Mijn weg naar herstel (en andere dingetjes)

nog wel clean alleen de nachtmerries die ik nu heb zijn zo erg dat ik weer huilend wakker wordt

nachtmerrie die ik dan heb:
opgenomen worden in het ziekenhuis met een bpm van over de 200 , kotsen van bloed en uiteindelijk een volledige hartstilstand krijgen terwijl mijn moeder naast het ziekenhuisbed staat.


misschien is dit wel een heel focked up manier van blijven aangegeven vanuit het lichaam dat ik er echt mee moet stoppen en het moet blijven volhouden alleen is die strijd die nu weer erg is , elke dag heel irritant maar goed moed blijven houden ik kan het wel
 
nog wel clean alleen de nachtmerries die ik nu heb zijn zo erg dat ik weer huilend wakker wordt

nachtmerrie die ik dan heb:
opgenomen worden in het ziekenhuis met een bpm van over de 200 , kotsen van bloed en uiteindelijk een volledige hartstilstand krijgen terwijl mijn moeder naast het ziekenhuisbed staat.


misschien is dit wel een heel focked up manier van blijven aangegeven vanuit het lichaam dat ik er echt mee moet stoppen en het moet blijven volhouden alleen is die strijd die nu weer erg is , elke dag heel irritant maar goed moed blijven houden ik kan het wel
Dat zijn misschien wel hele krachtige ervaringen. Je zou de droom uit kunnen schrijven en teruglezen als je weer wil gebruiken.

Het gaat wel weer over man 😘
 
Houd nu vooral vol!
Je bent goed op weg, en een keertje een terugval hoort erbij, als je maar direct weer stopt!
Maar probeer om het niet te laten gebeuren natuurlijk. Dat je ook geestelijk afkickte merk je aan je dromen.
Dat had ik ook.
Toen ik stopte met zuipen droomde ik regelmatig dat ik toch weer gedronken had en werd ik badend in het zweet wakker waarbij het even duurde voordat ik besefte dat het maar een nachtmerrie was....maar dat gaat geleidelijk over!
Alle sterkte toegewenst
 
dank voor je motiverende tekst , de dromen zijn idd vrij lastig, overdag veel negatieve gedachtes

morgen gesprek met psychiater van antes voor eventueel medicatie (vraag naar anti depressiva) zodat alle emoties die op me af gaan komen me niet teveel worden waardoor ik naar drugs wil grijpen
 
Kun je mijn bericht wel waarderen met een “ boze smiley “ ik zit er niet mee hoor. Ik zie hier iemand die een tijd geleden een ander forum lid stoer kon vertellen wat hij wel en niet kan doen.. terwijl je nu letterlijk de zelfde pad bewandeld.

Verdoven, verdoven en precies het tegenovergestelde doen wat mensen je adviseren.

Blijf doorgaan met je “ boos kijkende smiley’s “ die gaan je nog ver brengen 😂
 
Waarom wil jij drugs, om niet drugs te hoeven gebruiken?!
Voorgeschreven medicatie is iets heel anders dan zelf medicatie. Als dit helpt met herstel onder toezicht van professionals zie ik niet het probleem! Als dit niet helpt of meer problemen veroorzaakt zal hij dat zelf horen van het psychiater en geen medicatie voorgeschreven krijgen
 
Kun je mijn bericht wel waarderen met een “ boze smiley “ ik zit er niet mee hoor. Ik zie hier iemand die een tijd geleden een ander forum lid stoer kon vertellen wat hij wel en niet kan doen.. terwijl je nu letterlijk de zelfde pad bewandeld.

Verdoven, verdoven en precies het tegenovergestelde doen wat mensen je adviseren.

Blijf doorgaan met je “ boos kijkende smiley’s “ die gaan je nog ver brengen 😂
Wat probeer je met dit bericht nu eigelijk te bereiken?
 
Voorgeschreven medicatie is iets heel anders dan zelf medicatie. Als dit helpt met herstel onder toezicht van professionals zie ik niet het probleem! Als dit niet helpt of meer problemen veroorzaakt zal hij dat zelf horen van het psychiater en geen medicatie voorgeschreven krijgen

Tuurlijk, volg de arts maar. Want “ hij hij heeft er voor gestudeerd, hij zal het wel weten “

Vraag dat maar aan de vele benzo verslaafden hier op dit forum die willen afkicken.

