Hier mijn ervaring met wiet:
Nou ik en een paar maten waren gewoon samen aan het chillen. En we kwamen op het idee om een spacecake te maken. Dus wij beginnen met het beslag en pleuren er ongeveer 8 gram wiet in (Geen idee wat voor wiet) en na een half uurtje ofzo was hij klaar. We hebben de cake in 12 stukken gesneden zodat elk stuk 0,6 gram bevatte.
Iedereen pakte een stuk en we hebben wat gepraat enzo. 1 uur later voelden we nog niks (Jullie voelen hem al aankomen
) dus een vriend van me pakt nog een stuk. Ik wist dat het met cake lang kon duren dus ik besloot nog niet bij te pakken en te wachten (Heb ik ook tegen mijn maat gezegd maar die wilde niet luisteren). Uiteindelijk 20 minuten later heb ik alsnog een 2e stuk gepakt.
Ongeveer 3 kwartier later moesten we allemaal super hard lachen om de domste dingen. Ik kreeg gewoon buikpijn en pijn in mijn wangen van het lachen. De buurvrouw heeft nog aangebeld omdat we te veel herrie maakten. Toen hebben we geprobeerd te stoppen met lachen maar dat viel niet mee.
Toen we uitgelachen waren en ik rustig in de bank zat bewoog ik mijn hoofd. Het ging vreselijk sloom, ik stond op en ook dat viel niet mee. Mijn hele lichaam voelde zwaar aan. Ben toen weer lekker gaan zitten.
En toen kwam het, mijn hersenen gingen constant gewoon in standby ofzo. Ik werd om de paar minuten even "Wakker" maar even later zat ik weer zonder 1 enkele gedachten op de bank naar niks te staren (Denk ik) Als iemand mij aansprak werd ik weer even wakker en ik kon ik weer even praten om vervolgens weer in standby te vallen. Dit herhaalde zich wel 30 keer ofzo. Ook ging de tijd SUPER maar dan ook SUPER langzaam. 3 minuten leek wel minstens een half uur.
Toen zijn we even naar buiten gegaan waar ik heb geprobeerd wakker te blijven. Maar dit was gewoon onmogelijk. Toen begin ik het iets minder leuk te vinden. (Ging niet echt bad ofzo maar ik vond het allemaal niet zo fijn meer.) Het was steeds weer een strijd om wakker te blijven en ik begon me zorgen te maken hoe ik thuis zou moeten komen. Was inmiddels denk ik een uur of half 2. En had gezegd om 3 uur thuis te zijn. De gedachten dat mijn ouders misschien wel zouden bellen was ook niet echt relaxed. Want ik kon niet opnemen omdat het dan denk ik meteen duidelijk zou zijn omdat ik sloom praatte en raar zou reageren. En niet opnemen zou ook raar zijn.
Toen zijn we weer naar binnen gegaan en ging de strijd om wakker te blijven weer verder. (Weer de helft van de tijd op de bank gezeten met de gedachten van een visstick) Uiteindelijk zijn we om een uur of 3 naar huis gegaan. Maar ik was nog behoorlijk van de kaart en vroeg steeds aan mijn vrienden of ze me in de gaten wilden houden en veilig thuis wilde brengen. Hun lachten me uit maar ik was op dat moment echt bang dat ik gewoon door rood zou rijden en dood gereden zou worden als ik niet wakker zou blijven.
Uiteindelijk ben ik goed thuis gekomen en lagen mijn ouders al te slapen toen ik thuis kwam. Ben toen snel mijn bed in gedoken en gaan slapen. Ik was helemaal kapot.
(Excuses voor de spelfouten die er waarschijnlijk wel instaan)
Ik vond het wel leuk om een keer mee te maken. En de lachkick was wel leuk, maar verder vond ik er niet veel aan. Als ik in niet rustig was gebleven was ik waarschijnlijk helemaal bad gegaan. Maar omdat ik bij een maat was die een eigen appartement heeft voelde ik me meestal wel relaxed en liet alles gewoon op me afkomen. En mijn vrienden plagen we nog steeds omdat ik steeds maar zei dat ze me veilig thuis moesten brengen :P .
Herkend iemand dat standby gevoel wat ik beschreef waarbij je gewoon helemaal nergens aan denkt? Of is dat gewoon super stoned zijn?
