mijn leven

[dubbelleven]

hallo,

Ben helemaal nieuw en wil graag even mijn verhaal kwijt..

Ik ben 28 jaar en gebruik nu ongeveer een jaar lang bijna iedere dag speed. Op mijn 18e ongeveer mijn eerste pilletje gehad, daarna zeker 8 jaar beheerst (alleen op grote feestjes pillen,coke en pep gebruikt) nooit echt problemen gehad om er van af te blijven (maar misschien ook wel omdat ik er niet wist aan te komen) Ik heb altijd wel een grote liefde voor speed gehad.... pillen was leuk maar voelde ik me toch wat vaag, met alcohol op was ik de volgende dag de hele film kwijt en van coke lijk ik nooit wat van te voelen... Pep was echt mijn ding. Ik had gewoon lekker energie,plezier, deed geen rare dingen, niemand die het ziet,sta lekker te dansen of lig lekker te relaxen met pep op was het altijd net iets leuker.... ik kon lekker ouwehoeren,niks raars maar gewoon lekker in me vel....

Ongeveer 3 jaar geleden leerde ik mijn ex kennen,meteen de eerste date samen speed gesnoven...Daar eigenlijk ook niet meer mee gestopt... Je kent het wel eerst alleen op zaterdag nou ja vrijdagavond is ook maar saai, beetje speed er bij is toch gezellig...zondag pakken we een lijntje anders zo brak...., ah nog eentje (ook al is het maandag) We hadden dan ook het geluk allebei onregelmatig te werken dus vaak door de weeks niks te doen, tja wat doe je dan...precies pep...dit is ongeveer een jaar zo doorgegaan.IK had altijd nog de regel niet op werk (nou ja mijn ex had die regel) maar toen ik na 3 contracten thuiskwam te zitten en mijn relatie daarnaast ook nog stranden, dus ook geen man meer die zegt zou je dat wel doen,was het iedere dag raak... ik sliep ook ineens terwijl ik speed op had (gewenning), drie jaar geleden was dat echt wonderbaarlijk als iemand dat lukte.....

In de periode dat ik geen werk had, had ik al snel door dat werk hebben voor mij belangrijk is en ook na 4 maanden een nieuwe baan gevonden, maar ondertussen in die 4 maanden wel iedere dag gebruikt... Ook heb ik het nadeel dat iedereen tegen me ging zeggen dat ik er zo goed uitzag als ik speed op had... Vriendinnen die tegen mij zeiden, wat gaat het toch met je, je doet het goed al die shit deze periode die je gehad hebt, heeft je zoveel sterker gemaakt..., we zien dat je zo beter in je vel zit, je bent zo goed bezig meid.
Eerlijk gezegd ik durfde niet meer te solliciteren zonder speed, voor mijn eerste werkdag toch nog wat gehaald (was echt van plan mijn niet op werkregel in stand te houden, maar helaas). Nu werk ik er een half jaar en moet ik bekennen dat ik nog geen dag gewerkt heb, zonder speed te hebben gebruikt..

Ik weet dat ik ongezond bezig ben, ook leef ik echt een dubbelleven ( niemand behalve mijn dealer weet van mijn speedgebruik nu laat staan zoveel, mijn vrienden zijn allemaal ''brave tegenwoordig papa's en mama's'' ze zouden echt in shock komen mochten ze er achter komen) Niemand merkt dit ook aan mij zelfs mijn ex en dealer niet....

Ook ben ik bang dat als ik stop weer die luie,slome,onhandige, chaotische doos wordt, wat echt verbeterd is na dat ik speed ben gebruiken... Sinds ik speed gebruik, kan ik mezelf veel beter motiveren, wat eerst echt heel moeilijk was. Voor mijn gebruik, hing,sliep ik de hele dag op de bank,voor de tv.... Afspreken met vriendinnen vond ik echt zo'n verplichting alles was me eigenlijk te zwaar. Nu spreek ik zelf met mensen af toon eigen intiatief... ben alleen bang, dat ik me nu alleen maar motiveer als ik speed op heb...Speed is niet meer die leuke, energieke,geweldige drugs op feestjes..
Speed is echt moeilijk om dit op te schrijven maar is mijn vereiste om de dag door te komen geworden... zonder speed, slaap ik alleen nog maar....

ik weet kappen meid dit hou je niet eeuwig vol...
ik durf alleen niet...

