Charliefox
Newbie
Beste mensen,
Zoekend op cannabis, jeugd, psychische problemen enz. ben ik op dit forum beland. Wij hebben 2 dochters, van 16 en 14 jaar. De oudste vrij stabiel en "fietste overal langs". De jongste vol pieken en dalen, creatieve ideeën, wisselende emoties, maar juist daarom ook een heerlijk jong mens. Wél iemand die al vanaf d'r tiende jaar onregelmatig de psycholoog bezoekt (afgelopen 2 jaren niet, tot aan vorige maand).
Sinds ongeveer een jaar gaat het mentaal behoorlijk slechter met haar. De wisselende emoties zijn heviger geworden. Uiteraard, dat wil ik wel gezegd hebben, zit ze volop in de puberteit, dat vlak ik zeker niet uit. Maar sinds de kerstvakantie ook nog stemmetjes horen, ernstige concentratiemoeilijkheden, paniekaanvallen, trillen, hyperventilatie. Ze zit in 3 vwo en we zijn inmiddels al 2x door de school gebeld met het verzoek haar op te halen vanwege een paniekaanval. Ook heeft ze sinds de kerst, voornamelijk thuis, ontzettende uitvallen. Zal uiteraard ook met de pubertijd te maken hebben, echter zijn we sinds kort er ook achter dat ze blowt.
Ze rookt weed. Met vriendinnen en zorgwekkender; soms ook alleen. Op school tijdens de pauzes, of bij vrienden thuis. Ze kopen het zelf, of laten het kopen door een ouder iemand die toevallig bij de coffeeshop staat. We hebben haar er mee geconfronteerd en een stevig gesprek gehad, dat we dit niet willen. Wel met uitleg. Dat het in deze labiele toestand heel onverstandig is juist nu te gaan blowen. Was het nu voor haar meer een party drug voor heel soms. Maar ze "smoked" (haar taal) omdat ze er rustiger van wordt, laat ze weten. En dat bezorgt mij nog meer. Want dan wordt het een middel, nodig om in een andere stemming te komen.
Ik lees diverse verhalen over risico's op psychoses of psychische problemen bij gebruik van soft drugs, met name op jonge leeftijd omdat je hersenen dan nog niet volgroeid zijn. Met name over dit deel zou ik wel wat reacties willen lezen. Hoe staan jullie daarin? Ervaringen? Schadelijk voor het jonge brein? Kans op een psychose voor een aantal maanden of jaren? Ik geloof namelijk zelf wel dat het schade kan geven of in ieder geval psychische problemen, zeker als je al wat labiel bent.
Vorige week heeft ze ook nog haar eerste zelfmoordpoging in haar leven ondernomen door 's nachts in het open raam te gaan staan. Wij wonen op een bovenetage in Amsterdam. Hoewel ik ook wel weet dat zeker 90% niet echt doorzet, doet de overige 10% dat wel. En je weet nooit wanneer dat punt er is! Dus nemen mijn vrouw en ik het zeer serieus. We zijn die nacht gelijk naar het crisisteam geweest en zijn daar goed opgevangen. Aansluitend is er een spoedbehandeling opgestart waar we over 3 weken terecht kunnen. Dat is dan weer wat langer. Maar alle hulp en zorg ten spijt, uiteindelijk zullen wij en dan met name onze dochter, het toch echt zelf moeten doen. Anderen kunnen aangeven, maar de motivatie van gezond leven zal uit jezelf moeten komen.
Misschien nog goed te melden dat ze een scala aan vrienden en vriendinnen heeft, ze heel geliefd is en niet op d'r mondje gevallen is. En ik vind haar prachtig om te zien. Allemaal hele mooie dingen, alleen ziet ze dat zelf vaak niet! Zo frustrerend.
Sorry voor het lange verhaal, maar in een notendop:
Blowen misschien een link met de verergerde psychische problemen van de laatste 3 maanden en de zelfmoordpoging? Dank alvast voor de reacties.
