Open relaties en/of fuckbuddies

Fishhead0707

Wijs gebruiker
Evert zei:
tomz0r zei:
Raar dat je er nu al over nadenkt dan.
Achja, ik denk over zoveel dingen na die op dit moment in mijn leven nog niet van toepassing zijn.

Amateurtje zei:
Relatie, open relatie en fuckbuddy zijn 3 totaal verschillende dingen. Je moet gewoon hetgene kiezen waar je je het beste bij voelt.
nou, open relatie en fuckbuddies zijn wel te combineren dus. :-P

Fishhead0707 zei:
Peter R. de Vries heeft ook een open realtie.. Hij en zijn vrouw vinden het prima.. ga dat je kinderen maar eens uitleggen.. :rolleyes: :)
Ik zie niet wat er uit te leggen valt aan je kinderen? Pa en ma genieten gewoon van het leven op hun manier, niets bijzonders aan.

Nou ik weet het of je de situatie van Peter kent? Het is dus serieus het geval dat die gewoon ze vrouw opbeld en zegt: "Schat ik ga volgende week op vakantie met je 20 jaar jongere vriendin. Oke schat prima veel plezier dan duik ik de koffer in met de buurman." en de kinderen die moeten daar maar mee dealen? dat pa en ma zo vrijgeestig zijn? Ik vind dat nog al heftig.

Maarja ieder ze ding hoor. Maar dat je kinderen enzo daar ook onder moeten lijden vind ik net handig.

Zelfde als je drugs gaat gebruiken terwijl je kinderen hebt. Dat is voor mij gewoon not done.

Maar begrijp me niet verkeerd ik oordeel er niet over, het is gewoon totaal niet mijn ding.

Rustig aan.

:)
 
L

Lid 28715

Gast
Kijk, maar daar maak je een foute aanname.
Je gaat er direct van uit dat die kinderen er onder lijden, omdat het niet de norm is.

Maar wie zegt dat? Waarom zouden die kinderen lijden als ma eventjes gaat seksen met de buurman? Het is niet alsof ze erbij moeten staan kijken... Ma had net zo goed naar werk kunnen gaan of thee kunnen gaan drinken bij een vriendin...
 

Fishhead0707

Wijs gebruiker
Evert zei:
Kijk, maar daar maak je een foute aanname.
Je gaat er direct van uit dat die kinderen er onder lijden, omdat het niet de norm is.

Maar wie zegt dat? Waarom zouden die kinderen lijden als ma eventjes gaat seksen met de buurman? Het is niet alsof ze erbij moeten staan kijken... Ma had net zo goed naar werk kunnen gaan of thee kunnen gaan drinken bij een vriendin...

Oke daar heb je gelijk. Ik projecteer het op mezelf. Hoe ik zou reageren als mijn ouders dit zouden doen. Vanuit mijn ervaring, gedachte, beredeneer ik bovenstaande post.

Maarja tuurlijk zal niet ieder kind er onder lijden.. Daar heb je een punt.

Point taken. :)
 

tomz0r

Badass junkie
Evert zei:
Kijk, maar daar maak je een foute aanname.
Je gaat er direct van uit dat die kinderen er onder lijden, omdat het niet de norm is.

Maar wie zegt dat? Waarom zouden die kinderen lijden als ma eventjes gaat seksen met de buurman? Het is niet alsof ze erbij moeten staan kijken... Ma had net zo goed naar werk kunnen gaan of thee kunnen gaan drinken bij een vriendin...

Als je kinderen aanleert dat dingen die niet normaal zijn, normaal zijn, dan zullen ze nooit naar iemand luisteren. Bovendien zijn kinderen niet in staat om zelf een beslissing te nemen en dus is het gevaarlijk.
Bovendien kunnen veel kinderen gewoon niet leven met het idee dat hun ouders met andere mensen seksen. Ik zou dat als kind ook verschrikkelijk vinden en mijn vertrouwen in hun zou enorm gedaald zijn.
 
L

Lid 28715

Gast
tomz0r zei:
Als je kinderen aanleert dat dingen die niet normaal zijn, normaal zijn, dan zullen ze nooit naar iemand luisteren.
Waarom? Ik zie dat verband niet?
Je leert ze het trouwens toch ook niet? Pa en ma vinden dat gewoon leuk om te doen, maar ze zeggen helemaal niet dat die kinderen dat per se na moeten doen. Net als dat pa en ma het leuk vinden om af en toe een wijntje te drinken, maar dat moeten de kinderen ook niet nadoen.