Bedankt dat ik het hier effe mocht afschrijven... Hoop dat het een beetje te volgen is voor jullie... zo niet mijn excuus, ben normaal niet zo'n schrijver... Ik sta ook open voor suggesties en hulp van jullie zijde. Ik kan alleen nog niet beloven dat ik er iets mee doe

 

[cheiron]

Hey, welkom, goed dat je t eens van je afschrijft. Heb je wel eena overwogen of je ADD / ADHD zou kunnen hebben? Daar doet het enigszins aan denken namelijk, vooral de angst om lui/onhandig /chaotisch te worden als je stopt.

Het is niet voor niks dat dexamphetamine wordt voorgeschreven als medicatie bij ad(h) d.

Misschien een idee om eens hulp te zoeken bij bv een ggz?

 

[dubbelleven]

Re: mijn leven en heel veel vragen...

Hallo Chieron en alle andere eventuele meelezers,

Super bedankt dat je de moeite genomen hebt mijn veel te lange verhaal te lezen en daarbij een reactie geeft waar ik iets mee kan.

De vraag over ADD, ik heb niet officieel geen diagnose maar herken mij in alle punten en weet dat in mijn omgeving A.D.D kenmerken aan mij zullen toekennen , sterker nog op mijn vorige werk kwam destijds zelfs mijn manager naar mij toe met een zorgvuldig uitgeknipt artikel over A.D.D met de vraag of ik hier wel eens op getest ben,zij herkende dus mij hier heel sterk in...

Ik ben alleen niet zo ggz fan, ook niet van psychiaters eigenlijk ben ik enigszins allergisch voor elke vorm van hulpverlening, blijf er dus ook het liefst mogelijk ver vandaan...
Vraag mij af hoe dat het in dan zijn werk gaat zo'n test. Ik bedoel ik zal eerst na de huisarts moeten, die mij dan weer doorverwijst en dan? Kan ik daar komen voor enkel een A.D.D. test? psychiater die een lijst heeft met vragen?
Bij positieve uitslag (nou ja positief) ik bedoel, de uitslag is A.D.D, krijg ik dan automatisch ritalin (of iets in die trant) voorgeschreven? Zal de dokter alleen ma zeggen: je hebt ADD, je krijgt van mij een recept, 4 keer per dag in nemen, ook als ze weten ze van mijn speed probleem? Sorry voor al die vragen, ben altijd bang voor GGZ ,bang daar eenmaal bekend te zijn, zij mij nooit meer laten gaan en ik voor eeuwig opgesloten word in de isoleer( oke beetje overdreven,maar ben misschien stiekem best een beetje verknipt )

Nog even over methylfenidaat en of zo iets dergelijks. Het lijkt mij inderdaad ideaal om deze medicijnen te hebben. Vooral als ik er echt helemaal klaar voor ben te stoppen met pep,zorg ik dat ik geen pep meer haal en als ik te erg smacht gebruik ik methylfenidaat .Vermoed/hoop zo mijn onzekerheden over het leven zonder speed tijdelijk daarmee te kunnen opvullen... Ik weet niet of dat zal werken, vermoed wel eerder dan dat ik niks op heb wat me vertrouwen geeft en abrupt de het leven zonder pep weer ga beleven... Ervaringsverhalen over afkicken van speed in samenwerking met AAD medicijnen , ben benieuwd???
Zou mijn tolerantie voor methylfenidaat trouwens ook niet verkloot kunnen zijn, door mijn vele speedgebruik??