Dokters vandaag de dag doen ( bijna altijd ) aan symptoom bestrijding. De diepe oorzaak word nooit aangepakt.
 
dat weet ik zelf toch ook wel heb van 4de tot 18de medicatie zoals ritalin geslikt wat ook geen pretje was


velen jaren stond en sta ik deels niet open voor medicatie maar zoals het nu telkens gaat , gaat ook niet en als er dan iets is wat alles een beetje kan normaliseren/stabiliseren met als gevolg beetje emotieloos so be it

zo ver ben ik toen gezakt zo hoopvol ben ik nog steeds
 
Tuurlijk, volg de arts maar. Want “ hij hij heeft er voor gestudeerd, hij zal het wel weten “

Vraag dat maar aan de vele benzo verslaafden hier op dit forum die willen afkicken.

Dokters vandaag de dag doen ( bijna altijd ) aan symptoom bestrijding. De diepe oorzaak word nooit aangepakt.
Natuurlijk is het systeem niet perfect, maar het lijkt me sterk dat het niet werkt.

Ik begrijp het oordeel en zeg ook niet dat ik denk dat dit het beste is. Alleen dat dit niet iets is waar wij op kunnen oordelen. We "volgen" de arts niet zomaar, we kijken naar zijn opinies en inzichten. Vanaf daar kan een persoon zelf beslissen. Wie kan een beter oordeel uitbrengen dan?

Wij hebben niet een perfect inzicht van de situatie, het beste is kijken naar wat familie zegt, jezelf denkt en wat de arts zegt om vervolgens zelf een geïnformeerde keuze te kunnen maken

Edit: Nu wil hij "medicatie" De arts zal vervolgens hem informeren en zeggen of dat mogelijk is of niet. Nu geïnformeerd kan hij als het kan zelf de beslissing maken het ook te nemen. Wie heeft het hier over volgen?
 
Waarom wil jij drugs, om niet drugs te hoeven gebruiken?!

Voorgeschreven medicatie is iets heel anders dan zelf medicatie. Als dit helpt met herstel onder toezicht van professionals zie ik niet het probleem! Als dit niet helpt of meer problemen veroorzaakt zal hij dat zelf horen van het psychiater en geen medicatie voorgeschreven krijgen

Ik snap @Spatsen zijn punt heel erg goed. Soms kan medicatie (tijdelijk, met de nadruk op tijdelijk) nodig zijn om om te gaan met een bepaalde crisis situatie.

Langdurige medicatie ben ik zelf niet zo snel voor. Dan moeten daar echt hele goede redenen voor zijn. Denk bijv. aan het onderdrukken van wanen.

Een psychiater mag er dan voor geleerd hebben. In de praktijk worden ze ingezet om medicatie voor te schrijven. En naar mijn mening gebeurt dat regelmatig te snel zonder eerst goede niet-medicatieve behandeling in te zetten.

(Nogmaals, kortdurend om om te gaan met een crisis vind ik een ander verhaal)

Wat mij persoonlijk wel raakt is dit stukje:

zodat alle emoties die op me af gaan komen me niet teveel worden waardoor ik naar drugs wil grijpen

Dit is precies drugs pakken om geen drugs te hoeven pakken.

Je hebt jezelf verdoofd om niet met emoties te hoeven dealen. Maar die emoties die zijn er nu eenmaal. Dat is menselijk. En in herstel zal je daarmee moeten leren dealen. Dat gaat langzaamaan ook steeds beter, mits je actief leert om emoties goed te doorvoelen (met je lijf dus, niet met je hoofd) en ook je emoties uit naar anderen.

@MR_CHIP ik ga het gewoon nog een keer zeggen: ga eens een keer naar een NA of CA meeting.

Daar leer je met dit soort dingen omgaan.

Voor mij helpt ook Zen meditatie om beter te leren voelen en emoties te kunnen plaatsen en op een kalme manier toe te kunnen laten zonder er gelijk naar te oordelen of te handelen.

Ik doe dat in een Zendo op een van de locatie via www.zen.nl
 
ik wil eventuele medicatie ook niet voor altijd , laat dat duidelijk zijn ik heb een afkeer tegen medicatie (hoe gek dat ook mogen klinken )
mijn streven is het een jaar half jaar oid te slikken en in de tussentijd traumabehandeling te volgend en daadwerkelijk aan me verslaving te kunnen werken
 
dat weet ik zelf toch ook wel heb van 4de tot 18de medicatie zoals ritalin geslikt wat ook geen pretje was

Dus anti depressieva zijn wel een pretje ?
Natuurlijk is het systeem niet perfect, maar het lijkt me sterk dat het niet werkt.

