Onder Invloed bij sociale aangelegenheden

Cooper

Bewuste gebruiker
Dag mensen,


Gisteren ging ik naar een fuif, geen feest, maar een fuif...daar waar mensen komen, die
niet onder invloed zijn, alcohol daar gelaten, van drugs. Een fuif, waar de meeste mensen niets hebben met drugs, laat staan dat ze onder invloed zijn. Ik echter, had van tevooren een
klein beetje van mijn dex genomen. Heel weinig, gewoon om lekker opgepept te zijn in plaats van onderuitgezakt mijn tijd uit te zitten.

Toen begon ik mij af te vragen...is dit wel juist? Doet gebruik tijdens een sociale aangelegenheid als een verjaardag, een fuifje, en borrel...niet af aan mijn sociale kunnen? Doet dat geen afbraak aan wie ik werkelijk ben? Ik was niet aan het spacen, absoluut niet, maar ik was toch opgewekter dan normaal. Dan ben je toch niet helemaal jezelf...toch? Aan de andere kant, is alcohol daarentegen een sociaal geaccepteerde dooddoener van de zuivere persoonlijkheid!

MDMA, Speed, THC...allemaal speeltjes die een gewone sociale bijeenkomst een stuk leuker kunnen maken. Maar sta jij dat jezelf toe? Blijf je niet liever jezelf? Creëer je geen valse vertekende indruk bij anderen, over jezelf? Dan kan men bedenken; wat als ze mij nuchter weer zien? dan ben ik anders, stiller, gereserveerder...saaier?
 
Niemand doet zich voor zoals hij werkelijk is. Als jij (AF EN TOE) andere drugs dan alcohol wil gebruiken op een "normale" sociale gelegenheid om jezelf beter te kunnen presenteren, dan zie ik daar weinig fout in.
 
Ja, dit heb ik mij ook wel eens afgevraagd. Ik ziet het als volgt: je hebt verschillende sociale aangelegenheden. De één waar ze alleen alcohol gebruiken, zal ik ook alleen alcohol gebruiken. Daar waar andere middelen geaccepteerd zijn, gebruik ik andere middelen.

Het gevolg hiervan is dat, naarmate de consumptie van bepaalde middelen vordert, je als het ware 'op dezelfde golflengte' met de mensen om je heen komt. Zo zullen de mensen je wellicht 'andere karakter' accepteren, omdat ze op dat moment onder invloed zijn van hetzelfde middel, of van verschillende middelen, waarbij de rest van de omgeving ook verschillende middelen gebruikt.
 
Ik heb op bijna alle sociale aangelegenheden die je kunt bedenken wel eens van de pep gesnoept en men vond mij volgens mij dan altijd zeer leuk en spontaan gezelschap... :rolleyes: :P Ik heb me er nooit zo druk om gemaakt iig!
 
Maak je er maar niet druk om ... als het af en toe eens gebeurd is het niet erg.
Als je nu pep zou gaan gebruiken als je helemaal alleen bent en je het doet om je beter te voelen, dan is het een ander verhaal
 
Marla Singer zei:
Ik heb op bijna alle sociale aangelegenheden die je kunt bedenken wel eens van de pep gesnoept en men vond mij volgens mij dan altijd zeer leuk en spontaan gezelschap... :rolleyes: :P Ik heb me er nooit zo druk om gemaakt iig!
+1
 
Ik ben liever nuchter op een sociale aangelegenheid, op alcohol na dan. Ik heb al een lichte sociale angststoornis en dit word door de meeste drugs versterkt, dan word ik soms helemaal para en durf ik tegen niemand iets te zeggen (onbekenden dan).
Van alcohol (niet te veel) word ik juist méér mezelf, ben dan wat losser en schaam me niet voor wat ik zeg of wil zeggen. van benzo's word ik soms meer mezelf soms te afgevlakt waardoor ik niet eens meer zin heb om een gesprek te voeren.

