gewoon nog
Die nacht heb ik uurtjes uitgezeten zonder enige memorabele momenten. niet meer geslapen, het lukte gewoon niet. vandaar dat ik doodmoe op mijn werk dit berichtje zit te schrijven
Ik vraag me wel een paar dingen af; is het normaal dat ik reeds een effect heb bij die uiterst lage dosis, of heeft het meer te maken met het feit dat het mijn eerste keer was? Komt het vaak voor dat -hoewel ik weet dat de setting bepalend is- je jezelf zo somber/triest gaat voelen? Volgende keer maar proberen met een maat bij me, zodat ik toch niet alleen zit, en hopelijk gaan mijn ervaringen van op dit punt enkel de goede kant uit!
Bedankt dat ik dit met jullie mocht delen, opmerkingen en kritiek/info steeds welkom. Ik ga gretig gebruik maken van de bron van info dat dit forum is om wat meer te weten te komen over truffels, zodat ik volgende keer een meer positieve ervaring heb om op weer te kijken!