Ik begrijp het oordeel en zeg ook niet dat ik denk dat dit het beste is. Alleen dat dit niet iets is waar wij op kunnen oordelen. We "volgen" de arts niet zomaar, we kijken naar zijn opinies en inzichten. Vanaf daar kan een persoon zelf beslissen. Wie kan een beter oordeel uitbrengen dan?

Wij hebben niet een perfect inzicht van de situatie, het beste is kijken naar wat familie zegt, jezelf denkt en wat de arts zegt om vervolgens zelf een geïnformeerde keuze te kunnen maken

Edit: Nu wil hij "medicatie" De arts zal vervolgens hem informeren en zeggen of dat mogelijk is of niet. Nu geïnformeerd kan hij als het kan zelf de beslissing maken het ook te nemen. Wie heeft het hier over volgen?

“ het beste is kijken naar wat familie zegt, jezelf denkt en wat de arts zegt om vervolgens zelf een geïnformeerde keuze te kunnen maken”

Kijk daar gaat het al mis. Ik zelf ben “ fucking verslaafd, misschien ben ik al wel een jaar clean, maar ik ben er nog steeds eentje “

Geloof mij maar, dat ik geen keuzes kan maken wat betreft medicatie. Ik zou de dokter vandaag de dag nog steeds bedonderen voor een paar benzo’s of andere tabletten waar ik enigszins vaag kan van worden.
 
  • Like
Waarderingen: N3K0
ik wil eventuele medicatie ook niet voor altijd , laat dat duidelijk zijn ik heb een afkeer tegen medicatie (hoe gek dat ook mogen klinken )
mijn streven is het een jaar half jaar oid te slikken en in de tussentijd traumabehandeling te volgend en daadwerkelijk aan me verslaving te kunnen werken

Nogmaals, probeer eerst niet medicamenteuze wegen. Zoals een 12 stappen programma.

Als je liever geen medicatie gebruikt, is dat misschien precies wat je goed Kan gebruiken.

Kijk, als je echt een diepe depressie hebt en daarom antidepressiva nodig hebt, dan is dat (tijdelijk) misschien gewoon nodig. Maar vooral je opmerking dat je simpelweg je emoties wilt dempen, geeft mij de neiging je nogmaals op het hart te drukken om eerst een andere weg te proberen.

Juist in traumatherapie wil je die gevoelens niet dempen toch?
 
nee anti depressiva zijn geen pretje (heb er 3 gehad , citalopram , escitalopram en bupropion)
denk je dat ik hier voor kies voor me lol dit is meer een last resort om een goede start te maken en blijven houden icm traumabehandeling die gaat komen
 
dank voor je motiverende tekst , de dromen zijn idd vrij lastig, overdag veel negatieve gedachtes

morgen gesprek met psychiater van antes voor eventueel medicatie (vraag naar anti depressiva) zodat alle emoties die op me af gaan komen me niet teveel worden waardoor ik naar drugs wil grijpen
Kerel, dat helpt allemaal niet. De onderliggende oorzaak aanpakken, dat helpt WEL. Tijdelijk aan de ADs op zich weinig mis mee, maar je gaat toch weer jezelf verdoven waardoor je ook herstel laat liggen (bijv omdat je dingen als minder erg gaat zien nadat je opfleurt door de medicatie).

Ik zou zeggen ga de kliniek in, werk aan jezelf, en als je dan bij terugkomst niet een stuk opgeknapt bent nadat The Wall fase over is, kun je een antidepressivum overwegen. Hopelijk ga je snel een keer luisteren en jezelf aanpakken, naar meetings en een betere versie van jezelf worden. Dat gunnen we je al heel lang hier maar je komt niet in actie of je schrijft er hier niet over.

En als ik dan lees dat je "gelukkig" clean bent gebleven word ik al zenuwachtig. Het moet geen geluk zijn dat je clean bent, maar je moet keihard werken om clean te worden en te herstellen, dat kun je niet aan het toeval overlaten en hopen dat het dit keer goed gaat. Uiteindelijk moet alles anders. Stap voor stap, dat wel.
 
Nogmaals, probeer eerst niet medicamenteuze wegen. Zoals een 12 stappen programma.

Als je liever geen medicatie gebruikt, is dat misschien precies wat je goed Kan gebruiken.

Kijk, als je echt een diepe depressie hebt en daarom antidepressiva nodig hebt, dan is dat (tijdelijk) misschien gewoon nodig. Maar vooral je opmerking dat je simpelweg je emoties wilt dempen, geeft mij de neiging je nogmaals op het hart te drukken om eerst een andere weg te proberen.