Ik vind dat je kinderen trouwens helemaal niet moet vertellen wat "normaal" is, want wat is normaal? Als je "normaal" definieert als "wat de meeste mensen doen", dan moet je ze ook christelijk opvoeden terwijl dat ook BS is.
Je moet kinderen gewoon leren dat ze moeten doen wat hun gelukkig maakt en zolang ze daar geen andere mensen mee pijn doen kan niemand ze vertellen dat het fout is wat ze doen.

tomz0r zei:
Bovendien zijn kinderen niet in staat om zelf een beslissing te nemen en dus is het gevaarlijk.
Hier krijg ik het idee dat je gewoon een random statement eruit gooit, want ik zie totaal niet in waar dit iets mee te maken heeft... Hoe past deze zin in de huidige discussie?
Er wordt toch helemaal niet van de kinderen gevraagd om ergens een beslissing over te maken?

tomz0r zei:
Bovendien kunnen veel kinderen gewoon niet leven met het idee dat hun ouders met andere mensen seksen. Ik zou dat als kind ook verschrikkelijk vinden en mijn vertrouwen in hun zou enorm gedaald zijn.
En waarom zou dat zijn? Omdat jij nu geleerd hebt van de maatschappij dat het buiten de norm valt. En daarom zie jij het als "fout" en daarom zou jij het verschrikkelijk vinden. Als het echter de norm was dat iedereen met iedereen neukte en jouw ouders besloten om alleen met elkaar seks te hebben dan zou jij dat weer vreselijk hebben gevonden en had je ze ontzettend gierig gevonden ofzo. Kijk toch eens niet naar wat de norm is...
En waarom zou in godsnaam je vertrouwen in hun dalen? Zij bedriegen elkaar toch niet? Ze hebben gewoon goed met elkaar besproken dat ze allebei veel van seks houden en als ze het even niet met elkaar kunnen hebben dat ze het dan allebei goed vinden als ze met anderen seks hebben. Daar is goed over nagedacht en over gesproken en ze zijn het er allebei over eens. Lijkt mij dat dat heel volwassen is gegaan, geen enkele reden om vertrouwen te verliezen in je ouders.
 

Fishhead0707

Wijs gebruiker
Hhm, ja en nee, ja en nee, ja en nee. Opzich wat je zegt van laat de "norm" los ben ik wel een voorstander van. Maar toch heeft iedereen bepaalde normen en waarde.

Het blijft een gecompliceerd verhaal. :)
 

vode

Badass junkie
Emeritus Mod
Tripreporter
Ik ken een aantal kinderen, en wanneer ze later fucked up zijn laat ik het jullie weten. Tot nu toe zijn ze nog normale kinderen, vinden ze het niet vreemd, zijn niet ongelukkig en vinden al die mensen in huis wel gezellig.

En dan is het logisch dat er nooit iets gebeurd voor de ogen van de kinderen maar ze zijn wel op de hoogte dat mama of papa een extra vriend(innet)je heeft.
 

vode

Badass junkie
Emeritus Mod
Tripreporter
Ik neem aan dat de meeste volwassenen slim genoeg zijn en hun kind goed genoeg kennen om te weten of ze dit aankunnen of niet. Zegt meer over jou dan hun als je dat smerig vind, Dreuge.


Ik heb een relatie gehad met een polyamoureuze man, hij had een vrouw en kind waar ik ook mee op schoot. Geweldige mensen. Ik heb het kind nou al een aantal jaar zien opgroeien (niet meer van dichtbij zoals toen ik er mee samen was) en ik heb nog geen enkel negatief effect opgemerkt. Het kindje heeft volgens mij zelfs meer sociale skills dan het doorsnee kind van zijn leeftijd.

Zolang het kind word opgevoed met keuzevrijheid, de wetenschap dat poly niet het enige is maar monogamie ook een optie is, dan zie ik niks fout aan je kind laten weten dat je poly bent.
 