Maar kan me best voorstellen dat het chill is om speed te gebruiken bij een sociale aangelegenheid (als je geen last van angsten hebt), je hebt meer zin om te praten en bent energieker en scherper, voor de rest ben je volgens mij nog steeds 'jezelf'.
Denk dat als je dit af en toe doet en met mate, dit geen kwaad kan. net als met alcohol wat de meeste mensen doen.
 
Ik zie het ook niet als iets waar ik me zorgen over moet maken, maar gewoon
als iets om over na te denken of het wel 'juist' is zegmaar, om je verschijning te kneden
door middel van het innemen van drugs. Want wees eerlijk; wanneer drugs invloed hebben
op de manier waarop anderen je zien, zien ze je anders dan de persoon die je bent zonder drugs.

Waar ik me dan misschien wel 'zorgen' over maak, is dat wanneer ik af en toe pep
of mdma gebruik op een sociale aangelegenheid, andere mensen geen goed
beeld krijgen van wie ik werkelijk ben. En dat vind ik niet heel positief/geruststellend/opbeurend ofzo.

Een mooi voorbeeld om dat te illustreren:
Stel, je geeft een feestje of je gaat naar een feestje, waar drugs geen rol hebben.
Het is een bescheiden feestje, een soort fuif dus, waarbij iedereen steeds in hetzelfde
gezelschap blijft. Er komen ook een paar oude, goede vrienden die je al een half jaar niet gezien hebt. Je hebt zin in een gezellige fuif, en om die nog gezelliger te maken, neem je 50 mg mdma, om lekker los en warm te zijn. Hartstikke leuk, prachtige gesprekken gehad, kortom een masterfuif!! En eindelijk die oude goede vrienden weer gesproken. Alleen maar leuk, toch?

Maar, je was anders dan anders...je was supersociaal, alert, meelevend, losbandig in spraakgebruik...Hoe zien die oude vrienden mij dan? Ze zullen achteraf tegen mekaar zeggen:
"Zoo! die Coop die is veranderd zeg, wat een gast! Hij is in dat halve jaar dat we hem niet gezien hebben helemaal opgebloeid! We moeten snel weer eens iets met die gast afspreken!!!"

Maar ik ben niet veranderd in dat halve jaar, ik ben nog steeds de oude Coop! Ik ben niet bovenmenselijk sociaal, meelevend en warm...ik ben ik. Maar op die fuif was ik een karikatuur
van mijn barmhartige kant! Als ze me weer zien, hebben ze toch min of meer een andere persoon voor zich!

Dat spreekt me niet zo aan, mijn vrienden :wink:
 
Cooper zei:
Waar ik me dan misschien wel 'zorgen' over maak, is dat wanneer ik af en toe pep
of mdma gebruik op een sociale aangelegenheid, andere mensen geen goed
beeld krijgen van wie ik werkelijk ben.
Maar is dat wel zo of lijkt dat zo omdat jij je anders voelt? Ik ben met pep op namelijk precies dezelfde persoon als zonder, ik praat alleen veel meer.
 
Exceptional Insight zei:
Cooper zei:
Waar ik me dan misschien wel 'zorgen' over maak, is dat wanneer ik af en toe pep
of mdma gebruik op een sociale aangelegenheid, andere mensen geen goed
beeld krijgen van wie ik werkelijk ben.
Maar is dat wel zo of lijkt dat zo omdat jij je anders voelt? Ik ben met pep op namelijk precies dezelfde persoon als zonder, ik praat alleen veel meer.
En dat, het vele praten, maakt je toch anders dan dat je naturel bent!
snap je?
 
Cooper zei:
En dat, het vele praten, maakt je toch anders dan dat je naturel bent!
snap je?
Oh ja hoor, ik snap best waar je op doelt met dit topic. En ik heb me precies hetzelfde ook wel eens afgevraagd. Maar ik ben tot de conclusie gekomen dat het voor mij onzin is. De aard van het beestje blijft dezelfde. Het feit dat ik tijdens speedgebruik meer praat en constant in een goed humeur ben verandert niets aan mijn karakter.
 
Terug
Bovenaan