Juist in traumatherapie wil je die gevoelens niet dempen toch?
ikzelf heb dikke herbelevingen aan vroeger dankzij PTSS ,(en wel meer klachten maar goed geen zin om daar aan te denken) maar goed heb morgen gesprek zie ook wel wat de mening is van psychiater
 
ik denk ook dat het voor mezelf beter is als ik hier in dit topic niks meer post al dan niet tijdelijk ik kan toch niet alles onder woorden brengen als dat ik zou willen bang om afgekapt/afgezeikt te worden


anyway , fin for now
 
ik denk ook dat het voor mezelf beter is als ik hier in dit topic niks meer post al dan niet tijdelijk ik kan toch niet alles onder woorden brengen als dat ik zou willen bang om afgekapt/afgezeikt te worden


anyway , fin for now
Ja ren maar weer weg. Dat doe je steeds als we je goede raad geven die je niet wilt horen. Niemand zeikt je hier af, dat doe je denk ik zelf door het als kritiek op te vatten. Ga eens door de weerstand heen en volg de adviezen op van mensen die lang clean en in herstel zijn. We willen zo graag dat je hier uit komt maar je blijft maar op die draaimolen zitten van zelfmedelijden, zogenaamde machteloosheid. Wij zijn net zoals jij en wij laten jou weten wat ons uit de waanzin heeft geholpen.
 
kliniek wordt hem niet moet ik teveel zelf doen ik krijg nog meer begeleiding in de beschermde woonvorm waar ik woon

meetings e.d kan niet omdat ik alleen een fiets heb en het dankzij overgewicht niet red om naar dordrecht oid te fietsen en ja dan kan ik wel met ov maar dan ben je dankzij dit kut drop een uur onderweg


en ohja ook zonder kliniek en meetings oid ben ik 4 weken clean geweest dus al niet nodig , wat ook wordt gestaafd door antes, nadat ik het heb besproken met regiebehandelaar diegene die opname had voorgesteld/geregeld
 
ik denk ook dat het voor mezelf beter is als ik hier in dit topic niks meer post al dan niet tijdelijk ik kan toch niet alles onder woorden brengen als dat ik zou willen bang om afgekapt/afgezeikt te worden


anyway , fin for now

Fijn dat je mijn oprechte tijd, medeleven en deelname in deze discussie ziet als afkappen en afzeiken.

Kijk, ik steek mijn tijd niet in een random persoon op het internet om hem te pesten ofzo. Ik herken patronen.. patronen waar het bij mij mis ging. Had ik toen maar iemand om mij heen, die mijn patronen toentertijd kon herkennen.. had mij héééél veel ellende en leed bespaard!

Ik heb het beste met je voor jongen!
 
kliniek wordt hem niet moet ik teveel zelf doen ik krijg nog meer begeleiding in de beschermde woonvorm waar ik woon

meetings e.d kan niet omdat ik alleen een fiets heb en het dankzij overgewicht niet red om naar dordrecht oid te fietsen en ja dan kan ik wel met ov maar dan ben je dankzij dit kut drop een uur onderweg


en ohja ook zonder kliniek en meetings oid ben ik 4 weken clean geweest dus al niet nodig , wat ook wordt gestaafd door antes, nadat ik het heb besproken met regiebehandelaar diegene die opname had voorgesteld/geregeld
Allemaal smoezen. Je leven staat op het spel man :(
 
meetings e.d kan niet omdat ik alleen een fiets heb en het dankzij overgewicht niet red om naar dordrecht oid te fietsen en ja dan kan ik wel met ov maar dan ben je dankzij dit kut drop een uur onderweg.

Ik ben het eerste halfjaar naar een vaste meeting in Den Haag gegaan. Elke week 1 uur en 20 minuten heen, en datzelfde ook weer terug naar huis.

Eenmaal aldaar leer je vaak mensen kennen en kan je vaak wel met iemand uit de regio meerijden.

Dit is écht een kwestie van bereidwilligheid.

Ook dit is geen afzeiken. Ik hoop gewoon al een tijdje dat je dit een kans gaat geven. Het brengt mij en zoveel mensen om mij heen zoveel mooie dingen. En dat gun ik jou ook!

Ik ken er maar genoeg die 15+ klinieken hebben gehad, maar die pas clean bleven door aan de 12 stappen te werken. Mensen die nu een gelukkig en fijn leven kunnen lijden. Terwijl de meesten toen ze het programma binnenkwamen eigenlijk het liefste gewoon dood wilden.

Daarom ook dat we zo enthousiast zijn over die meetings en dat programma.
 