Fishhead0707

Wijs gebruiker
vode zei:
Ik neem aan dat de meeste volwassenen slim genoeg zijn en hun kind goed genoeg kennen om te weten of ze dit aankunnen of niet. Zegt meer over jou dan hun als je dat smerig vind, Dreuge.


Ik heb een relatie gehad met een polyamoureuze man, hij had een vrouw en kind waar ik ook mee op schoot. Geweldige mensen. Ik heb het kind nou al een aantal jaar zien opgroeien (niet meer van dichtbij zoals toen ik er mee samen was) en ik heb nog geen enkel negatief effect opgemerkt. Het kindje heeft volgens mij zelfs meer sociale skills dan het doorsnee kind van zijn leeftijd.

Zolang het kind word opgevoed met keuzevrijheid, de wetenschap dat poly niet het enige is maar monogamie ook een optie is, dan zie ik niks fout aan je kind laten weten dat je poly bent.

Daar heb je inderdaad wel een punt. Maar je kan te voren nooit weten hoe je kind daarop reageerd. En tuurlijk is het niet perce negatief maar nogmaals ik bekijk hoe ik het zou vinden.

Rustig aan.. :)
 

Wackie

Belezen gebruiker
Als kinderen er moeite mee hebben, dan denk ik dat dat komt doordat die kinderen eerst allerlei taboes aangeleerd zijn. Kinderen hebben niet van nature een afkeer tegen sex ofzo hoor.

De vraag is dan dus waar het probleem zit.

En als een kind dus opgevoed word door iemand die die taboes niet heeft, dan is er misschien helemaal geen probleem ?
 
L

Lid 28715

Gast
Wackie zei:
Als kinderen er moeite mee hebben, dan denk ik dat dat komt doordat die kinderen eerst allerlei taboes aangeleerd zijn. Kinderen hebben niet van nature een afkeer tegen sex ofzo hoor.

De vraag is dan dus waar het probleem zit.

En als een kind dus opgevoed word door iemand die die taboes niet heeft, dan is er misschien helemaal geen probleem ?

Precies, dat is eigenlijk wat ik de hele tijd bedoel te zeggen. Als er voor jou geen taboes bestaan en je dat ook je kind leert dan zal er voor dat kind niets zijn om "raar" over te doen. Want als je het goed bekijkt zijn taboes echt je reinste onzin. Het zijn meningen die iedereen worden opgedrongen door iedereen. (Daarom die vergelijking met schapen die geen herder meer nodig hebben, omdat ze elkaar in het gareel houden)

Bij mij thuis zijn bijvoorbeeld drugs taboe (among many other things), ik ben ontzettend anti-drugs opgevoed. En dat bleef ik ook tot ik een leeftijd bereikte dat ik een beetje voor mezelf leerde denken. Toen ben ik meteen tot de conclusie gekomen dat mijn ouders het met wel meer dingen mis hadden. Ik ben ook prompt atheïst geworden, maar sinds die dag mag ik niet meer over geloof praten thuis. Zodra ik een beetje kritische vragen stel waardoor ik hoop dat zij eens kritisch naar hun geloof gaan kijken dan roept mijn pa "einde discussie!" en dan mag er verder niet meer over gesproken worden. En dat roept die bij wel meer onderwerpen.

Ik zou mijn pa dus ook absoluut niet kunnen overtuigen dat drugs ook op een verantwoordelijke manier te gebruiken zijn. Hij heeft gewoon geleerd dat drugs het kwaad zijn en daar blijft die bij. Maakt niet uit met wat voor logische argumenten ik aan kom of statistieken of medische feiten.

Ik ben het zo ontzettend zat dat er dingen bestaan die "gewoonweg niet horen", zonder dat er enige logica achter zit of iets. En als je participeert in 1 van die dingen die "gewoonweg niet horen" dan ben je straatvuil. Daarom heb ik al bedacht dat wanneer ik kinderen heb dan wordt mijn nummer 1 regel thuis: alles is bespreekbaar, niets is raar, niets is taboe.
 

Fishhead0707

Wijs gebruiker
Ik ben heel vrij en ruimdenkend op gevoed. Maar ik blijf bepaalde normen en waarden houden. En verwacht die ook van mijn ouders.

Maar ik vind dat alles bespreekbaar moet zijn, je moet in discussie kunnen gaan.