Nou ik en een paar maten waren gewoon samen aan het chillen. En we kwamen op het idee om een spacecake te maken. Dus wij beginnen met het beslag en pleuren er ongeveer 8 gram wiet in (Geen idee wat voor wiet) en na een half uurtje ofzo was hij klaar. We hebben de cake in 12 stukken gesneden zodat elk stuk 0,6 gram bevatte.
Iedereen pakte een stuk en we hebben wat gepraat enzo. 1 uur later voelden we nog niks (Jullie voelen hem al aankomen
) dus een vriend van me pakt nog een stuk. Ik wist dat het met cake lang kon duren dus ik besloot nog niet bij te pakken en te wachten (Heb ik ook tegen mijn maat gezegd maar die wilde niet luisteren). Uiteindelijk 20 minuten later heb ik alsnog een 2e stuk gepakt. Ongeveer 3 kwartier later moesten we allemaal super hard lachen om de domste dingen. Ik kreeg gewoon buikpijn en pijn in mijn wangen van het lachen. De buurvrouw heeft nog aangebeld omdat we te veel herrie maakten. Toen hebben we geprobeerd te stoppen met lachen maar dat viel niet mee.
Toen we uitgelachen waren en ik rustig in de bank zat bewoog ik mijn hoofd. Het ging vreselijk sloom, ik stond op en ook dat viel niet mee. Mijn hele lichaam voelde zwaar aan. Ben toen weer lekker gaan zitten.
En toen kwam het, mijn hersenen gingen constant gewoon in standby ofzo. Ik werd om de paar minuten even "Wakker" maar even later zat ik weer zonder 1 enkele gedachten op de bank naar niks te staren (Denk ik) Als iemand mij aansprak werd ik weer even wakker en ik kon ik weer even praten om vervolgens weer in standby te vallen. Dit herhaalde zich wel 30 keer ofzo. Ook ging de tijd SUPER maar dan ook SUPER langzaam. 3 minuten leek wel minstens een half uur.
Toen zijn we even naar buiten gegaan waar ik heb geprobeerd wakker te blijven. Maar dit was gewoon onmogelijk. Toen begin ik het iets minder leuk te vinden. (Ging niet echt bad ofzo maar ik vond het allemaal niet zo fijn meer.) Het was steeds weer een strijd om wakker te blijven en ik begon me zorgen te maken hoe ik thuis zou moeten komen. Was inmiddels denk ik een uur of half 2. En had gezegd om 3 uur thuis te zijn. De gedachten dat mijn ouders misschien wel zouden bellen was ook niet echt relaxed. Want ik kon niet opnemen omdat het dan denk ik meteen duidelijk zou zijn omdat ik sloom praatte en raar zou reageren. En niet opnemen zou ook raar zijn.
Toen zijn we weer naar binnen gegaan en ging de strijd om wakker te blijven weer verder. (Weer de helft van de tijd op de bank gezeten met de gedachten van een visstick) Uiteindelijk zijn we om een uur of 3 naar huis gegaan. Maar ik was nog behoorlijk van de kaart en vroeg steeds aan mijn vrienden of ze me in de gaten wilden houden en veilig thuis wilde brengen. Hun lachten me uit maar ik was op dat moment echt bang dat ik gewoon door rood zou rijden en dood gereden zou worden als ik niet wakker zou blijven.
Uiteindelijk ben ik goed thuis gekomen en lagen mijn ouders al te slapen toen ik thuis kwam. Ben toen snel mijn bed in gedoken en gaan slapen. Ik was helemaal kapot.
(Excuses voor de spelfouten die er waarschijnlijk wel instaan)
Ik vond het wel leuk om een keer mee te maken. En de lachkick was wel leuk, maar verder vond ik er niet veel aan. Als ik in niet rustig was gebleven was ik waarschijnlijk helemaal bad gegaan. Maar omdat ik bij een maat was die een eigen appartement heeft voelde ik me meestal wel relaxed en liet alles gewoon op me afkomen. En mijn vrienden plagen we nog steeds omdat ik steeds maar zei dat ze me veilig thuis moesten brengen :P .
Herkend iemand dat standby gevoel wat ik beschreef waarbij je gewoon helemaal nergens aan denkt? Of is dat gewoon super stoned zijn?