Veel goede punten in de bovenstaande reacties, maar ik schrik als ik dit lees:
ik denk ook dat het voor mezelf beter is als ik hier in dit topic niks meer post al dan niet tijdelijk ik kan toch niet alles onder woorden brengen als dat ik zou willen bang om afgekapt/afgezeikt te worden
Misschien gaan we er te hard in? Want dit werkt averechts zo.

My two cents: Er zitten voor- en nadelen aan medicatie. In een ideale wereld is het waarschijnlijk beter om het zonder medicatie te doen. Desalniettemin is medicatie soms noodzakelijk. Dat is maatwerk en die afweging moet gemaakt worden door een arts. Natuurlijk is het belangrijk om goed geïnformeerd te zijn zodat je zelf een stukje regie houdt, maar dat is @MR_CHIP zo te horen wel.
 
En als ik dan lees dat je "gelukkig" clean bent gebleven word ik al zenuwachtig. Het moet geen geluk zijn dat je clean bent, maar je moet keihard werken om clean te worden en te herstellen, dat kun je niet aan het toeval overlaten en hopen dat het dit keer goed gaat. Uiteindelijk moet alles anders. Stap voor stap, dat wel.
Eens en ik zie daarnaast ook een groot gevaar in het teveel focussen op dagen clean tellen. Dan ligt de aandacht namelijk zo op bijvoorbeeld: "29 dagen clean, als ik vandaag ook haal, dan heb ik de 30 gehaald"

Aan de ene kant goed, maar ik heb dit zelf ervaren als het mezelf eigenlijk (veeeeel) moeilijker maken dan het hoeft te zijn, want dan ben je zó met je verslaving bezig, dat het steeds eraan denken het niet te moeten doen juist een extra risico vormt om het wel een keer te doen, want uiteindelijk ben je er zo nog steeds de hele tijd mee bezig, ook al is de intentie om het juist niet te doen. Jijzelf maakt er wel onderscheid in, maar je lagere brein wellicht niet. Die ziet elke keer: dat gaf me wat ik wou, dat wil ik weer!

Zo had ik dat eerst met mijn porno/fap verslaving. Doel was om aaneengesloten dat 90 dagen niet te doen, maar door dat dagen tellen werd het meer een soort highscore spelletje met constante fixatie op mijn probleem. En bij een terugval de teller op 0 moeten zetten was eigenlijk enorm demotiverend. Inmiddels werk ik niet meer met dagen tellen en de maanden vliegen voorbij en de verleiding is er ook amper, want ik ben er gewoon niet meer mee bezig in mijn hoofd, waardoor terugvallen ook niet is voorgekomen.

Ik zie wel aan de ene kant de waarde van in het begin het bijhouden, maar dus ook het enorme gevaar van terug vallen mede juist door het bijhouden van dagen en de fixatie daardoor.

En ik had laatst dus ook hier gelezen: gelukkig vandaag weer niet teruggevallen. Dan weet je eigenlijk al: kwestie van tijd tot het wel gebeurt.

De focus moet imo juist af van de verslaving en op iets nieuws, iets positiefs. En hoewel het aantal dagen clean op zich een positief iets is, is het onderwerp nog steeds je verslaving. Terwijl dat (imo) het onderwerp/de focus niet meer kan/moet zijn.
 
Ik krijg hier inmiddels een beetje meeuwvibes van. 😔😩
Ik ook. Met nu weer de verdoving in AD zoeken. Niet iedereen denkt er zo over, imo is het toch gewoon met drugs proberen een drugsverslaving te bestrijden. Maar heb er waarschijnlijk ook gewoon teveel negatieve ervaringen van gehoord en gezien.

Stop nou eens met verdoven en ga VOELEN.
 
De drie basis principes van herstel zijn:
Eerlijkheid
Bereidwilligheid
Openheid van geest

Die eerste ben je al een eind mee op weg.

Er worden hier veel goede dingen gezegd, maar het is wel nodig om je hier open voor te stellen. In plaats van enkel uitgaan wat jij denkt dat het beste voor je is.

Als laatst mis je de bereidwilligheid nog. Je moet in de actie komen. Pak bijv gewoon de trein naar meetings dat is een begin. Je leven staat zoals hier gezegd wordt: op het spel.
 
vind het ergens wel super eng, zeker omdat ze zei dat het eerst slechter kan worden voordat het beter wordt
en psychiater zei deze pil kan je ondersteunen bij je beter voelen, echter moet er ook meer vanuit mezelf komen qua activiteiten zoals sporten e.d minder suiker/caffeine drinken , nog een lange weg te gaan hopelijk geeft dit medicijn de rust/motivatie/zetje in de rug, om met die lange weg te beginnen
 
Terug
Bovenaan