Als iemand meteen roept einde discussie, daar kan ik dus helemaal niets mee.

Op dat punt ben ik het volkomen met je eens :)
 

Amateurtje

Wijs gebruiker
vode zei:
Ik heb een relatie gehad met een polyamoureuze man, hij had een vrouw en kind waar ik ook mee op schoot. Geweldige mensen. Ik heb het kind nou al een aantal jaar zien opgroeien (niet meer van dichtbij zoals toen ik er mee samen was) en ik heb nog geen enkel negatief effect opgemerkt. Het kindje heeft volgens mij zelfs meer sociale skills dan het doorsnee kind van zijn leeftijd.



Toch blijft het vreemd voor het kind in kwestie, als hij ziet/hoort dat al zijn vriendjes maar 1 mama en 1 papa in huis hebben, dat zorg voor verwarring..
 

Wackie

Belezen gebruiker
Jij hebt het gelijk over papas en mamas in huis hebben. Ik geloof niet dat het daarover ging hier.

En dan nog zou dat een interessant discussiepunt zijn. Lees eens "Island" van Huxley, daar beschrijft hij een utopische samenleving. Dat gaat den wel niet direct over polyamoreuze ouders alswel over het idee dat kinderen door meerdere ouders worden opgevoed. Ik wil daarmee niet zeggen dat het dus goed is dat kinderen meerdere papas en mamas hebben voor het geval je het weer veel te direct wil opvatten, maar wel dat je eens out of the box moet kunnen denken en niet alles gelijk afkeuren wat je niet gewend bent. Lees dat boek maar eens :)

Verder zie ik om me heen dat mensen die door dit soort vrijdenkende hippie ouders zijn opgevoed in het algemeen bijzonder fijne, complete en stabiele mensen zijn.
 

Drientje

DF-koning
Een fuckbuddy, geen probleem. Die had ik tot hij een monogame relatie kreeg. En zie dan maar eens een nieuwe te fixen.

Ik heb best veel vrienden die open relaties hebben alleen die wonen dan weer veel te ver weg (ik noem geen namen) of ze hebben kinderen die hun tijd opslokken.

Tis geen rozegeur en maneschijn in de open relatie business.
 

cropp

Badass junkie
tomz0r zei:
Bovendien kunnen veel kinderen gewoon niet leven met het idee dat hun ouders met andere mensen seksen. Ik zou dat als kind ook verschrikkelijk vinden en mijn vertrouwen in hun zou enorm gedaald zijn.
Je ouders hebben je toch nooit beloofd niet meer te neuken?
 

Irezz

Bewuste gebruiker
Mijn relatie IS net goed omdat ie open begon. Elkaar ziekelijk vaak zeggen: ''nou, het kan morgen al gedaan zijn yo!'' Tot zelfs helemaal niet geïnteresseerd zijn in waar de wederhelft uithing. Van een vreemde en vrij koele relatie naar een erg stabiele.
Mensen nemen te weinig tijd elkaar gewend te raken, denk ik. Als je het serieus meent zit je nog tientallen jaren samen als alles goed gaat, ik zou gék worden moest m'n lief me elke dag 3 keer bellen. Een weekendrelatie nu ik erover denk :grin:
En laten rondneuken wierp z'n vruchten af. Het gebeurde gewoon niet. Jaloezie de eerste maanden uit je relatie bannen lijkt ze sterker te maken, omdat je tijd om aan elkaar te wennen gegund wordt. Als vreemdgaan toegelaten is het niet spannend, anyhow. Na 'n jaar 'n half toch maar gestopt met lopen zeiken dat we 'n open relatie hadden. Onze open relatie was eigenlijk dichter dan gelijk welke ik ooit eerder had, en door geen uren met elkaar te bellen, Tegen elkaar plakken en 4 keer per dag neuken is het nog nét zo spannend als de allereerste keer toen. En dubbel zo goed.


Ja, Shobriqk, als je dit leest, dat was 'n hint. We moeten onszelf nog 's pushen om te vrijen yo!
Eigenlijk vrij zielig, dat ik panikeer over te weinig seks. Waarom vergt onze cultuur blijkbaar een gemiddelde van 2 keer per week? Laat me 1 keer per maand normaal vinden, medialand :(

Anyhow: Hoera aan open relaties, zeker als ze doorgroeien naar hechte, vaste relaties. Naar m'n eigen ervaring bij kennissen blijven koppels met een open relatie langer samen zelfs. En ze zien elkaar minstens net zo graag.
 