Zo weer een lap tekst, met veel te vragen...
Ik hoop dat iemand er wat van kan maken, ben echt heel slecht in leestekens, wanneer te gebruiken,soms denk ik dat ze dat net hebben aangeleerd aan mijn klas wanneer ik ziek was of zo.Is niks blijven hangen in ieder geval Sorry dus bij verkeerd gebruik

 

[Psychedelibee]

Aangezien ik je topics moest goedkeuren had ik ook al even zitten mee lezen, was alleen nog niet aan antwoorden toegekomen. Ik dacht bij je eerste topic eerlijk gezegd ook direct aan ADD of ADHD. Het is in ieder geval niet ongebruikelijk dat mensen die dat hebben zelf medicatie gaan zoeken in de vorm van coke of speed. Daar lijkt het bij jou eigenlijk ook op.

Ik raad je echt aan eens langs de huisarts te gaan en een test ervoor te vragen, daarbij kun je ook gerust zeggen dat je nu pep gebruikt omdat je je daardoor beter voelt en meer dingen onderneemt. Artsen hebben allereerst beroepsgeheim en zullen je willen helpen. Verder ken ik de procedure niet, maar volgens mij is het ggz niet een instelling die mensen daar graag binnen houd. Sterker nog, al dat soort instellingen zitten allemaal krap qua budget dus als er geen noodzaak voor is wordt je echt niet opgesloten hoor. En bovendien betekent het hebben van ADD of een verslaving ook niet meteen dat je gek bent.

Ik snap heel goed dat je geen zin hebt om zo'n proces in te gaan van artsen, psychologen, etc. Maar waar je nu belandt bent in je leven kun je ook niet oneindig mee door gaan. Een pep verslaving sloopt je lichaam en geest langzaam en hoe langer je wacht hoe groter het probleem zal worden. Uiteindelijk zul je zelf de stap moeten zetten om iets te veranderen, maar daar medische hulp bij vragen is helemaal niet erg of gek, vaak is het meer een trots waar iemand zich overheen moet zetten. De eerste stap heb je in ieder geval gemaakt door hier je verhaal te doen. Zet dat voort door naar je huisarts te gaan.

Ik heb niet specifiek al je vragen beantwoord, maar hoop toch dat je er iets mee kan .

 

[cheiron]

Re: mijn leven en heel veel vragen...

graag gedaan wat betreft dat reageren, daar is het een forum voor toch

Ik ben alleen niet zo ggz fan, ook niet van psychiaters eigenlijk ben ik enigszins allergisch voor elke vorm van hulpverlening, blijf er dus ook het liefst mogelijk ver vandaan...

Tja, ze zijn niet allemaal even prettig. Maar er zijn best wel goede plekken tussen. Bovendien zien ze jouw problematiek vaker: het klinkt allemaal vrij typisch AD(H)D, inclusief de verslaving. Misschien ook juist wel fijn als je een plek vindt waar ze je problemen herkennen en niet afdoen als dom/lui etc maar je serieus nemen en actief meezoeken vanuit hun ervaring en kennis.

Vraag mij af hoe dat het in dan zijn werk gaat zo'n test. Ik bedoel ik zal eerst na de huisarts moeten, die mij dan weer doorverwijst en dan? Kan ik daar komen voor enkel een A.D.D. test? psychiater die een lijst heeft met vragen?

Je moet in ieder geval naar de huisarts voor een verwijzing. Die doet daar vaak niet zo moeilijk over. Je kunt dan zelf een GGZ uitzoeken. Bosman en PsyQ staan allebei goed bekend, bijvoorbeeld. Bij die twee GGZ's krijg je een uitgebreid traject: vragenlijst, interview, ze willen vaak iemand spreken die jouw kent van vroeger etc.

Ik heb zelf ook een diagnose adhd gekregen; eerst gestart bij een ggz in de buurt, maar daar was ik erg ontevreden over. Daarna naar adhd-centraal gegaan: grote voordeel vond ik dat zij de diagnose in 1 dag doen. Ze doen ook niks anders als adhd, en het zou kunnen dat de verslaving erbij voor hun reden is om je een uitgebreider traject te adviseren bij een andere ggz.

