lsd
pfoe... ja ik ken me er bijna niks meer van herrineren... maar het waren oppermannetjes.. en net daarvoor had ik nog een joint op..
toen k hem had genome bleef k eerst nog een tijdje op een muurtje zitte... en drie kwartier later gingen we (ik en een vriend van me ) een stukje lopen en we keken naar de lucht en de wolken kropten helemaal in elkaar, en het leek net alsof alles opeens anders was, terwijl het volgens mij nog steeds hetzelfde was.. en alles leek veel groter dan normaal... maar we deden het in halsteren bij zo'n pleintje waar allemaal mensen liepen.. en het leek net alsof iedereen naar ons keek, ik voelde me egt niet op mijn gemak.. toen gingen we een stukje lopen.. en een half uur later werd het weer een stukje erger ( het komt in fases ) toen kon ik op een gegeven moment bijna geen diepte meer zien, want we liepen langs een weg en het leek net alsof ie 2 meter lager was, en als er een auto voorbij reed was de weg weer op de normale hoogte, echt raar...
vanaf toen dacht ik niet meer aan de tijd, dus verder kan ik geen tijden meer vertellen.. toen liepen we richting een rotonde.. en in de verte was ie echt supergroot! echt joh... maar elke stap die ik dichterbij zette, kromp de rotonde tot de normale grootte, echt vaag
en we waren heel de tijd de weg kwijt, terwijl we rondjes liepen.. we dachten dat we totaal ergens anders waren, niks was meer hetzelfde, alles rook, proefde en zag ik anders... en het werd steeds maar erger en erger.. toen liepen we door de stad, nooit doen! ik werd gek man! al die mense! ze leke allemaal op zombies als je er lang naar keek.. eindelijk ware we in een woonwijk, lekker rustig.. ik was helemaal bang (om niks! ) dan werd ik weer opeens blij, dan weer chagerijnig, dan weer bang.. dus zo leuk vond ik het niet... liepen we door een steeg en we zate aan elkaar te vertelle wat we voelden en zagen.. en telkens als ik praatte hoorde ik mezelf fluistere en dan leek het weer alsof ik schreeuwde, dan schoot ik opeens in de lach... ik zette mezelf echt voor schut zo, dus we moesten een plek opzoeken waar geen mensen waren.. maar dat lukt niet, want we konden niks herkennen, het leek wel alsof we opeens in duitsland waren ofzo, echt eng.. ik kon de realiteit echt niet vatten, en dat vond ik echt kut... ehmm.... wat is er nog meer gebeurd? even denken... het is me allemaal bijgebleven als een vage droom, maar ik weet wel dat ik het niet meer doe... als ik me nog iets kan herrineren schrijf ik nog wel een stukje
maar het duurde maar 6 uur
en kheb 6 uur lang gelopen