Manonnie

Wijs gebruiker
Haha, moest wel even lachen toen ik dit las, maar blijkbaar ben ik dus niet de enige.
Ik heb een tijd (3 en half jaar) een vriend gehad, en tegelijkertijd deed ik het met een van zijn beste vrienden. Totaal geen moeite mee gehad, hij wist het ook en vond het niet erg.
Gevolg was dat hij het met mijn beste vriendin ging doen, dat had zij wel aan mij gevraagd, maar ik had er ook geen problemen mee.
3 en half jaar ook heel blij geweest met die gozer, maar ik mis hem niet echt in een relatie.
Af en toe zoeken we elkaar nog wel eens op, maar om echt iets vast te beginnen met hem weer, nee bedankt.
Misschien over een paar 100 jaar, als we allebei echt goed volwassen zijn, ja dan misschien weer.
Weet wel dat mocht ik ooit wat met hem beginnen, het niet weer een open relatie wordt maar dan wel serieus.

Voorlopig houd ik het nog wel even bij wat scharrels. :grin:
 

Fishhead0707

Wijs gebruiker
Single is Single en een relatie is een relatie. Ik heb genoeg aan mijn partner in een relatie. Ik hoef geen open relatie te hebben om het spannend te houden.

Maar het mooie is dat iedereen zelf mag beslissen wat hij of zij fijn vind.

:)
 

Olijfboompje

Bewuste gebruiker
Fishhead0707 zei:
Single is Single en een relatie is een relatie. Ik heb genoeg aan mijn partner in een relatie. Ik hoef geen open relatie te hebben om het spannend te houden.

Maar het mooie is dat iedereen zelf mag beslissen wat hij of zij fijn vind.

:)
Same here.
Ben nogal bezitterig als het over liefde gaat etc.
Lever ook de nodige problemen op vaak.
 

Muse24

Experimenterende gebruiker
Kan me niet echt voorstellen wat een open relatie nog met een relatie te maken heeft. Voor mij heeft een relatie juist pas zn waarde als je die deelt met een persoon. Als je die relatie deelt met meerdere personen, heb je naar mijn inzien geen open relatie, maar relaties met meerdere personen.... bladibla
In elk geval, ik hoef geen open relatie. Maar een trio is op zn tijd heel leuk, maar dan is het nog steeds onze relatie, maar dan met iemand erbij. Nooit apart van elkaar.
 

vode

Badass junkie
Emeritus Mod
Tripreporter
Muse24 zei:
Kan me niet echt voorstellen wat een open relatie nog met een relatie te maken heeft. Voor mij heeft een relatie juist pas zn waarde als je die deelt met een persoon. Als je die relatie deelt met meerdere personen, heb je naar mijn inzien geen open relatie, maar relaties met meerdere personen.... bladibla
In elk geval, ik hoef geen open relatie. Maar een trio is op zn tijd heel leuk, maar dan is het nog steeds onze relatie, maar dan met iemand erbij. Nooit apart van elkaar.

Een open relatie is niet hetzelfde als meerdere relaties aangaan. En je zegt dat je het niet kan voorstellen maar eigenlijk zeg je het al in je post. Dan heb je relaties met meerdere personen bij een polygame relatie. Alleen het verschil is dat dat voor jou geen waarde heeft (wat jou volste recht is want iedereen vult zijn/haar relaties op hun eigen manier in), maar voor de mensen die een polygame relatie hebben heeft dat wel juist veel waarde. Zij zijn gelukkig met elkaar en waarderen hun relatie en worden er nog gelukkiger van als zij met anderen ook relaties mogen aangaan.

Dit is heel moeilijk te snappen als dit totaal je ding niet is en dat is begrijpelijk. Maar jij moet niet bepalen voor hun dat hun relaties geen waarde hebben. :)
 

Reza

Experimenterende gebruiker
vode zei:
Mijn vriendenkring bestaat eigenlijk voornamelijk uit koppels met open relaties en hier en daar polyamoureuse koppels. Voor mij is het niet meer zo iets vreemds en niemand word er bij ons op aangekeken eigenlijk. Ik zit momenteel in een gesloten relatie die in de toekomst waarschijnlijk wel open zal gaan, maar momenteel hebben we onze handen al vol aan elkaar.