Bij positieve uitslag (nou ja positief) ik bedoel, de uitslag is A.D.D, krijg ik dan automatisch ritalin (of iets in die trant) voorgeschreven? Zal de dokter alleen ma zeggen: je hebt ADD, je krijgt van mij een recept, 4 keer per dag in nemen, ook als ze weten ze van mijn speed probleem? Sorry voor al die vragen, ben altijd bang voor GGZ ,bang daar eenmaal bekend te zijn, zij mij nooit meer laten gaan en ik voor eeuwig opgesloten word in de isoleer( oke beetje overdreven,maar ben misschien stiekem best een beetje verknipt )

Medicatie is wel een vrij standaard onderdeel van de behandeling. Je blijft natuurlijk zelf altijd de baas over wat je slikt, maar normaal beginnen ze inderdaad met methylfenidaat (ritalin). In jouw geval zou dat ook nog anders kunnen zijn; ze kiezen dan soms bv meteen voor langwerkende variant (methylfenidaat in een vertraagde afgifte over de hele dag) omdat dat minder risico geeft voor misbruik enzo.

En tja, er zijn allerlei soorten en maten. Ik ga wel eens naar het adhd-cafe (zijn er meerdere van in nederland) en dan hoor je de meest wisselende verhalen hoe voorschrijvers omgaan met medicatie, helaas niet allemaal positief. Maar ook daar, jij bent de klant dus je kunt gewoon een ander zoeken als het niet bij je aansluit.

Wat betreft opsluiten: daar moet je echt veel moeite voor doen hoor. Was niet laatst die moordenaar van els borst opgepakt? Die gast had voor een politiebureau vuurwerk staan afsteken en andere vage dingen omdat hij opgenomen wilde worden. Dan wordt je dus gewoon naar huis gestuurd. Is blijkbaar eerder vrij moeilijk om opgesloten te worden

Nog even over methylfenidaat en of zo iets dergelijks. Het lijkt mij inderdaad ideaal om deze medicijnen te hebben. Vooral als ik er echt helemaal klaar voor ben te stoppen met pep,zorg ik dat ik geen pep meer haal en als ik te erg smacht gebruik ik methylfenidaat .Vermoed/hoop zo mijn onzekerheden over het leven zonder speed tijdelijk daarmee te kunnen opvullen...

Tja, ik denk dat een behandelaar vaak het stoppen met speed wel een soort voorwaarde zal vinden voor behandeling. Of in ieder geval de kern van behandeling, om je te helpen ermee te gaan stoppen. In principe is wat je nu doet een soort zelfmedicatie; van de GGZ krijg je gecontroleerde medicatie, 100% zuiver, op een goede manier voorgeschreven zou je kunnen helpen om je leven weer op de rails te krijgen, eventueel aangevuld met therapie etc. Stuk beter dan wat je dealer kan leveren, denk ik...

Ik weet niet of dat zal werken, vermoed wel eerder dan dat ik niks op heb wat me vertrouwen geeft en abrupt de het leven zonder pep weer ga beleven... Ervaringsverhalen over afkicken van speed in samenwerking met AAD medicijnen , ben benieuwd???

Heb ik zelf geen ervaring mee, maar verslaving aan stimulerende middelen komt wel heel veel voor onder mensen met ad(h)d, verhoudingsgewijs.

Zou mijn tolerantie voor methylfenidaat trouwens ook niet verkloot kunnen zijn, door mijn vele speedgebruik??

Zou kunnen, maar ze hebben wel meer alternatieven. Maakt het mogelijk wel lastiger om iets te vinden wat goed werkt voor je.

Zo weer een lap tekst, met veel te vragen...

Nou, weet je, ik vind het juist wel goed dat je die stap neemt. Er zijn hier wel meer mensen met ADHD die allemaal een deel van die worstelingen herkennen. Dus als ik je een klein beetje kan helpen, graag gedaan. Het is toch een kl*te situatie waar je inzit, maar je wilt er echt serieus iets aan gaan doen, dus dan heb ik ook het gevoel dat het zin heeft om te reageren.
Als je meer wilt weten mag je me ook een pb sturen, trouwens.