Vriendelijke groet,
Charliefox
Zoekend op cannabis, jeugd, psychische problemen enz. ben ik op dit forum beland. Wij hebben 2 dochters, van 16 en 14 jaar. De oudste vrij stabiel en "fietste overal langs". De jongste vol pieken en dalen, creatieve ideeën, wisselende emoties, maar juist daarom ook een heerlijk jong mens. Wél iemand die al vanaf d'r tiende jaar onregelmatig de psycholoog bezoekt (afgelopen 2 jaren niet, tot aan vorige maand).
Sinds ongeveer een jaar gaat het mentaal behoorlijk slechter met haar. De wisselende emoties zijn heviger geworden. Uiteraard, dat wil ik wel gezegd hebben, zit ze volop in de puberteit, dat vlak ik zeker niet uit. Maar sinds de kerstvakantie ook nog stemmetjes horen, ernstige concentratiemoeilijkheden, paniekaanvallen, trillen, hyperventilatie. Ze zit in 3 vwo en we zijn inmiddels al 2x door de school gebeld met het verzoek haar op te halen vanwege een paniekaanval. Ook heeft ze sinds de kerst, voornamelijk thuis, ontzettende uitvallen. Zal uiteraard ook met de pubertijd te maken hebben, echter zijn we sinds kort er ook achter dat ze blowt.
Ze rookt weed. Met vriendinnen en zorgwekkender; soms ook alleen. Op school tijdens de pauzes, of bij vrienden thuis. Ze kopen het zelf, of laten het kopen door een ouder iemand die toevallig bij de coffeeshop staat. We hebben haar er mee geconfronteerd en een stevig gesprek gehad, dat we dit niet willen. Wel met uitleg. Dat het in deze labiele toestand heel onverstandig is juist nu te gaan blowen. Was het nu voor haar meer een party drug voor heel soms. Maar ze "smoked" (haar taal) omdat ze er rustiger van wordt, laat ze weten. En dat bezorgt mij nog meer. Want dan wordt het een middel, nodig om in een andere stemming te komen.
Ik lees diverse verhalen over risico's op psychoses of psychische problemen bij gebruik van soft drugs, met name op jonge leeftijd omdat je hersenen dan nog niet volgroeid zijn. Met name over dit deel zou ik wel wat reacties willen lezen. Hoe staan jullie daarin? Ervaringen? Schadelijk voor het jonge brein? Kans op een psychose voor een aantal maanden of jaren? Ik geloof namelijk zelf wel dat het schade kan geven of in ieder geval psychische problemen, zeker als je al wat labiel bent.
Vorige week heeft ze ook nog haar eerste zelfmoordpoging in haar leven ondernomen door 's nachts in het open raam te gaan staan. Wij wonen op een bovenetage in Amsterdam. Hoewel ik ook wel weet dat zeker 90% niet echt doorzet, doet de overige 10% dat wel. En je weet nooit wanneer dat punt er is! Dus nemen mijn vrouw en ik het zeer serieus. We zijn die nacht gelijk naar het crisisteam geweest en zijn daar goed opgevangen. Aansluitend is er een spoedbehandeling opgestart waar we over 3 weken terecht kunnen. Dat is dan weer wat langer. Maar alle hulp en zorg ten spijt, uiteindelijk zullen wij en dan met name onze dochter, het toch echt zelf moeten doen. Anderen kunnen aangeven, maar de motivatie van gezond leven zal uit jezelf moeten komen.
Misschien nog goed te melden dat ze een scala aan vrienden en vriendinnen heeft, ze heel geliefd is en niet op d'r mondje gevallen is. En ik vind haar prachtig om te zien. Allemaal hele mooie dingen, alleen ziet ze dat zelf vaak niet! Zo frustrerend.
Sorry voor het lange verhaal, maar in een notendop:
Blowen misschien een link met de verergerde psychische problemen van de laatste 3 maanden en de zelfmoordpoging? Dank alvast voor de reacties.
Vriendelijke groet,
Charliefox