Ik heb ooit ook een polyamoureuze relatie gehad en dat was een fijne ervaring. Het was niet 'die heeft met die en ook wat met die en die heeft wat met die en doen allemaal apart ons ding' maar iedereen was vrienden met elkaar, respecteerde elkaar en vaak ontstond er zelfs een driehoekje.

Ik heb het geluk gehad dat ik vanaf jonge leeftijd omringd was door mensen die in vrije liefde geloven dus ik heb er nooit problemen mee gehad of commentaar op gehad.

Verder is dit geen preek, ik vind monogame relaties even uniek/speciaal/fijn. Het is maar net wat voor jullie twee het beste werkt.

Geweldig dat je in zo'n kring zit waar het word geaccepteerd..

net als e TS zit ik ook in een kring waar ik er raar op word aangekeken.. Toch vind ik het heerlijk hoe ik nu leef.

In en relatie ben ik totaal niet jloers, kan me ook bijna niet voorstellen hoe dat zou voelen...

Las hier ergens dat iemand bang was dat je partner miss wel leuker of beter heeft bij de ander... Nou tja, het zij zo... wil je iemand bij je houden die jou niet net zo geweldig vind..? Daar zou ik geen meerwaarde aan hebben.

En bij de ene persoon kan je goed jezelf zijn, met de ander kan je goed lachen, en weer met een ander is de seks geniaal... Ik zou mijn vriend het ook gewoon gunnen om lekker plezier te beleven en hem optimaal te laten genieten van het leven.

Ik vond het altijd geweldig als mijn ex thuiskwam met verhalen dat hij de vorige avond had beleefd. Daar kunnen we samen weer leer uit halen...

Ik hoef ook niet te horen dat ik de beste ben, en de mooiste. Bullshit, er zijn veel betere meiden en mooiere meiden op de wereld. Dat vind ik zon onzin en poeppraat... Maar daarom ben ik niet minder leuk...? Dat denken meiden dan weer vaak. mannen vertellen vrouwen wat ze willen horen, en daar knap k dan weer juist op af.

Ik geloof niet in monogamie.. iedereen heeft zijn goede en slechte kanten...E dat je bij verschillende mannen bent heeft niks te maken met dat je niet van je vriend houd, maar puur om de lust. Hij is tenslotte degene waarbij je 's avonds lekker tegen aan kruipt op de bank en verteld hoeveel je van hem houd, degene die op valentijnsdag een geweldige verassing voor je heeft gemaakt, en die je verwend op je vrije brakke zondag. En niet die andere waar je een paar uurtjes je lust in kwijt kan
 

vode

Badass junkie
Emeritus Mod
Tripreporter
Leuk om jou verhaal te lezen. :) Maar ikzelf geloof wel in monogamie net zoveel als dat ik in polygamie geloof.

Dit hangt gewoon heel erg van mijn partner af. Ik sluit niet uit dat mijn vriend en ik later een open relatie of zelfs polygaam worden, maar momenteel zijn wij erg gelukkig monogaam met z'n tweetjes. Net zoals dat ik met een ex van me alleen maar een polygame relatie had en daar gelukkig mee was.

Ik denk dat een heel goed punt aanhaalt dat je in open relaties accepteert dat andere mensen misschien een toevoeging kunnen zijn voor je partner. Als je een gelukkige relatie hebt maar je bent geen nachtdier en de andere partner van je vriend is dat wel, leuk toch? Ik ben ook niet 'de perfecte vrouw' voor mijn vriend en vice versa maar we zijn wel zo gelukkig met elkaar dat we ons daar niets van aantrekken en we genieten van de vlakken waarop we wel klikken. En als we ooit zin hebben om open te gaan gun ik hem met veel plezier een meid waar hij lekker luxe mee naar het casino gaat want daar vind ik niks aan en dan vind ik wel een lekkere kerel die met mij de hele nacht op een goa feestje rond wil lopen want daar vind hij weer niets aan. Om maar even wat stomme voorbeelden te geven.
 

DeepPurple

Belezen gebruiker
Monogamie, polygamie; gaan die ook samen? Zo heb ik momenteel een gesloten relatie en ik houd mijn vriendin graag monogaam. Zelf zou ik graag op de polygame tour willen gaan! Maar in monogamieland heet dat dan weer vreemdgaan, terwijl ik wel oprecht houd van mijn meissie. Ik heb echter wel graag dat zij monogaam blijft. Kiezen of delen, krijg ik dan vaak te horen. Ik kies (mijn vriendin) en deel (mezelf met anderen) liever beiden. :sunglasses:
 

DeepPurple

Belezen gebruiker
Weet je wel zeker dat je me monogaam wil houden? Je zult nooit weten wat je mist.

edit: daarnaast zou mijn vriendin me niet snel (zeg nooit nooit, anders had ik het wel gezegd) bedriegen. Maar we bevredigen elkaar helaas niet wederzijds recht evenredig.
 

Drientje

DF-koning
Dat is dan iets wat je in je relatie moet oplossen. Als jij meer libido hebt dan zij zou je daar eens over kunnen praten.

Vrouwen in een relatie hebben de neiging om lui te worden. Waar de verliefdheid eerst nog zorgde dat een vrouw op haar best voor de dag wilde komen is dat nu verschoven naar de achtergrond.
Je kent elkaar door en door, weet precies wat de ander opwindt en dan lig je niet meer met kaarsjes aan de hele dag in bed.

Ik zou als ik jou was eerst eens voorzichtig proberen andere elementen in je relatie te brengen. Stel eens voor om elkaar te blinddoeken of samen een seks speeltje te kopen.

Maar hier zijn al zoveel boeken overgeschreven dat ik je die beter kan aanraden. Ik kan je Tracy Cox aanbevelen:

http://books.google.com/books?id=TV5BPg ... CCcQ6AEwAA
 

DeepPurple

Belezen gebruiker
Thnx voor je antwoord maar je begrijpt me verkeerd. Aan seks ontbreekt het me niet, zij heeft vaker zin dan ik zelfs! En de seks is ook heel fijn en er is nog genoeg ruimte voor nieuwe belevingen. Als er ooit een probleem komt met betrekking tot de hoeveelheid seks die we hebben, dan zal het eerder zijn dat zij merkt dat zij meer/vaker zin heeft dan ik.

Ikzelf merk juist, en dat heb ik niet alleen bij haar maar ook in eerdere relaties, dat ik gewoon niet tevreden ben met maar één vrouw. Terwijl ik wel oprecht houd van haar, net zoals mijn liefde in eerdere relaties ook oprecht was. Het is een beetje wat Kluun in zijn boeken beschreef (niet dat ik hem als excuus wil aangrijpen, hooguit als verklaring): monogamie bevredigt niet, ondanks ware verliefdheid.

In de aanloop naar onze relatie, vond ik het heel spannend met haar en was de seks fantastisch. Nu is de seks voor mij vooral een bevestiging van onze wederzijdse gevoelens, een bezegeling. Maar de spanning, de nieuwigheid, de nieuwsgierigheid ook, die mis ik.
 

vode

Badass junkie
Emeritus Mod
Tripreporter
Zo'n onevenredige relatie kan best hoor, als je er allebei tevreden mee bent! Zo ken ik een getrouwd koppel waar de man gelukkig is met zijn vrouwtje maar hij gunt het haar wel om een andere relatie te hebben. Dit is dus echt niet zo gek hoor, zolang het sleutelwoord wel eerlijkhei/communicatie blijft kan zoiets best als je er allebei gelukkig van word. Die vrouw is erg gelukkig met haar tweede partner en haar man is gelukkig om zijn vrouw zo blij te zien en hun relatie word er ook beter van.
 

tomz0r

Badass junkie
Ik denk dat er achter de schermen de nodige ruzies aan vooraf zijn gegaan hoor. Kan me niet voorstellen dat iemand vrijwillig met zoiets akkoord gaat.
 

DeepPurple

Belezen gebruiker
Ik zou het ook een onredelijke eis/vraag van mezelf vinden. 'Jij mag niet met anderen, ik wel' - dat is toch gewoon oneerlijk? Als mijn vriendin daar, uit liefde en uit begrip voor mij, daar toch mee zou instemmen, zou ik me schuldig voelen t.o.v. haar omdat ik me niet kan voorstellen dat ze zoiets zonder pijn doet.

En mezelf constant schuldig voelen omdat ik zoiets heb gevraagd van mijn vriendin en ze er nog in meegegaan is ook, is ook niet wat ik wil. Oftewel: tenzij er echt vrouwen bestaan die zich zonder wroeging kunnen vinden in zo'n ongelijke situatie, moet ik dus gewoon mijn eigen behoeften blokkeren/veranderen...Of ik heb nog niet 'die ene speciale vrouw' gevonden die mij wel volledig bevredigt of ik ben gewoonweg niet geschikt voor het hebben van een relatie volgens westerse waarden (waar is die goede oude haremtijd? :grin: ).
 

vode

Badass junkie
Emeritus Mod
Tripreporter
tomz0r zei:
Ik denk dat er achter de schermen de nodige ruzies aan vooraf zijn gegaan hoor. Kan me niet voorstellen dat iemand vrijwillig met zoiets akkoord gaat.

Kan, gaan er achter veel normale relaties ook niet de nodige ruzies vooraf voor je een stabiele relatie hebt? Dat is mijn ervaring in ieder geval vooral als je gaat samenwonen moet je echt even aan elkaar wennen.

Maar ik vind het geen aanname die je kan maken om er van uit te gaan dat daar ruzies aan vooraf zijn gegaan. En ze zijn er allebei vrijwillig akkoord mee gegaan, zelfs de man. Zoiets is heel moeilijk in te beelden tot je die mensen zelf ontmoet hebt.
 

Drientje

DF-koning
DeepPurple zei:
Thnx voor je antwoord maar je begrijpt me verkeerd. Aan seks ontbreekt het me niet, zij heeft vaker zin dan ik zelfs! En de seks is ook heel fijn en er is nog genoeg ruimte voor nieuwe belevingen. Als er ooit een probleem komt met betrekking tot de hoeveelheid seks die we hebben, dan zal het eerder zijn dat zij merkt dat zij meer/vaker zin heeft dan ik.

Ikzelf merk juist, en dat heb ik niet alleen bij haar maar ook in eerdere relaties, dat ik gewoon niet tevreden ben met maar één vrouw. Terwijl ik wel oprecht houd van haar, net zoals mijn liefde in eerdere relaties ook oprecht was. Het is een beetje wat Kluun in zijn boeken beschreef (niet dat ik hem als excuus wil aangrijpen, hooguit als verklaring): monogamie bevredigt niet, ondanks ware verliefdheid.

In de aanloop naar onze relatie, vond ik het heel spannend met haar en was de seks fantastisch. Nu is de seks voor mij vooral een bevestiging van onze wederzijdse gevoelens, een bezegeling. Maar de spanning, de nieuwigheid, de nieuwsgierigheid ook, die mis ik.
Ik kan me in die uitleg wel vinden.

Als je al een tijd samen bent is de nieuwigheid er wel af ja. Mannen zijn per definitie ook minder monogaam dan vrouwen (toch de evolutionaire drang om zaad te verspreiden?). Vrouwtjes dieren zorgen in de wilde natuur ook voor de kinderen en het mannetje is meestal verder niet betrokken bij de opvoeding van het kroost. Nu hebben mensen het zichzelf een beetje moeilijk gemaakt door zich zo ver door te ontwikkelen dat we met ons allen nu zijn waar we zijn en is het idee van gescheiden taken voor mannenmensen en vrouwenmensen (al dan niet opgelegd door instanties zoals de kerk) een behoorlijk stuk ingewikkelder geworden dan de rest van de flora en fauna.

Persoonlijk onderscheid ik mijzelf niet van de dieren en zou ik er ook niet zo veel moeite mee hebben als mijn partner ergens anders de spanning ging zoeken. De ingezette tendens in de jaren 50 tot 70, de emancipatie van de vrouw en de geluiden van vrije liefde zijn toch nog steeds niet bij iedereen doorgedrongen blijkbaar.

Je zult toch echt met haar een gesprek aan moeten knopen. Alleen dan kom je er achter hoe zij dit soort dingen ervaart.
 
Bovenaan